OPETH/ POEM @Gagarin205, 20/03/2015

22 Μαρτίου, 2015 - 21:30

Μπορεί αναγνώστες και συντάκτες του ROCK HARD να συμφώνησαν στα τέλη του 2014 ότι το "Pale Communion" ήταν μία από τις απογοητεύσεις της χρονιάς που πέρασε (διαβάστε εδώκι εδώ), ωστόσο κανείς δεν φάνηκε να διστάζει ούτε στιγμή για το αν θα παρακολουθήσει την πολυαναμενόμενη ζωντανή τους εμφάνιση, το βράδυ της Παρασκευής στο Gagarin205. Μεγαλύτερη απόδειξη, όχι απλά το sold out λίγες ώρες πριν την συναυλία, αλλά και το πλήθος του κόσμου που περίμενε έξω από τον χώρο και ξέκλεβε κλεφτές ματιές (και ήχους) από τις ανοιχτές πλαϊνές πόρτες.

poem 001Φθάνοντας λίγο πριν ανέβουν οι Αθηναίοι POEM στην σκηνή, πέρασα μια βόλτα από το merch αλλά με τέτοιες τιμές γρήγορα έκανα μεταβολή, κι ευτυχώς που βρήκα κάποιους γνωστούς για να μοιραστούμε στις ανησυχίες μας για το setlist, την προσδοκώμενη απόδοση του Mikael Åkerfeldt, τις συνεχείς αλλαγές στην σύνθεση του συγκροτήματος, κι άλλα πολλά που διαβάσαμε πρόσφατα στο άρθρο σχετικά με την πορεία τους. Ευτυχώς μετά το πέρας της συναυλίας τίποτα από αυτά δεν θα μας απασχολούσε.

Ας επιστρέψουμε όμως στους POEM. Μεγάλη και γνωστή μπάντα, όχι μόνο στα πλαίσια της Αθήνας, αφού δεν είναι λίγες οι φορές που έχουν οργώσει την επαρχία. Προσωπικά, είμαι από τους λάτρεις της παλιάς περιόδου, όταν ακόμα υπήρχαν τα παλιά μέλη της μπάντας και έπαιζαν το ντεμπούτο "The Great Secret Show". Ωστόσο όσο παρακολουθώ την νέα σύνθεση του συγκροτήματος να παίζει τα νέα κομμάτια θα έλεγα ότι αρχίζω και τα γλυκοκοιτάζω με άσχημες διαθέσεις. Έτσι λοιπόν μακριά από τον παλιό τους εαυτό το μεγαλύτερο set των POEM βασίστηκε στον αναμενόμενο δεύτερο δίσκο τους, “Skein Syndrome”, ξεδιπλώνοντας έναν πιο prog και επιθετικό ήχο. Μάλιστα αυτό που έφθανε στα αυτιά μας πλησίαζε στον ήχο των OPETH, πιο πολύ από ότι θα μπορούσα ποτέ να φανταστώ. Οι συνθέσεις ακολουθούν μια γραμμική πορεία, χωρίς επαναλήψεις και καρικατούρες, με τον κατάλληλο τσαμπουκά στα φωνητικά, και τις αδιαμφισβήτητες ικανότητες σε ντραμς και μπάσο. Το κοινό από κάτω, φανερά εξοικειωμένο με την μπάντα, δεν έκρυψε ούτε στιγμή τον θαυμασμό του, χαρίζοντας το πιο θερμό του χειροκρότημα. Μόνο μελανό σημείο της εμφάνισης, η επιστροφή τους στις ρίζες, με την εκτέλεση του τιτάνιου "Giant", όπου κάτω από το νέο, λιγότερο μελωδικό πρίσμα, έχασε πολύ από την παλιά του δόξα.

