Απονομές χωρίς γιορτή

13 Απριλίου, 2012 - 07:00

   guns arthro tsoureas 1Πολλές φορές έχουμε αναρωτηθεί πως προκύπτουν οι διάττοντες αστέρες στη μουσική. Στις περισσότερες των περιπτώσεων είναι «κατασκεύασμα» της μουσικής βιομηχανίας. Τί συμβαίνει όταν δεν είναι;

   Οι GUNS N’ ROSES σίγουρα δεν είναι «κατασκεύασμα», μιας και προέκυψαν σε ανύποπτο χρόνο και – κυρίως – έδωσαν πάρα πολλά τραγούδια – ορόσημο στην ιστορία της σκληρής μουσικής. Ομως ξεφούσκωσαν πάρα πολύ γρήγορα και ξαφνικά στα mid 90s ήταν ένα καράβι που θαλασσοδερνόταν και κανείς πλέον δεν του έδινε σημασία. Οσοι ζήσανε το απώγειο της δόξας τους, θα έχουν να λένε πως βίωσαν την παρουσία μιας απόλυτης και τεράστιας μπάντας με καθολική αποδοχή. Από τότε καμμία μπάντα δεν έχει καταφέρει κάτι ανάλογο και πολύ φοβάμαι πως δε θα ξαναγίνει ποτέ. Τί, όμως, είχαν οι Gunners και τα κατάφεραν τόσο καλά σε σημείο να ισχυρίζονται κάποιοι μέχρι ότι είναι οι «επόμενοι Rolling Stones»;

   Ο καθένας σας έχει σίγουρα και μια απάντηση να δώσει, μιας και θεωρώ πως δεν υπάρχει άνθρωπος στον πλανήτη που να δηλώνει έστω και επιδερμικός ακροατής της rock μουσικής, που να μην έχει συγκινηθεί από κάποιο τραγούδι τους. Από το κοριτσάκι που «ακούει όλα εκτός από heavy metal», μέχρι και τον πιο ακραίο blackster οι Guns ήταν ό,τι ακριβώς είχε δηλώσει με αφοπλιστικό τρόπο ο Slash ετεροχρονισμένα: «Είμασταν η απάντηση σε όλα τα ερωτήματα που είχε η μουσική βιομηχανία τότε». Και για εμένα εκεί είναι το σημείο κλειδί της πορείας τους...

   guns arthro tsoureas 7Τα ερωτήματα των late 80s είχαν τεθεί από το κοινό του hard n’ heavy ήχου, το οποίο είχε διαιρεθεί σε δύο στρατόπεδα. Από τη μία ήταν το glam και από την άλλη «όλοι οι άλλοι». Και δε λέω thrash όπως πολλοί μονομερώς ισχυρίζονται, γιατί ακόμα και ο Dio με δηλώσεις του έχει βάλει εναντίον του hair metal, εντοπίζοντας σε αυτήν την τάση μέχρι και ενδείξεις θανάτου της heavy metal μουσικής. Ισχυριζόταν – για εμένα ορθώς – ότι σχήματα όπως οι Poison προβάλλουν και επενδύουν πάνω στην εικόνα τους και ελάχιστα πάνω στη μουσική τους. Με ανάλογο τρόπο τα έβαλε και με την γενικότερη αντίληψη τους για τη θεματολογία των τραγουδιών τους, εντοπίζοντας σε αυτήν μια μονομέρεια όσον αφορά τις καταχρήσεις και το κυνήγι των γυναικών. Πώς λοιπόν θα ενώνονταν αυτοί οι δύο κόσμοι;

