LUCIFER - HALF GRAMME OF SOMA @ Gagarin 205, 14/10/2018

15 Οκτωβρίου, 2018 - 22:15

Η Κυριακή δεν ξέρω κατά πόσο είναι πετυχημένη μέρα για live. Το άραγμα στο καναπέ και η παντόφλα είναι σαφώς δελεαστικά πράγματα για το κυριακάτικο βράδυ. Από την άλλη, οι LUCIFER αξίζουν μιας παραπάνω εξόδου, το δίχως άλλο. Με τη δεύτερη άποψη συνασπιστήκαμε περίπου 300-350 άνθρωποι, όπως τους έκοψα με το μάτι, οι οποίοι κατά τη τακτική του Κολοκοτρώνη «αραία - αραία να φαινόμαστε καμιά κατοσταρέα» έδωσαν την εντύπωση μιας περίπου γεμάτης πλατείας. Πριν όμως από τους LUCIFER, είδαμε και ακούσαμε τους Έλληνες…

HALF GRAMME OF SOMA. Το άλμπουμ τους “Groove Is Black” που κυκλοφόρησε πέρυσι, στους ένδον κύκλους των οπαδών του ψυχεδελικού stoner έκανε ιδιαίτερη αίσθηση, όπως με πληροφόρησε φίλος ο οποίος το κατέχει καλά το άθλημα. Εγώ θα σας πω ποια εντύπωση μου άφησε η μπάντα, από εκείνη την εμφάνιση και μόνο. Όπως προείπαμε, ψυχεδελικό stoner rock παίζουν τα παιδιά, με «φευγάτες» κιθάρες και όλα τα συναφή. Τι μου άρεσε; Το rhythm section. Πολύ ωραία προσέγγιση, με groovy στυλ και μπροστά το μπάσο. Τι δεν μου άρεσε; Η φωνή. Δεν ξέρω, επίπεδη μου φάνηκε. Να μου πεις, αυτό το στυλ τι περιμένεις να έχει; Τον Eric Adams; Όχι βέβαια, αλλά ακόμη και με παιδιά που τους αρέσει η όλη φάση όταν το συζήτησα, το ίδιο άκουσα. Όπως και να ’χει, υπάρχουν σαφείς ικανότητες και δυνατότητες και η μπάντα μπορεί να πάει μπροστά.

Φτάνει η ώρα των LUCIFER, οι οποίοι με δύο δίσκους (Ι-ΙΙ) και με μια all - star (στη πράξη, όχι στα ονόματα) σύνθεση, ξέρουν πολύ καλά τι σημαίνει rock. Ο Nicke Andersson στα τύμπανα δεν χρειάζεται ιδιαίτερες συστάσεις, οι κιθάρες δημιουργούσαν ένα πολύ ωραίο δίδυμο και το μπάσο όπως έπρεπε, σταθερό, διακριτικό αλλά όχι δευτεραγωνιστής. Μελωδίες άλλοτε σε doomy ύφος, άλλοτε σε πιο straight rock, να παντρεύουν τους BLACK SABBATH με τους JEFFERSON AIRPLANE, πάντα με μια πανέμορφη 70’s essence να κυριαρχεί. Η μπάντα έπαιζε πιο δυνατά και δυναμικά από το studio, τα κομμάτια απέκτησαν άλλη δυναμική στη σκηνή, αλλά όπως ήταν αναμενόμενο, τη παράσταση έκλεψε η Johanna τόσο με τη φωνή της, όσο και με τη σκηνική της παρουσία. Αιθέρια, σχεδόν αέρινη, μου θύμιζε μια Janis Joplin στο σώμα της Anneke… ή το αντίθετο. Λικνιζόταν, χόρευε και τραγουδούσε με μια φωνή επιβλητική η οποία διατηρήθηκε σε υψηλά επίπεδα ακόμη και μετά από κατανάλωση αλκοόλ και τσιγάρων επί σκηνής. Οι διασκευές στα “Take Me Away (Together As One)” από Paul Stanley και “Dancing with Mr.D” από ROLLING STONES ήρθαν και «έδεσαν» με το υλικό από τα δύο τους άλμπουμ, με τη μερίδα του λέοντος να ανήκει στο “II” όπως είναι φυσικό, καθώς αυτό κυκλοφόρησε φέτος. Αυτό που μου έκανε εντύπωση ήταν πως ακούσαμε τη Johanna να μιλά μόλις στο τέταρτο τραγούδι, και μετά περίπου στο encore. Μόνο μουσική, τίποτα άλλο. Τα τραγούδια τα «πήγαιναν τραίνο», πράγμα που σε άλλους αρέσει, σε άλλους όχι. Άποψη; Μπορεί.

