M.O.D. - THE CRUCIFIER @ Κύτταρο (22/12/2019)

3 Ιανουαρίου, 2020 - 06:15

Χριστούγεννα. Η εποχήτης κατάνυξης, της ανιδιοτελούς αγάπης, της σύσφιξης οικογενειακών/φιλικών σχέσεων και της καλοπέρασης των ανθρώπων. Με αυτά κατά νου, κατηφορήσαμε στο crossover thrash σουαρέτων M.O.D. του υπερ-οργίου Billy Milano το προτελευταίο βράδυ Κυριακής του Δεκέμβρη. Επίτιμοι καλεσμένοι σε αυτό το δείπνο κλωτσοπατινάδας με επιδόρπιο σκαμπίλια και μπουνίδια, οι ντόπιοι thrashers THE CRUCIFIER. Αλλά ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή.

Με 10 λεπτά καθυστέρηση από το προβλεπόμενο πρόγραμμα, οι THE CRUCIFIER ανεβαίνουν στη σκηνή. Από τις thrash μπάντες της χώρας που προηγήθηκαν της μεγάλης αναβίωσης του είδους στη χώρα μας τη προηγούμενη δεκαετία (με αδιαμφισβήτητους ηγέτες τους SUICIDAL ANGELS, RELEASED ANGER και MENTALLY DEFILED και συνεχιστές πλείστους όσους τα επόμενα χρόνια), μια και υφίστανται από το μακρινό 1995. Πολλές αλλαγές line-up, πολλά demos, split και μόλις 3 άλμπουμ (με τελευταίο το “Voices in my head” που βγήκε πρόπερσι), συνιστούν τη δισκογραφία του συγκροτήματος.

Το thrash που παίζουν, είναι ένας βρώμικα ωραίος συνδυασμός RAZOR του “Violent restitution” (ΠΟΝΟΣ), των EXODUS και λατρεμένης Αμερικάνικης crossover αλητείας (μέρος της οποίας ήταν και οι headliners της βραδιάς). Παρουσιάζοντας υλικό από τις full-length δουλειές τους με διάθεση στο ταβάνι (μια και ανοίγανε κατά δήλωση του τραγουδιστή τους, για μπάντα με την οποία μεγαλώσανε), οι THE CRUCIFIER αποσπάσανε τις πρώτες ζεστές αντιδράσεις του κόσμου, καθώς και το χειροκρότημα του για την εκρηκτική τους εμφάνιση. Προσωπικά, χαίρομαι, που τους βλέπω να έχουν ξεπεράσει τα προβλήματα που τους είχαν στην αφάνεια σε σχέση με τους συνοδοιπόρους τους, και εύχομαι ολόψυχα ο νέος δίσκος να έρθει σύντομα και να σαρώσει!

Φτάσαμε κάπως έτσι, στις περασμένες 10 το βράδυ, όπου, οι πρώτες νότες του “Aren’t you hungry?” των M.O.D., πυροδότησαν το σωστό, το πατροπαράδοτο circle pit. Όχι άλλα ζαγάρια που πέφτουν σαν σακιά με πατάτες πάνω στον άλλο! Κύκλος, έρωτας και κλωτσοπατινάδα, ΜΟΝΟ! Ο ηγετικός, αθυρόστομος και εν γένει βρωμόκαφρος ολκής Billy Milano δίνει το σύνθημα. “Why don’t you get a real job?” και συνεχίζουμε το πάρτι! Ένιωσα κάτι πολύ όμορφο βλέποντας αυτό το κύκλο, βλέποντας παλικάρια με μπλούζες POISON IDEA, DISCHARGE και fly μπουφάν, να θρασάρουν παρέα με τα παλικάρια που φορούσαν μπλούζες SLAYER, EXODUS (ο γράφων) και SACRED REICH. Κοινός συνδετικός κρίκος αποδεικνύεται έτιμια φοράτο crossover thrash (τύποι με μπλούζες D.R.I., NUCLEAR ASSAULT, M.O.D. και S.O.D.), δείχνοντας ότι αυτά τα δύο ιδιώματα (thrash και hardcore punk) είναι αδελφά, και μοιράζονται κοινές αρχές και αξίες. Οι όποιες κόντρες, ανήκουνγια τα καλά στο παρελθόν. Και εκείνη τη στιγμή, αρχίζουν οι εχθροπραξίες υπό τουςήχους των S.O.D., στη καταστροφική δυάδα “Douche crew”/”Milano mosh” που έβαλε φωτιά στο pit!

