UFOMAMMUT / LAST RIZLA @An Club, 29/3/2014

4 Απριλίου, 2014 - 09:15

Είναι ολοφάνερο πλέον πως από τη στιγμή που η χώρα μας έχει πάψει να αποτελεί ελκυστικό συναυλιακό προορισμό για την πλειοψηφία των μεγάλων και πολυδιαφημισμένων ονομάτων, το βάρος έχει πέσει σε εκείνα τα συγκροτήματα που δίχως να μονοπωλούν τα φώτα της δημοσιότητας με το μουσικό εκτόπισμα τους έχουν καταφέρει χάρη στο μεράκι και την αφοσίωση τους για την παραγωγή ελκυστικής μουσικής να οικοδομήσουν μια ενεργή και ιδιαίτερη πιστή βάση οπαδών. Σε συνέχεια του συναυλιακού οργασμού που επικρατεί το τελευταίο διάστημα στον χώρο του ατμοσφαιρικού doom/sludge metal, η προ μερικών μηνών ανακοίνωση της παρθενικής επίσκεψης των UFOMAMMUT ήρθε για να βάλει ουσιαστικό τέλος σε ένα από τα ελάχιστα απωθημένα που μας βασάνιζαν εδώ και αρκετό καιρό. Κατά συνέπεια η κάθοδος στο φιλόξενο χώρο του An το βράδυ του Σαββάτου, ήταν η ιστορική ευκαιρία που κανείς μας δεν μπορούσε να διανοηθεί ότι θα άφηνε να περάσει ανεκμετάλλευτη.     
ufosupportΗ παρουσία αρκετού κόσμου έξω από το An πολύ πριν από την έναρξη της συναυλίας όσο και ο μικρός συνωστισμός γύρω από τον πάγκο του merchandise, όπου τα διάφορα καλούδια κατάφεραν να στραγγίξουν ακόμα και τα πιο σφιχτά πορτοφόλια, ήταν από τις εικόνες που προμήνυαν ότι η βραδιά επρόκειτο να είναι κάτι παραπάνω από ξεχωριστή. Σε απόλυτη συμφωνία με το προκαθορισμένο πρόγραμμα, οι LAST RIZLA έκαναν την εμφάνισή τους στην σκηνή ακριβώς στις 9.30, αναλαμβάνοντας τον δύσκολο ρόλο της προθέρμανσης των ηχείων πριν από την γιγαντιαία επέλαση των UFOMAMMUT. Χωρίς να αντιμετωπίσουν το παραμικρό πρόβλημα στον ήχο και με εμφανή τα σημάδια βελτίωσης σε κάθε τους κίνηση, κατάφεραν να αποδώσουν με ιδιαίτερο δυναμισμό όσο και επαγγελματισμό το 30λεπτο set τους, κερδίζοντας τις επευφημίες από το σύνολο του An. Δίχως αμφιβολία, ευχάριστη έκπληξη αποτέλεσε και η συμμετοχή του Σταύρου από τους SADHUS, ο οποίος με τις τρομερές επιδόσεις του πίσω από το μικρόφωνο έδωσε παραπάνω δυναμική σε κομμάτια όπως το εναρκτήριο “Indian” ενώ ταυτόχρονα ανέδειξε με άριστο τρόπο την μινιμαλιστική ατμόσφαιρα που απέπνεαν οι ερεβώδεις κιθαριστικές post/sludge κλίμακες του σχήματος. Κρίνοντας πάντως από το άψογο οργανικό δέσιμο όσο και τα τεράστια αποθέματα ενέργειας που κατέθεσαν επί σκηνής χωρίς περιττούς εντυπωσιασμούς, φαντάζει σχεδόν δεδομένο ότι οι επόμενες κινήσεις των LAST RIZLA, είτε σε δισκογραφικό είτε σε συναυλιακό επίπεδο, θα κεντρίσουν το ενδιαφέρον μεγαλύτερης μερίδας κόσμου.
ufo1Ελάχιστα μόλις λεπτά μετά τις 10.30, το θερμόμετρο του ενθουσιασμού είχε αρχίσει να παίρνει την ανιούσα καθώς όλα ήταν στημένα στην εντέλεια για την παρθενική και άκρως πολυαναμενόμενη εμφάνιση των UFOMAMMUT στο κατάμεστο An. Έπειτα από ένα σύντομο οπτικοακουστικό intro, το τριμελές σχήμα από την γειτονική Ιταλία με περίσσεια σεμνότητα και πειθαρχία έλαβε τις θέσεις του στην σκηνή και αμέσως σέρβιρε την πρώτη ισχυρή δόση αδρεναλίνης με το ηλεκτρισμένο “Superjunkhead”. Εν μέσω παροξυσμού, η διαστημική πτήση του συγκροτήματος συνεχίστηκε με ακόμα πιο εμφατικό τρόπο με τα συντονισμένα ηχοκύματα των “Mars” και “Oroborus” να προκαλούν ισχυρές δονήσεις τόσο στους αυχενικούς σπονδύλους των παρευρισκομένων όσο και στα ντουβάρια του An, προσφέροντας απλόχερα μια ηδονή που ξεπερνούσε κατά πολύ τα υψίπεδα της ονειρικής στρατόσφαιρας. Η συνέχεια του υπόλοιπου set βεβαίως ήταν εξίσου πλούσια αλλά και άκρως ανατρεπτική. Φάνηκε άλλωστε από την πρώτη κιόλας στιγμή, όταν ξεκίνησαν με το "Superjunkhead" (το οποίο δεν αναγραφόταν