FIREWIND / RAGE / MYSTIC PROPHECY / NIGHTRAGE @ Gagarin205, 16/12/2017

19 Δεκεμβρίου, 2017 - 00:00

Όσο κυλούσε η 16η Δεκεμβρίου ο καιρός στην Αθήνα μαρτυρούσε όλο και περισσότερο τον χειμωνιάτικο χαρακτήρα του. Το συννεφιασμένο τοπίο έντυνε δυνατός αέρας και όταν σουρούπωνε η βροχή ήρθε να συμπληρώσει την εικόνα. Μια γκρίζα ατμόσφαιρα που ερχόταν σε αντίθεση με την εορταστική και ζεστή εντύπωση που επικρατούσε στο Gagarin 205. 

Για πρώτη φορά θα είχαμε την ευκαιρία να δούμε ζωντανά μια τετράδα από συγκροτήματα, όλα με Ελληνικό στοιχείο, που είτε λίγο είτε πολύ ξεκίνησαν την καριέρα τους στο εξωτερικό. Με όλα τα συγκροτήματα να έχουν αρκετά χρόνια να παίξουν στην πρωτεύουσα και με το καθένα να έχει τον δικό του πυρήνα οπαδών, το Σαββατόβραδο προμηνύεται εκρηκτικό. 

Την αρχή έκαναν οι αγαπημένοι μου NIGHTRAGE. Με το "The Venomous" να φιγουράρει ανάμεσα στα καλύτερα άλμπουμ της χρονιάς, ήταν ευκαιρία να τους δω ξανά. Ο Μάριος Ηλιόπουλος, περιβάλλεται από τέσσερις Σουηδούς που φαίνεται να γουστάρουν την μουσική της μπάντας. Είχαν εναντίον τους τον κακό φωτισμό, αλλά και την ταμπέλα της μοναδικής Death metal μπάντας της βραδιάς, σε συνδυασμό με το ότι βγήκαν νωρίς με λιγότερο κόσμο. Παρόλα αυτά, έδειξαν να το διασκεδάζουν και προσπάθησαν επιτυχώς  στο μισάωρο που τους αναλογούσε να μας ταρακουνήσουν. Ο Ronnie Nyman αλώνιζε την σκηνή με το μικρόφωνο, ενώ ο Magnus Soderman έβγαινε μπροστά στα lead. Οι NIGHTRAGE δεν έχουν την αναγνώριση που τους αρμόζει. Τραγούδια όπως το "Affliction", το "The venomous" και από την άλλη τα "Wearing a martyr's crown" και "Being nothing" φανερώνουν τον τρόπο που μια death metal μπάντα μπορεί να γράφει μελωδικά ή γρήγορα κομμάτια με εξίσου καλό αποτέλεσμα.  Μαζί με τα "Spiral" και "Scathing" (από το "A new disease...") έκαναν μια καλή επιλογή από την δισκογραφία τους που αισίως έφτασε τα 7 άλμπουμ. Ο Μάριος που είχε και τα γενέθλιά του το ευχαριστήθηκε κι ελπίζω πως κέρδισαν νέους φίλους. 
Γιώργος "Kay" Κουκουλάκης


Μετά τους αρκετά δυναμικούς NIGHTRAGE, στην σκηνή εμφανίστηκαν οι MYSTIC PROPHECY, ένα από τα πιο γνωστά συγκροτήματα στο Ευρωπαϊκό heavy/power metal. Στην αρχή του set τους ο κόσμος στο μαγαζί ήταν σχετικά λίγος αλλά ευτυχώς πύκνωνε όσο περνούσε η ώρα. Από το πρώτο δευτερόλεπτο που ξεκίνησαν, απέδειξαν απλά γιατί είναι τόσο αναγνωρίσιμοι. Με μπροστάρη τον δικό μας R.D Liapaki (Roberto Dimitri Liapakis) ο οποίος ήταν αρκετά δραστήριος frontman, «παίζοντας» η αστειεύονταν με τον κόσμο σχεδόν σε όλη την διάρκεια της εμφάνισης τους, κατάφεραν στα περίπου 50 λεπτά που ήταν επί σκηνής να ξεσηκώσουν, χωρίς ιδιαίτερα δύσκολη προσπάθεια, τους ήδη παρευρισκόμενους. Το σχήμα πια είναι κατά τα 2/5 Ελληνικό αφού ο Evan K. (Ευάγγελος Κουκουλάρης) έχει την lead κιθάρα. Αν και νεοφερμένος δείχνει να έχει εγκλιματιστεί στην μπάντα οπότε όλοι τους στον μικρό χώρο που είχαν, με λίγες κινήσεις κατάφεραν να δείξουν μια πολύ καλή και «δεμένη» επαγγελματική σκηνική παρουσία.  

