Sweden Rock Festival @Norje, 10-11/6/2016

5 Ιουλίου, 2016 - 02:00

(συνέχεια από το πρώτο μέρος του report στο φετινό Sweden Rock Festival)
Παρασκευή, 10 Ιουνίου 2016

Μία από τις κλασικές πρωινές ιεροτελεστίες στο Sweden Rock Festival είναι η ενημέρωση για την πρόγνωση του καιρού και σε αυτή την ημέρα τα νέα δεν είναι και τόσο καλά. Ήδη από τα πρώτα λεπτά των EPICA, του συγκροτήματος που ανοίγει την τρίτη ημέρα του festival, τα μαύρα σύννεφα δείχνουν να μας περικυκλώνουν. Ευτυχώς έχουμε προλάβει να ακούσουμε μερικές από τις μεγαλύτερες επιτυχίες των Ολλανδών, όπως τα "Cry for the Moon" και "Storm the Sorrow", όταν η πανέμορφη σειρήνα Simone Simons τρέχει πίσω από τη σκηνή για να ζεσταθεί. Κι αυτό γιατί κατά τη διάρκεια του "Consign to Oblivion", του κομματιού που έκλεισε το set τους, η βροχή και ο αέρας ξεκίνησαν μανιασμένα και μας έδωσαν τις πρώτες στιγμές δυσφορίας, ειδικά όταν όλο το festival έψαχνε ότι και εμείς. Ένα από τα λιγοστά καλυπτόμενα σημεία προστασίας από τη βροχή.


Για αρκετή ώρα βρισκόμαστε στοιβαγμένοι κάτω από μία τέντα με πολύ κόσμο ακόμα, ενώ οι ουρανοί έχουν ανοίξει κανονικότατα, όμως ευτυχώς ο καιρός φτιάχνει λίγο πριν την έναρξη των LOUDNESS στην Sweden Stage και μας επιτρέπει να παρακολουθήσουμε μία συναυλία που θα μας μείνει αξέχαστη. Οι heavy metallers από την Ιαπωνία μπαίνουν με το "Crazy Nights" και από την πρώτη στιγμή αποδεικνύουν ότι το έχουν ακόμα. Με οδηγό τον solo master Akira Takasaki και με όπλο την γεμάτη γρέζι φωνή του Minoru Niihara, αποδίδουν κομμάτια από όλο το φάσμα της δισκογραφίας τους και το κάνουν χωρίς ανάσα. Οι ύμνοι διαδέχονται ο ένας τον άλλο και παρά τις τρανταχτές απουσίες (πόσα να χωρέσουν πια σε 60 λεπτά, σχεδόν 30 album έχουν κυκλοφορήσει) η συναυλία αυτή συγκαταλέγεται στις καλύτερες του festival. Διατηρούσα τις αμφιβολίες μου, μιας και ήταν η πρώτη φορά που θα έβλεπα τους Ιάπωνες live, αλλά φρόντισαν να με αποστομώσουν. Φανταστικοί!

Loudness Set List:
"Crazy Nights"
"Like Hell"
"Heavy Chains"
"The Sun Will Rise Again"
"Street Woman"
"Shadows Of War (Ashes In The Sky)"
"Got To Be Strong"
"The Power Of Truth"
"In The Mirror"
"Mortality"
"Crazy Doctor"
"S.D.I."


