THE THREE TREMORS - MURDER ANGELS @ Κύτταρο, 28/9/2018

30 Σεπτεμβρίου, 2018 - 18:15

Παρασκευή 28/9 και όλοι, μα ΟΛΟΙ οι δρόμοι, οδηγούν στο Κύτταρο. Ο λόγος; Το live των THE THREE TREMORS, του νέου project που αποτελείται από τους Tim “Ripper” Owens (JUDAS PRIEST, ICED EARTH, MALMSTEEN), Harry Conklin (JAG PANZER, TITAN FORCE, SATAN’S HOST) και Sean Peck (CAGE) στα φωνητικά, και τους υπόλοιπους CAGE (Dave "Conan" Garcia - Casey "The Sentinel" Trask στις κιθάρες, Alex "The Captain" Pickard στο μπάσο και Sean "The Thrash Machine" Elg στα τύμπανα). Ιστορικό live αυτό, χωρίς καμία αμφιβολία και το «άνοιγαν» οι MURDER ANGELS, μια δική μας μπάντα με μέλλον μπροστά της. Παρέα λοιπόν με τον καλό φίλο και συνάδελφο Ντίνο Γανίτη, κατηφορίσαμε στο venue με ανάμεικτα συναισθήματα και σίγουρα μη σκεπτόμενοι τον Ξενοφώντα και τον Ζορμπά που υποτίθεται θα έφερναν το τέλος του κόσμου, σε μια χώρα που μετρά πια θύματα με απλές ψιχάλες. Τι έγινε τελικά, θα το μάθετε παρακάτω.

Μπαίνοντας, στο Κύτταρο, μας έλουσε κρύος ιδρώτας…

Δ.Τ: Ρε φίλε, τί γίνεται; Πού είναι ο κόσμος; Δέκα λεπτά πριν ξεκινήσει η συναυλία και είμαστε τόσο άνετα που μπορούμε να παίξουμε και ποδόσφαιρο μέσα στο club;
Ν.Γ: Θα έκατσαν σπίτι Δημήτρη. Λίγο ο κυκλώνας, λίγο η πορεία στο κέντρο είπαν να μην έρθουν να δουν τη συναυλία.
Δ.Τ: Μα είναι αυτή δικαιολογία; Έρχονται στη πόλη σου τρεις θρυλικές μορφές και δεν έχεις καν τη περιέργεια να τις δεις από κοντά; Δηλαδή, δεν ακούει κανείς JUDAS PRIEST, ICED EARTH, JAG PANZER, CAGE για παράδειγμα; Δεν το δέχομαι φίλε. Το μόνο που θεωρώ βάσιμο, είναι το γεγονός πως δεν έχει κυκλοφορήσει ακόμη ο δίσκος και ίσως ο κόσμος είναι «μαζεμένος».
Ν.Γ: Μπορεί και να είναι όπως τα λες αλλά σου θυμίζω πως ο Έλληνας metal οπαδός προτιμά την άνεση του καναπέ παρά να δει μια συναυλία. Έστω και αυτά τα ονόματα, έτσι; Ripper, Tyrant και Peck. Τους λες και ζωντανή ιστορία.