Ακόμα και αν δεν ήξερε στο 100% τις συνθέσεις, ευτυχώς ο κόσμος ανταποκρινόταν σε ότι και αν «διέταζε» ο Liapakis και έτσι δημιουργήθηκε μια ωραία αλληλεπίδραση κοινού-group. Άλλωστε μην ξεχνάμε ότι ούτως ή άλλως οι συνθέσεις τους είναι πολύ δυναμικές και φουλ στις μελωδίες από μόνες τους, οπότε ο οπαδός, αν δεν του είναι τελείως αδιάφορο το μουσικό ύφος και στυλ τους, δεν μπορεί να μείνει ακίνητος. Ασυναίσθητα ή μη, θα κουνήσει χέρι, πόδι ή κεφάλι. Το set list τους, αρκετά λογικά, βασίστηκε κυρίως στην τελευταία δουλειά τους “War Brigade” αλλά και σε πιο παλιά τραγούδια προσπαθώντας όσο τους το επέτρεπε ο χρόνος, να αποδώσουν ζωντανά κομμάτια από όσες περισσότερες δουλειές γινόταν. Ευτυχώς τα τραγούδια τους είχαν και καλό ήχο οπότε ήταν και πιο ωραία στην ακρόαση από όλους. Η διασκευή στο “Paranoid” των BLACK SABBATH, τραγούδι που ήταν το τελευταίο του set τους, «έκλεισε» μια πολύ καλή εμφάνιση ενός σχήματος που ήδη έχει 16 χρόνια δισκογραφικής παρουσίας με 9 κυκλοφορίες και οσονούπω, το 2018 έρχεται και η νέα, δέκατη δουλειά τους μόνο με διασκευές άλλων καλλιτεχνών. Έτσι δεν θα μπορούσαν να έχουν κάτι λιγότερο από θερμό χειροκρότημα του κόσμου που αποζημιώθηκε για ότι είχε παρακολουθήσει. Το πλήρες set list τους ήταν: Kill The Beast/Savage Souls/Killhammer/Burning Out/The Crucifix/We Kill You Die/Metal Brigade/War Panzer/Ravenlord/Paranoid (Black Sabbath διασκευή).
Θοδωρής Μηνιάτης


