Rockwave Festival 2017 @Terra vibe park 2/7/2017

7 Ιουλίου, 2017 - 12:00

Είναι το γεγονός του κάθε καλοκαιριού για τους φίλους του σκληρού ήχου, σαν και του λόγου μας. Από τη σκηνή του Terra Vibe έχουν περάσει σχεδόν όλα τα μεγαθήρια της σκηνής του heavy metal αλλά και του ευρύτερου σκληρού ήχου. Άρα, αν έχει παρευρεθεί έστω και μία φορά στον χώρο βλέποντας κάποιο από εκείνα τα συγκροτήματα, αυτόματα σε πιάνει μια νοσταλγία για τα χρόνια που πέρασαν και τα όποια συναισθήματα βίωσες σε πιο μικρή ηλικία. Έτσι, με αυτά τα δεδομένα ξεκίνησα για να μεταβώ στο χώρο της συναυλίας με τη ζέστη να είναι κάτι παραπάνω από υπερβολική. 
Η αλήθεια είναι ότι το φετινό φεστιβάλ ήταν αρκετά “χειμωνιάτικο” καθώς είχε ως επί το πλείστον σχήματα του ατμοσφαιρικού χώρου. Αν θέλετε τη γνώμη μου πολύ safe επιλογές, χωρίς κανένα ρίσκο μιας και τα συγκροτήματα  τα περισσότερα τα είχαμε ξαναδεί, ικανά να στείλουν έναν ικανοποιητικό αριθμό οπαδών (κοντά στις 8.000 κόσμο αριθμούσε ο χώρος) στη Μαλακάσα. Μεταβαίνοντας στο χώρο με το αυτοκίνητο ντάλα μεσημέρι, γύρω στις 3, νιώθω ότι πήγαινα προς τη Mordor με τη ζέστη που είχε καθώς το θερμόμετρο έγραφε 44 βαθμούς. Φτάνοντας στη Μαλακάσα μπήκα σχετικά εύκολα στο χώρο και κατευθύνθηκα προς το μπαρ για τα απαραίτητα νεράκια και πρόσω ολοταχώς για τη vibe stage όπου μόλις είχαν αρχίσει οι TARDIVE DYSKINESIA.

TARDIVE DYSKINESIA
Zόρικο πράγμα να είσαι η μπάντα που ανοίγει το φεστιβάλ και μάλιστα υπό αυτές τις συνθήκες. Με το θερμόμετρο καρφωμένο κοντά στους 45 βαθμούς, η πεντάδα ανέβηκε στη σκηνή του vibe stage για να καταθέσει το progressive metal της επί τάπητος. Μπροστά σε λιγοστό κόσμο, ήρωες θα έλεγα αφού αψήφησαν τη ζέστη και στάθηκαν μπροστά στη σκηνή, κατάφεραν να παρουσιάσουν στα σχεδόν 40 λεπτά που είχαν στη διάθεσή τους υλικό από όλη τους τη δισκογραφία. Η μπάντα ήταν δεμένη με όχι τόσο καλό ήχο, αρκετά μπουκωμένο θα τον χαρακτήριζα, όμως κατάφεραν με τη μουσική τους να κερδίσουν το χειροκρότημα από τα 500 συν άτομα που ήταν στο χώρο.
Ντίνος Γανίτης

POEM
Τη σκυτάλη στην ίδια σκηνή του φεστιβάλ πήραν οι επίσης Έλληνες prog metallers POEM. Με μουσική που παραπέμπει στο ύφος τον TOOL, μπροστά στο ίδιο κοινό, προσπάθησαν να μεταφέρουν τη μουσική τους στο διψασμένο και ιδρωμένο πλήθος. Δίχως να έχω την παραμικρή επαφή με το συγκρότημα, κατάφεραν να με σηκώσουν από τη θέση μου και να μεταφερθώ σε πιο κοντινά επίπεδα, πάντα κάτω από τη σκιά για να δω μέρος του show τους. Οι Αθηναίοι που μετράνε 11 χρόνια ζωής, είχαν πάρα πολύ καλό παίξιμο, το απαραίτητο groove που χρειάζεται ο ήχος τους, ο οποίος ήταν και πολύ καλός μάλιστα, με την τετράδα να δείχνει να το απολαμβάνει παρά τις αντίξοες συνθήκες που επικρατούσαν. 40 λεπτά μετά αποχώρησαν από τη σκηνή μετά την άκρως αξιόλογη εμφάνιση που έκαναν και ήταν ώρα να κατηφορίσω προς το terra stage για την εμφάνιση των EPICA.
Ντίνος Γανίτης

