VOIVOD / SACRAL RAGE / STEREO ANIMAL @Temple (21/08/2019)

26 Αυγούστου, 2019 - 02:30

We are connected with the chaosmongers! 8 χρόνια μετά τη τελευταία τους εμφάνιση, μια από τις πλέον προοδευτικές με τη πλήρη έννοια του όρου (και από τις αγαπημένες Καναδικές μπάντες του γράφοντα δίπλα σε RAZOR και ANNIHILATOR) οι γίγαντες VOIVOD από το Quebec, επιστρέφουν στη χώρα μας, γιορτάζοντας 35 χρόνια που ταξιδεύουν σε δική τους διάσταση πέρα και πάνω από πολλούς, αν όχι όλους (ο συνάδελφος και σεσημασμένο αρρωστάκι Άγγελος Κατσούρας θα σας εξηγήσει το όνειρο παρακάτω), σε ένα sold out Temple. Κάτι πολύ δύσκολο, για βράδυ καθημερινής, Αύγουστο, και για ένα τόσο εξεζητημένο συγκρότημα. Στο πλευρό τους, τόσο οι τοπικοί θεοί SACRAL RAGE (για τους οποίους, ο έτερος συνάδελφος Δημήτρης Τσέλλος στη συνέχεια έχει ετοιμάσει περιποιημένο κείμενο αποθέωσης), όσο και μια σχετικά πιο νέα και άγνωστη μπάντα, από τον Βορρά της χώρας μας, οι STEREO ANIMAL.


Όπως και κάποιοι ανάμεσα στους παρευρισκομένους, δεν είχα ακούσει νότα από τους κυρίους. Κάτι διάβασα στο δελτίο τύπου, αλλά να σας είμαι απόλυτα ειλικρινής, τα δελτία τύπου δεν τα παίρνω τόσο μα τόσο τοις μετρητοίς. Αυτό που θα δω στη σκηνή, μπορεί να απέχει παρασάγγας από αυτό που συνήθως περιγράφεται σε ένα δελτίο τύπου. Η απάντηση, άρχισε να δίνεται στις 8:40 περίπου. Για όση ώρα τους δόθηκε (σε ένα πρόγραμμα που δεν είχε απόκλιση πέραν του πενταλέπτου – δεκαλέπτου από αυτό που ανακοινώθηκε, να τα λέμε κι αυτά!), οι STEREO ANIMAL πιάσανε τον γράφοντα και πολλούς ακόμα από το λαιμό με την ενέργεια τους και το τσαμπουκαλεμένο, αλλά και όμορφα αλλοπρόσαλλο της μουσικής τους. Τώρα πως το περιγράφεις αυτό που παίζουν... εμένα το αυτί μου έπιασε επιρροές από GOJIRA, VOIVOD (εκεί στο '87 – '89 περίπου, άρα ότι πιο ταιριαστό στους headliners), μια funk-ίλα σε σημεία και μια γενικότερη punk ενέργεια να καλύπτει την εμφάνιση τους, και να σε ωθεί να τα διαλύσεις όλα. Χωρίς πολλά μπλα – μπλα, με ένα απλό και λιτό ευχαριστώ στο κόσμο πριν το τελευταίο κομμάτι που τους τίμησε από νωρίς, οι Σαλονικείς απέδειξαν ότι έχουν πράγματα να πουν, και πολλά να προσφέρουν ακόμα. Και αυτή ήταν μόνο η αρχή.... Σειρά έχουν οι SACRAL RAGE!
Γιάννης Σαββίδης


Αυτή είναι η «δεν θυμάμαι πια» φορά που βλέπω ζωντανά το ΦΑΙΝΟΜΕΝΟ SACRAL RAGE. Φαινόμενο, δεν έγραψα; Ναι, σωστά το έγραψα. Αυτός είναι ο μόνος χαρακτηρισμός που μπορεί να περιγράψει στον απόλυτο βαθμό αυτή τη μπάντα. Μπάντα - φαινόμενο λόγω των τεχνικών ικανοτήτων καθενός από τα μέλη της. Μπάντα - φαινόμενο για την μαεστρία με την οποία ενώνουν επιρροές και ήχους. Μπάντα - φαινόμενο για τον ρυθμό με τον οποίο δουλεύουν, εξελίσσονται για και την προσήλωση που δείχνουν ως προς την επίτευξη των στόχων τους. Μπάντα - φαινόμενο που σε αφήνει με ανοικτό το στόμα με την απόδοσή της επάνω στην σκηνή.

