Rockwave Festival @Terra Vibe, 04/07/2015

7 Ιουλίου, 2015 - 09:15

Rockwave 2015 – 4/7/2015 Terravibe Park

prodigy 4264Ήταν ένα τυπικό καλοκαιρινό Σάββατο. Πέρα από τις πολιτικές εξελίξεις στην Ελλάδα που το Σάββατο ήταν ακριβώς μια ημέρα πριν από το δημοψήφισμα της περασμένης Κυριακής, αρκετοί ήταν εκείνοι που ανηφόρισαν (ή κατηφόρισαν) προς το TerraVibe.

Το μενού ήταν καλό και πολυδιάστατο: οι (με χρονική σειρά εμφάνισης) EXARSIS, MAPLERUN, ROTTING CHRIST, άξιοι εκπρόσωποι της ελληνικής hard rock/heavy metal σκηνής, οι ELECTRIC LITANY από τον ηλεκτρονικό εναλλακτικό ήχο κι έπειτα ο JOHN GARCIA και οι BLACK REBEL MOTORCYCLE CLUB για ανελέητο rock n’ roll. Φυσικά ήταν και το κυρίως πιάτο: Από την πλευρά του heavy metal οι metal gods JUDAS PRIEST και από την πλευρά της house/trance/techno, οι PRODIGY.

Πριν ξεκινήσουμε τα καθέκαστα, να αναφερθεί ότι ήταν μια εξαιρετική ημέρα που κύλησε ομαλότατα, παρά τις αντιξοότητες και την έντονη φημολογία για ακύρωση, οι χρόνοι τηρήθηκαν σχεδόν ευλαβικά, ο ήχος στα περισσότερα acts – δεδομένου και του ανοιχτού χώρου που πάντα χάνει αρκετά – ήταν πάρα πολύ ικανοποιητικός, και ο χώρος ήταν καλύτερος από ποτέ. Υπήρχε εξαιρετική οργάνωση και στην μεταφορά του κόσμου προς το TerraVibe. Ό,τι έπρεπε για να διεξαχθεί όπως έπρεπε και όπως άρμοζε ο εορτασμός των 20 χρόνων του Rockwave Festival (1996-2015).

EXARSIS

exarsis 2Ξεκινώντας πολύ ζεστά με τους EXARSIS, θα περίμενε κανείς ότι σαν ελληνικό συγκρότημα που τρώει την «κρυάδα» του ανοίγματος θα ήταν μουδιασμένοι. Ευτυχώς για εκείνους και για εμάς, απείχαν πάρα πολύ από αυτό που λένε «άγχος επί σκηνής». Μιλάμε για thrash μέχρι τελικής πτώσης σε μια υποδειγματική εμφάνιση για τις μπάντες του είδους, με πολύ δυναμική σκηνική εμφάνιση, έχοντας βέβαια σύμμαχο το πολύ ενεργό και με πολύ δυνατή διάθεση κοινό, το οποίο δεν σταμάτησε στιγμή τα moshpits. Οι EXARSIS βγήκαν νικητές από την εμφάνισή τους και αποζημίωσαν και όσους βρέθηκαν στο χώρο από τις 15.30 μέσα στη ντάλα του ηλίου, με τον καλύτερο τρόπο.
Δέσποινα Δευτεραίου

ELECTRIC LITANY

Θα με συγχωρέσουν πιστεύω, αλλά ήταν η πρώτη μου επαφή με την μουσική τους. Σαν πρώτη επαφή μπορώ να πω ότι ήταν μια πολύ καλή εμφάνιση, εντελώς αντίθετη από εκείνη των EXARSIS από άποψη έντασης. Οι ELECTRIC LITANY μας παρουσίασαν ένα set με δικά τους κομμάτια, τα οποία παίζουν μεταξύ των ορίων της electro pop/rock, με αέρινα περάσματα jazz, σε χαμηλούς, πιο ατμοσφαιρικούς, θα μπορούσαμε να πούμε, τόνους. Ό,τι πρέπει δηλαδή για να την αράξεις στο απέραντο γρασίδι μπροστά από το Terra Stage και να χαλαρώσεις ακούγοντάς τους.
Δέσποινα Δευτεραίου