EPICA
Η ώρα έχει πάει ήδη 17:00 και οι Ολλανδοί symphonic metallers EPICA ανεβαίνουν στο Terra Stage με αντίπαλο τον καυτό ήλιο  και συμμάχους τον κόσμο που τους υποδέχεται θερμά, με τους περισσότερους να βρίσκονται μπρος τα πίσω, στα πιο σκιερά μέρη, ενώ οι πιο γενναίοι στέκονται μπροστά από τη σκηνή. Αντίξοες οι καιρικές συνθήκες, αυτό όμως δεν εμποδίζει τη μπάντα να προσφέρει μια άκρως προσεγμένη και επαγγελματική εμφάνιση. Με την πανέμορφη και πάντα χαμογελαστή Simone Simons στο προσκήνιο αλλά και με τους υπόλοιπους να μην στερούνται ενέργειας, οι EPICA προσπάθησαν να αποδώσουν τα μέγιστα ικανοποιώντας τους οπαδούς τους και ως ένα μεγάλο βαθμό τα κατάφεραν. Με έμφαση στο πιο πρόσφατο αριστούργημα τους “ The Holographic Principle” αλλά και με τζούρες από τα έπη του παρελθόντος, είμαι σίγουρος ότι το set list ικανοποίησε και τον πιο δύσπιστο οπαδό τους.  Δυστυχώς όμως η μπάντα απέκτησε και άλλον έναν αντίπαλο και αυτός δεν ήταν άλλος από τον κακό ήχο που “μπούκωνε” συχνά, κάνοντας τα ρυθμικά μέρη να ακούγονται μουντά. 

Παρόλα αυτά ακόμα και ο κακός ήχος δεν μπορούσε να σαμποτάρει την εκπληκτική φωνή της Simons που ήταν πραγματικά απίστευτη. Πότε να μοιράζει νερά στον κόσμο, να εμψυχώνει το κοινό και να το ευχαριστεί συνέχεια, η Simons ήταν όαση για τα μάτια και τα αυτιά μας. Αξίζουν όμως θερμά συγχαρητήρια και για τη υπόλοιπη μπάντα για την απόδοσή της και ειδικά κάτω από τέτοιες συνθήκες. Εκτιμώ ότι αν έπαιζαν πιο αργά ίσως τα πράγματα να ήταν καλύτερα, τουλάχιστον όσον αφορά το θέμα της ποιότητας του ήχου. Όπως και να έχει θεωρώ ότι με την εμφάνιση τους οι EPICA κέρδισαν και νέους οπαδούς ενώ είναι αυτονόητο ότι την επόμενη φορά που θα εμφανιστούν στην χώρα μας, ιδίως αν παίξουν σε κλειστό χώρο, η παρουσία σας κρίνεται το λιγότερο επιβεβλημένη.
Θοδωρής Κλώνης

ΑΝΑΤΗΕΜΑ
Ανάθεμα την ώρα που ανέβηκαν στη σκηνή. Αυτή η πρόταση είναι ικανή να χαρακτηρίσει την εμφάνιση των Άγγλων στο φετινό Rockwave. Απ’ όλα είχε ο μπαχτσές. Κακό ήχο; Φυσικά. Κακές ερμηνείες; Εννοείται. Κακό setlist; Το βασικότερο όλων. Στο δεύτερο μόλις τραγούδι σταματάνε έπειτα από 30 δευτερόλεπτα γιατί αντιλαμβάνονται ότι παίζουν ότι να ‘ναι. Ο Danny δεν άκουγε και δεν ακουγόταν και φτου και από την αρχή το μαρτύριο. Ο κόσμος ζητά επιτακτικά έστω και μία νότα από τα παλιά τραγούδια και ο Vincent τους απαντά ότι όποιος επιθυμεί να δε τα παλιά τραγούδια να έρθει σε συναυλία που θα κάνουν σε κλειστό χώρο. 