Η συνέχεια ανήκει στον Glenn Hughes στην Festival Stage και το πλάνο είναι να πάρουμε μία ιδέα και από αυτή τη συναυλία. Πρώην μέλος συγκροτημάτων όπως οι DEEP PURPLE, TRAPEZE και BLACK SABBATH, ο Glenn Hughes έχει μία μεγάλη γκάμα επιτυχιών στη φαρέτρα του και θα μας παρουσιάσει ένα πολύ ωραίο set γεμάτο από αυτές, το οποίο θα κλείσει με το "Burn" των DEEP PURPLE και θα μας αφήσει με τις καλύτερες εντυπώσεις. Τόσο για την πολύ καλά διατηρημένη φωνή του Glenn, όσο και για το παρουσιαστικό του (ας είναι καλά τα face botox και οι κάτασπρες μασέλες). Η βασίλισσα του hard rock Lita Ford έχει σειρά στην Lemmy Stage και αρκετός κόσμος σπεύδει για να την παρακολουθήσει. Με ένα backing group που δίνει την απαραίτητη ενέργεια και μια συλλογή από κλασικές επιτυχίες, η gilf πλέον Lita, θα μας κρατήσει ζεστούς για 75 περίπου λεπτά. Κομμάτια σαν τα "Larger Than Life", "Hungry", "Can't Catch Me", "Close My Eyes Forever" και το hit "Kiss Me Deadly" πάντα θα είναι αναπόσπαστο κομμάτι ενός set της Lita Ford.


Προς το τέλος της εμφάνισής της ο καιρός θα πάψει να είναι ευγενικός με εμάς και μέχρι να ξεκινήσουν οι AOR heroes FOREIGNER στην Festival Stage, η βροχή έχει δυναμώσει αρκετά. Η μπάντα οδηγούμενη από τον αρχηγό Mick Jones στην κιθάρα δεν δείχνει να πτοείται ιδιαίτερα και ο τραγουδιστής Kelly Hansen έχει καταλήξει μούσκεμα ως το τέλος της εμφάνισής τους, όμως δυστυχώς το set περιέχει πολύ λίγα κομμάτια για τα 90 λεπτά που είχαν στη διάθεσή τους. Το σύνολο της παρουσίας τους δεν ήταν κακό, το αντίθετο μάλιστα, όμως με 10 κομμάτια σε μιάμιση ώρα δεν μπορείς να αποφύγεις την γκρίνια. Θα επιλέξουμε να μείνουμε στο άρτιο της απόδοσης και στην ενέργεια που οι παππούδες έβγαλαν επί σκηνής, αλλά την επόμενη φορά περιμένουμε κάτι περισσότερο.
Foreigner Set List:
"Double Vision"
"Head Games"
"Cold As Ice"
"Dirty White Boy"
"Feels Like The First Time"
"Urgent"
"Juke Box Hero"
Encore:
"Long, Long Way From Home"
"I Want To Know What Love Is"
"Hot Blooded"


Η βροχή έχει πλέον σταματήσει και εμείς κινούμαστε προς την Sweden Stage για χάρη των GAMMA RAY. Στην Lemmy Stage παίζουν εκείνη την ώρα οι Σουηδοί THE HELLACOPTERS και λόγω του μοναδικού της reunion εμφάνισής τους, υποθέτουμε ότι οι Γερμανοί δεν θα έχουν και ιδιαίτερα πολυάριθμο κοινό. Η διάψευση δεν αργεί να έρθει, μιας και αρκετός κόσμος έχει ήδη συγκεντρωθεί και ο Kai Hansen και η παρέα του φροντίζουν να ανταποδώσουν με ένα ξεχωριστό, αλλά και αλλοπρόσαλλο setlist. Έναρξη με το "Heaven Can Wait", η διασκευή στο "I Want Out" των Helloween λίγο αργότερα, ολόκληρο το "Rebellion in Dreamland", κομμάτια από τον τελευταίο τους δίσκο "Empire of the Undead" και ένα medley με τα "Heavy Metal Universe", "Ride the Sky" και "Somewhere out in Space" συνθέτουν ένα σύνολο του οποίου η σειρά θα ήταν πολύ δύσκολο να προβλεφθεί. O Kai Hansen δυσκολεύεται πλέον να βγάλει τα φωνητικά σε πολλά κομμάτια και έτσι η πρόσληψη του Frank Beck ήταν αναπόφευκτη, όμως ακόμα και έτσι το group βγάζει ενέργεια και διάθεση επί σκηνής. Λίγο αργότερα θα κλείσουν με το "Send Me A Sign" και θα μας αφήσουν μόλις λίγα λεπτά χρόνο για να μεταφερθούμε στην Festival Stage για το headlining act της ημέρας.


