MYRKUR - LABRI GIOTTO @ Fuzz club, 11/11/2018

12 Νοεμβρίου, 2018 - 18:30

Πολύ ιδιαίτερο «πακέτο» για τα ελληνικά, όχι μόνο τα αθηναϊκά, μουσικά μεταλλικά δρώμενα, αυτό της Κυριακής. Μια Δανή καλλιτέχνης που συνδυάζει το black metal με τη folk μουσική, υποστηριζόμενη από μια Ελληνίδα που αγαπά τη παραδοσιακή μουσική της Ευρώπης. Ανεξάρτητα από το μουσικό γούστο του καθενός, από όποια σκοπιά και να το δει κανείς, ήταν μια περίπτωση αν μη τι άλλο ενδιαφέρουσα. Κάτι που απεδείχθη περίτρανα από το πολυσυλλεκτικό, αν και ολιγάριθμο, κοινό. Blacksters, progsters, gothic icons γένους θηλυκού, άνθρωποι που λατρεύουν τη folk μουσική, hipsters… απ’όλα είχε ο μπαξές. Αλλά ας τα πιάσουμε με τη σειρά.

Πρώτη κατά το πρόγραμμα, βγήκε στη σκηνή η Λαμπρινή Γιώτη (Labri Giotto). Μόνη, «απογυμνωμένη», με μοναδική συνοδεία δύο παραδοσιακά μεσαιωνικά όργανα, τα οποία έπαιζε η ίδια, ένα κάθε φορά. Ξεκίνησε παίζοντας nyckelharpa και τραγουδώντας ένα παραδοσιακό μοιρολόι της Σκωτίας, το “Lament of McCrimmon”. Γνωρίζοντας το κομμάτι λόγω της αγάπης που έχω προς τους κέλτικους ήχους και τη μουσική παράδοση της Σκωτίας, έμεινα άφωνος από την ΜΑΓΕΥΤΙΚΗ απόδοσή του. Η Λαμπρινή, γλυκύτατη και χαμηλών τόνων, φάνταζε κάτι μεταξύ νεράιδας και τροβαδούρου σε κάποιο πανηγύρι του 11ουμ.Χ αιώνα. Μου έκανε τρομερή εντύπωση πως χειριζόταν τη φωνή, τις αναπνοές της, και πως άλλαζε χαρακτήρα εν τω μέσω των τραγουδιών. Η κοπέλα έκλεψε τη παράσταση. Πράγμα εξαιρετικά δύσκολο και «επίφοβο», όταν έχεις ως μόνο «όπλο» εκτός της φωνής σου, ένα τύμπανο για παράδειγμα. Ακούσαμε δώδεκα συνθέσεις που μας ταξίδεψαν από τη Σκωτία στη Σουηδία, από εκεί στη Νορβηγία με μια παράκαμψη στη νορβηγική Λαπωνία και μετά πίσω πάλι στην Ιρλανδία, μαγεμένη από μια ΟΛΟΚΛΗΡΩΜΕΝΗ μουσικό, η οποία εκτός του ότι έδειξε πως διέπεται από καλλιέπεια, τίμησε τον οβολό του κοινού και με το παραπάνω, έχουσα το ρόλο του supportact. Μας πληροφόρησε δε, πως επίκειται στις 15 Δεκεμβρίου μια συναυλία της συνοδεία πλήρους μπάντας και χορωδίας. Θα ήθελα πάρα πολύ να τη δω, είμαι σίγουρος πως θα είναι μια καταπληκτική εμπειρία. Μπράβο Λαμπρινή!

Δημήτρης Τσέλλος

SETLIST: 1. Lament of McCrimmon (Σκωτία) 2. The Belt of Odin (Σουηδία) 3. Welcome May (Σουηδία) 4. Saturday’s song (Σουηδία) 5. One 1000 curses for love (Σκωτία) 6. Miriams' sleepsong(Νορβηγία) 7.VuoiVuoi (νορβηγική Λαπωνία) 8. Dark Alan's lament (Σκωτία) 9.TeirAbhaileRiu (Ιρλανδία) 10. When my love (Ιρλανδία) 11. Maze (νορβηγική Λαπωνία) 12. Ca the yowes(Σκωτία)

Μετά από τη συγκλονιστική εμφάνιση της Λαμπρινής Γιώτη που τραγούδησε σε τέσσερις γλώσσες – μακράν το πιο ταιριαστό support που θα μπορούσε να επιλεγεί για την περίσταση – ήταν η ώρα να εμφανιστεί στο ανυπόμονο κοινό η Amalie Bruun με τη live μπάντα της.