MAPLERUN

maplerunΑκόμη ένα ελληνικό σχήμα ανέβηκε στο Vibe Stage, ανεβάζοντας και πάλι τους τόνους, με τα heavy rock/rock n’ roll κομμάτια τους. Οι MAPLERUN σου δίνουν την εντύπωση ότι μπορούν «να παίξουν μπάλα» παντού: και σε πιο heavy experimental μονοπάτια, αλλά και σε πιο indie/rock n’ roll και αλητεία καταστάσεις. Δεν το βρίσκω απαραίτητα κακό. Οι διάφορες μουσικές τάσεις είναι που εν τέλει καθορίζουν ένα progressive σχήμα, ωστόσο θα μπορούσε εύκολα να πει κανείς ότι τους λείπει η μουσική ταυτότητα. Οι MAPLERUN στάθηκαν στο ύψος των περιστάσεων, πρόσφατα βέβαια είχαν το πέρασμά τους από μια ακόμα πιο μεγάλη διοργάνωση του εξωτερικού, οπότε φάνηκαν ψύχραιμοι και έμπειροι επί σκηνής. Έχουν πολύ μακρύ δρόμο κατά τη γνώμη μου, πολύ μεγάλη φαντασία μουσικά, και είμαι σίγουρη ότι έχουμε πολλά να δούμε ακόμη από εκείνους.
Δέσποινα Δευτεραίου

JOHN GARCIA
john garciaΔεν γνωρίζω αν ο ήλιος στο Palm Desert της California καίει το ίδιο με αυτόν της Ελλάδας αλλά είμαι βέβαιος ότι ο John Garcia δεν μάσησε όταν βγήκε στις 6 το απόγευμα στη μεγάλη σκηνή του Terra Vibe. Αν και πάντα ευπρόσδεκτος, δεν θα έλεγα ότι μας είχε λείψει, μιας και τα τελευταία χρόνια όλο και μια μπάντα-αφορμή βρίσκει για να μας επισκεφθεί και η κυκλοφορία του πρόσφατου ομότιτλου solo άλμπουμ του ήταν μία από αυτές. Τραβώντας τον άσο από την αρχή παίζοντας τα “Molten universe” και “Gardenia” των KYUSS, φυσικό ήταν σιγά-σιγά ο Garcia να τραβήξει μια σεβαστή μερίδα κόσμος προς το μέρος του αν και δεν είδαμε κάτι διαφορετικό από τις προηγούμενες φορές που τον έχουμε δει. Εκπληκτική μπάντα οι KYUSS, από τις καλύτερες των 90’s για να είμαστε ακριβείς αλλά ο Garcia φαίνεται να έχει εγκλωβιστεί στον μύθο τους παρά τις φιλότιμες και μη προσπάθειές του να αποδείξει το αντίθετο. Δεν γίνεται να μην κουνήσεις το κορμί σου όταν ακούς τραγούδια όπως τα “One inch man”, “Thumb”, “El rodeo” και “Green machine” και προσωπικά θα ήθελα να ακούσω κάτι από SLO BURN ως μια μικρή αναδρομή στην καριέρα του αλλά τουλάχιστον τίμησε το πρόσφατή του δουλειά παίζοντας  τα “My mind”, “Rolling stoned”, “500 miles” και “The Blvd” τα οποία ενσωματώθηκαν όμορφα ανάμεσα στους ύμνους του παρελθόντος.  
Κώστας Αλατάς