Προτελευταίοι στο billing ήταν οι RAGE, ένα από τα συγκροτήματα που έχει αφήσει ανεξίτηλο το στίγμα του σε όλο το heavy metal με τραγούδια που έχουν αγαπηθεί πολύ. Ο κόσμος είχε πια πυκνώσει αρκετά στο χώρο, κάτι πολύ χαρμόσυνο αφού και η τιμή του  εισιτηρίου ήταν πολύ προσιτή αλλά και φυσικά το προϊόν που το εξαργύρωνε μοναδικό. Δεν τους είχα δει προ διετίας που μας είχαν ξανά επισκεφτεί, οπότε για μένα η εμφάνιση τους ήταν ένα μεγάλο στοίχημα, ειδικά στο θέμα της απόδοσης του κιθαρίστα επί σκηνής αφού το να «μπαίνεις στα παπούτσια» του Victor Smolski, δεν είναι και λίγο. Με το που εμφανίστηκαν στην σκηνή η συνύπαρξη του μικροκαμωμένου Marcos Rodriguez δίπλα στον «θεόρατο» και με πολλά περιττά κιλά Peter “Peavy” Wagner, ήταν με την καλή έννοια αστεία, σαν να έπαιζε ο πατέρας με τον γιο του. Η όποια αμφιβολία υπήρχε για οτιδήποτε αφορούσε τον Rodriguez, «έσβησε» με το που ξεκίνησαν να παίζουν. Ο λαός μας λέει «Μικρός στο μάτι, μεγάλος στο κρεβάτι». Ε, αυτός ήταν «Μικρός στο μάτι, μεγάλος στο παίξιμο και την γενική απόδοση». Όσο ύψος δεν του χάρισε ο Θεός, του το έδωσε σε ταλέντο. Από ότι φάνηκε ο Peavy ξέρει να διαλέγει συνεργάτες για ακόμα μια φορά. Εκτός του ότι σε κανένα σημείο δεν νομίζω κάποιος να νοστάλγησε τον Smolski, η παρουσία του ήταν όπως έπρεπε να είναι ενός άκρως επαγγελματία μουσικού. Αν και είναι μόλις δυο χρόνια στο σχήμα, βάση απόδοσης φαίνεται λες και παίζει παραπάνω δίπλα στον Peavy. Χαρακτηριστικό είναι ότι είχε πρωταγωνιστικό ρόλο στην όλη εμφάνιση με ελευθερίες –προς τιμήν του Peavy- κινήσεων, με αποκορύφωμα το τελευταίο medley που έπαιξαν, στο encore, “Higher Than The Sky/Holy Diver”. Εκτός ότι τραγούδησε εκείνος το “Holy Diver”, ερμήνευσε ένα μέρος του “Higher Than The Sky” με το στυλ/υφος του Ronnie James Dio, δίνοντας μια πολύ χαρούμενη νότα στην βραδιά. Το ίδιο ίσχυε και για τον Ελληνικής καταγωγής drummer Βασίλη “Lucky (Τυχερό)” Μανιατόπουλο αφού και αυτός ήταν σε πολύ υψηλά standards απόδοσης. Μαζί με τον φυσικό αρχηγό του group, έκαναν ένα τρίο που «γέμιζε» την σκηνή. Ο Peavy ίσως και λόγω ηλικίας έχει πια κάπως «σπασμένη» φωνή αλλά και πάλι είναι ένας καλλιτέχνης-τοτέμ στο χώρο και σε κάθε δυνατή ευκαιρία ευχαριστούσε το κοινό στα Ελληνικά. 

Από το δεύτερο κιόλας τραγούδι τους “The Crawling Chaos” το μαγαζί «πήρε φωτιά». Άκρως ενεργητικοί και φυσικοί στις κινήσεις τους, μετέδιδαν ένα τρομερό vibe που έπαιρνε ο κόσμος και το έστελνε πίσω, συμμετέχοντας σε κάθε τραγούδι, κάθε κάλεσμα του Peavy από σκηνής, δείγμα της μεγάλης αγάπης που υπάρχει στο group. Τα τωρινά μέλη των RAGE έχουν τρομερό «δέσιμο» μεταξύ τους και παίζουν τις συνθέσεις μοναδικά. Έχουν βεβαίως και τραγούδια που αντέχουν ακόμα στον χρόνο και αποδόθηκαν άρτια με σύμμαχο τον πολύ καλό ήχο που υπήρχε σε όλη την εμφάνιση τους. 20+ σχεδόν χρόνια μετά, τα “From The Cradle To The Grave”, “Black In Mind”, “Sent By The devil” κλπ ηχούν το ίδιο φρέσκα με την πρόσφατη δουλειά τους “Seasons Of The Black”, απόδειξη ότι το σχήμα δεν έχει χάσει την φόρμα του. Τα “Solitary Man” και “Don’t Fear The Winter” που «έκλεισαν» το set πριν το encore, μας ταξίδεψαν για λίγο στα χρόνια που το group έγραψε με χρυσά γράμματα το όνομα του στα βιβλία του heavy metal. Όσοι ίσως έλπιζαν το set list να βασίζεται σε εκείνη την περίοδο και μόνο, ίσως απογοητεύτηκαν λίγο αλλά δεν πειράζει. Αφενός υπάρχουν οι REFUGE για να την θυμίζουν, αφετέρου από το 1993 και ακόμα και μέχρι σήμερα, οι RAGE έχουν τραγουδάρες οπότε ότι και να παίξουν live, ωραίο θα είναι. Άλλωστε πάντα θα υπάρχουν οπαδοί που δεν άκουσαν «δικά τους» αγαπημένα τραγούδια. 