Οι εγχώριοι μάστορες του tech metal εμφανίστηκαν με μια αλλαγή. Η νέα φουτουριστική εικόνα των μελών της μπάντας, μου θύμισε κάτι από το σύμπαν του Mad Max. Πάντα το image θα αποτελεί σημαντικό μέρος μιας επιτυχημένης εμφάνισης όταν μιλάμε για metal acting και αυτό που αντίκρυσα ήταν μια ι-δα-νι-κή εικόνα για ένα τέτοιο συγκρότημα. Πάμε όμως στην απόδοση αυτή καθ’ αυτή των SACRAL RAGE, γιατί καλή η συζήτηση περί ρούχων και στησίματος στην σκηνή, αλλά πρώτα-πρώτα μετράει η μουσική. Ταξίδι - live - ταξίδι - live (εμφανίστηκαν την προηγουμένη στην Θεσσαλονίκη και όπως μου είπαν φίλοι από την συμπρωτεύουσα «έσπειραν») για την τετράδα, πράγμα που σήμαινε εκ των πραγμάτων κούραση. Το φοβόμουν αυτό η αλήθεια είναι και όντως, η κούραση ήταν εμφανής. Αυτό όμως δεν εμπόδισε κανέναν τους να αποδώσει καλά και να μας κάνουν να μοιάζουμε ώρες-ώρες με κέρινα ομοιώματα του μουσείου Tussauds, κοιτάζοντας με ανοικτό το στόμα. Εντύπωση μου έκανε επίσης, θετική εννοείται, πως οι υπόλοιποι κάλυπταν φωνητικά τον τραγουδιστή όταν αυτός δυσκολευόταν έστω και λίγο να τσιρίξει στην στρατόσφαιρα, ως είθισται. Αυτά είναι σημάδια δουλεμένης ως τα έσχατα μπάντας.


Κατά τα λοιπά, ήταν άλλο ένα show πραγματικά από άλλον πλανήτη. Κλασσικά ακούσαμε διαγαλαξιακές υπερ-κομματάρες όπως “Vaguely decoded”, “A tyrannous revolt” και φυσικά την αγαπημένη μου τριλογία “Lost chapter E” όπου παραδώσαμε –ξανά- ψυχή: “Samsara L.C.E.” (με τους οπαδούς να ακολουθούν στην επίκκληση "A-sha, Re-nu”) - “Sutratma” (αυτό το γέλιο μαζί με το riff στην αρχή θα είναι πάντα ένα συγκλονιστικό σημείο) - “Amarna's reign” (tech speed/thrash έπος) όπου μου βγήκε το λαρύγγι να τσιρίζω “Image of Amun, forbidden reign!”. Kids, don’t try this at home! Κάπως έτσι πέρασε νεράκι μία ώρα εξωγήινου τεχνοκρατικού sci-fi metal. Όπως είπε σε ανύποπτο χρόνο και ένας καλός φίλος από Κύπρο μεριά (γεια σου Αδάμο γίγαντα), οι SACRAL RAGE είναι η πιο φορμαρισμένη μπάντα στον κόσμο. Δεν ξέρω για τον κόσμο, αλλά αυτήν την στιγμή στην Ελλάδα είναι σίγουρα και πιστέψτε με, δεν είμαι καθόλου μα καθόλου υπερβολικός. Ακόμη και με την κούραση απέναντί τους.
Setlist: 1. “Vaguely decoded” 2. “Eternal solstice” 3. “A tyrannous revolt” 4. “Necropia” 5. “Encima Del Mal” 6. “Lost Chapter E: Sutratma - Samsara - Amarna’s Reign” 7. “Waltz in madness”
Δημήτρης Τσέλλος