Δ.Τ: Τους λες, τους λες γιατί είναι. Τους MURDER ANGELS θα τους δεις για πρώτη φορά; Έχεις ακούσει;
Ν.Γ: Ναι ρε συ αφού ξέρεις ότι με την ελληνική σκηνή έχω έρωτα. Εκπληκτικοί οι Λαρισαίοι. Ωραίο speed metal, γρήγορο, δυνατό. Πόσο κρίμα να παίζουν μπροστά σε 30 άτομα. Και έχουν και σκηνικά! Ήμαρτον ρε φίλε. Γιατί έτσι; Πάντως τα παιδιά δίνουν πόνο!
Δ.Τ: Σταυροί, καλόγριες, τύμβοι, ατμόσφαιρα νεκροταφείου με ολίγη από εφιάλτη! Δεν το περίμενα. Να και μια μπάντα που αν και μετρά μόλις 5 χρόνια ζωής, προσέχει κάθε λεπτομέρεια πάνω στη σκηνή. Μου άρεσε επίσης ιδιαίτερα που το υλικό τους ακούγεται εξαιρετικά ζωντανά. Αλλά εντάξει, μιλάμε για το σωστό, ορθόδοξο U.S ήχο, δεν γίνεται να ήταν κάτι κακό. Είμαι σχεδόν σίγουρος πάντως πως κοιμούνται και ξυπνούν με AGENT STEEL!
Ν.Γ: Ξεκάθαρα πράγματα! Ο Cyriis έχει στοιχειώσει τα όνειρά τους! Από μένα πήραν άπλετο χειροκρότημα. Άλλωστε μου αρέσει πολύ το υλικό τους και ιδιαίτερα το EP τους που κυκλοφόρησε πέρυσι. Και δες πως βγαίνουν, όλο το outfit φωνάζει 80’s!
Δ.Τ: Ένα άλμπουμ έχουν κι ένα EP, ναι, περιμένω το νέο τους δίσκο ως το τέλος της χρονιάς. Κάτι μου λέει πως θα είναι και αυτός εξαιρετικός, και πως θα τους ξαναδούμε με το νέο έτος. “Fire and Axe”, “Fiend without a Face”, “Haunted by Darkness”... Άξιοι! Θέλω να παίξουν αν γίνεται σε μικρότερο χώρο την επόμενη φορά, να είναι πραγματική «έδρα». Είμαι βέβαιος πως υπό τέτοιες συνθήκες, θα μας δείξουν τον καλύτερό τους εαυτό. Έχω και το setlist τους: Black Lightning, Fire and Axe, Resistance is Futile , Eyes Behind the Mask, Haunted by Darkness, Fiend without a Face, Evil Spell, Virus X.

