SWALLOW THE SUN/ TYR @Κύτταρο, 28/01/2016

1 Φεβρουαρίου, 2016 - 16:30

Δεν είναι σύνηθες φαινόμενο να μας επισκέπτονται δύο συγκροτήματα που έχουν πάνω από 10-ετία ιστορία το καθένα στον χώρο του, χωρίς να επισκιάζονται από κάποιο άλλο μεγαλύτερο ή γνωστότερο όνομα, τουλάχιστον για τα δεδομένα της Ελλάδας. Πόσο μάλλον όταν αυτά τα δύο συγκροτήματα τελικά καταλήγουν να μοιράζονται τη σκηνή με τη μορφή co-headlining, δηλαδή έχοντας το καθένα τον χρόνο του για να παίξει ένα πλήρες σετ. Οπότε η ανακοίνωση της εμφάνισης των SWALLOW THE SUN από τη Φιλανδία με τους TYR από τα Νησιά Φερόε ήταν μία πολύ ευχάριστη έκπληξη, παρόλη την ετερόκλητη μουσική τους κατεύθυνση. Δυστυχώς με την ημερομηνία της συναυλίας να βρίσκεται σε καθημερινή, ο κόσμος δεν ήταν ο πλέον αναμενόμενος σε πλήθος.

Η συναυλία ξεκίνησε σύμφωνα με το πρόγραμμα στις 20:30, με προηχογραφημένη εισαγωγή το "Gandkvæði tróndar" και τους TYR να ανεβαίνουν στη σκηνή. Χωρίς πολλά πολλά ξεκινάνε το σετ τους με το "Sinklars vísa" και ήχο σχετικά καλό. Για 90 λεπτά αποδίδουν με πολύ όρεξη και ενέργεια το progressive/epic/folk metal τους. Δεν ξέρω εάν είναι γενικό φαινόμενο ή αν αυτό συνέβη στην προκειμένη περίπτωση, αλλά στο Κύτταρο οι TYR ακουγόντουσαν πιο heavy metal-ικοί. Προς αποφυγή παρεξηγήσεων, δεν το αναφέρω ως αρνητικό, αλλά έχω την εντύπωση ότι έτσι έχαναν ένα μέρος της ατμόσφαιρας που δημιουργούν λόγω του folk μέρους της μουσικής τους. Αν και το Κύτταρο ήταν μισογεμάτο, οι οπαδοί της μπάντας ήταν ιδιαίτερα ενθουσιώδεις άλλοτε κάνοντας headbanging κι άλλοτε τραγουδώντας τους στίχους, ακόμη κι όταν δεν ήταν στα αγγλικά, δείχνοντας έτσι την αφοσίωσή τους και το πόσο πολύ αγαπάνε αυτό το σχήμα. Ο Heri Joensen (φωνητικά, κιθάρα) ήταν επιβλητικός και αγέρωχος στο κέντρο της σκηνής, αλλά υπήρχαν και στιγμές που “χτυπιόταν” δίπλα στους συμπολεμιστές του Terji Skibenæs (κιθάρα, δεύτερα φωνητικά) και Gunnar Thomsen (μπάσο, δεύτερα φωνητικά), οι οποίοι λόγω του ρόλου τους ήταν πιο κινητικοί επί σκηνής. Από την άλλη, ο Amon Djurhuus (τύμπανα) ήταν σταθερός και στιβαρός πίσω από το drum kit, δίνοντας το ρυθμό για την πολεμική μηχανή των TYR. Ο Joensen ευχαρίστησε το κοινό κατά τη διάρκεια της συναυλίας κι ευχήθηκε η συγκεκριμένη εμφάνιση να μην είναι και η τελευταία τους στην χώρα μας. Το ελπίζω κι εγώ, όπως φαντάζομαι και οι οπαδοί τους. Δεν αποκλείω να κέρδισαν και μερικούς οπαδούς, από το κοινό που ήρθε για να δει αποκλειστικά τους SWALLOW THE SUN. Επί της ουσίας δεν υπήρξε το τυπικό κάνω-πως-φεύγω-από-τη-σκηνή-περιμένοντας-και-καλά-τις-επευφημίες-του-κοινού-για-να-ξαναβγώ (έχουμε και ένα χρονοδιάγραμμα να τηρήσουμε), οπότε το πήγανε σχετικά σερί, παίζοντας τραγούδια από όλη τη δισκογραφία τους, χωρίς να υπάρχει η επιτακτική ανάγκη να εστιάσουν στην τελευταία τους κυκλοφορία, καθώς το “Valkyrja” είχε κυκλοφορήσει πριν 2 και πλέον χρόνια, ικανοποιώντας πιθανότατα και τον πιο απαιτητικό οπαδό.


Το πλήρες σετ ήταν το εξής: "Gandkvæði tróndar", "Sinklars vísa", "Blood of heroes", "Hall of freedom", "Hold the heathen hammer high", "By the light of the northern start", "The lay of Thrym", "Tróndur í gøtu", "Flames of the free", "Mare of my night", "By the sword in my hand", "Grindavisan", "Wings of time", "Turið Torkilsdóttir", "Hail to the hammer", "Shadow of the swastika", "Lady of the slain", "Anthem".