Δεύτερη συνολικά –κι αν πριν ελπίζαμε, τώρα είμαστε σίγουροι ότι δεν θα είναι η τελευταία- φορά στη χώρα μας για τους ΤΕΡΑΣΤΙΟΥΣ VOIVOD, μετά την πρώτη τους επίσκεψη το 2011. Η σιγουριά μου στο ότι θα τους ξαναδούμε έγκειται στην καταπληκτική αποδοχή που τους επιφυλάξαμε και στον τρόπο με τον οποίο τους κάναμε συνολικά να νιώσουν σαν στο σπίτι τους όπως παραδέχτηκαν και οι ίδιοι. Το μόνο που άλλαξε σε σχέση με το 2011 σε μία ακόμα καλύτερη εμφάνιση (η καλύτερη από τις τέσσερις που τους έχω δεί συνολικά είναι ότι τότε στο μπάσο ήταν ο «πολύς» Blacky, ενώ τώρα είχαμε τον χαμογελαστό παιχταρά Rocky στη θέση του. Τη βραδιά άνοιξαν δύο δικές μας γκρουπάρες, αρχικά οι τολμηρότατοι και «αλλού» αισθητικής STEREO ANIMAL οι οποίοι πήραν το κοινό μαζί τους και στο δύσκολο έργο τους να ζεστάνουν τον κόσμο πέτυχαν  άμεσα με το αβίαστα τζαζεμένο στυλάκι τους. Οι δε σεσημασμένοι SACRAL RAGE που ήταν εξ’αρχής πόλος έλξης για πολλούς, απέδειξαν ότι σε βραδιά που το μενού είχε Θρύλο και Champions League, παίξανε μπάλα βγαλμένη από τα αστέρια, στα οποία μόνοι τους αέναα χορεύουν, αποδεικνύοντας ότι δεν βλέπουν καν πολλές μπάντες εκεί έξω και ήδη κι ότι ακόμα δεν έχουμε δει τίποτα απ ’όσα μπορούν να πετύχουν.


Το Temple ήδη προσπαθεί να συνέλθει από τη νέα αστρική προβολή των SACRAL RAGE στους οποίους –όπως και στους STEREO ANIMAL- αξίζουν δημόσια συγχαρητήρια. Ο κόσμος αδημονεί, όσοι ήταν ψυχή και σώματι στο Καραϊσκάκη πανηγυρίζουν για το 1-0 που έχει κάνει ο Θρύλος και με μικρή καθυστέρηση, στις 23:05 οι VOIVOD πατούν τη σκηνή. Ακούγεται η εισαγωγή του “Killing technology” και με το που τελειώνει η αγαπημένη εδώ και δεκαετίες φράση “We are connected”, το Καναδικό κουαρτέτο σαν από καιρό έτοιμο, εφορμάει με το “Post society” και χαζεύει το κοινό από τα πρώτα δευτερόλεπτα. Ο ήχος είναι καταπληκτικός, η μπάντα έχει μπει με φρενήρη όρεξη και τα πρώτα σημάδια μιας αξέχαστης βραδιάς είναι προ των πυλών. Τα πρώτα ακατάληπτα ουρλιαχτά και βίαια σπρωξίματα αρχίζουν όταν μπαίνει το “Psychic vacuum” στη συνέχεια, ο Snake παίρνει τις γνώριμες γκριμάτσες του και τραγουδάει αλφαδιά, τα βλέμματα όλων στον καθηγητή και αβίαστο θωπευτή των τυμπάνων (και αιώνια αρχηγάρα της μπάντας) Away, ο Chewy κάνει την κιθάρα του να τσιρίζει δυσρυθμικά στον κλασσικό VOIVOD ήχο κι ο Rocky στην πρώτη του επαφή με το Ελληνικό κοινό, γεμίζει το χώρο με το ωραίο του χαμόγελο κουνώντας το κεφάλι σαν να μην πολυπιστεύει αυτά που βλέπει.