Τώρα, περιμένουμε το κυρίως πιάτο. Έχεις ακούσει το άλμπουμ των THE THREE TREMORS;
Ν.Γ: Το άκουσα χωρίς να μου αφήσει ιδιαίτερες εντυπώσεις ρε φίλε. Και εμένα έπρεπε να μου αρέσει λόγω του «έρωτα» που έχω με τον Ripper! Καταλαβαίνεις... Εσένα;
Δ.Τ: Στην αρχή όχι τόσο, αλλά όσο το ακούω τόσο μου "κάθεται" ωραία στο αυτί. Αυτό που θέλω να δω, είναι πως θα ακούγονται ζωντανά τα κομμάτια. Πολλές φορές ανεβαίνουν επίπεδο οι συνθέσεις παιγμένες ζωντανά.
Ν.Γ: Σε αυτό είμαι σίγουρος Δημήτρη και θα το δεις. Η μπάντα έχει καλούς παίχτες και για τις φωνές ούτε λόγος. Ίσως αυτό να με «χαλάει» στον δίσκο ρε φίλε, ότι σε κάποιες φάσεις δεν έχει σπιρτάδα και τσαγανό. Γιατί 3 - 4 τραγούδια μου «έκατσαν» αρκετά καλά στο αυτί μου, έχει δυνατές στιγμές ο δίσκος, σίγουρα.
Δ.Τ: Ντίνο για τους CAGE μιλάμε, είναι σοβαρή μπάντα, με καλούς δίσκους, εννοείται πως όλοι οι μουσικοί θα ήταν άψογοι. Για να δούμε λοιπόν... Ξεκίνησαν!
Ν.Γ: Ω ρε φίλε… έχω τον Ripper σε απόσταση αναπνοής! Έχω ανατριχιάσει! «Κουμπώνουν» ωραία ε; Και ο ήχος κρύσταλλο! Ω ρε μάγκα! Ο καθένας με δικό του στήσιμο, κοντρολαρισμένοι, αλλά λέγαμε πως θα δούμε, άλλα βλέπουμε τελικά!
Δ.Τ: Έχουμε ακούσει ένα μόνο κομμάτι ως τώρα, το πρώτο του δίσκου, και ήδη νομίζω πως θα δούμε μεγάλα πράγματα απόψε. Και όσο περνά η ώρα, ανοίγει η φωνή και «λύνονται» όλοι τους! Προβαρισμένοι ως τη τελευταία λεπτομέρεια, δες τους!
Ν.Γ: Φίλε όντως! Αν και νομίζω ότι η σκηνή δε τους χωράει με τίποτα. Θα ήθελα ένα Gagarin Club για αυτούς εδώ τους τύπους και 700 άτομα να προσκυνάνε. 100 νοματαίοι ρε φίλε; Είναι δυνατόν; Δηλαδή ο οπαδός που ακούει JUDAS PRIEST δεν ήθελε να δει τον Ripper; Μιλάμε σοβαρά;
Δ.Τ: Ας τα αφήσουμε αυτά, εδώ επί σκηνής γίνεται χαμός! Ντίνο, τελικά τα τραγούδια του δίσκου ακούγονται 10 φορές καλύτερα ζωντανά. Να και η πρώτη διασκευή! Έλα, δικό σου είναι αυτό, “Burn in Hell”! Χρειάζεται να ξαναπώ πόσο καλός δίσκος είναι το “Jugulator”;
Ν.Γ: Στάση προσοχής και κατάνυξη! Έχουν περάσει 17 χρόνια από την πρώτη φορά που τον είδαμε σε εκείνο το τρομερό Rockwave, και η φωνή είναι εκεί. Μου σηκώθηκε... η τρίχα! Τρομερή εκτέλεση! Και ο κόσμος εκεί, το διασκεδάζει! Δεν αφήνει στίχο! Και όσον αφορά το “Jugulator”, να το ξαναπείς! Πρέπει να αποκατασταθεί αυτή η ιστορική αδικία. Μιλάμε για ΔΙΣΚΑΡΑ!
Δ.Τ: “Pit Shows No Mercy”, “Sonic Suicide”, ωραία τραγούδια ρε συ! Και οι υπόλοιποι σε πολύ καλή φόρμα, κιθάρες και rhythm section. Ανυπομονώ να ακούσω και τους άλλους δύο solo... Να 'το ρε φίλε, το περίμενα πως και πως, τελικά ο Peck κράτησε την υπόσχεση που μου έδωσε στα παρασκήνια πριν το live: “Hell Destroyer”! Τώρα εδώ ακούμε CAGE, ΣΚΕΤΟΥΣ, με Peck στα πρώτα φωνητικά, και είναι super!
Ν.Γ: Η χαρά του US metal. Του σωστού, του «ορθόδοξου». Άψογη εκτέλεση οι μάγκες! Καταπληκτικοί! Πραγματικά τους βγάζω το καπέλο. Ρε φίλε ξέρεις τι μου αρέσει; Ότι βλέπω χαρούμενα πρόσωπα γύρω μου. Όλοι χαιρόμαστε τη συναυλία στον απόλυτο βαθμό. Αυτό που σου είπα πριν, η χαρά του US μέτσολ και τα ρέστα. Αδιανόητη κατάσταση!
Δ.Τ: Παραδοσιακό μεταλλικό πάρτι. Τέλος. Όπως πρέπει να είναι οι συναυλίες. Και έχουν βάλει τα δικά τους, προσωπικά κομμάτια σε τέτοιο σημείο, που να «δένουν» άψογα με αυτά των THE THREE TREMORS και να αποτελούν όμορφες προσθήκες. Άριστη διαχείριση του υλικού, δεν κάνει «κοιλιά» πουθενά. Θέλω JAG PANZER τώρα... “Black, the color of greed, the answer of hope, the essence of light!”
Ν.Γ: Ρε κάνε νόημα στον Tyrant να σου δώσει το μικρόφωνο να διαλυθεί το σύμπαν! Ψήσου ρε!!!!
Δ.Τ: Λες;
Ν.Γ: Ναι ρε άκου που σου λέω! Για κάτι τέτοιες στιγμές ζούμε!
Δ.Τ: Ντίνο όνειρο ζω μη με ξυπνάτε που λέει και η διαφήμιση! Ο Τύραννος να μου δίνει μικρόφωνο να πω το refrain του “Black”! Αντίο ζωή, με χάνετε...
Ν.Γ: Έπος! Να και ένα καλό με το να μην έχει κόσμο. Πότε θα το ξαναζήσεις αυτό το πράγμα ρε φίλε;
Δ.Τ: Έλα ντε... Μισό λεπτό να συνέλθω. Να σου πω, οι BEYOND FEAR τί σου «λένε»; Γιατί εδώ στο setlist βλέπω πως θα παιχτεί ύμνος!
Ν.Γ: Σαν κλασσικός κολλημένος με τον Ripper μου «λένε» πάρα πολλά! Λες να παίξουν το “Scream Machine”; Αυτά είναι ρε φίλε... Και οι τρεις μαζί σε σωστές τονικότητες, χωρίς να κουράζουν, χωρίς τίποτα. Αν μετά παίξουν και WINTER’S BANE, αντίο ζωή!
Δ.Τ: Ελπίζω την επόμενη φορά να παιχτεί και κάτι από WINTER’S BANE, το “Heart of a Killer” είναι έπος. Έφτασε όμως ξανά η ώρα των JUDAS PRIEST, αλλά τώρα τιμούμε μια τεράστια μπάντα, με παραδοσιακά κομμάτια. “Painkiller”, “Sentinel”. Στο πρώτο κύρια φωνητικά ο Ripper και μαζί του οι άλλοι δύο, στο “Sentinel” ο Tyrant. Το «κάρφωσε» το κομμάτι, θεός…