ROTTING CHRIST
rotting christΚαι από το ηλιοκαμένο desert/stoner rock του John Garcia πίσω στη σκληρή ελληνική πραγματικότητα και στο ακραίο metal των ROTTING CHRIST τους οποίους ο κόσμος τίμησε γεμίζοντας τον χώρο σχεδόν σε όλη του την έκταση. Έχοντας λίγες μέρες πριν ανακοινώσει την κυκλοφορία του διπλού τους live άλμπουμ από τις τελευταίες τους sold-out εμφανίσεις στο Gagarin 205, oι ήχοι του “ΧΞΣ – 666” ακούγονται από τα ηχεία και το “P'unchaw kachun - Tuta kachun” δίνει το έναυσμα για headbanging στις πρώτες σειρές. Το “Athanati este” ξεσηκώνει τους περισσότερους όπως και το “Nemesis” αν και ήχος δεν είναι σύμμαχός τους μιας και ακουγόταν αρκετά μπουκωμένος, με τα παλαιότερα “King of a stellar war”, “The sign of evil existence” και “Transform all suffering into plagues” να αποτελούν τα μοναδικά δείγματα του ιστορικού παρελθόντος τους. Η τελευταία τους δουλειά “Kατά τον Δαίμονα εαυτού” τιμήθηκε με το ομώνυμο τραγούδι, “In Yumen-Xibalba” και “Grandis spiritus diavolos” με τις πιο πρόσφατες δουλειές τους να εκπροσωπούνται από τα “Χάος Γένετο (The Sign Of Prime Creation)” και “Noctis era” ενώ αναπόσπαστο μέρος του setlist αποτελεί το “Societas Satanas” των THOU ART LORD. Οι ROTTING CHRIST με την προσθήκη των δύο νέων μελών δείχνουν και ακούγονται ανανεωμένοι και το γεγονός ότι υπήρξαν αρκετοί εκτός του metal ακροατηρίου που έκατσαν να τους παρακολουθήσουν αποδεικνύει τη δύναμη και το εκτόπισμα που έχει εδώ και χρόνια το σημαντικό αυτό ελληνικό συγκρότημα. Το “Non serviam” αποτέλεσε το τελευταίο τραγούδι της εμφάνισής τους με heavy metal ιαχές δια στόματος Σάκη και τον Rob Halford να διακρίνεται από τα πλαϊνά της σκηνής.
Κώστας Αλατάς

BLACK REBEL MOTORCYCLE CLUB
Black Rebel Motorcycle ClubΓια εμένα αυτή ήταν η αποκάλυψη του φετινού Rockwave. Μην έχοντας την ευκαιρία να τους δω επί σκηνής στο παρελθόν, αυτό το power trio πραγματικά τα έσπασε και αποζημίωσε όσους τολμηρούς προτίμησαν την Terra Stage, από το να στριμωχτούν για να πιάσουν μια καλύτερη θέση εν όψει JUDAS PRIEST. Αφού εφοδιάστηκα με το απαραίτητο αλκοόλ ανά χείρας, έπιασα μια αναπαυτική θέση στο λοφάκι και αφέθηκα στο μουσικό ταξίδι των BMRC.
Το παλιομοδίτικο rock n’ roll τους παρέσυρε αυτούς που τόλμησαν να τους τιμήσουν με την παρουσία τους και τα 90 λεπτά που είχαν στη διάθεσή τους ήταν αρκετά για να στηθεί ένα mini party. Όλες οι δισκογραφικές δουλειές τους εκπροσωπήθηκαν σχεδόν ισότιμα και για εμένα οι κορυφαίες στιγμές τους ήταν το εναρκτήριο “Beat the devil’s tattoo”, το αριστουργηματικό “Ain’t no easy way”, το υπόγειο “Red eyes and tears” και το «χιτάκι» τους “Spread your love”. Εκείνο που ήταν εντυπωσιακό με αυτούς ήταν ότι όλοι τους τραγούδησαν εναλλάξ στα τραγούδια και ότι, παρ’ όλο που ήταν μόνο τρεις, έβγαζαν όγκο που αντιστοιχούσε σα να ήταν διπλάσιοι on stage.
Η εμφάνισή τους έκλεισε με τον punk ύμνο «Whatever happened to my punk rock song” που μας ξεσήκωσε και επιφυλάσσομαι να τους δω στην πρώτη ευκαιρία που θα επισκεφτούν ξανά την χώρα μας. Απλά καταπληκτικοί!
Γιώργος Κόης