Η ιστορία και η φήμη των TWISTED SISTER είναι λίγο πολύ γνωστή και στην Σουηδία παραμένουν ακόμα ένα μεγάλο όνομα που όμως θα έκανε την τελευταία του εμφάνιση στη χώρα. Ο αιφνίδιος θάνατος του drummer A.J. Pero ανάγκασε το συγκρότημα να σκεφτεί την αποχώρηση από την ενεργό δράση και κάτι τέτοιο έχει ήδη αποφασιστεί. Έτσι τουλάχιστον ελπίζουμε, καθώς οι πολλές φανφάρες για το θέμα και οι βαρύγδουπες δηλώσεις των Dee Snider και J.J. French επί σκηνής θα τους γελοιοποιήσουν σε διαφορετική περίπτωση. Αυτό λοιπόν το τελευταίο live του συγκροτήματος από την Νέα Υόρκη είχε λίγο απ' όλα. Κλασικές επιτυχίες, όπως τα "Burn In Hell", "I Wanna Rock", "We're Not Gonna Take It" και "S.M.F.", πιο σπάνια κομμάτια, όπως τα "Tear It Loose" και "Destroyer", αλλά και πολύ μπλα-μπλα, το οποίο για μεγάλο διάστημα δεν μείωσε τον ρυθμό και την ταχύτητα της μπάντας επί σκηνής. Λίγο πριν το κλείσιμο όμως, ο Dee Snider και ο J.J. French επιδόθηκαν σε έναν μαραθώνιο δηλώσεων και αποχαιρετισμών, με αποτέλεσμα το τέλος της εμφάνισής τους να καθυστερήσει για κάποια λεπτά, κάτι που επηρέασε πολύ αρνητικά το τελευταίο group της ημέρας. Όσο για το τι μας άφησαν οι TWISTED SISTER σε αυτή την τελευταία τους εμφάνιση επί σουηδικού εδάφους; Μα φυσικά pure rock n' roll και μια τελευταία ευκαιρία να ακούσουμε ζωντανά τα μεγαλύτερα hit τους.

Twisted Sister Set List:
"What You Don't Know (Sure Can Hurt You)"
"The Kids Are Back"
"Burn In Hell"
"Destroyer"
"Like A Knife In The Back"
"You Can't Stop Rock N' Roll"
"The Fire Still Burns"
"I Am (I'm Me)"
"I Wanna Rock"
"The Price"
"I Believe In Rock N' Roll"
"Under The Blade"
"We're Not Gonna Take It"
"It's Only Rock N' Roll (But I Like It)" (The Rolling Stones Cover)
"Come Out And Play"
"Tear It Loose"
"S.M.F."


Η ώρα που περίμενα ολόκληρη την ημέρα είχε πλέον φτάσει και το σκηνικό με έναν ολόκληρο καθεδρικό ναό έχει ήδη στηθεί στην Lemmy Stage. Οι AVANTASIA, το all-star project του Tobias Sammet, κλείνουν το πρόγραμμα της τρίτης ημέρας και η αναμονή για μία ακόμα live επαφή με αυτό το αριστούργημα έχει χτυπήσει ταβάνι. Δυστυχώς, διαφορετικοί παράγοντες συντέλεσαν στο να έχουμε ξενερώσει απίστευτα όταν η μπάντα έκλεισε το set της, αντί να χειροκροτούμε γεμάτοι ικανοποίηση. Αρχικά η καθυστέρηση λόγω της λογοδιάρροιας των TWISTED SISTER, προκάλεσε με τη σειρά της καθυστέρηση και στην έναρξη των AVANTASIA. Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα να κοπεί ένα κομμάτι από το set (αργότερα μάθαμε πως αυτό ήταν το "Draconian Love"). Σε αυτό προσθέστε και τον κάκιστο ήχο που έκρυβε σχεδόν τελείως την κιθάρα και τα φωνητικά. Μάταια οι φωνές οι δικές μας, αλλά και μεγάλου μέρους του κοινού, προσπαθούσαν να ξυπνήσουν τους ηχολήπτες και μόνο κοντά στη μέση του set τα πράγματα βελτιώθηκαν κάπως, όμως παρέμεναν ακόμα τραγικά για τα δεδομένα ενός μεγάλου festival όπως το Sweden Rock Festival. Κάπως έτσι παρακολουθούσαμε μια μεγαλειώδη εμφάνιση των AVANTASIA (οι οποίοι δεν έφταιγαν σε τίποτα για το όλο χάλι), με guest singers όπως οι Michael Kiske, Jorn Lande, Ronnie Atkins, Eric Martin, Bob Catley και Amanda Somerville να δίνουν τον καλύτερο εαυτό τους στη σκηνή, χωρίς όμως να ακούμε καθόλου καλά. Οι ηχολήπτες κατάφεραν να βιάσουν συνθέσεις όπως τα "Avantasia", "The Scarecrow", "Farewell", "Twisted Mind" και "Reach Out for the Light", όμως τα άσχημα δεν τελειώνουν εδώ.