Το setlist ήταν από το “A natural disaster” μέχρι το σήμερα και πραγματικά δε συγκίνησε ούτε έναν. Κάποια τύποι σκούπιζαν τα δάκρυά τους αλλά ήταν μάλλον από τον ιδρώτα που θα είχε μπει το μάτι τους αλλιώς δεν εξηγείται διαφορετικά. Κάκιστη εμφάνιση. Πριν τελειώσει η συναυλία είχαμε ήδη πάει στο vibe stage για την εμφάνιση των FLOGGING MOLLY και αυτό σημαίνει πολλά.
Ντίνος Γανίτης 

FLOGGING MOLLY
Μετά τη γεμάτη κατάθλιψη εμφάνιση των ANATHEMA, ο κόσμος ήθελε κάτι πολύ ισχυρό για να συνέλθει. Ευτυχώς οι FLOGGING MOLLY έπαιζαν την κατάλληλη στιγμή και το μεγάλο πανηγύρι ξεκίνησε με το που ανέβηκαν στη σκηνή. Οι Αμερικάνοι με το τρελό κέλτικο/folk punk στιλ τους ξεσήκωσαν την Μαλακάσα για τα καλά. Οι χοροί ξεκίνησαν από το πρώτο κιόλας τραγούδι “The hand of John L. Sullivan”, ενώ συνεχίστηκαν σε αμείωτους ρυθμούς με τα “Swagger”, “Selfish man” και “Drunken lullabies”. 

Το εντυπωσιακό με την εμφάνιση των FLOGGING MOLLY είναι πως έβλεπες ανθρώπους με μπλούζες EVANESCENCE να έχουν πιαστεί αγκαλιά ή αγκαζέ με άλλους, που φορούσαν μπλούζες BEHEMOTH και να χορεύουν όλοι μαζί μέσα σε ένα ξέφρενο γλέντι, όπου η μπύρα και ο χορός έρρεαν ασταμάτητα. Όταν μπορεί μία μπάντα να συνδυάσει με τέτοιο τρόπο δύο τόσο διαφορετικούς κόσμους, μιλάμε για τρομερή επιτυχία. Μετά από μία ώρα και κάτι, οι πολύ κεφάτοι και γεμάτοι χιούμορ FLOGGING MOLLY μας αποχαιρέτισαν, αφήνοντας τις θετικότερες εντυπώσεις αλλά και μια γλυκιά αίσθηση ευτυχίας και ευχαρίστησης στις ψυχές μας. Έτσι, με τις φωνές μας κλειστές από το τραγούδι, πήραμε τον δρόμο για την σκηνή που θα εμφανιζόντουσαν οι PARADISE LOST.
Setlist :
The Hand of John L. Sullivan
Swagger
Selfish Man
Drunken Lullabies
The Worst Day Since Yesterday
Requiem for a Dying Song
Saints & Sinners
Life in a Tenement Square
Float
Tobacco Island
Crushed (Hostile Nations)
Salty Dog
Devil's Dance Floor
If I Ever Leave This World Alive
What's Left of the Flag
The Seven Deadly Sins

Δημήτρης Μπούκης

PARADISE LOST
Με τους PARADISE LOST είναι σαν να παίζεις στοίχημα. Ποτέ δε ξέρεις τι θα σου κάτσει. Θυμάμαι το 2012, πάλι στα πλαίσια του φεστιβάλ ήταν απαράδεκτοι. Τα πάντα όμως αναιρέθηκαν με το που βγήκαν στη σκηνή λίγο πριν τις 21:00. Ευδιάθετοι όσο δεν πάει και με έναν Holmes αρκετά κινητικό, μας χάρισαν μέσα σε μία ώρα όλους σχεδόν τους ύμνους που έχουν γράψει. Μέχρι και το “As I die” έπαιξαν και μάλιστα με χαρακτηριστική άνεση από πλευράς τραγουδιού. Η εμφάνισή τους ήταν άψογη, το setlist ιδανικό, ο ήχος δυνατός και καθαρός και γενικά τους πετύχαμε σε καλό φεγγάρι και το ευχαριστηθήκαμε. “Embers fire”, “Last time”, “One second” και “Say just words” ήταν που έγινε ο χαμός, ενώ ακούστηκε και τo “Pity the sadness” μεταξύ άλλων. Καταπληκτική εμφάνιση. 