Opeth 001Και κάπως έτσι μετά από τα 45 λεπτά των POEM και το απαραίτητο μισάωρο για το soundcheck, τα φώτα έπεσαν πάνω στο τρίπτυχο "An nesci, mi fili, quantilla prudentia mundus regatur", "Hoc tempore obsequium amicos, veritas odium parit" και "Ille dolet vere qui sine teste dolet", που κοσμεί το εξώφυλλο του δίσκου. Μέσα σε έναν απροσδόκητο πανζουρλισμό ο Åkerfeldt, ο Méndez κι η παρέα τους βγήκαν στη σκηνή και χωρίς πολλά πολλά άνοιξαν την συναυλία με τα δύο πρώτα κομμάτια του νέου τους δίσκου, "Eternal Rains Will Come" και "Cusp of Eternity". Καμιά έκπληξη, ούτε προς τις επιλογές, αλλά ούτε και ως προς την απόδοση. Ο Åkerfeldt (παρά το γεγονός ότι δήλωσε κρυωμένος) έδειξε ότι βρίσκεται σε καλή μέρα, με την φωνή του να βρίσκεται σταθερά πάνω από το επίπεδο της ποιότητας του ψηφιακού μέσου. Στη συνέχεια (κι αφού επιδόθηκε στα κλασικά κρύα του αστεία) περάσαμε στο επίσης χιλιοπαιγμένο (στην πρόσφατη περιοδεία τους) "The Drapery Falls". Ο ήχος της κιθάρας του Åkerfeldt μπορεί να είχε ξεχαστεί στην vintage χροιά, ωστόσο το μεγάλο πισωγύρισμα ήταν η μειωμένη απόδοσή του στα βρώμικα φωνητικά. Παρόλα αυτά με την προσφώνηση του επόμενου κομματιού γρήγορα ξεχάστηκε ο οποιοσδήποτε σκεπτικισμός. Ένα από τα ομορφότερα κομμάτια, ενός από τους πιο ατμοσφαιρικούς τους δίσκους θα πλανιόταν σε λίγο στο αέρα. Το "The Moor" από το "Still Life" δημιούργησε μια ιδιαίτερη ατμόσφαιρα, όπου είχαν θέσει ακόμα και τα πλήκτρα του νεοεισεχθέντα Joakim Svalberg. Στη συνέχεια πήραμε την καθιερωμένη μικρή μας δόση από το "Bleak" (μεγάλο απωθημένο του ελληνικού κοινού), για να μας δώσει την χαριστική βολή με το επόμενο κομμάτι.

Opeth 004Γυρνάμε πίσω στην εποχή του "Morningrise" και τα αυτιά μας θα μπουκώσουν από το θεσπέσιο "Advent". Έχοντας τον εν λόγω δίσκο πολύ ψηλά στην κατάταξη των κυκλοφοριών του συγκροτήματος, ήταν ίσως η κορυφαία προσωπική στιγμή στην συναυλία. Και θαρρώ όχι άδικα, αφού το συγκρότημα κατάφερε να συγκεράσει τις πρώιμες πολυπληθείς (και άγουρες συνάμα) ιδέες με την σημερινή ωριμότητα τόσο στην τεχνική, όσο και στη χροιά του ήχου. Απίστευτες στιγμές για τους λάτρεις των πρώτων δίσκων (και δεν έμειναν μόνο σε αυτές)! Επιστρέψαμε στο παρόν, με το "Elysian Woes" να καλωσορίζεται από το κοινό, όπως επίσης και το "Windowpane". Βέβαια το δεύτερο  ακούστηκε πιο γυμνό από ποτέ. Αφού η μαγεία που δίνουν τα ντραμς στο κομμάτι χάθηκε από τον “ξυλοκόπο” Martin Axenrot. Το παιδί ξέρει να παίζει μόνο με τα πόδια. Δεκτό και ευπρόσδεκτο (σε όσους αρκούνται σε αυτό). Τι παίζεις όμως το μοναδικό κομμάτι που όλοι περιμένουν εκείνη την ανυπέρβλητη αλλαγή εκεί στα μισά του τραγουδιού, για να ακούσουν τελικά το "Song 2" των BLUR;

Εντάξει, μικρό το κακό. Η βραδιά αναμένεται ακόμα μεγάλη και πλούσια! Στη συνέχεια έχουμε ίσως το μοναδικό τραγούδι που ξεχώρισε από τον προηγούμενο δίσκο. Το "The Devil's Orchand", ξεσήκωσε το κοινό με την σκοτεινή 70's fusion χροιά του, και τα δαιδαλώδη μυσταγωγικά riffs του. Ωστόσο το καλύτερο μας το επιφύλασσε για το επόμενο κομμάτι. Ταξίδι πάλι πίσω στον χρόνο, με το "April Ethereal" από το "My Arms, Your Hearse". Τι να σχολιάσει κανείς; Ότι τίμησαν έναν από τους πιο υποτιμημένους δίσκους τους, ότι τελευταία φορά στην Ελλάδα το παίξανε στο 2009, ότι πειραματίστηκαν για άλλη μια φορά με τα πλήκτρα και τις παλιές συνθέσεις; Απίστευτες στιγμές για ένα όχι και τόσο συναυλιακό κομμάτι. Βέβαια η συνέχεια ήταν κάτι παραπάνω από "συναυλιακή". Με τα "The Lotus Eater" και "The Grand Conjuration" άρχισε να χάνεται η μπάλα στο κοινό. Μέχρι την μέση του Gagarin205 ο κόσμος έγινε ένα κουβάρι που έπαιζε ανάλογα με τις διαθέσεις του συγκροτήματος.