Μετά το τέλος του "Lost in Space", όλος ο κόσμος περιμένει το μαγευτικό medley με τα "Sign of the Cross" και "Seven Angels", με το οποίο κλείνουν πάντα τις συναυλίες τους και με τη συμμετοχή όλων των guest singers σε ένα φαντασμαγορικό τελείωμα. Φαίνεται πως το κόψιμο ενός κομματιού δεν ήταν αρκετό και η ώρα ήδη πλησιάζει 02:00. Ένας ηλίθιος νόμος της Σουηδίας επιτάσσει ότι όλες οι συναυλίες πρέπει να έχουν τελειώσει μέχρι εκείνη την ώρα (το περίφημο curfew) όπου αυτές και να διεξάγονται. Ακόμα και στη μέση του πουθενά! Στα λιβάδια! Κάποιος λοιπόν ανέλαβε να ενημερώσει τον Tobias Sammet γι' αυτό το νόμο και εκείνος, εμφανώς εκνευρισμένος και απογοητευμένος, μας ανακοινώνει κοφτά ότι η συναυλία έχει φτάσει στο τέλος της και αποχωρεί. Δεν θα γράψω εδώ τα όσα φώναζα στους διοργανωτές μετά από αυτό το γεγονός γιατί δεν υπάρχει ούτε μία πρέπουσα λέξη σε αυτά. Αλλά ρε άθλιοι, τι σας πειράζει να ξεπεραστεί το καταραμένο το curfew για 10 λεπτά στη μέση του πουθενά; Γαμώ το punctuality σας δηλαδή! Επειδή εκνευρίζομαι και τώρα που τα γράφω, θα κλείσω αυτή την ημέρα στο κείμενο όσο απότομα έκλεισε και για εμάς εκεί. Αηδιασμένος και ξενερωμένος! (σ. Σάκη Φράγκου: Δυστυχώς ή ευτυχώς, σε μία ευνομούμενη χώρα, εφαρμόζονται οι νόμοι. Το ίδιο συμβαίνει και στη χώρα μας, για παράδειγμα στο Rockwave, που το curfew είναι και πολύ νωρίτερα από τις 2 μετά τα μεσάνυχτα. Προφανώς οι διοργανωτές του φεστιβάλ, έπρεπε να σεβαστούν τον κόσμο και να μην επιτρέψουν στους TWISTED SISTER να βρεθούν παραπάνω ώτα στη σκηνή, από αυτή που τους αναλογούσε).

 