Setlist :
No Hope in Sight
Pity the Sadness
One Second
The Enemy
Faith Divides Us - Death Unites Us
Hallowed Land
Return to the Sun
As I Die
Embers Fire
Say Just Words
Beneath Broken Earth
The Last Time

Ντίνος Γανίτης

GOJIRA
Η εμφάνιση των PARADISE LOST έχει ολοκληρωθεί, ο κόσμος έχει φορέσει στο πρόσωπο του το χαμόγελο της ικανοποίησης από την πολύ καλή παρουσία των Άγγλων gothic-death metallers και προχωράει σβέλτα για να πιάσει μία καλή θέση στην vibe stage, όπου θα εμφανιζόταν το φαινόμενο GOJIRA. Όσοι παρακολουθούν τους GOJIRA από την αρχή της καριέρας τους, γνωρίζουν πως δεν πρόκειται για ακόμα ένα ανερχόμενο συγκρότημα. Με το τελευταίο διαμάντι της δισκογραφίας τους ονόματι “Magma” αλλά και με τις εντυπωσιακές εμφανίσεις που δίνει το συγκρότημα, έχουν αποτυπώσει ευρέως την εικόνα στις συνειδήσεις των οπαδών τους πως πρόκειται για μια μπάντα που βαδίζει μέσα στην ελίτ ή αλλιώς την αφρόκρεμα της metal μουσικής. Ακόμα και όσοι δεν είναι οπαδοί τους, με την εμφάνιση που πραγματοποίησαν οι GOJIRA στο φετινό Rockwave, πείστηκαν πως εδώ έχουμε να κάνουμε με το the next big thing, που λέμε και στο χωριό μου, στον ακραίο ήχο.

Το εκ Γαλλίας ορμώμενο συγκρότημα εμφανίστηκε στην σκηνή με φώτα να βγαίνουν μέσα από τις κάσες των drums του Mario Duplantier και με έναν ήχο που έσπαγε κόκαλα, οι GOJIRA ξεκίνησαν να μας πετσοκόβουν ανελέητα με το τραγούδι “Only pain” από το άλμπουμ “Magma”, που τιμήθηκε επίσης με τα τραγούδια “The cell” και “The shooting star”. Από το “Magma” έπαιξαν επίσης το hit του άλμπουμ “Silvera”, μετά το τέλος του οποίου προσπαθούσαμε να επαναφέρουμε τις καρδιές μας στην θέση τους, αλλά και το “Stranded”.

Το συγκρότημα μέσα σε εξαιρετική φόρμα και τρομερή απόδοση έπαιξε τα τραγούδια “The heaviest matter of the universe”, “Flying whales” και “L' Enfant Sauvage” μεταξύ άλλων,  με τα εξαιρετικά και υποδειγματικά φώτα πλήρως εναρμονισμένα με τον ήχο του συγκροτήματος, να αφήνουν το κοινό του Terra Vibe με το στόμα ανοιχτό, ενώ φωτιές και καπνοί ξεπηδούσαν από την σκηνή συμπληρώνοντας το εντυπωσιακό σκηνικό. Αξίζει επίσης να αναφερθεί και η εσωτερική αλλαγή των αδερφών Duplantier, προσωρινά για την εισαγωγή του “Oroborus”, με τον Joe να αναλαμβάνει τα drums και τον Mario να μας δείχνει τις ικανότητες του στην κιθάρα και στα φωνητικά. Το κοινό καθ’ όλη την διάρκεια της εμφάνισης των Γάλλων ήταν εκστασιασμένο, δημιουργώντας μία θερμή ατμόσφαιρα με moshpits, crowdsurfing αλλά και καπνογόνα. 