Ο Billy Milano άρχισε να αποδεικνύει εμφατικά, τους χαρακτηρισμούς που του αποδώσαμε παραπάνω στο κείμενο μας, παραδίδοντας ένα politically incorrect stand up show,άνευ προηγουμένου, καθ’όλη τη διάρκεια του live! Λογύδριογια το πόσο αγαπάει τον Trump (και τον ευχαριστούσε που δε πέταξε τον Μεξικάνο drummer των M.O.D. έξω από το “τείχος”...άλλο να σας το λέω, άλλο να το βλέπετε!), χώσιμο στον Obama, αστεία με μανάδες, πατεράδες, αδερφές και με το κοινό (μιλώντας σε κοπέλες που είδε στην πρώτη σειρά: “Πόσο είστε;” “13” “Κάτσε να μιλήσω σε κάποια που είναι ενήλικη”....όχι για να μη λέτε ότι δεν είμαστε gentlemen οι thrashers!)….μια ομορφιά γενικότερα! Παράλληλα δήλωσε ευγνώμων για το ότι βρισκόμασταν εκεί και τα σπάγαμε μαζί τους, λέγοντας αυτολεξεί “δεν παίρνω δεδομένο ότι είμαι επί σκηνής στα 55 μου” και θυμίζοντας μας τη διαφορά ανάμεσα στη περσόνα του Billy Milano και του ανθρώπου Billy Weiss. Εγώ αυτό το λέω τσίπα, δε ξέρω για εσάς!

Από εκεί και πέρα, τα κομμάτια από το “Busted, broke &american” (2017) των M.O.D. (“You’re a fucking dick”, “Fight”) συνέχισαν τορεσιτάλ βρωμόξυλου από κάτω, με 2 ύμνους από το “Speak english or die” στα καπάκια (“Milk”, “Pussywhipped”). Το “True colors” (από το “Gross misconduct”), μας θύμισε πως πρέπει να είμαστε ο εαυτός μας, και η διασκευή στους hardcore ήρωες FEAR στο “I love livin’ in the city” (που κάποτε, όταν είχαν εμφανιστεί στο Saturday Night Live, οι οπαδοί τους είχαν προκαλέσει ΜΑΚΕΛΕΙΟ σε ζωντανή μετάδοση, στα 4 από τα πιο βίαια λεπτά της Αμερικάνικηςτηλεόρασης) τα περί αδελφότητας του thrash και hardcore punk που καλύψαμε παραπάνω! Ε μετά τι να σας πω; “You always make us wait, you are the ones we hate, you can’t communicate, SPEAK ENGLISH OR DIE!”. Περίμενα μια δεκαετία στο νερό να ακούσω αυτή τη ρεφρενάρα, και με αξίωσε η ζωή μου, να το ακούσω στα 29 μου θρασάροντας δίχως αύριο, και καπάκια “March of the S.O.D.”/”Kill yourself” (NOW!) έτσι, για το καλές γιορτές ρε παιδί μου.

Τελευταίο κομμάτι M.O.D., το “Hate tank” και κλείσιμο με τον ΎΜΝΟ του crossover thrash. Πάμε παρέα να το πούμε: “It doesn't matter how you wear your hair, it's what's inside your head! United forces stand for all strong and fair, black, white & yellow & red! UNITED! FORCES! UNITED! FORCES! UNITED! FORCES! (δις)“. Απλά πράγματα, το πιο όμορφο pit της βραδιάς, όλοι μέσα, και μόνο μακελειό ως τη τελευταία νότα! Τέλος, ο Billy Milano μας εξασφάλισε, 2 ακουστικές εκτελέσεις των “Bubble butt” και “Ode to Henry” (από το “U.S.A. for M.O.D.” (1987) που είχε τη μερίδα του λέοντος από τη δισκογραφία τους, με εκπροσώπηση 5 κομματιών), συμπληρώνοντας έτσι αισίως 90 λεπτά μουσικής και 17 κομμάτια.