Η ιαχή VOIVOD-VOIVOD-VOIVOD μετατρέπεται γρήγορα σε «οε οε οε οεεεεεεεε, VOIVOOOOD, VOIVOOOOOOD”, το πόσο καλοδεχούμενοι νιώθουν και ο τρόπος με τον οποίο σταματούν και ρουφάνε την ενέργεια του κόσμου ανοίγει την καρδιά. Όπως αντίστοιχα το “Obsolete beings” ανοίγει το τελευταίο τους καταπληκτικό άλμπουμ “The wake” και η μπάντα βλέπει τα νέα της κομμάτια να καλωσορίζονται από το κοινό με μεγάλη θέρμη. Ώρα για ροκ εντ ρολ στη συνέχεια όπως λέει ο Snake, κι αυτό που γίνεται στο “The prow”, ένα από τα πιο «γλυκά» τους κομμάτια, δεν περιγράφεται. Ο κόσμος χορεύει, κάνει crowdsurfing, σπρώχνεται λες κι ακούει το “Ripping headaches” ας πούμε, χαμόγελα παντού, εκ νέου καινούργιο κομμάτι με το φοβερό “Iconspiracy” και στο “Into my hypercube” (πολύ καλοδεχούμενη έκπληξη) συνειδητοποιούμε ότι φέτος κλείνουν 30 χρόνια από το “Nothingface” και η όλη τους σύλληψη τότε παραμένει ακατανόητη. Άλλο ένα νέο κομμάτι με το “The end of dormancy” για το οποίο ο Snake περιγράφει ότι μιλάει για άσχημα κι αηδιαστικά πράγματα όπως καταστροφές και τέρατα και στη συνέχεια Ο ΟΛΕΘΡΟΣ. Ο Θρύλος έχει κάνει το 2-0 και οι γαύροι του χώρου βγάζουν ατμόσφαιρα γηπέδου όταν ακούγονται οι πρώτες νότες του “Overreaction”, όποιος δεν ήταν εκεί να δει για τι μιλάω απλά έχασε.


Κοινό και μπάντα έχουν γίνει μαλλιά κουβάρια, πόδια όρθια παντού, ξύλο, χαρά, αγκαλιές, ουρλιαχτά, τι άλλο να θέλει να ζήσει κανείς σε χώρο που όλα τα πρόσωπα γύρω μου λάμπουν. Το τελευταίο καινούργιο κομμάτι που ακούμε είναι το “Always moving”, ένα από τα πλέον τσαχπινιάρικα της ιστορίας τους. Η κατάσταση ξεφεύγει ξανά στο “The unknown knows”, κάτι ότι είναι ύμνος ζωής, κάτι ότι ο Θρύλος το έχει φτάσει στο 4-0, υπάρχει μία ευφορία στην ατμόσφαιρα, ξανά crowdsurfing, ξανά όλο το κοινό να τραγουδάει και να αποθεώνει τη μπάντα συνεχώς, ξανά η μπάντα να κοιτάει το κοινό αποσβολωμένη χωρίς να ξέρει τι να κάνει, και φτάνουμε λίγο πριν το τέλος με ενδιάμεσο προορισμό το “Fall” από το EP “Post society”. Ο Rocky με το χαμόγελό του να φωτίζει όλο το χώρο έρχεται μπροστά στη σκηνή, σηκώνει το μπάσο και παίζει ένα γνώριμο θέμα που όλοι ξέρουμε ότι θα ξεκινήσει πανικό. Σόρρυ αλλά αυτό δε γράφεται με μικρά και λατινικά γράμματα… ΤΕΚΝΟΚΡΑΤΙΚ ΜΑΝΙΠΙΟΥΛΕΪΤΟΡΣ που να με πάρει και να με σηκώσει (με πήρε λίγο μετά), ΤΙ ΖΟΥΜΕ ΘΕΕ ΜΟΥ! Τι απόδοση, τι αισθητική, τι ορυμαγδός και κατεβασμένα σαγόνια σε συνδασμό με ουρλιαχτά χαράς και νέο χορό γύρω γύρω ειδικά στη μέση του κλαμπ.
Αφήνουν τη σκηνή για να επιστρέψουν λίγο ακόμα. Ξέρουμε ότι έχει έρθει η ώρα που περιμένουμε, ο Snake ευχαριστεί το κοινό, τους διοργανωτές, τις Ελληνικές μπάντες και τονίζει ότι δε θα ξεχάσουμε ποτέ τον Piggy (3 φορές το είπε συνεχόμενες). «Είστε έτοιμοι;» μας ρωτάει, το κοινό που κραύγαζε για 70’ μέχρι εκείνη τη στιγμή περιμένει την κραυγή που θα το κάνει να ανακαινίσει το χώρο πρόωρα… 


VOOOOOOOOOOOOOOOOIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIVOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOD! Ξαφνικά το πάτωμα δεν έχει διαφορά με το ταβάνι, η λογική (η ποια;) γίνεται ένα με την τρέλα, άντρες-γυναίκες-παιδιά γίνονται ένα σώμα με μία φωνή, το παρόν συναντάει το παρελθόν σε ένα κομμάτι που έσπασε τα στεγανά των περιγραφών πριν από 35 χρόνια, άλματα από τη σκηνή με συχνότητα που θα ζήλευαν και στα 80’s, ένας πραγματικός θρίαμβος ο οποίος υποτίθεται θα τέλειωνε τη βραδιά. Αλλά όχι, το κοινό αυτό άξιζε τα καλύτερα, μας τα δίνουν παίζοντας μία ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΗ και πάλι εκτέλεση του “Astronomy domine” των PINK FLOYD πριν αποχωρήσουν μετά από 85’ περίπου όπου δίδαξαν και πάλι συμπεριφορά, νοοτροπία, άγνοια κινδύνου και ΤΣΙΠΑ. Ο χρόνος τους φέρεται πανέμορφα, η ποιότητα τους αδιαμφισβήτητη, ο τρόπος με τον οποίο πορεύονται μόνοι τους μέσα στα χρόνια αξιοζήλευτος. Δεν έχουν ανάγκη καμία περιγραφή και κανέναν έπαινο, είναι η χαρά της ζωής και η απόδειξη ότι με τόλμη και ειλικρίνεια, μπορείς να πετύχεις τα πάντα και να κερδίσεις τον καθολικό σεβασμό όλων. Είναι οι VOIVOD του 2019, 35 χρόνια μετά το πρώτο τους άλμπουμ, ώριμοι και κραταιοί, μας αξίζουν σαν μπάντα και τους αξίζουμε σαν οπαδοί. Μας γνέφουν με αγάπη με τα χέρια στην καρδιά, ο κόσμος στην συνέχεια τους πιάνει και τους λέει να μην κάνουν άλλα 8 χρόνια να ξανάρθουν, οι ίδιοι το ξεκόβουν, «αποκλείεται, θα μας δείτε σύντομα» λέει ο Away σε πηγαδάκια, «8 χρόνια; Θέλω να ξανάρθουμε σε 8 ώρες» λέει ο Chewy. Yπέροχο βράδυ που δεν πρόκειται να ξεχαστεί ποτέ, από τις πολύ λίγες φορές στη ζωή μου που είδα τον καθένα στο κοινό να ακούει και κυρίως να ΝΙΩΘΕΙ VOIVOD, και Ο-Λ-Ο-Ι να είναι ανέμελοι. Σέβομαι όσους δεν ήρθαν γιατί δεν θέλανε να χαλάσουν τις διακοπές τους, αλλά εδώ μιλάμε για αξία μεγαλύτερη από τη ζωή, διακοπές θα κάνουμε και θα ξανακάνουμε, τους VOIVOD ακόμα και μετά την ίδια τη δική τους επιθυμία μπορεί να μην τους ξαναδούμε ποτέ. Αν αυτό ήταν η αυλαία και όντως δεν ξανάρθουν από τα μέρη, ήταν συγκλονιστικό. Αν ήταν πρόγευση του τι θα γίνει την επόμενη φορά, ήδη τρίβω τα χέρια μου. Λένε πολλοί ότι το σπίτι είναι εκεί που είναι η καρδιά. Αντίστοιχα λέω ότι το μυαλό είναι εκεί που το έχουν ταξιδέψει όσοι το επηρέασαν με τα χρόνια. Στο μυαλό και στην καρδιά μου, οι VOIVOD είναι αιώνια βασιλιάδες. Περηφάνεια μόνο γι’αυτό το κάτι παραπάνω από ένα συγκρότημα. Να μας ξανάρθετε, ήδη μας έχετε λείψει!
Άγγελος Κατσούρας
Φωτογραφίες: Spiros Fatouros (rockinathens.gr)