Όσοι δεν ήταν παρόντες πραγματικά έχασαν μια εμφάνιση ενός σχήματος που άνετα και πολύ εύκολα θα μπορούσε να είναι το headline της βραδιάς. Η αποθέωση από τον κόσμο στο τέλος και το ακόμα πιο θερμό χειροκρότημα σε αυτούς, από αυτό στους MYSTIC PROPRECY, ήρθε άκρως φυσιολογικά και αβίαστα από τον καθένα, αφού ήταν ένας μικρός φόρος τιμής σε ένα μεγάλο σχήμα. Το πλήρες set list τους ήταν: Justify/The Crawling Chaos/From The Cradle To The Grave/Black In Mind/My Way/Seasons Of The Black/End Of All Days/Turn The Page/Sent By The Devil/Blackened Karma/Solitary Man/Don’t You Fear The Winter. Encore: Higher Than The Sky-Holy Diver
Θοδωρής Μηνιάτης

 


Η βραδιά άνηκε στους FIREWIND. Μπορεί οι RAGE να είχαν ανεβάσει αρκετά τον πήχη, αλλά αυτοί ήταν διατεθειμένοι να δείξουν ποιός ήταν ο headliner. Λίγο η πενταετή απουσία τους, λίγο η αποκλειστική πλέον  αφοσίωση του Gus G στο συγκρότημα αλλά και η προβολή του αφιερώματος στην ΕΡΤ, είχαν ήδη προετοιμάσει το έδαφος για μια δυνατή εμφάνιση. 
Το "Ode to Leonidas" έδωσε την σπίθα και το "Head up high" έβαλε φωτιά. Ο κόσμος αγκάλιασε τους FIREWIND που έδωσαν ό,τι μπορούσαν για να κρατήσουν την αδρεναλίνη ψηλά. Το σετ τους βασίστηκε σε ύψιστο ποσοστό στο φετινό "Immortals", σε σημείο που δεν μπορούσα να είχα προβλέψει. Ο κόσμος όμως έδειχνε να έχει εμπεδώσει τα τραγούδια. "Hands of time", "Live and die by the sword", "We defy", "Back on the throne" "Wars of ages" αλλά ακόμα και το "Lady of 1000 sorrows". Δηλαδή τα 7/9 του δίσκου. Τολμηρό εγχείρημα που φανερώνει όμως και πόσο πιστεύει η μπάντα το άλμπουμ αυτό. 

Ο Gus G. έχει κάθε λόγο να αισθάνεται περήφανος για τους FIREWIND. Κι εμείς ως κοινό επίσης έχουμε κάθε λόγο να αισθανόμαστε περήφανοι που αυτή η μπάντα είναι Ελληνική. Ο Πέτρος, πιο κινητικός από ποτέ μαζί με τον Bob Katsionis που εκτός από εξαιρετικός μουσικός είναι και άψογος entertainer, ως ακλόνητοι συνοδοιπόροι του βιρτουόζου κιθαρίστα ανεβάζουν την μπάντα που έχει πλέον και σταθερό drummer στο πρόσωπο του Johan Nunez. 

