GOATSNAKE/ OMEGA MONOLITH @An Club. 07/06/2015

11 Ιουνίου, 2015 - 07:30

goatsnake5Ναι όλοι λατρεύουμε μέχρι αηδίας τους τεράστιους SUNN O))). Όταν όμως έχεις την ευκαιρία να δεις και να απολαύσεις από κοντά την cult φιγούρα του Greg Anderson εκτός των SUNN O))) δεν το σκέφτεσαι καν. Για να είμαστε απολύτως δίκαιοι άλλωστε το έργο και η συνεισφορά του στους GOATSNAKE είναι πραγματικά αξιοζήλευτα. Και μπορεί να μεσολάβησαν δεκαπέντε ολόκληρα χρόνια από εκείνο το επικό “Flower of Disease” όμως η εντυπωσιακή επιστροφή του συγκροτήματος με το πρόσφατο “Black age blues” ήταν ομολογουμένως το ιδανικότερο πειστήριο που χρειαζόμασταν προκειμένου να γιορτάσουμε από κοντά την παρθενική τους επίσκεψη.
Την βραδιά ως το μοναδικό support σχήμα άνοιξαν οι OMEGA MONOLITH. Όντας η πρώτη φορά που προσωπικά τους έβλεπα ζωντανά παρότι η διμελής μπάντα μετράει ήδη τρία χρόνια ζωής και έχει δώσει κάμποσες συναυλίες σε όλο αυτό το διάστημα, οφείλω να ομολογήσω ότι έμεινα εντυπωσιασμένος. Βουτηγμένο σε έναν ατελείωτο λαβύρινθο από synths, effects, κιθαριστικές παραμορφώσεις και λεπτεπίλεπτες κυμβαλικές εξάρσεις, το διάρκειας 45 λεπτών set τους ήταν επί της ουσίας ένα συρφετό υπνωτικών ηχοχρωμάτων κατευθείαν από τα έγκατα της Αβύσσου. Εν αντιθέσει βέβαια με το drone χαρμάνι του “Black campaign” που έριχνε λοξές ματιές και προς τη μεριά του black metal, το νέο υλικό που ξεδιπλώθηκε με περίσσεια κυνικότητα επί σκηνής έμοιαζε να έχει ως σημείο αναφοράς περισσότερο την πειραματική πλευρά του industrial και της ambient ψυχεδέλειας, γεγονός που όχι μόνο δεν φάνηκε να αλλοιώνει τον έτσι κι αλλιώς τον μη προσιτό στο ευρύ κοινό χαρακτήρα του εγχειρήματος αλλά αντιθέτως φανέρωσε στην εντέλεια την τόλμη και την εξυπνάδα που ήταν απαραίτητη για τη διεκπεραίωσή του. Περιμένω ήδη με μεγάλο ενδιαφέρον το πώς το νέο υλικό θα μετουσιωθεί και θα αποκτήσει υπόσταση στο επόμενο δισκογραφικό βήμα του σχήματος. Το θερμό χειροκρότημα στο τέλος πάντως ήταν ένα σαφές δείγμα πως το αθηναϊκό σχήμα βαδίζει στην σωστή κατεύθυνση.

goatsnake4Ελάχιστα λεπτά προτού το ρολόι δείξει έντεκα ακριβώς, η έλευση των GOATSNAKE επί σκηνής στάθηκε αρκετή για να απογειώσει το ενδιαφέρον σε ένα An όπου επικρατούσε μια άκρως χαλαρή ατμόσφαιρα, η οποία προφανώς πήγαζε από το γεγονός ότι ο χώρος ήταν στα όρια του μισογεμάτου. Το καλιφορνέζικο συγκρότημα φάνηκε ήδη από το ξεκίνημα να βρίσκεται σε καλό mood και συγχρόνως να είναι αρκετά ψημένο για την πρώτη του εμφάνιση επί ελληνικού εδάφους με αποτέλεσμα να μας σερβίρει ένα set που κατόρθωσε με απόλυτη επιτυχία να συμβιβάσει τόσο το παλιότερο υλικό του όσο και εκείνο του ολοκαίνουργιου “Black age blues”. Την αρχή έκαναν τα “Slippin’ the stealth”, “Flower of Disease” και “Graves”, τα οποία αποδόθηκαν με τέτοια ενέργεια και προσήλωση που έκαναν τις πρώτες σειρές μπροστά από την σκηνή να το γλεντήσουν κυριολεκτικά με την ψυχή τους. Με την σταδιακή βελτίωση του ήχου η συνέχεια ήταν ακόμα καλύτερη καθώς η τριάδα των “Black age blues”, “Elevated Man” και “Graves” εκπροσώπησε επάξια την δισκογραφική επαναφορά των GOATSNAKE που απέδειξε περίτρανα πως δεν είχε να ζηλέψει σε τίποτα την ποιότητα αλλά και το τσαμπουκαλεμένο groove των προηγούμενων δύο δίσκων τους.  