Η ατμόσφαιρα ήταν εξαρχής μυσταγωγική με τον κιθαρίστα και τον μπασίστα να υπενθυμίζουν με τις μαύρες κουκούλες τους που έκρυβαν το πρόσωπο τους ότι θα δούμε και black metal στοιχεία στον ήχο της. Με ένα σερί up tempo κομματιών και με εξαιρετική απόδοση των φωνητικών της, οι Myrkur κατάφεραν να πείσουν και τον τελευταίο ότι ήρθαν για να ικανοποιήσουν στο έπακρο και τον πιο απαιτητικό οπαδό της. Και μιλάμε για πιστό κοινό 350-400 ατόμων που εξαφάνισε το merchandise που είχε φέρει μαζί της – όποιος πήγε με το πέρας της εμφάνισης απλά δεν βρήκε τίποτα!

Σημαντικός παράγοντας για εμένα ήταν το γεγονός ότι δεν απέδωσε τα εκτεταμένα ακραία φωνητικά της στα κομμάτια που επέλεξε από τα δυο full length album της. Προσωπικά φοβόμουν να την ακούσω να κάνει ακραία φωνητικά γιατί πραγματικά δεν είναι το δυνατό της σημείο και πιστεύω θα κατέστρεφε την μυσταγωγική ατμόσφαιρα που έβγαζε με τα καθαρά της φωνητικά! Τι να πρωτοπεί κανείς για τη φωνή της; Ακουγα σχόλια του στυλ «Είναι η Loreena McKennitt του black metal». Πραγματικά ήταν καθηλωτική και στα folk ατμοσφαιρικά κομμάτια με αποκορύφωμα το κλείσιμο της συναυλίας με το “Crown“, το οποίο αν δεν κάνω λάθος ανέφερε ότι δεν το έχει ξαναπαίξει live. Δεν έχει σε καμμία περίπτωση το χρώμα στη φωνή της όπως η Kari Rueslatten, αλλά για μένα η φωνή της είναι η πλέον σημαντική σήμερα μαζί με την Carmen των EARTH ELECTRIC. Καταφέρνει να έχει και έκταση και έντονα γυρίσματα ανάλογα το πώς έχει τοποθετήσει τις φωνητικές γραμμές στις συνθέσεις της.

Η μπάντα της δεν ήταν, όμως, στο ίδιο επίπεδο με εκείνη. Καλοί εκτελεστές, αλλά χωρίς να δίνουν με το παίξιμο τους το κάτι παραπάνω που θα χρειαζόταν για να είναι η συναυλία συγκλονιστική. Εμένα προσωπικά με έπιασα να ανατριχιάζω μόνο με τη φωνή της, παρά με το μαυρομεταλλικό τείχος που έστησαν οι τρεις συνεργάτες της. Και ναι όλο το ηχητικό πλαίσιο πλην ενός καινούριου κομματιού είναι η νεκρανάσταση του ασύλληπτου ήχου του “Bergtatt” των ULVER. Στο καινούριο κομμάτι φαίνεται και η στροφή που κάνει ηχητικά στο να φύγει από την τραχύτητα και να παίξει πιο «καθαρά» αυτή τη φόρμα. Αφού μας κέρδισε με την πρώτη ακρόαση, προμηνύεται ο επόμενος δίσκος να ανοίξει περισσότερο το ενδιαφερόμενο κοινό της…

Και μιλώντας για κοινό, πραγματικά όλοι συζητάγαμε μετά τη συναυλία για τη διάρκεια της! Ναι, μια ώρα είναι πολύ λίγη! Όμως μην τα ισοπεδώνουμε όλα! Αν είχε παίξει παραπάνω ώρα θαρρώ κανείς δε θα στεκόταν σε αυτό και τότε είμαι σίγουρος ότι όλοι θα μιλάγανε οι κακοπροαίρετοι - που την κατηγορούν ότι της συνθέτουν άλλοι τα κομμάτια της  - για μια τουλάχιστον αξιοπρεπέστατη συναυλία. Για εμένα ήταν το λιγότερο συγκλονιστική στην ερμηνεία της!