JUDAS PRIEST
Με ένα τεράστιο χαμόγελο, λόγω της διασκέδασης που μου judas priestπροσέφεραν οι BMRC, κατευθύνθηκα στη Vibe Stage, για να δω τους αγαπημένους μου Metal Gods, τους headliners JUDAS PRIEST. Με το “Back in black” των AC/DC να ακούγεται στην ολότητά του για να ζεστάνει τον κόσμο, η αναμονή ήταν μεγάλη, αφού ο πήχης ήταν ιδιαίτερα ψηλά, μετά την αριστουργηματική τους εμφάνιση πριν τέσσερα χρόνια στο Παλαιό Φάληρο.
Ξεκίνημα με το “Dragonaut” από το “Redeemer of souls” το οποίο προσωπικά δε με ενθουσίασε καθόλου (το αντίθετο μάλιστα) και η αρχή μόνο νωθρή μπορεί να χαρακτηριστεί. Με το “Metal Gods” τα πράγματα άρχισαν να μπαίνουν στην θέση τους, όμως το σημείο που έκρινε για εμένα τη συναυλία ήταν το “Victim of changes” το οποίο για εμένα έκρινε τη συναυλία αυτή: Ενώ όλοι οι υπόλοιποι ήταν σε καταπληκτική φόρμα, ο Halford είχε σαφές πρόβλημα στην φωνή του. Φάνηκε από τον πρόλογο του τραγουδιού και σιγουρεύτηκα από την ερμηνεία του. Οι ψιλές του δεν έβγαιναν με τίποτα και νομίζω ότι σχεδόν κανείς δεν έχει τέτοια απαίτηση από αυτόν εν έτει 2015. Εκεί που θέλω να εστιάσω είναι το γεγονός ότι σχεδόν κανένα τραγούδι δεν το ερμήνευσε σωστά. Ήταν σχεδόν μονίμως εκτός τόνου και για ανθρώπους που έχουν μεγαλώσει με τα τραγούδια των PRIEST, αυτό ήταν απογοητευτικό.
Η συναυλία συνεχίστηκε και με άλλους ύμνους του δοξασμένου παρελθόντος, όπως τα “Beyond the realms of death”, “Jawbreaker”, “Breaking the law”, αλλά τι να τα κάνω όταν η σκηνική τους παρουσία είναι άψογη, ο ήχος κρύσταλλο και παικτικά να τα παίζουν με ακρίβεια, judas priest bigόταν ο Rob κάνει σχεδόν αυτοσχεδιασμούς πάνω σε αυτά; Η καλύτερη κατ’ εμέ στιγμή της εμφάνισης τους ήρθε στο κλείσιμο της κυρίως συναυλίας με το “Hell bent for leather”, όπου έσκασε η κλασική Harley και πάλι καλά που εκεί όλα πήγαν καλά.
Τα δύο encore που ακολούθησαν περιελάμβαναν τα “The Hellion/Electric eye”, το κλασικά ξεχειλωμένο “You’ve got another thing comin’”, “Painkiller” και “Living after midnight”. Η συναυλία διήρκεσε 90 λεπτά, ένα τέταρτο λιγότερο από όσο έλεγε το πρόγραμμα εμφάνισής τους (έλειπε ο ύμνος “Love bites”). Κρίνοντας τις αντιδράσεις του κόσμου, δεν ήταν το ίδιο ενθουσιώδεις όσο τις προηγούμενες φορές (ίσως και να οφείλεται στην περίσταση της περίεργης μέρας ελέω δημοψηφίσματος), αλλά και πάλι το διασκέδασε και εκτονώθηκε. Όμως εγώ προσωπικά στο τέλος της συναυλίας έμεινα με εντελώς ανάμικτα συναισθήματα, λόγω των ερμηνειών του Halford. Ελπίζω στη μακροημέρευση των JUDAS PRIEST και την επόμενη φορά να καταπιώ τη γλώσσα μου.
Γιώργος Κόης