Σάββατο, 11 Ιουνίου 2016

Η τελευταία ημέρα του Sweden Rock Festival θα ξεκινήσει ηλιόλουστα ευτυχώς, δείχνοντας πως η προηγούμενη ήταν μια κακή καιρική παρένθεση. Το πρώτο group που θα παρακολουθήσουμε είναι οι Σκωτσέζοι GUN στην 4Sound Stage, όμως πολύ λίγος κόσμος έχει συγκεντρωθεί εκεί. Ακόμα και έτσι όμως, οι GUN γέμισαν μία ώρα με κομμάτια από τις κλασικές δουλειές τους "Taking on the World" και "Swagger", με αποκορύφωμα φυσικά την διασκευή στο "Word Up!" των CAMEO. Σίγουρα μια εξαιρετική έναρξη, η οποία συμπληρώθηκε φανταστικά από την εμφάνιση που ακολούθησε. Ένα συγκρότημα σαν τους THE HOOTERS δύσκολα ταιριάζει σε ένα festival σαν και αυτό, όμως από μαρτυρίες ανθρώπων που τους έχουν παρακολουθήσει στο παρελθόν, περίμενα αυτή τη συναυλία με μεγάλες προσδοκίες. Και η παρέα των Eric Bazilian και Rob Hyman δεν με απογοήτευσε. Αυτό που είδαμε ήταν μια μπάντα δουλεμένη, άρτια και καλοκουρδισμένη. Μια μπάντα με εξαιρετικούς μουσικούς (ο κάθε ένας έπαιζε τουλάχιστον από 3 διαφορετικά όργανα) και συνθέσεις που δημιούργησαν ένα φανταστικό set με φοβερό ήχο. Έχοντας πλέον ακούσει ζωντανά τα αγαπημένα "All You Zombies", "500 Miles", "Give the Music Back" και φυσικά το "Johnny B", έχω να δηλώσω ότι οι THE HOOTERS είναι μία από τις πιο ωραίες μπάντες που έχω παρακολουθήσει ζωντανά.

The Hooters Set List:
"I'm Alive"
"Day By Day"
"All You Zombies"
"Morning Buzz"
"The Boys Of Summer" (Don Henley Cover)
"Graveyard Waltz"
"500 Miles" (Hedy West Cover)
"South Ferry Road"
"Give The Music Back"
"Johnny B"
"Karla With A K"
"Twenty-Five Hours A Day"
"Satellite"
"And We Danced"


O άνθρωπος που ακολούθησε είναι ένας από αυτούς που μας αρέσει να αποκαλούμε "βιρτουόζους της κιθάρας". Ο Steve Vai ξέρει να χειρίζεται την εξάχορδη καλύτερα από τους περισσότερους και αυτό είναι αδιαμφισβήτητο. Όμως τα κομμάτια του, συνήθως αποκλειστικά ορχηστρικά, δεν είναι για πολύ ώρα. Κάπως έτσι αποφασίζουμε να ξαπλώσουμε στα γρασίδια και να απολαύσουμε για λίγο τον Steve Vai, παρέα με μερικές μπύρες. Ήταν απολύτως άρτιος και φανταστικός για όση ώρα καθίσαμε εκεί, όμως ορισμένες συνεντεύξεις και το πρόγραμμα των επόμενων συγκροτημάτων δεν μας επέτρεψε να παραμείνουμε για πολύ. Λίγο αργότερα θα επιστρέφαμε στην Festival Stage για να παρακολουθήσουμε τους DIRKSCHNEIDER, το συγκρότημα του Udo Dirkschneider, ο οποίος είχε δηλώσει ότι θα παρουσιάσει μόνο κομμάτια από τα χρόνια του με τους ACCEPT, για τελευταία φορά ζωντανά. Παρ' ότι ο συμπαθής Udo έχει βάλει αρκετά περιττά κιλά και μερικές στιγμές βαριανασαίνει για να βγάλει το live, η απόδοσή του, αλλά και αυτή της υπόλοιπης μπάντας, ήταν κάτι παραπάνω από καλή. Με ένα σύνολο από κλασικά ACCEPT songs, όπως τα "Midnight Mover", "Princess of the Dawn", "Metal Heart", "Fast as a Shark" και "Balls to the Wall", επιδοθήκαμε σε 90 λεπτά ατελείωτου headbanging που μας ζέστανε για τα καλά εν' όψει της συνέχειας.