Αλήθεια την περικοκλάδα τί την θέλει σε κάθε της συναυλία μπροστά από το μικρόφωνο; Τί θέλει να μας πει η καλλιτέχνις με αυτή την άκυρη, για εμένα, επιλογή;

Στο δια ταύτα λοιπόν… Χάθηκε – για εμένα οριστικά – η ευκαιρία για την ίδια να χτίσει το όνομα της στην χώρα μας με την επιλογή της να παίξει μόλις 60 λεπτά. Και θα πάθει ό,τι αντίστοιχα πάθανε οι ULVER μετά την ωριαία πρώτη εν Ελλάδι συναυλία τους στο Gagarin 205 που έγινε ο κακός χαμός από τον ενδιαφερόμενο κόσμο. Απλά στην επόμενη εμφάνιση τους στο Fuzz είμασταν οι μισοί και καθόλου τυχαία έκαναν πολλά χρόνια για να ξανάρθουν! H Myrkur θα έχει για πάντα τη στάμπα του υπερτιμημένου προϊόντος λόγω του hype που έχει αποκτήσει από την πρώτη στιγμή που βγήκε υλικό της από τη Relapse πριν 4 χρόνια. Όχι είναι πολύ καλή στα live της και η μπάντα της επαρκής, αλλά η απόφαση της να παίζει τόσο λίγο θα την καταδικάσει στα μάτια ακόμα και πιο ένθερμων - από την συνολική της απόδοση - εκείνη τη βραδιά.

Λευτέρης Τσουρέας

Φωτογραφίες: Λευτέρης Τσουρέας

Σχόλια

Διαβάστε επίσης

BRIT FLOYD @ Piraeus 117 Academy 17/11/2018

17 Νοεμβρίου, 2018 - 18:00 Θοδωρής Μηνιάτης

Δεν σας κρύβω ότι δεν φέρω ιδιαίτερη προτίμηση ή αγάπη στις tribute μπάντες χωρίς προφανώς να σημαίνει ότι δεν τις σέβομαι. Βλέπετε προτιμώ ένα συγκρότημα να βασίζεται στις δικές του δυνάμεις και να...

[περισσότερα]

KEEPERS OF JERICHO – 5 YEARS ANNIVERSARY SHOW @ The Crow Club 10/11/2018

16 Νοεμβρίου, 2018 - 20:00 Δημήτρης Τσέλλος

Το επίσημο ελληνικό tribute act στους μεγάλους HELLOWEEN, οι KEEPERS OF JERICHO, γιόρταζαν τα πέμπτα τους γενέθλια κι έδωσαν μια συναυλία – party για να τα γιορτάσουν μαζί με τους φίλους και τους...

[περισσότερα]

HAMMERFALL – REFUGE - ARMORED DAWN @Piraeus Academy, 28/10/2018

29 Οκτωβρίου, 2018 - 21:30 Δημήτρης Τσέλλος

Πριν από μερικούς μήνες όταν ανακοινώθηκε το mini festival με headliners τους HAMMERFALL και από κάτω τους REFUGE (η σύνθεση των RAGE που δημιούργησε όλα τα albums-κολοσσούς του σχήματος), τους...

[περισσότερα]

PAIN OF SALVATION - NEED - MOTHER OF MILLIONS @ Piraeus 117 Academy, 20/10/2018

21 Οκτωβρίου, 2018 - 23:45 Κώστας Αλατάς

Το διαισθανόμασταν πως οι PAIN OF SALVATION βρίσκονταν σε δημιουργική περίοδο και με το τελευταίο τους άλμπουμ “The passing light of day” οι προσδοκίες μας ικανοποιήθηκαν στο μέγιστο βαθμό. Όπως...

[περισσότερα]

TREAT - KINGDRAGON @ The Crow Club, 20/10/2018

21 Οκτωβρίου, 2018 - 22:30 Σάκης Νίκας

Είμαι σίγουρος ότι αν μας έλεγαν πριν από μερικά χρόνια ότι θα βλέπαμε στη χώρα μας τόσα πολλά και αξιόλογα hard rock συγκροτήματα θα ήμασταν το λιγότερο επιφυλακτικοί και δύσπιστοι. DARE, FM, Graham...

[περισσότερα]