Opeth 006Συναυλία των OPETH δεν κλείνει χωρίς το "Deliverance". Οπότε ακόμα κι όταν έφυγαν από την σκηνή ο Åkerfeldt, Méndez και λοιποί το κοινό ήξερε ότι είχαν κάτι ακόμα να δώσουν. Αυτό το 13λεπτο "metal masterpieace", όπως το χαρακτήρισε ο Åkerfeldt, που όσες φορές κι αν το ακούσεις δεν πρόκειται να χάσεις την ευκαιρία και να μην κοπανηθείς μέχρι τελική πτώσης. Κι εκεί που φθάνεις στο ναδίρ με την οργή να ξεχειλίζει μέσα σου, επιστρέφεις αστραπιαία στο ζενίθ, με τις αιθέριες μελωδίες και την στοργική πατρική φωνή να σε σκεπάζει.

Αυτή είναι η μουσική των OPETH, σε όλο τις το φάσμα, το οποίο μάλιστα καλύφθηκε και με το παραπάνω στα δύο και κάτι ώρες που διήρκησε η εμφάνισή τους. Τα συναισθήματα που αποκομίσαμε ήταν κυρίως θετικά, με τις μόνες μόνιμες ενστάσεις, τις οποίες είχαμε παρατηρήσει και στην προηγούμενη εμφάνισή τους (διαβάστε εδώ), να περιβάλουν την απόδοση των ακραίων φωνητικών.

Κείμενο: Νίκος Ζέρης
Φωτογραφίες: Λευτέρης Τσουρέας

Σχόλια

Άλλα άρθρα του συντάκτη

Διαβάστε επίσης

CHANIA ROCK FESTIVAL DAY 1 @ Προμαχώνας San Salvatore, ΧΑΝΙΑ 5-7-2019

8 Ιουλίου, 2019 - 23:15 Φίλιππος Φίλης

Το μεγαλύτερο ελληνικό festival εκτός Αθηνών διοργανώθηκε και φέτος στο κάστρο των Χανίων. Το φετινό line up ήταν αφορμή να παρευρεθούν metalheads από όλο τον κόσμο σε μια ετήσια συνάντηση που έχει...

[περισσότερα]

CHANIA ROCK FESTIVAL DAY 1 - PHOTO REPORT @ Προμαχώνας San Salvatore, ΧΑΝΙΑ 5-7-2019

7 Ιουλίου, 2019 - 09:30 Λευτέρης Τσουρέας

Φωτογραφίες: Λευτέρης Τσουρέας TARJA TURUNEN ULI JON ROTH...

[περισσότερα]

LAMB OF GOD / AETHERIAN @ Gazi Music Hall (3/7/2019)

4 Ιουλίου, 2019 - 14:15 Άγγελος Κατσούρας

Το ημερολόγιο γράφει 3 Ιουλίου 2019. Ημέρα Τετάρτη. Ο Αμνός του Κυρίου (ευλόγησον), η θεϊκή μπαντάρα από το Richmond της Virginia, οι τεράστιοι LAMB OF GOD, 9 χρόνια μετά το μακελειό του 2010 στο...

[περισσότερα]

DREAM FEST (DREAM THEATER / ANIMALS AS LEADERS / MINUS ONE / JASON RICHARDSON) @ GAZI MUSIC HALL, 02/07/2018

4 Ιουλίου, 2019 - 02:00 Γιώργος Κόης

Ζητώ προκαταβολικά συγνώμη για ότι διαβαστεί, αλλά είναι από τις ελάχιστες φορές στη ζωή μου που δεν βρίσκω λόγια να εκφράσω τις σκέψεις μου και μάλιστα χωρίς αυτές να παρακινούνται από θυμό και...

[περισσότερα]

HELLFEST report – Part 2 (22-23/6/2019)

3 Ιουλίου, 2019 - 21:30 Γιώργος Κουκουλάκης

(Διαβάστε το πρώτο μέρος του report, εδώ)   HELLFEST day 2 – 22/06/2019 Ενδιαφέρουσα μέρα το Σάββατο, με πολλούς κλασικούς καλλιτέχνες που περιοδεύουν φέτος στην Ευρώπη, ηχηρά ονόματα του...

[περισσότερα]