PRODIGY

prodigy 4080Και φτάνουμε στο highlight της βραδιάς, τουλάχιστον σύμφωνα με τη σειρά στην «μαρκίζα», τους PRODIGY. Έπειτα από την γκρίνια που ακούστηκε από ουκ ολίγα στόματα ότι δεν έπρεπε να είναι εκείνοι στο Terra Stage, αλλά οι JUDAS PRIEST – προφανώς δεν υπονοώ ότι είναι σωστό ή λάθος, είναι σεβαστές όλες οι γνώμες – νομίζω ότι όσοι εν τέλει έμειναν για την εμφάνισή τους, σίγουρα δεν ήταν κάτι που μετάνιωσαν.
Όσοι δεν τους έχετε δει ζωντανά και φαντάζεστε τις συναυλίες τους ως τον απόλυτο χαμό, έχετε απόλυτο δίκιο, αλλά πολλαπλασιάστε το επί δέκα τουλάχιστον. Τους παρακολούθησα από την «γαλαρία», καθώς μπροστά ήταν αρκετά άγρια τα πράγματα και ήδη οι πιο κουρασμένοι θεατές είχαν κάνει μικρά παρεάκια πίσω, διστακτικοί και αραχτοί στο γρασίδι. Όχι για πολύ όμως.
prodigy 4172Η … αλεπού έκανε την εμφάνισή της στο background της σκηνής, μαζί με κάτι… ομπρέλες επί σκηνής με προβολείς πάνω τους (!!!) και ήρθε η στιγμή που όλοι περιμέναμε. Οι PRODIGY έδειξαν βροντερά το παρόν τους, ξεκινώντας με κάτι παλιό και αγαπημένο, “Breathe”, συνεχίζοντας με ένα από τα πιο δυνατά καινούρια τους κομμάτια, το “Nasty”, ξεσηκώνοντας ακόμα και τους πιο δύσπιστους και ντροπαλούς στο πίσω μέρος του Terra να αρχίζουν να χτυπιούνται στον ρυθμό τους, χωρίς να τους νοιάζει για τίποτα.
Οι PRODIGY σε ένα κοινό που ήδη είχε πάρει φωτιά, με τα πρώτα καπνογόνα να κάνουν την εμφάνισή τους, συνέχισαν με ένα απίστευτο setlist που έδεσε αρμονικά τα παλιά κομμάτια με τα πιο καινούρια: “Omen”, “Wild Frontier”, “Firestarter” κ.α. με τον Keith να τρέχει ασταμάτητα πάνω κάτω στη σκηνή και να ξεσηκώνει τον κόσμο, να φωνάζει, να βρίζει, να το ζει πραγματικά. Χωρίς να παραλείψουν τα καινούρια κομμάτια τους που ήδη έχουν ξεχωρίσει (“The day is my enemy”, “Medicine”, “Roadblox”, “Rok Weiler”), θύμισαν την παιδική-εφηβική μας ανεμελιά με το “Voodoo people” και βέβαια δεν έλειψαν και οι αναφορές στην κοινωνικοπολιτική κατάσταση της Ελλάδας στο “Invaders must die”, όπου μερίδα του κοινού σήκωσε και σχετικό πανό.
prodigy 4230Αποκορύφωμα, η στιγμή του “Smack my bitch up”, όπου στο σημείο με την γέφυρα όλο το κοινό παρέμεινε στο έδαφος, και με το σήμα του Flint τινάχθηκαν όλοι στον αέρα δημιουργώντας ένα κύμα χεριών! Έπειτα από αυτό, οι PRODIGY μας είπαν την πρώτη καληνύχτα, για να επανέλθουν με ένα τριπλό encore: “Rise of the eagles”, “Their law” και για κλείσιμο, “Take me to the hospital”, θα το ήθελα πιο νωρίς βέβαια, καθώς σε κάνει να θες και άλλο!
Σίγουρα η σκηνική παρουσία δεν είναι κάτι που μπορείς να πεις ότι έχουν οι PRODIGY, για να είμαι ειλικρινής. Aυτό που δίνουν επί σκηνής είναι κάτι μοναδικό, αλλά με έναν πολύ πολύ ιδιαίτερο τρόπο. Αν είναι όμως να τους δοθεί ένα τεράστιο credit, είναι ότι το έχουν ακόμη, μετά από τόσα χρόνια και γίνονται ένα με το κοινό τους, ζουν τη μουσική που δημιούργησαν και βέβαια, όλη αυτή τη τρέλα, την παράνοια, το πέρασμα των ορίων, τα περνούν στο κοινό, το οποίο μοχλεύουν σε απίστευτο βαθμό σε όλη τη διάρκεια του set.  Μπορεί οι χρόνοι να ήταν κανονισμένοι και να τηρήθηκαν ευλαβικά, ωστόσο η 1 ώρα ήταν τόσο λίγη για να το ευχαριστηθεί κανείς όπως πρέπει. Αν δεν επιβεβαιώσουν τις δηλώσεις που έχουν κάνει ότι θα το διαλύσουν σύντομα, εύχομαι την επόμενη φορά, αν έρθουν και πάλι κατά εδώ, να έρθουν μόνοι τους, ή έστω όχι με τόσες μπάντες μαζί, ώστε να έχουμε τα απαιτούμενα αποθέματα ενέργειας, να το ευχαριστηθούμε όπως πρέπει.
Δέσποινα Δευτεραίου