Κωνσταντίνος Βασιλάκος

 

Γύρω στις 22.30 ακούστηκε στα ηχεία το intro “The womb of winter”, με το κοινό να χειροκροτεί και τους SWALLOW THE SUN να ανεβαίνουν στη σκηνή. Όλοι μαυροντυμένοι, πλην του frontman Mikko. Κάτι έλειπε! Ο Juha, ο κιθαρίστας και βασικός συνθέτης των Φιλανδών δεν ήταν επί σκηνής. Δε θα κρύψω ότι απογοητεύτηκα, αφού είμαι μεγάλος fan του. Ας το προσπεράσω και ας ασχοληθώ με τη μουσική αυτή καθ'αυτή.


Μετά το intro, ξεκίνησαν δυναμικά με το “10 silver bullets” από το τελευταίο τους πόνημα “Songs of the north”. Πολύ καλός ήχος στις κιθάρες, τα ντραμς, αλλά τα φωνητικά… με τα βίας τ’ άκουγες, είτε αυτά ήταν καθαρά είτε brutal. Πέρα από το ηχητικό πρόβλημα και ο Mikko φαινόταν αρκετά… κουρασμένος. Γενικά, ιδίως στην αρχή φάνηκε καταβεβλημένος, χωρίς όρεξη… αδύναμος, εν αντίθεση με τους υπόλοιπους. Πολλοί θα πουν «είναι θέμα ύφους». Όχι, δεν ήταν θέμα ύφους. Ήταν απλά λίγο «Lost &… catatonic», για να δανειστώ το τίτλο τραγουδιού τους. Ακολούθησε το “Rooms and shadows”, με το χαρακτηριστικό παίξιμο του Aleksi στα πλήκτρα. Εκεί καταλάβαμε ότι δεν ήταν μόνο θέμα ήχου τα φωνητικά. Στα καθαρά ο Mikko ήταν πολύ… μαλθακός και όχι τόσο καλός. Μάλλον τραγουδούσε με… «εγκράτεια» ας πούμε, υπό το φόβο παραφωνίας. Στα brutal όμως ήταν καθαρά θέμα ήχου. Εδώ ο Mikko μας παρουσίασε τον session κιθαρίστα, ο οποίος αντικαθιστούσε τον Juha, Juho Räihä (GLORIA MORTI). Τρίτο κατά σειρά το black-ίζον “Hate, lead the way” από το αγαπημένο “Emerald forest and the blackbird”, με τη μπάντα και το κοινό να «ανεβαίνουν», με το headbanging να κυριαρχεί. Οι τόνοι χαμήλωσαν ακολούθως, με τις καθολικές ψαλμωδίες από το intro του “Cathedral walls” να μας  μεταφέρουν νοερά σε Καθεδρικούς ναούς. Η φωνή της Anette Olzon (ex-NIGHTWISH), αν και προηχογραφημένη, μάγευε. Βουτιά στο παρελθόν έπειτα, με το ομώνυμο από το δίσκο “Hope”, με τη χαρακτηριστική lead, ίσως η κορυφαία στιγμή μέχρι εκείνο το σημείο. Επόμενο το “New moon”, με τα φωνητικά, τα brutal τουλάχιστον να γίνονται πολύ καλύτερα και ο Mikko «ξύπνησε» κάπως, κάτι που καλυτέρεψε κατά πολύ το feeling. Μη ξεχνάμε ότι ο Φιλανδός στα brutal είναι top επιπέδου. Εδώ να σημειώσω πως κατ’ εμέ Aleksi και Matti (μπάσο) έδιναν τρομερό παλμό και ζούσαν την κάθε νότα, την ίδια στιγμή που οι υπόλοιποι ήταν περισσότερο… «επαγγελματίες». Επιστρέφοντας στο τελευταίο τους δίσκο, συνέχισαν με ένα από τα πιο φορτισμένα συναισθηματικά τραγούδια που έχουν γράψει, το “Lost & catatonic”, με τον κόσμο να ψελλίζει τους στίχους. Από τις καλύτερες στιγμές της βραδιάς. Ώρα για ατόφιο funeral doom, με το ζοφερό “Abandoned by the light”, να μας κάνει να νοιώσουμε πως πραγματικά μας εγκαταλείπει το «φως». Κάπως έτσι μας άφησαν, προσωρινά βέβαια για λίγα λεπτά.