Ν.Γ: Η απόδοση δε χωράει αμφισβήτηση. Και οι τρεις είναι κάτι παραπάνω από άψογοι! Τρομοκρατούν σε κοινή θέα και δεν τους νοιάζει! Ξέρεις ποιος μου κάνει μεγάλη εντύπωση όμως; Εκείνος εκεί ο σπίνος πίσω από τα τύμπανα. Ρε το παλικάρι, ακούραστο!
Δ.Τ: «Μικρός το δέμας, αλλά μαχητής», που έλεγε και ο Όμηρος στην Ιλιάδα. 
Ν.Γ: Ναι ρε το ίχνος. Ωραίος τύπος, χαλαρός! Πάρε στη μούρη τώρα το «παυσίπονο»! Ξέρεις τι σκέφτομαι δειλά - δειλά; Τον Ripper στη σκηνή του Terra Vibe πριν δύο μήνες... Εκεί έπρεπε να είναι. Αλλά και οι άλλοι δύο είναι «καρφωμένοι». Όλοι στον τόνο πάνω! Μωρέ μπράβο!
Δ.Τ: Ντίνο θα το πω, ο Halford είναι θεός, ζωντανός μύθος, αλλά πλέον μπορεί κατά ένα 60%... με Ripper και Faulkner οι JUDAS PRIEST στη Μαλακάσα θα ήταν δύο ταχύτητες επάνω! Μη ξεχνάμε πως η μπάντα του χρωστά πολλά. Τη κράτησε όρθια σε μια περίοδο που εν πολλοίς, όλοι ήταν έτοιμοι να τους ξεγράψουν. “Sentinel” ρε φίλε… Άκου τα δεύτερα που κάνουν στον Tyrant οι άλλοι δύο... μαγεία!
Ν.Γ: Συμφωνώ απόλυτα και ας πουν ότι θέλουν... Ειλικρινά δεν με ενοχλεί. Αυτό που βλέπω και ακούω είναι κάτι παραπάνω από τέλειο. Δεν έχω λόγια για την εκτέλεση. Ο Tyrant είναι εκπληκτικός. Όπως σε εκείνο το Up The Hammers του 2009 που είχα χαζέψει!
Δ.Τ: Ένα δύο δικά τους ακόμη και τέλος, αυτό ήταν... Ρε φίλε, αλήθεια τώρα, τους περίμενες τόσο καλούς;
Ν.Γ: Όχι σε καμία περίπτωση! Ήρθα με τρομερή διάθεση να κάνω χαβαλέ και να πάω στον ΩΡΛ αύριο αλλά κατάπια τη γλώσσα μου απόψε. Και στο λέω εγώ που έχω το trolling κάτω από τη γλώσσα!
Δ.Τ: Τί λες, πάμε κάτω για φωτογραφίες και κουβέντα;
Ν.Γ: Το συζητάς; Εννοείται αυτό! Να έχω και τους τρεις σε απόσταση αναπνοής; Φύγαμε!
Setlist:
Invaders from the Sky
Wrath of Asgard
Bullets for the Damned
When the Last Scream Fades
Burn in Hell
The Cause
King of the Monsters
The Pit Shows No Mercy
Sonic Suicide
Hell Destroyer
Fly or Die
Lust of the Blade
Black
Scream Machine
Painkiller
The Sentinel
Speed to Burn
The Three Tremors Theme