To live «φώναζε» 70’s, από τη πρώτη ως τη τελευταία λεπτομέρεια. Από τα ρούχα των μουσικών (ειδικά ο μπασίστας με τα κρόσια έδωσε ρέστα) ως τα φώτα και τους καπνούς που κατέκλυσαν όχι μόνο τη σκηνή, αλλά ολόκληρο το χώρο. Κάπου βέβαια η όλη ατμόσφαιρα «χάλασε» με όλο αυτό το ντουμάνι (στο οποίο ήρθε και προστέθηκε και η γνωστή ευωδία από κλασσικό αρωματικό φυτό) και θα έπρεπε να προσέξει ο υπεύθυνος του χώρου τον εξαερισμό σε ανάλογες περιπτώσεις στο μέλλον. Εν κατακλείδι, ήταν μια συναυλία που σε κάποιες (λίγες) φάσεις θα μπορούσες να τη χαρακτηρίσεις ως «μυσταγωγική» (στο “Dreamer” για παράδειγμα το οποίο είναι εξαιρετικό τραγούδι), κατά τη μεγαλύτερη διάρκειά της κυμαινόταν σε καλά επίπεδα, αλλά θα μπορούσε σαφώς να είναι ακόμη καλύτερη. Ίσως την επόμενη φορά, με περισσότερο κόσμο για να ακούσουμε ξανά μια μπάντα που τιμά τον όρο «70’s rock» στο ακέραιο.

Δημήτρης Τσέλλος
Φωτογραφίες: Διονύσης Τσέπας

Σχόλια

Διαβάστε επίσης

Rise of Decay mini fest (NIGHTRAGE – CAELESTIA – ANTHOLOGY – EVIL WITHIN) @Temple, 12/04/2019

16 Απριλίου, 2019 - 01:30 Σάκης Φράγκος

Παρασκευή βράδυ, δύσκολη κατάσταση. Τρομακτική νεροποντή, μποτιλιάρισμα, όχι οι πιο ανθρώπινες συνθήκες για να πας να δεις με θετική διάθεση μία συναυλία. Η αλήθεια είναι όμως, ότι οι ώρες που πέρασα...

[περισσότερα]

ARTILLERY / MURDER ANGELS / DEMOLITION TRAIN @ The Crow (7/4/2019)

11 Απριλίου, 2019 - 15:15 Άγγελος Κατσούρας

Μία συναυλία-όνειρο όπως αποδείχτηκε τελικά θα παρακολουθούσαμε την πρώτη Κυριακή του Απρίλη, όπου από δω και μετά το συναυλιακό πρόγραμμα στην κυριολεξία παίρνει φωτιά και πρέπει να διαλέξουμε που...

[περισσότερα]

ACID DEATH / VOIDNAUT @ THE CROW (6/4/2019)

9 Απριλίου, 2019 - 15:45 Γιώργος Δρογγίτης

Τι και αν ο καιρός ήταν άστατος (χειμωνοκαλόκαιρο), τι και αν έπρεπε να σηκωθώ για δουλειά στις 5.00 τη Κυριακή, τίποτα δε θα με εμπόδιζε από το να βρεθώ το Σαββατόβραδο στο THE CROW CLUB, για να δω...

[περισσότερα]

BULLET FOR MY VALENTINE / PROJECT RENEGADE @ Piraeus 117 Academy (05/04/19)

7 Απριλίου, 2019 - 00:15 Γιάννης Παπαευθυμίου

Η αλήθεια είναι ότι έφυγα σφαίρα από το σπίτι για να προλάβω την εμφάνιση των PROJECT RENEGADE. Είχα διαβάσει πολύ καλά σχόλια για την εμφάνιση τους στο πρόσφατο Ladies of metal fest και ήθελα να το...

[περισσότερα]

U.D.O. / RED PARTIZAN / KISS OF THE DOLLS @Piraeus 117 Academy, 31/03/2019

2 Απριλίου, 2019 - 15:15 Σάκης Νίκας

Νομίζω πως ο Καλλιτέχνης Udo Dirkschneider, δεν χρειάζεται συστάσεις γιατί μέχρι να σβήσει ο ήλιος θα αποτελεί ένα από τα μεγαλύτερα κεφάλαια στο heavy metal χώρο. Το σημαντικό είναι ότι με το...

[περισσότερα]