Δυστυχώς αυτή ακριβώς η συνέχεια περιελάμβανε το χειρότερο live του festival σε ότι είχε να κάνει με τον ήχο. Η απόφαση να θυσιάσω τους ANTHRAX για χάρη των Αμερικανών KING KOBRA στην Sweden Stage είχε παρθεί σκεπτόμενος της μοναδικότητα αυτής της εμφάνισης. Τους ANTHRAX τους έχουμε δει και θα τους ξαναδούμε, σκέφτηκα. KING KOBRA όμως, έστω και με τον Paul Shortino στα φωνητικά, δεν έχεις κάθε μέρα την ευκαιρία να δεις. Όμως όσο και να ενθουσίασαν τον λιγοστό κόσμο με το εναρκτήριο "Ready to Strike", όσο και ο μπασίστας Johnny Rod να έκανε τα δικά του επί σκηνής, όσο και να έδινε την ψυχή του ο Carmine Appice πίσω από το drum kit, όσο και να γουστάραμε στην εκτέλεση του "Hunger", το μόνο που μπορούσαμε να ακούσουμε ήταν drums και μπάσο. Τίποτε άλλο! Η κατάσταση δεν έφτιαξε μέχρι το τέλος και κάπως έτσι οι ηχολήπτες κατάφεραν να καταστρέψουν ένα ακόμα ξεχωριστό live. Και δεν είχαν βάλει ακόμα το κερασάκι στην τούρτα!


Υπήρχαν πολλές ενστάσεις στα social media για τον headliner της τελευταίας ημέρας του festival, όμως αρκετός κόσμος έχει ήδη μαζευτεί μπροστά από την Festival Stage. Οι SABATON είναι σίγουρα μία ολοένα και μεγαλύτερη μπάντα στο μουσικό στερέωμα, αλλά δεν ξέρω αν είναι ακόμα festival headlining material. Προσωπικά δηλώνω οπαδός του group, οπότε σε κάθε περίπτωση θα ήμουν εκεί. Και οι Σουηδοί είχαν φέρει την μεγαλύτερη σκηνική παραγωγή που έχουν χρησιμοποιήσει ποτέ. Δύο τεράστια tanks βρίσκονται επί σκηνής (πάνω στο ένα από αυτά βρίσκεται και το drum set του Hannes van Dahl), ατελείωτα πυροτεχνήματα και φωτιές τους συνοδεύουν σχεδόν σε κάθε κομμάτι και το video wall από πίσω παίζει διάφορα artworks από στιγμές της δισκογραφίας τους. Το set περιείχε κομμάτια από όλα τα album που έχουν κυκλοφορήσει, μερικά από αυτά στην σουηδική έκδοσή τους λόγω της συγκεκριμένης εμφάνισης, ενώ οι ίδιοι έδειχναν να διασκεδάζουν με το παραπάνω την μοναδική αυτή ευκαιρία που τους είχε δοθεί. Σαν highlights μπορώ να ξεχωρίσω τα "Resist and Bite", "Carolus Rex", "Attero Dominatus" και το κλείσιμο με τα "Primo Victoria" και "Metal Crue". Σε κάθε περίπτωση οι SABATON απέδειξαν πως μπορούν να σταθούν σε αυτό το επίπεδο και επιβεβαίωσαν την ανοδική πορεία τους. Δεν ξέρω αν στο μέλλον θα είναι μία σίγουρη επιλογή για headliner ενός μεγάλου festival, όμως τα βήματα που κάνουν οδηγούν εκεί και αν το νέο τους album "The Last Stand" είναι εξ' ίσου καλό με τα προηγούμενα, τότε μάλλον μιλάμε για μία από τις μεγάλες μπάντες του μέλλοντος.


Sabaton Set List:
"Ghost Division"
"Far From The Fame"
"Uprising"
"White Death"
"Resist And Bite"
"The Lion From The North" (Swedish Version)
"Gott Mit Uns"
"Carolus Rex"
"The Carolean's Prayer" (Swedish Version)
"A Lifetime Of War" (Swedish Version)
"Swedish Pagans"
"Cliffs Of Gallipoli"
"Soldier Of 3 Armies"
"The Art Of War"
"Attero Dominatus"
"The Lost Battalion"
"To Hell And Back"
Encore:
"Night Witches"
"Primo Victoria"
"Metal Crue"