Δεν ξέρω πως σας φάνηκε η ανταπόκριση - διάλογος, αλλά ακόμη και αυτή, δεν μπορεί να περιγράψει επαρκώς όλα όσα είδαμε, βιώσαμε καλύτερα, εκείνο το βράδυ Παρασκευής. Μιλάμε για το ΑΠΟΛΥΤΟ METAL SHOW. Δυστυχώς, το γεγονός πως ο δίσκος δεν έχει ακόμη κυκλοφορήσει (τον έχουμε ακούσει μόνον όσοι είμαστε μέλη σε ‘zines, sites κλπ) και κάποια προβλήματα με την εταιρεία στέρησαν από τους THE THREE TREMORS την ευκαιρία να παίξουν μπροστά σε μεγάλο αριθμητικά κοινό. Από την άλλη πλευρά, τους πρέπει ένα μεγάλο “respect”, που βγήκαν σε περιοδεία για να παρουσιάσουν έναν δίσκο που δεν έχει ακόμη κυκλοφορήσει. Θέλει πολλά κιλά …εντέρων αυτό. Όσοι πήγαμε, περάσαμε καταπληκτικά. Σχεδόν παραμιλάγαμε. Όσοι δεν ήρθατε, την επόμενη φορά (και οι τρεις τους θέλουν να έρθουν ξανά και αυτό δείχνει πολλά) μη τους χάσετε.

Κείμενο: Δημήτρης Τσέλλος και Ντίνος Γανίτης
Φωτογραφίες: Γιάννης Λιβανός (RockOverdose.gr)

Σχόλια

Διαβάστε επίσης

ELECTRIC WIZARD - AGNES VEIN - KRAUSE @Piraeus Academy, 23/02/2019

26 Φεβρουαρίου, 2019 - 16:30 Άγγελος Κατσούρας

Ποιος να το περίμενε ότι οι πάντα ασυμβίβαστοι, προκλητικά αδιάφοροι για τάσεις και (μαύρες) μάζες ELECTRIC WIZARD θα είχαν τόσο πολύ κόσμο σε συναυλία τους στην Ελλάδα και μάλιστα εν έτει 2019…...

[περισσότερα]

MORTUARY DRAPE – SLAUGHTERED PRIEST @ Temple, 16/02/2019

18 Φεβρουαρίου, 2019 - 23:45 Άγγελος Κατσούρας

Η όποια αντικειμενικότητα μπορεί να υπάρξει για να κρίνουμε πολλάκις ένα δίσκο και ειδικά μία συναυλία, πάει περίπατο από τα πρώτα δευτερόλεπτα. Είναι εκείνες οι στιγμές που ότι και να σκεφτείς, ότι...

[περισσότερα]

GEOFF TATE’S OPERATION MINDCRIME – ILLUSORY @Gagarin205, 14/02/2019

18 Φεβρουαρίου, 2019 - 13:00 Στέλιος Μπασμπαγιάννης

Πέμπτη βράδυ, ημέρα των ερωτευμένων και του Ολυμπιακού. Κατηφορίζω για το Gagarin, ελπίζοντας ο θρυλικός Geoff Tate να τιμήσει το άλμπουμ ορόσημο στην ιστορία του heavy metal. Το άλμπουμ που μας...

[περισσότερα]

BATTLEROAR, LONEWOLF, ACHELOUS @ Κύτταρο, 10/2/2019

12 Φεβρουαρίου, 2019 - 12:15 Δημήτρης Τσέλλος

Αυτό το mini festival, το περίμενα πως και πως η αλήθεια είναι. Μια αγαπημένη εγχώρια μπάντα, να ανοίγει για το μεγαλύτερο επικό συγκρότημα που έβγαλε ποτέ ο τόπος μας, και στο ενδιάμεσο, ένας...

[περισσότερα]

URIAH HEEP – CHRYSILIA @ Fuzz Club, 08/02/2019

11 Φεβρουαρίου, 2019 - 22:00 Γιάννης Παπαευθυμίου

Ο λαός μας έχει κάποια ρητά που πολλές φορές χρησιμοποιούμε για να περιγράφουμε γλαφυρά καταστάσεις ή στιγμές της καθημερινότητας μας. Ένα από αυτά είναι και το «η γριά κότα έχει το ζουμί». Μετά το...

[περισσότερα]