Φωτογραφίες: Λευτέρης Τσουρέας
Φωτογραφίες PRODIGY: Χριστίνα Αλώση

Σχόλια

Διαβάστε επίσης

KATATONIA / ON THORNS I LAY @Gagarin205 (28/2/2020)

3 Μαρτίου, 2020 - 16:00 Γιώργος Δρογγίτης

Δεν είναι κρυφό πως οι Σουηδοί πρωτομάστορες του μελαγχολικού ήχου ΚΑΤΑΤΟΝΙΑ, είναι από τις αγαπημένες μπάντες του Ελληνικού κοινού. Από το 2004 που έπαιξαν για πρώτη φορά στη χώρα μας, γεμίζουν κάθε...

[περισσότερα]

LEPROUS / CLONE / MARATON @Fuzz Live Music Club (15/2/2020)

17 Φεβρουαρίου, 2020 - 18:15 Άγγελος Κατσούρας

Είναι ίσως νωρίς να για μια τέτοια πρόβλεψη για φέτος, αλλά μάλλον η συγκεκριμένη βραδιά θα είναι στο top-5 των συναυλιακών εμπειριών μας... Πολλοί ίσως την τοποθετήσουν σαν μια μοναδική εμπειρία...

[περισσότερα]

IRONSWORD, ACHELOUS, AIRGED L’AMH @ Ίλιον Plus (14/2/2020)

17 Φεβρουαρίου, 2020 - 09:00 Δημήτρης Τσέλλος

Αχ! H μέρα των ερωτευμένων. Λουλούδια, γλυκά, ρομαντικά δείπνα, χαλαρή sentimental μουσική, κόντρα ξύρισμα, σέξι εσώρουχα και μεθυστικά αρώματα. Φανερά επηρεασμένοι από αυτήν την περιρρέουσα...

[περισσότερα]

WOLVES IN THE THRONE ROOM / DECIPHER @Gagarin205 (7/2/2020)

10 Φεβρουαρίου, 2020 - 01:45 Γιάννης Σαββίδης

Μια από τις πιο μοναδικές μπάντες του μοντέρνου black metal περίμεναν το κοινό το βράδυ της Παρασκευής. Τους WOLVES IN THE THRONE ROOM, από τη πολιτεία της Washington των Ηνωμένων Πολιτειών. Στο...

[περισσότερα]

UNDER THE PAGAN MOON FEST II (KAWIR / SEAR BLISS / SAD / TEMPLE OF EVIL / MELAN SELAS) @ Gagarin205, 1/2/2020

10 Φεβρουαρίου, 2020 - 01:15 Γιώργος Δρογγίτης

Δύο περίπου χρόνια μετά το καθόλα επιτυχημένο UNDER THE PAGAN MOON FEST στα τέλη του 2017, πραγματοποιήθηκε το UNDER THE PAGAN MOON FEST ΙΙ ξανά στο Gagarin και πάλι με headliners τους pagan...

[περισσότερα]