Roger Waters @OAKA, 31/07/2013

6 Αυγούστου, 2013 - 19:15

"Lights! Turn on the sound effects! Action!"

"Drop it, drop it on 'em! Drop it on them!!"

 

WATERS LIVE1Κάπως έτσι ξεκίνησε μια από τις ιστορικότερες και σίγουρα μία από τις εντυπωσιακότερες συναυλίες στην Ελλάδα. Αφήνοντας πίσω τις διοργανωτικές αστοχίες με το γαϊτανάκι της αλλαγής χώρου διεξαγωγής, καθώς και τα πολιτικά πυροτεχνήματα που προηγήθηκαν τον περασμένο μήνα, οφείλουμε να εστιάσουμε στο τί πραγματικά συνέβη το βράδυ της Τετάρτης στο ανοιχτό (και δυστυχώς σχεδόν άδειο) γήπεδο του ΟΑΚΑ. Και φυσικά μιλάμε για τη αναβίωση, ενός δίσκου ορόσημου τόσο για τους PINK FLOYD, όσο και για την μουσική και την ιστορία γενικότερα. Ενός δίσκου βαθειά πολιτικοποιημένου που γράφτηκε σε καιρούς σκοτεινούς και άδικους. Σας θυμίζει τίποτα;

 

Όσοι είχαν την ευκαιρία να παρακολουθήσουν το show στην επίσκεψη του Waters πριν από δύο περίπου χρόνια στο κλειστό του ΟΑΚΑ, δε θα έβρισκαν κάποια ουσιώδη αλλαγή στο πρόγραμμα αυτού. Η μόνη διαφορά, ο σχεδόν διπλάσιος σε μήκος τοίχος που κάλυπτε από άκρη σε άκρη το γήπεδο, αγγίζοντας το τέλος των κερκίδων, προσδίδοντας έτσι την ανάλογη επιβλητικότητα στην απόδοση αυτής της φαντασμαγορικής παράστασης.

 

waters live2Η αναβίωση του “The wall” δεν είναι μια απλή συναυλία. Ποτέ δεν ήταν, μιας και η μουσική δεν μπορούσε να σταθεί από μόνη της περιγράφοντας ό,τι είχε στο κεφάλι του ο Waters. Ο δίσκος, ήδη από το 1982, είχε και την οπτική του εκδοχή μέσω την ομότιτλης ταινίας, αποσπάσματα της οποίας προβάλλονταν σε όλη την διάρκεια του show. Έτσι λοιπόν είδαμε να πέφτουν οι σύγχρονες “ιδεολογικές” βόμβες των θρησκειών, της πολιτικής, της οικονομίας στο “Goodbye blue sky”, την μάχη των λουλουδιών στο “Empty spaces”, την παρέλαση των σφυριών στο “Waiting for the worms” και φυσικά τον φυλακισμένο στο “The trial”. Ένιωθες γύρω σου την συγκίνηση όσων μεγάλωσαν με αυτό τον δίσκο, τον σεβασμό των νεότερων και τον εκστασιασμό των πολύ μικρότερων, ασχέτως αν και στις τρεις περιπτώσεις οι ηλικίες δεν ξεχώριζαν μεταξύ τους.

 

Όσο όμως διαβασμένος κι αν ήσουν από πριν, όσες φορές κι αν ξέκλεψες δυο ματιές στο Youtube από τις προηγούμενες εμφανίσεις, όσες φορές κι αν είχες ακούσει τον δίσκο, δεν πρόκειται να ήσουν προετοιμασμένος για αυτό το μεγαλειώδες show.

 

WATERS LIVE 3Τι να πρωτοαναφέρεις; Τον κρυστάλλινο ήχο που ερχόταν από κάθε πλευρά του σταδίου; Τις εκπληκτικές σκηνές που προβάλλονταν στο γιγαντιαίο τοίχος; Το Τοίχος το ίδιο; Τις μορφές της μητέρας στο “Mother” και του δασκάλου-μαριονέτα στο δεύτερο μέρος του “Another brick in the wall”; Κάθε στιγμή αυτού του υπερθεάματος είχε την μοναδική της αξία. Από την τοποθέτηση του ακρογωνιαίου λίθου του Τοίχους στο “Goodbye cruel world”, την οπτική απομόνωση του κοινού από τους μουσικούς, σαν μια άλλη διαιρεμένη Γερμανία, στα “Hey you” και “Is there anybody out there?”, την σεξιστική απόγνωση του “Young lust”, τον μουσικό οργασμό του “Comfortably numb” έως το τελικό γκρέμισμα… Νομίζω πως δεν θα έβρισκε κανείς λόγια για να περιγράψει τα συναισθήματα για όλα όσα εξελίσσονταν μπροστά του. Αρκετές ώρες μετά το τέλος θα μπορούσες ίσως να ψελλίσεις την λέξη ΕΠΙΚΟ.