Το φινάλε της εκπληκτικής και ισοπεδωτικής αυτής εμφάνισης ήταν κοντά και μετά την απόσυρση της μπάντας με το τραγούδι “Vacuity”, όλοι περιμέναμε το encore. Προφανώς και οι GOJIRA δεν ήθελαν να μας λυπηθούν ούτε στιγμή και έκλεισαν το set τους διασκευάζοντας το τραγούδι “Territory” των SEPULTURA, για να τελειώσει ιδανικά αυτή η εξαιρετική και καθηλωτική συναυλία. Η εμφάνιση των GOJIRA στο φετινό Rockwave είναι κάτι που δεν ξεχνιέται, θέτοντας υποψηφιότητα για μία από τις καλύτερες εμφανίσεις μπάντας που έχουμε δει στο συγκεκριμένο φεστιβάλ. Πραγματικά μας γονάτισαν και το μόνο που μπορούμε να ελπίζουμε είναι η γρήγορη επιστροφή τους για να τους ξαναδούμε, όπως μας υποσχέθηκε άλλωστε και ο Joe. Εις το επανιδείν!
Setlist :
Only Pain
The Heaviest Matter of the Universe
Silvera
Stranded
Flying Whales
The Cell
The Shooting Star
Toxic Garbage Island
Backbone
Terra Inc.
L'Enfant Sauvage
Oroborus
Vacuity
Encore:
Territory

Δημήτρης Μπούκης


EVANESCENCE
Έχει έρθει όμως η ώρα για τους headliners της δεύτερης μέρας του φετινού Rockwave.  13 χρόνια μετά την πρώτη τους συναυλία στη χώρα μας, οι EVANESCENCE ανεβαίνουν στη σκηνή και μετά από ένα σύντομο intro ξεκινούν δυναμικά το live με το “Everybody’s Fool” με το κοινό να τους αποθεώνει.  Δύο πράγματα κάνουν εντύπωση με το ξεκίνημα του live. Το ένα είναι ο εκπληκτικός ήχος, που θα συνέχιζε να είναι έτσι μέχρι το τέλος. Το άλλο είναι ο drummer με το όνομα Will Hunt. Με μια σύντομη έρευνα διαπίστωσα ότι το παλικάρι μόνο τυχαίο δεν είναι αφού έχει συνεργαστεί με μπάντες όπως οι BLACK LABEL SOCIETY ενώ έχει αναπληρώσει τον Tommy Lee σε κάποιες συναυλίες των MOTLEY CRUE. 

Πάμε όμως στα τεκταινόμενα του live.  Η μπάντα πιάνει υψηλά επίπεδα απόδοσης,  παίζει όλες τις μεγάλες της επιτυχίες και ενθουσιάζει τους οπαδούς της. O φωτισμός της σκηνής είναι φανταστικός, η απόλυτη πανδαισία χρωμάτων και πολύ έξυπνα παιχνίδια με το logo της μπάντας (το “e”) στο background. Υπάρχει όμως ένα μεγάλο αλλά, και αυτό ακούει δυστυχώς στο όνομα της Amy Lee. Μην με παρεξηγείτε, η κοπέλα ήταν κινητικότατη, εκφραστικότατη, και προσπάθησε να ευχαριστήσει όσο μπορούσε τους οπαδούς της μπάντας. Το πρόβλημα ήταν ότι στις ψηλές νότες, η Lee δεν ακουγόταν με τίποτα, κάτι που ερχόταν σε πλήρη αντίθεση με τον όλο ήχο. Ευτυχώς το συνειδητοποίησε σχετικά γρήγορα και προσπάθησε να διασκεδάσει τις εντυπώσεις. Φανταστείτε πώς θα ακουγόταν η Simone Simons  των EPICA και κάντε συγκρίσεις… 