Με το κοινό να απαιτεί (έστω και τυπικά) μέσω του χειροκροτήματος, από τη μπάντα να ξανανεβεί στη σκηνή. Όπως ήταν αναμενόμενο επέστρεψαν με ακουστικές κιθάρες ανά χείρας, δανεικές παρακαλώ, μιας που όπως μας είπε ο Mikko, οι δικές τους δεν έφτασαν ποτέ Αθήνα (λόγω αεροπορικής). Πρώτο κομμάτι του ακουστικού μέρους, ήταν ένα από τα καλύτερα τραγούδια του “Songs of the North I, II & III”, το “Pray for the winds to come”. Θεσπέσια εκτέλεση με τον κόσμο να τραγουδά με τον Mikko, o οποίος όμως φάνηκε ότι μόνο στουντιακά στέκεται καλά στα καθαρά φωνητικά. Αδύναμη φωνή. Στο ίδιο μοτίβο ακολούθησε τo “The heart of a cold white land”, ενώ με το “Songs from the North” έκλεισαν το ακουστικό μέρος. Άψογοι! Μετά από το μελαγχολικό ταξίδι, ήρθε η ώρα να ξεσπάσουν τα συναισθήματα, με μία αναδρομή στο παρελθόν και στο “Ghost of loss” του 2005, παίζοντας το “Descending winters”. Εδώ ξέσπασε και ο Mikko, όπου τα brutal φωνητικά του μπορούσαν να γκρεμίζουν το venue. Απίστευτο βάθος! Αλλά το καλό το άφησαν για το τέλος. “Swallow (Horror Pt. I)”, από το ντεμπούτο τους και χαμός στο κοινό, σαν να ήταν το πρώτο κομμάτι. Μπάντα και οπαδοί τα έδωσαν όλα!

Εν κατακλείδι, περάσαμε καλά πιστεύω, αλλά όχι και τέλεια. Ναι μεν μας ταξίδεψαν σε παγωμένα τοπία και μας έκαναν να νοιώσουμε πρωταγωνιστές σε ταινία Βικτωριανής εποχής, αλλά η απουσία του Juha (σύμφωνα με τον Aleksi, απόλυτα δικαιολογημένη για προσωπικούς λογούς που δε θα ήθελα αναφέρω), όσο φιλότιμός και καλός και να ήταν ο Juho Räihä, με ξενέρωσε αρκετά (σαν να βλέπεις ΚΑΤΑΤΟΝΙΑ χωρίς τον Anders). Επίσης, η παρουσία του Mikko, δεν ήταν και η καλύτερη. Σίγουρα όμως άξιζε τα τόσα χρόνια αναμονή για να δούμε τους SWALLOW THE SUN. Ελπίζω να τους ξαναδούμε και στο μέλλον.

Γιώργος Δρογγίτης
Υ.Γ. Ο Aleksi είναι από τους πιο φιλικούς και χαμογελαστούς ανθρώπους του μουσικού στερεώματος, που έχω συναντήσει ποτέ στη ζωή μου!

Φωτογραφίες: Λευτέρης Τσουρέας - Κωνσταντίνος Βασιλάκος

Σχόλια

Διαβάστε επίσης

SONS OF APOLLO – PARTHIAN SHOT @Fuzz Live Music Club, 24/09/2018

25 Σεπτεμβρίου, 2018 - 02:30 Σάκης Φράγκος

Καλώς ή κακώς, εδώ και αρκετά χρόνια, το να πηγαίνω σε συναυλίες είναι και μέρος της δουλειάς. Μετά από τόσα και τόσα live, είναι λίγα αυτά που πηγαίνω ως οπαδός, να δω και να ευχαριστηθώ και σίγουρα...

[περισσότερα]

CARACH ANGREN @ Κύτταρο, 21/09/2018

24 Σεπτεμβρίου, 2018 - 17:15 Δημήτρης Μπούκης

Μετά την επική εμφάνιση των IRON MAIDEN στο Rockwave festival, η επιστροφή μου στα συναυλιακά δρώμενα πραγματοποιήθηκε, ομολογώ καθυστερημένα, προς το τέλος του Σεπτεμβρίου και πιο συγκεκριμένα στην...

[περισσότερα]

OMEN - POWER CRUE @ An club, 19/09/2018

22 Σεπτεμβρίου, 2018 - 15:00 Δημήτρης Τσέλλος

Βραδάκι Τετάρτης, βραδάκι Champions League αλλά και metal. Η ΑΕΚ να προσπαθεί να σταθεί έναντι του Αίαντος και στα Εξάρχεια να μαζευόμαστε αρχικά για να δούμε το ματς και κατόπιν ζωντανά το πακέτο “...

[περισσότερα]

LEPROUS – AGENT FRESCO – 22, @ Fuzz Live Music Club, 08/09/2018

10 Σεπτεμβρίου, 2018 - 02:30 Αλέξανδρος Τοπιντζής

Εάν έπρεπε να περιγράψουμε το τέταρτο live των LEPROUS στην Αθήνα με δύο λέξεις, αυτές θα ήταν «αλλαγή επιπέδου». Πλέον είναι τόσο εμφανής η βελτίωση του group επί σκηνής, που δύσκολα θα βρει κάποιος...

[περισσότερα]

Q5 – VALOR - PALADINE @ The Crow club, 8/9/2018

10 Σεπτεμβρίου, 2018 - 00:45 Δημήτρης Τσέλλος

Περίεργη μέρα η 8η Σεπτεμβρίου. Καταρχάς έβρεχε. Πφφ… Εντάξει, δεν είμαστε και από ζάχαρη, θα αντέξουμε. Δεύτερον, είχε το next big thing, όχι, λάθος, το ήδη big thing του progressive metal, τους...

[περισσότερα]