goatsnake1Απόλυτος μαέστρος σε όλο αυτό το γαϊτανάκι βαρύγδουπων doom ήχων που έκανε τους ενισχυτές και τα ντουβάρια του An να σείονται συνεχώς από αγαλλίαση φυσικά δεν ήταν άλλος από τον Greg Anderson. Ως απόλυτη προσωποποίηση της τιμιότητας όχι μόνο ανταποκρίθηκε με χαρακτηριστική άνεση και ωριμότητα στο απαιτητικό ύφος λατρεμένων κομματιών σαν τα “Dealer”, “Trower” και “Mower” (ίσως το highlight της βραδιάς) αλλά ταυτόχρονα σέρβιρε το ένα μετά το άλλο πωρωτικά riffs που έσκαγαν σαν βαριοπούλες στα αυτιά και στους ανυποψίαστους σβέρκους όλων των παρευρισκόντων. Άξιος συμπαραστάτης του ήταν βεβαίως και ο χαμογελαστός όσο και ιδιαίτερα ευδιάθετος Pete Stahl. Ουδείς άλλωστε θα μπορούσε να ζητήσει περισσότερα από έναν frontman που ίδρωσε, ξελαρυγγιάστηκε, όργωσε την σκηνή σαν δαιμονισμένος και γενικά έδωσε τον καλύτερο εαυτό του πίσω από το μικρόφωνο και την harmonica παρότι η κιθάρα του Anderson συχνά υπερκάλυπτε την εκπληκτική φωνή του. Στον αντίποδα, από την αρχή του set μέχρι και λίγο πριν από το κλείσιμο με το εκπληκτικό “House of the Moon” όπου όλοι ευχηθήκαμε χρόνια πολλά στον εορτάζοντα μίστερ Anderson, καταλυτική ήταν και η συνεισφορά του Scott Renner στο μπάσο ο οποίος μαζί με τα δυνατά και άκρως παθιασμένα χτυπήματα του Greg Rogers στα drums προσέδωσε την απαιτούμενη σταθερότητα και όγκο στα σημεία που έπρεπε.        

Εν κατακλείδι, έχω την εντύπωση πως κανείς δεν θα πρέπει να έφυγε παραπονεμένος από ένα τόσο απολαυστικό live. Άλλωστε, η μπάντα αντιμετώπισε με σεβασμό και ζέση τόσο την ίδια τη μουσική της, όσο και το κοινό που βρέθηκε στο An αποδεικνύοντας έτσι πως η πρόσφατη της δισκογραφική επιστροφή δεν ήταν απλά και μόνο στα πλαίσια ενός reunion αλλά σηματοδοτεί την απαρχή ενός καινούργιου μουσικού κεφαλαίου. Ελπίζω μόνο να μην χρειαστεί να περάσει πάλι αρκετός καιρός μέχρι να τους ξαναδούμε στα μέρη μας.

Ανταπόκριση-φωτογραφίες: Πάνος Δρόλιας

Σχόλια

Διαβάστε επίσης

Rise of Decay mini fest (NIGHTRAGE – CAELESTIA – ANTHOLOGY – EVIL WITHIN) @Temple, 12/04/2019

16 Απριλίου, 2019 - 01:30 Σάκης Φράγκος

Παρασκευή βράδυ, δύσκολη κατάσταση. Τρομακτική νεροποντή, μποτιλιάρισμα, όχι οι πιο ανθρώπινες συνθήκες για να πας να δεις με θετική διάθεση μία συναυλία. Η αλήθεια είναι όμως, ότι οι ώρες που πέρασα...

[περισσότερα]

ARTILLERY / MURDER ANGELS / DEMOLITION TRAIN @ The Crow (7/4/2019)

11 Απριλίου, 2019 - 15:15 Άγγελος Κατσούρας

Μία συναυλία-όνειρο όπως αποδείχτηκε τελικά θα παρακολουθούσαμε την πρώτη Κυριακή του Απρίλη, όπου από δω και μετά το συναυλιακό πρόγραμμα στην κυριολεξία παίρνει φωτιά και πρέπει να διαλέξουμε που...

[περισσότερα]

ACID DEATH / VOIDNAUT @ THE CROW (6/4/2019)

9 Απριλίου, 2019 - 15:45 Γιώργος Δρογγίτης

Τι και αν ο καιρός ήταν άστατος (χειμωνοκαλόκαιρο), τι και αν έπρεπε να σηκωθώ για δουλειά στις 5.00 τη Κυριακή, τίποτα δε θα με εμπόδιζε από το να βρεθώ το Σαββατόβραδο στο THE CROW CLUB, για να δω...

[περισσότερα]

BULLET FOR MY VALENTINE / PROJECT RENEGADE @ Piraeus 117 Academy (05/04/19)

7 Απριλίου, 2019 - 00:15 Γιάννης Παπαευθυμίου

Η αλήθεια είναι ότι έφυγα σφαίρα από το σπίτι για να προλάβω την εμφάνιση των PROJECT RENEGADE. Είχα διαβάσει πολύ καλά σχόλια για την εμφάνιση τους στο πρόσφατο Ladies of metal fest και ήθελα να το...

[περισσότερα]

U.D.O. / RED PARTIZAN / KISS OF THE DOLLS @Piraeus 117 Academy, 31/03/2019

2 Απριλίου, 2019 - 15:15 Σάκης Νίκας

Νομίζω πως ο Καλλιτέχνης Udo Dirkschneider, δεν χρειάζεται συστάσεις γιατί μέχρι να σβήσει ο ήλιος θα αποτελεί ένα από τα μεγαλύτερα κεφάλαια στο heavy metal χώρο. Το σημαντικό είναι ότι με το...

[περισσότερα]