Κάπως έτσι έχουμε φτάσει στο τέλος, όχι μόνο της ημέρας, αλλά και ολόκληρου του festival. Το κλείσιμο μας επιφυλάσσει το επονομαζόμενο MICHAEL SCHENKER FEST, μία ξεχωριστή εμφάνιση του MICHAEL SCHENKER GROUP, έχοντας ως guest singers ονόματα του παρελθόντος και συγκεκριμένα τους Gary Barden, Graham Bonnet και Robin McAuley, αλλά και μια τελευταία δυσάρεστη έκπληξη. Ναι, σωστά μαντέψατε! Ο ήχος είναι για μία ακόμα φορά άθλιος και τα φωνητικά σχεδόν εξαφανίζονται, ενώ με δυσκολία ακούμε και την μαγεία του Michael Schenker στην κιθάρα. Στο κομμάτι της εμφάνισης τώρα, η συναυλία ξεκίνησε με το ορχηστρικό "Into the Arena" και συνεχίστηκε με τον πρώτο guest singer, τον Gary Barden, ο οποίος παρέμεινε στη σκηνή και τον περισσότερο χρόνο σε σύγκριση με τους υπόλοιπους. Συνθέσεις όπως τα "Victim of Illusion", "On and On" και "Armed and Ready" ακούστηκαν με τον Gary στα φωνητικά, πριν μεσολαβήσει το "Coast to Coast" και το μικρόφωνο παραλάβει ο Graham Bonnet για κομμάτια σαν τα "Desert Song" και "Assault Attack". Ο τελευταίος τραγουδιστής που ανέβηκε στη σκηνή ήταν ο Robin McAuley, ο οποίος διαθέτει ακόμα μία φανταστική φωνή και απέδωσε ζωντανά τα "Save Yourself" και "This Is My Heart" από τις εποχές του McAULEY SCHENKER GROUP, καθώς και μερικά κομμάτια-διασκευές στους UFO, τα οποία και έκλεισαν την εμφάνιση του συγκροτήματος. Απ' ότι μάθαμε αργότερα κι εδώ κόπηκαν κομμάτια ελέω curfew, ενώ όπως ήδη είπαμε ο ήχος ήταν επιεικώς απαράδεκτος. Κρίμα, γιατί αυτά που γίνονταν επί σκηνής άξιζαν πολύ καλύτερης ηχητικής μεταχείρισης.


Michael Schenker Fest Set List:
"Into The Arena" (Michael Schenker Group Cover)
"Attack Of The Mad Axeman" (Michael Schenker Group Cover) (With Gary Barden)
"Victim Of Illusion" (Michael Schenker Group Cover)
(With Gary Barden)
"Rock My Nights Away" (Michael Schenker Group Cover)
(With Gary Barden)
"On And On" (Michael Schenker Group Cover)
(With Gary Barden)
"Cry For The Nations" (Michael Schenker Group Cover)
(With Gary Barden)
"Let Sleeping Dogs Lie" (Michael Schenker Group Cover)
(With Gary Barden)
"Armed And Ready" (Michael Schenker Group Cover)
(With Gary Barden)
"Coast To Coast" (Scorpions Cover)
"Desert Song" (Michael Schenker Group Cover)
(With Graham Bonnet)
"Dancer" (Michael Schenker Group Cover)
(With Graham Bonnet)
"Assault Attack" (Michael Schenker Group Cover)
(With Graham Bonnet)
"Save Yourself" (McAuley-Schenker Group Cover)
(With Robin McAuley)
"This Is My Heart" (McAuley Schenker Group Cover)
(With Robin McAuley)
"Shoot Shoot" (UFO Cover) (With Robin McAuley)
"Doctor Doctor" (UFO Cover) (With Robin McAuley)
"Rock Bottom" (UFO Cover) (With Robin McAuley)
Αποχαιρετώντας τα λιβάδια του Norje και τον χώρο που φιλοξένησε και φέτος το Sweden Rock Festival, δεν μπορώ παρά να έχω ανάμεικτα συναισθήματα. Μπορεί το festival να γιόρταζε τα 25 χρόνια του, αλλά τα γιόρταζε με προβλήματα στην διοργάνωση και κυρίως στον ήχο, κάτι που συμβαίνει τόσο έντονα για πρώτη φορά σε όσες έχω παρευρεθεί. Αυτά ελπίζω να έγιναν αντιληπτά από τους διοργανωτές και να διορθωθούν του χρόνου γιατί δεν ταιριάζει σε ένα event τέτοιου βεληνεκούς να έχει αυτά τα προβλήματα. Σε μια πιο ευχάριστη νότα, αποδείχθηκε ότι και ένα ελαφρώς πιο αδύναμο lineup μπορεί να προσφέρει ωραίες μουσικές στιγμές και εμπειρίες. Φαίνεται πως σε μερικούς μήνες από τώρα θα περιμένουμε πάλι με ανυπομονησία τις πρώτες ανακοινώσεις για το Sweden Rock Festival 2017 και είναι εξαιρετικά πιθανό (σχεδόν σίγουρο) πως και ο επόμενος Ιούνιος θα μας βρει να διαβαίνουμε τις πύλες του, για ένα ακόμα μουσικό τετραήμερο που θα γεμίσει τις συναυλιακές μας λίστες και θα μας δώσει την ευκαιρία να συναντήσουμε και πάλι φίλους με τους οποίους θα παρακολουθήσουμε αγαπημένα συγκροτήματα. See you all next year!