στο αρχετυπικό setlist που είχαν μπροστά τους), ότι το φάσμα των κομματιών θα κάλυπτε όλη τους την δισκογραφία, με σκοπό να μην αφήσουν ούτε έναν ακροατή παραπονεμένο. Φθάνοντας με συνοπτικές διαδικασίες στο τιτάνιο “Stigma”, γινόταν όλο και πιο φανερό ότι τα επίπεδα του κοσμικού τριπαρίσματος μειώνονταν όλο και περισσότερο, με τον ρυθμικό fuzz/doom ήχο να αναδεύει ρυθμικά τα ψήγματα της διαστημικής τέφρας που κύκλωνε τον χώρο γύρο μας. Όσοι περίμεναν να δραπετεύσουν μακριά από τον επίγειο κόσμο μάλλον απογοητεύτηκαν, αφού ο τεράστιος ηχητικός όγκος που εξαπέλυαν αδιάκοπα οι τιτανοτεράστιοι UFOMAMMUT, φώλιαζε βαθιά μέσα στα αυτιά μας, απειλώντας να μας τινάξει κυριολεκτικά τα μυαλά στον αέρα. Έτσι λοιπόν, και άλλα κομμάτια από την μετά-“Eve” (2010) εποχή, εκτελέστηκαν με μια αποστομωτική ευθύτητα, χωρίς την χρήση synths ή προηχογραφημένων στοιχείων, με μόνο special effect την τραχιά χροιά των τεράστιων ενισχυτών Green που δέσποζαν εκατέρωθεν των ντραμς.
ufo2Κι ενώ το κοινό άρχιζε να ζεσταίνεται επικίνδυνα μετά τα “Hopscotch” και “Braindome” από το “Snailking” του 2003 και το “Sublime” από το πιο πρόσφατο “Oro: Opus Alter” του 2012, σειρά είχε το τρίτο και τέταρτο μέρος από το “Eve” να ορίζει την αρχή της διαδικασίας κατεδάφισης του An. Πραγματικά δεν μπορώ να θυμηθώ πότε ήταν η τελευταία φορά που τα ηχητικά κύματα είχαν τέτοια επίδραση πάνω μου, αλλά στην προκειμένη περίπτωση μπορούσε να νιώσει κανείς τον αέρα να πάλλεται γύρω του, ενώ ο αριθμός των παλμών της καρδιάς έτεινε στο να συγχρονιστεί με τις μπασογραμμές του Urlo. Από εκεί και πέρα τα πράγματα έγιναν σαφώς πιο δύσκολα κι επώδυνα με τα όρια των κομματιών να γίνονται όλο και πιο δυσθεώρητα. Μέσα στον ορυμαγδό ακούστηκε ακόμα το “Sulphurdew” από το “Opus Alter” και το “Alcool” από το “Snailking” για να έρθει στη συνέχεια το πρώτο encore της βραδιάς με τα “Ufo, Part 1”, “Hellcore” και “Stardog” να κλείνουν ufo3την βραδιά μέσα σε έναν καταιγισμό επευφημιών και χειροκροτημάτων. Οι Ιταλοί αν και λιγομίλητοι σε όλη την διάρκεια της βραδιάς, στο τέλος του set τους φάνηκαν να αντιλαμβάνονται το μέγεθος της επίδρασης της μουσικής τους πάνω μας και δίχως να μπορέσουν να αντισταθούν στην επιθυμία του κόσμου για ένα ακόμα κομμάτι, ανέβηκαν στην σκηνή για το δεύτερο encore! Η χαοτική εκτέλεση του “God” αποτέλεσε το τελειωτικό χτύπημα στα ήδη ετοιμόρροπα ντουβάρια του An και παράλληλα το ιδανικότερο επισφράγισμα μιας παράστασης έξω από τα πλαίσια της στενής μουσικής λογικής. Όταν τελικά μετά από κάτι παραπάνω από μιάμιση ώρα άναψαν τα φώτα, έμειναν μόνο οι διερευνητικές ματιές μεταξύ των παρευρισκομένων για το αν αυτό που είχαμε μόλις ζήσει άγγιζε καθόλου τα όρια της πραγματικότητας. Βέβαια για την ρήξη τυμπάνου και τις κακώσεις στους αυχενικούς σπονδύλους ούτε λόγος.
Μιλάμε για ένα τεράστιο live από όλες τις απόψεις, που δύσκολα μπορεί κανείς να περιγράψει σε τρίτους, αφού η κύρια δράση δεν διαδραματίζονταν ούτε πάνω αλλά ούτε και πίσω από το κάγκελο του An. Όσο κι αν ο κόσμος εξαναγκάζονταν από μια υποσυνείδητη αυθυποβολή να κάμπτει ακατάπαυστα το σώματα τους ύστερα από το ανελέητο μαστίγωμα της μπάντας. Ο συνδετικός κρίκος συγκροτήματος-κοινού παρέμεινε καθαρά  εγκεφαλικός, με τα τηλεπαθητικά σήματα να έχουν τον πρώτο λόγο. Οπότε αν χρειαζόταν κάποιος να περιγράψει μια εικόνα με χίλιες λέξεις, φανταστείτε πόσες θα χρειαστούν για τις συνειδητές και ασυνείδητες παραστάσεις που δημιουργήθηκαν σε 300 και πλέον εγκεφάλους εκείνο το βράδυ.
Για του λόγου το αληθές δεν έχετε παρά να δείτε το παρακάτω βίντεο.