Νιώθω τυχερός που το έζησα αυτό, μια και S.O.D. πάπαλα, και εύχομαι να μην είναι τοτελευταίο M.O.D. το “Busted, broke & American”, παρότι θα έχουνένα παραπάνω σέβας αν το κάνουν έτσι, και τηρήσουν το λόγο τους! Εύχομαι να τους ξαναδούμε όπως και να χει, μια και μιλάμεγια ισοπεδωτική μπάντα live, τιμώντας το όνομα τους και με το παραπάνω. Αλλά και να μη γίνει, πάντα θα υπάρχει στο μυαλό και στη καρδιά, η ανάμνηση της 22ης Δεκεμβρίου του 2019....και εις άλλα, με υγεία thrashers!

Γιάννης Σαββίδης

Φωτογραφίες: Λευτέρης Τσουρέας

Σχόλια

Διαβάστε επίσης

ROTTING CHRIST / DEATH COURIER / ABYSSUS / CURSED BLOOD @Piraeus 117 Academy (26/01/2020)

29 Ιανουαρίου, 2020 - 11:45 Γιάννης Σαββίδης

Κυριακή βράδυ, και κατηφορίζουμε για δεύτερη συνεχόμενη ημέρα προς τη περιοχή του Κεραμεικού. Σήμερα γυρίζουμε το ρολόι πίσω, 25 και πλέον χρόνια. Τότε που ο Σάκης Τόλης λεγόταν ακόμα Necromayhem, ο...

[περισσότερα]

ROTTING CHRIST / SCAR OF THE SUN / MOTHERFASTER @Piraeus 117 Academy (25/01/2020)

29 Ιανουαρίου, 2020 - 11:30 Γιάννης Σαββίδης

Μετά από αναρίθμητες δυσκολίες, καιρικά φαινόμενα, εισβολές εξωγήινων και ανάδρομους πλανήτες, τελικά το πολυπόθητο όπως απεδείχθη διήμερο όπου οι ROTTING CHRIST θα αποδείκνυαν για πολλοστή φορά πως...

[περισσότερα]

SUICIDAL ANGELS / FULL HOUSE BREW CREW / DOMINATION INC. @ Piraeus 117 Academy (11/1/2020)

15 Ιανουαρίου, 2020 - 01:30 Άγγελος Κατσούρας

Η συγκεκριμένη μάζωξη όπου θα γιορτάζαμε τυπικά την κυκλοφορία του “Years of aggression” των SUICIDAL ANGELS είχε σημαδευτεί από πολύ κόσμο ως «καλημέρα» για το 2020 στα συναυλιακά δρώμενα. Δυστυχώς...

[περισσότερα]

SACRAL RAGE / SABOTER / THE TEMPLE / HARDRAW @ Κύτταρο (5/1/2020)

9 Ιανουαρίου, 2020 - 00:00 Δημήτρης Τσέλλος

Καλή χρονιά σε όλους, μια χρονιά που μακάρι να φέρει τα καλύτερα στον καθέναν! Δεν ξέρω αν παίζει ρόλο το «ποδαρικό» και πόσο το πιστεύετε, αλλά αν κρίνω από το live των SIXFORNINE / MASK OF PROSPERO...

[περισσότερα]

SIXFORNINE - MASK OF PROSPERO - EIEN @ Gagarin 205 (4/1/2020)

7 Ιανουαρίου, 2020 - 19:15 Γιώργος Δρογγίτης

Οι Αθηναίοι modern metallers SIXFORNINE έμελε να είναι το πρώτο live της δεκαετίας του ’20 που θα έδινα το παρόν. Τι καλύτερο λοιπόν, να έβλεπα επί σκηνής τη μπάντα «έκπληξη» για μένα της περασμένης...

[περισσότερα]