Λίγα λόγια και για την τίμια προσπάθεια του Henning Basse. Ένας τραγουδιστής που ιδρώνει την φανέλα και στέκεται αξιοπρεπέστατα στην μπάντα όσο κι αν κάποια τραγούδια δεν ταιριάζουν στο λαρύγγι του. Μπορεί να ζορίστηκε σε σημεία, όμως φαίνεται πως έχει μπει για τα καλά στο πετσί του ρόλου του κι εύχομαι να σταθεροποιηθεί εκεί, αφού και η μπάντα έχει ανάγκη ένα μόνιμο τραγουδιστή. 

Στις κορυφαίες στιγμές της βραδιάς ανήκουν τα "Mercenary man", "Between Heaven and Hell" το επίσης νοσταλγικό "I am the anger" αλλά και τα "Wall of sound" - "Falling to pieces" που ολοκλήρωσαν την εμφάνισή τους. 
Γενικά αυτό το βράδυ θα μας μείνει αξέχαστο. Από την επιλογή των τραγουδιών, την απόδοση των συγκροτημάτων, την ανταπόκριση του κόσμου που σχεδόν γέμισε το χώρο και τραγουδούσε τα κομμάτια, αλλά και την όλη ευχάριστη διάθεση. 
Το 2017 έκλεισε ιδανικά. 
Καλές γιορτές και καλή χρονιά σε όλους. 

Γιώργος "Kay" Κουκουλάκης 

 

Σχόλια

Διαβάστε επίσης

MANTAR / YOVEL / XENORABBIT @The Temple (27/9/2019)

30 Σεπτεμβρίου, 2019 - 16:45 Άγγελος Κατσούρας

Ξέραμε όλοι ότι θα βρεθούμε σε πολύ οικογενειακή ατμόσφαιρα στη συγκεκριμένη συναυλία, αλλά δεν πείραξε κανέναν μας και προσωπικά ποτέ δεν πήγα σε συναυλία επειδή είχε κόσμο ή για να συναντήσω...

[περισσότερα]

DEMON'S GATE FESTIVAL 2019 - ERIC CLAYTON AND THE NINE, SATURNUS, SORCERER, ON THORNS I LAY, DOOMOCRACY, MEDEN AGAN @ Κύτταρο (28/9/2019)

29 Σεπτεμβρίου, 2019 - 19:30 Δημήτρης Τσέλλος

Νέα αρχή για τα συναυλιακά δρώμενα της Αθήνας. Το DEMON’S GATE FESTIVAL «ανοίγει τα φτερά του» και φιλοδοξεί να αποτελέσει το μόνιμο «αποκούμπι» κάθε θιασώτη του doom και ατμοσφαιρικού metal ήχου....

[περισσότερα]

DEMON'S GATE FESTIVAL 2019 - PHOTO REPORT @ Κύτταρο (28/9/2019)

29 Σεπτεμβρίου, 2019 - 12:30 Λευτέρης Τσουρέας

Φωτογραφίες: Λευτέρης Τσουρέας ERIC CLAYTON AND THE NINE SATURNUS SORCERER ON THORNS I LAY...

[περισσότερα]

AYREON @ 013 Poppodium, Tilburg - ΟΛΛΑΝΔΙΑ (15/9/2019)

24 Σεπτεμβρίου, 2019 - 22:15 Φίλιππος Φίλης

Το “Into the electric castle” είχε προκαλέσει αίσθηση όταν κυκλοφόρησε πριν 21 χρόνια. Η ανακοίνωση ότι θα παρουσιαστεί ζωντανά στο Tilburg, την πόλη που ζει και δραστηριοποιείται ο Arjen Anthony...

[περισσότερα]

ORANGE GOBLIN / SADHUS @Fuzz (21/9/2019)

24 Σεπτεμβρίου, 2019 - 18:00 Άγγελος Κατσούρας

Όγδοη φορά για ένα από τα κορυφαία συγκροτήματα πάνω στη σκηνή όλων των εποχών στη χώρα μας και φυσικά ήταν μονόδρομος για άλλη μία φορά η παρακολούθηση τους. Έκτη φορά θα είχα την τύχη και χαρά να...

[περισσότερα]