Κείμενο - φωτογραφίες: Χρήστος Δουλγεράκης

 

Σχόλια

Διαβάστε επίσης

DEMON'S GATE FESTIVAL 2019 - PHOTO REPORT @ Κύτταρο (28/9/2019)

29 Σεπτεμβρίου, 2019 - 12:30 Λευτέρης Τσουρέας

Φωτογραφίες: Λευτέρης Τσουρέας ERIC CLAYTON AND THE NINE SATURNUS SORCERER ON THORNS I LAY...

[περισσότερα]

AYREON @ 013 Poppodium, Tilburg - ΟΛΛΑΝΔΙΑ (15/9/2019)

24 Σεπτεμβρίου, 2019 - 22:15 Φίλιππος Φίλης

Το “Into the electric castle” είχε προκαλέσει αίσθηση όταν κυκλοφόρησε πριν 21 χρόνια. Η ανακοίνωση ότι θα παρουσιαστεί ζωντανά στο Tilburg, την πόλη που ζει και δραστηριοποιείται ο Arjen Anthony...

[περισσότερα]

ORANGE GOBLIN / SADHUS @Fuzz (21/9/2019)

24 Σεπτεμβρίου, 2019 - 18:00 Άγγελος Κατσούρας

Όγδοη φορά για ένα από τα κορυφαία συγκροτήματα πάνω στη σκηνή όλων των εποχών στη χώρα μας και φυσικά ήταν μονόδρομος για άλλη μία φορά η παρακολούθηση τους. Έκτη φορά θα είχα την τύχη και χαρά να...

[περισσότερα]

PRIMORDIAL / EMBRACE OF THORNS / NEFARIOUS SPIRIT @ Temple (20/9/2019)

24 Σεπτεμβρίου, 2019 - 17:30 Άγγελος Κατσούρας

Για ένατη φορά το Ελληνικό κοινό ήρθε αντιμέτωπο με τον υπέρμετρο ψυχισμό και την αβίαστη αλήθεια των PRIMORDIAL. Ένα συγκρότημα το οποίο με τη στάση του μέσα στα χρόνια έχει κερδίσει τον κόσμο και...

[περισσότερα]

MOTORPSYCHO / DURY DAVA @Fuzz, 20/9/2019

24 Σεπτεμβρίου, 2019 - 13:00 Στέλιος Μπασμπαγιάννης

Ο καιρός επιτέλους κρύωσε και με το αγέρι να θρυμματίζει τις αμφιβολίες μου, λόγω κούρασης για την απόφασή μου, να περιηγηθώ στον μαγικό κόσμο του, προοδευτικού -όχι μόνο στο όνομα- ροκ, πήρα το...

[περισσότερα]