Κείμενο: Πάνος Δρόλιας, Νίκος Ζέρης
Φωτογραφίες: Νίκος Ζέρης

Σχόλια

Άλλα άρθρα του συντάκτη

Διαβάστε επίσης

CHANIA ROCK FESTIVAL DAY 1 @ Προμαχώνας San Salvatore, ΧΑΝΙΑ 5-7-2019

8 Ιουλίου, 2019 - 23:15 Φίλιππος Φίλης

Το μεγαλύτερο ελληνικό festival εκτός Αθηνών διοργανώθηκε και φέτος στο κάστρο των Χανίων. Το φετινό line up ήταν αφορμή να παρευρεθούν metalheads από όλο τον κόσμο σε μια ετήσια συνάντηση που έχει...

[περισσότερα]

CHANIA ROCK FESTIVAL DAY 1 - PHOTO REPORT @ Προμαχώνας San Salvatore, ΧΑΝΙΑ 5-7-2019

7 Ιουλίου, 2019 - 09:30 Λευτέρης Τσουρέας

Φωτογραφίες: Λευτέρης Τσουρέας TARJA TURUNEN ULI JON ROTH...

[περισσότερα]

LAMB OF GOD / AETHERIAN @ Gazi Music Hall (3/7/2019)

4 Ιουλίου, 2019 - 14:15 Άγγελος Κατσούρας

Το ημερολόγιο γράφει 3 Ιουλίου 2019. Ημέρα Τετάρτη. Ο Αμνός του Κυρίου (ευλόγησον), η θεϊκή μπαντάρα από το Richmond της Virginia, οι τεράστιοι LAMB OF GOD, 9 χρόνια μετά το μακελειό του 2010 στο...

[περισσότερα]

DREAM FEST (DREAM THEATER / ANIMALS AS LEADERS / MINUS ONE / JASON RICHARDSON) @ GAZI MUSIC HALL, 02/07/2018

4 Ιουλίου, 2019 - 02:00 Γιώργος Κόης

Ζητώ προκαταβολικά συγνώμη για ότι διαβαστεί, αλλά είναι από τις ελάχιστες φορές στη ζωή μου που δεν βρίσκω λόγια να εκφράσω τις σκέψεις μου και μάλιστα χωρίς αυτές να παρακινούνται από θυμό και...

[περισσότερα]

HELLFEST report – Part 2 (22-23/6/2019)

3 Ιουλίου, 2019 - 21:30 Γιώργος Κουκουλάκης

(Διαβάστε το πρώτο μέρος του report, εδώ)   HELLFEST day 2 – 22/06/2019 Ενδιαφέρουσα μέρα το Σάββατο, με πολλούς κλασικούς καλλιτέχνες που περιοδεύουν φέτος στην Ευρώπη, ηχηρά ονόματα του...

[περισσότερα]