 

Μόνες στιγμές δυσαρμονίας μεταξύ κοινού και παράστασης, τα κοντινά μαγνητοσκοπημένα πλάνα του Waters που προβάλλονταν στο Τοίχος, όπου ο τελευταίος έπρεπε ορισμένες φορές να τα “κυνηγάει” ώστε να ταυτίζονται. Δεύτερος αρνητικός παράγοντας, το σχεδόν άδειο στάδιο, με τον κόσμο να μη ξεπερνάει τα 30.000 άτομα, γεγονός που περισσότερο συντέλεσε στο να μην υπάρχει αυτή η ζεστή ατμόσφαιρα της μάζας. Φυσικά μιλάμε για λεπτομέρειες, οι οποίες πολύ γρήγορα ξεχάστηκαν από την άρτια εκτέλεση των κομματιών (ακόμα και στα σημεία του Gilmour) αλλά κι όταν ο Roger, με τα σχεδόν άπταιστα ελληνικά του, αφιέρωνε αυτή την συναυλία σε όλα τα θύματα κρατικής βίας.

 

“I don't need no arms around me

And I don’t need no drugs to calm me.

I have seen the writing on the wall.

Don't think I need anything at all.

No! Don't think I'll need anything at all.

All in all it was all just bricks in the wall.

All in all you were all just bricks in the wall.”

 

Νίκος Ζέρης

Φωτογραφίες: Πέτρος Καραλής

Σχόλια

Άλλα άρθρα του συντάκτη

Διαβάστε επίσης

IRONSWORD, ACHELOUS, AIRGED L’AMH @ Ίλιον Plus (14/2/2020)

17 Φεβρουαρίου, 2020 - 09:00 Δημήτρης Τσέλλος

Αχ! H μέρα των ερωτευμένων. Λουλούδια, γλυκά, ρομαντικά δείπνα, χαλαρή sentimental μουσική, κόντρα ξύρισμα, σέξι εσώρουχα και μεθυστικά αρώματα. Φανερά επηρεασμένοι από αυτήν την περιρρέουσα...

[περισσότερα]

WOLVES IN THE THRONE ROOM / DECIPHER @Gagarin205 (7/2/2020)

10 Φεβρουαρίου, 2020 - 01:45 Γιάννης Σαββίδης

Μια από τις πιο μοναδικές μπάντες του μοντέρνου black metal περίμεναν το κοινό το βράδυ της Παρασκευής. Τους WOLVES IN THE THRONE ROOM, από τη πολιτεία της Washington των Ηνωμένων Πολιτειών. Στο...

[περισσότερα]

UNDER THE PAGAN MOON FEST II (KAWIR / SEAR BLISS / SAD / TEMPLE OF EVIL / MELAN SELAS) @ Gagarin205, 1/2/2020

10 Φεβρουαρίου, 2020 - 01:15 Γιώργος Δρογγίτης

Δύο περίπου χρόνια μετά το καθόλα επιτυχημένο UNDER THE PAGAN MOON FEST στα τέλη του 2017, πραγματοποιήθηκε το UNDER THE PAGAN MOON FEST ΙΙ ξανά στο Gagarin και πάλι με headliners τους pagan...

[περισσότερα]

ECLIPSE / VICE @ Gagarin205, 30/1/2020

3 Φεβρουαρίου, 2020 - 12:15 Στέλιος Μπασμπαγιάννης

Οι ECLIPSE αναμφισβήτητα είναι μαζί με τους H.E.A.T. τα πιο σύγχρονα «καυτά ονόματα» αυτή την στιγμή στο μελωδικό hard rock. Η είδηση της έλευσής τους στην χώρα μας, μόνο χαμόγελα έφερε σε όλους μας...

[περισσότερα]

ROTTING CHRIST / DEATH COURIER / ABYSSUS / CURSED BLOOD @Piraeus 117 Academy (26/01/2020)

29 Ιανουαρίου, 2020 - 11:45 Γιάννης Σαββίδης

Κυριακή βράδυ, και κατηφορίζουμε για δεύτερη συνεχόμενη ημέρα προς τη περιοχή του Κεραμεικού. Σήμερα γυρίζουμε το ρολόι πίσω, 25 και πλέον χρόνια. Τότε που ο Σάκης Τόλης λεγόταν ακόμα Necromayhem, ο...

[περισσότερα]