Σχόλια

Διαβάστε επίσης

IRONSWORD, ACHELOUS, AIRGED L’AMH @ Ίλιον Plus (14/2/2020)

17 Φεβρουαρίου, 2020 - 09:00 Δημήτρης Τσέλλος

Αχ! H μέρα των ερωτευμένων. Λουλούδια, γλυκά, ρομαντικά δείπνα, χαλαρή sentimental μουσική, κόντρα ξύρισμα, σέξι εσώρουχα και μεθυστικά αρώματα. Φανερά επηρεασμένοι από αυτήν την περιρρέουσα...

[περισσότερα]

WOLVES IN THE THRONE ROOM / DECIPHER @Gagarin205 (7/2/2020)

10 Φεβρουαρίου, 2020 - 01:45 Γιάννης Σαββίδης

Μια από τις πιο μοναδικές μπάντες του μοντέρνου black metal περίμεναν το κοινό το βράδυ της Παρασκευής. Τους WOLVES IN THE THRONE ROOM, από τη πολιτεία της Washington των Ηνωμένων Πολιτειών. Στο...

[περισσότερα]

UNDER THE PAGAN MOON FEST II (KAWIR / SEAR BLISS / SAD / TEMPLE OF EVIL / MELAN SELAS) @ Gagarin205, 1/2/2020

10 Φεβρουαρίου, 2020 - 01:15 Γιώργος Δρογγίτης

Δύο περίπου χρόνια μετά το καθόλα επιτυχημένο UNDER THE PAGAN MOON FEST στα τέλη του 2017, πραγματοποιήθηκε το UNDER THE PAGAN MOON FEST ΙΙ ξανά στο Gagarin και πάλι με headliners τους pagan...

[περισσότερα]

ECLIPSE / VICE @ Gagarin205, 30/1/2020

3 Φεβρουαρίου, 2020 - 12:15 Στέλιος Μπασμπαγιάννης

Οι ECLIPSE αναμφισβήτητα είναι μαζί με τους H.E.A.T. τα πιο σύγχρονα «καυτά ονόματα» αυτή την στιγμή στο μελωδικό hard rock. Η είδηση της έλευσής τους στην χώρα μας, μόνο χαμόγελα έφερε σε όλους μας...

[περισσότερα]

ROTTING CHRIST / DEATH COURIER / ABYSSUS / CURSED BLOOD @Piraeus 117 Academy (26/01/2020)

29 Ιανουαρίου, 2020 - 11:45 Γιάννης Σαββίδης

Κυριακή βράδυ, και κατηφορίζουμε για δεύτερη συνεχόμενη ημέρα προς τη περιοχή του Κεραμεικού. Σήμερα γυρίζουμε το ρολόι πίσω, 25 και πλέον χρόνια. Τότε που ο Σάκης Τόλης λεγόταν ακόμα Necromayhem, ο...

[περισσότερα]