Κάτι άλλο που έκανε αλγεινή εντύπωση στον κόσμο ήταν η παντελής έλλειψη των αντρικών φωνητικών. Εντάξει, καταλαβαίνω την εμμονή της Lee να απαγκιστρωθεί από τον Ben Moody αλλά είναι εγκληματικό να κατακρεουργείς έτσι κομμάτια σαν το “Bring Me To Life” και να τα απογυμνώνεις κατά αυτόν τον τρόπο. Σε τελική ανάλυση αν  θέλεις να σέβεσαι τον εαυτό σου και τους οπαδούς σου, μην ονομάζεις τη μπάντα EVANESCENCE αλλά φτιάξε ένα solo project με άλλο όνομα (όπως ουσιαστικά είναι η μπάντα τώρα) και τελείωσε η υπόθεση. Αν μη τι άλλο υποτιμάται και η προσπάθεια των υπολοίπων μελών της μπάντας αλλά και η νοημοσύνη του κόσμου. Ξέρω ότι οι νεότεροι φίλοι της μπάντας ενθουσιάστηκαν αλλά εγώ απογοητεύτηκα. Κρίμα διότι υπήρχαν όλες οι προοπτικές για να μιλάμε σήμερα για ένα εκπληκτικό live. Επειδή όμως είμαι εκ φύσεως αισιόδοξος άνθρωπος, κρατώ τα θετικά που προανέφερα. Το ίδιο ελπίζω να κάνει και η Lee και να προσπαθήσει να εξαλείψει τα αρνητικά της μπάντας της. Για να το πούμε με απλά λόγια: Βρες τα με τον Moody βρε κοπελιά!
Θοδωρής Κλώνης
Φωτογραφίες: Λευτέρης Τσουρέας

ΔΕΙΤΕ ΑΝΑΛΥΤΙΚΟ ΦΩΤΟΡΕΠΟΡΤΑΖ ΤΟΥ ΛΕΥΤΕΡΗ ΤΣΟΥΡΕΑ

Σχόλια

Διαβάστε επίσης

THRESHOLD / THE SILENT WEDDING @ Κύτταρο, 12/11/2017

15 Νοεμβρίου, 2017 - 12:30 Γιώργος Κόης

Έχοντας ένα μόνιμα αποτυπωμένο χαμόγελο τις τελευταίες ώρες, ας προσπαθήσω να μεταφέρω όσα είδα και άκουσα εκείνο το βράδυ στο Κύτταρο. Αυτή τη βραδιά την περίμενα καρτερικά χρόνια. Από τότε που...

[περισσότερα]

DECEMBERANCE / RANDOMWALK / DREAMLONGDEAD / FINAL WORDS OF SORROW @ Modu, 10/11/2017

15 Νοεμβρίου, 2017 - 09:45 Γιώργος Δρογγίτης

Τη Παρασκευή το βράδυ, ο κόσμος να χαλούσε, είχα προγραμματίσει να βρεθώ στο MODU στο Μεταξουργείο, αφού επιτέλους θα είχα την ευκαιρία να δω live τους doom/deathsters DECEMBERANCE, μπάντα που...

[περισσότερα]

KAMELOT / SUNBURST @ Gagarin, 10/11/2017

14 Νοεμβρίου, 2017 - 01:45 Φραγκίσκος Σαμοΐλης

Παρασκευή βράδυ με καλό καιρό για βόλτα και «εμφύλιο» αιωνίων στην τηλεόραση. Δυο παράγοντες που θα μπορούσαν να είναι λόγοι αποχής του Ελληνικού κοινού στην συναυλία των KAMELOT/SUNBURST, δυο...

[περισσότερα]

UNDER THE PAGAN MOON (KAWIR / HORN / NECROHELL / SYNTELEIA / PRIMAL CULT) @ Gagarin205, 4-11-2017

7 Νοεμβρίου, 2017 - 12:45 Γιώργος Δρογγίτης

Είχα πάρα πολλά χρόνια να βρεθώ σε αποκλειστικά black metal φεστιβάλ. Δε θα έχανα όμως την ευκαιρία να δω live τους KAWIR για 2 λόγους. Πρώτος και σημαντικότερος είναι ότι μετά από τον εκπληκτικό...

[περισσότερα]

WINTERSUN - WHISPERED @ Piraeus 117 Academy, 4-10-2017

8 Οκτωβρίου, 2017 - 11:00 Γιώργος Καραγιάννης

Δεν βρίσκω λόγια για να περιγράψω με λίγες λέξεις την εμπειρία που ζήσαμε όσοι βρεθήκαμε πριν λίγες μέρες στο Academy για την παρθενική εμφάνιση των WINTERSUN στην χώρα μας. Θα μπορούσες να πεις ότι...

[περισσότερα]