   Το πρωταρχικό ερώτημα λοιπόν ήταν να εντοπιστεί μια μπάντα που να συνδυάζει την εικόνα και τη μουσική που θα «πουλήσει» και από τις δύο πλευρές στα mid 80s. Οχι, το “Appetite for destruction” δεν ήταν κατόπιν παραγγελίας της μουσικής βιομηχανίας σε καμμία περίπτωση! Τον Ιούλιο του 1987 τα ερωτήματα ήταν σε φιλολογικό επίπεδο και το κυνήγι δεν είχε καν ξεκινήσει, γιατί απλά δεν υπήρχε λόγος! Και οι δύο πλευρές ήταν ευχαριστημένες και καλλιτεχνικά και – κυρίως – οικονομικά από τις δραστηριότητες τους. Κι εκεί ακριβώς εμφανίζονται εκείνοι με την παρουσία του εκρηκτικού αυτού ντεμπούτου, δημιουργώντας τις προυποθέσεις γι'αυτό που είπε ο Slash: «Οι Guns n’ Roses ήταν η απάντηση»! Και ήταν η απάντηση σε μια σειρά ερωτημάτων, τα οποία δεν είχαν τεθεί ποτέ από τη μουσική βιομηχανία στο σύνολο της! Κανένα άρθρο σε περιοδικό δεν ασχολιόταν να βρει αυτήν την μπάντα που θα έκανε το crossover, όπως ας πούμε είχαν κάνει άλλα σχήματα με ήχους εκτός rock μουσικής - βλέπε ANTHRAX και AEROSMITH. Επρεπε λοιπόν να αποκαλυφθουν ή ακόμα και να δημιουργηθούν οι ερωτήσεις αυτές, για να ακολουθήσει η βιομηχανία με μεθοδικότητα να κάνει αποδεκτό ό,τι προσέφεραν οι GUNS. Έτσι άλλαξε το αρχικό τους look που παρέπεμπε εμφανώς στο hair metal και τον Axl να ταυτοποιείται ως ένας τυπικός frontman μιας glam μπάντας. Και η αλλαγή σε ό,τι επακολούθησε δε θα λειτουργούσε ευεργετικά αν ο ήχος τους δεν ήταν ανάλογος! Ο ήχος τους όμως ήταν ένα καθαρόαιμο hard rock με την κόψη των Aerosmith, που εκείνη την περίοδο επανέρχονταν στο προσκήνιο με το “Permanent vacation” album. Και για να βλέπουμε και τις διαφορές από την εποχή μας: Οι Guns γίνανε τεράστιοι με το “Paradise city”, λόγω του συνεχούς airplay που έτυχε από το MTV. Σε αυτό το clip, που προβλήθηκε ένα χρόνο μετά, η μπάντα ήταν πλήρως αποστασιοποιημένη από την αρχική της εικόνα: Street feeling με υπεροπτικό ύφος και μια καθαρά «δε μου καίγεται καρφί» στάση, που ήταν και το trademark attitude τους έκτοτε! Τί έμενε; Μα φυσικά υλικό...Υπήρχε όμως;

  guns arthro tsoureas 3 Αυτό το συγκρότημα ήταν βουτηγμένο στα προσωπικά προβλήματα και στις καταχρήσεις. Είναι το στοιχείο, για το οποίο κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει πως οδήγησε και το line up εκείνο στη διάλυση. Η μουσική βιομηχανία όταν εντοπίζει ένα συγκρότημα, διαλέγει ανάλογα με τη «φύση» του πως θα του «συμπεριφερθεί». Αν είναι group με καθαρά καλλιτεχνικό προσανατολισμό, θα το πιέσει να κάνει πολλά albums με ό,τι αυτό συνεπάγεται. Αν όμως τα εξωμουσικά τους έχουνε «τροφή για κατανάλωση», τότε το καλλιτεχνικό κομμάτι δεν είναι παρά το περιτύλιγμα. Εκεί αναλαμβάνουν δράση άλλοι...

   Πολύ φοβάμαι πως οι GUNS N’ ROSES έχουν μυθοποιηθεί σε τέτοιο βαθμό, που ο μύθος τους έχει ξεπεράσει τραγούδια σαν το “Estranged” – προσωπική μου αδυναμία! Το ισχυρίζομαι πλέον με σιγουριά, διαβάζοντας την, πρόσφατη ανοιχτή, επιστολή του Axl για το Rock n’ Roll Hall Of Fame.

   guns arthro tsoureas 10Οσοι ζήσαμε την εποχή της απόλυτης δόξας τους, θα θυμόμαστε τις προκλητικές δηλώσεις τους ακόμα και εναντίον των IRON MAIDEN, όταν ήταν και οι GUNS N' ROSES  στο ονειρικό line up του Donington το 1988. Δε θα μπορούμε να ξεχάσουμε την κοινή περιοδεία τους με τους METALLICA τέσσερα χρόνια μετα και τα ξεκατινιάσματα on camera και από τις δύο πλευρές. Ηταν η εποχή της γιγάντωσης τους, τότε που φάνταζαν ανίκητοι, για να μην πω αθάνατοι! Ο μόνος που μπορούσε να τους νικήσει ήταν φυσικά ο κακός τους εαυτός και αυτός ήταν πανταχού παρών. Σε αυτόν τον κακό εαυτό επένδυσε και η βιομηχανία του θεάματος, δίνοντας μετά τα “Illusions” συνεχώς reports από την πολυτάραχη προσωπική τους ζωή. Φτάσαμε να ξέρουμε τα πάντα για κάθε μέλος του group και η μουσική ενώ ήταν σπουδαία, είχε αρχίσει να περνάει σε δεύτερη μοίρα. Και αυτό το γεγονός, το επέτεινε η επόμενη επιλογή τους...

   guns arthro tsoureas 12Η κυκλοφορία του “Spaghetti incident” μάλλον κακό έκανε στο συγκρότημα και τα φώτα ξαφνικά σαν να έκλεισαν απότομα. Δεν ξέρω αν αυτό οφειλόταν στην ποιότητα του album, αλλά φοβάμαι πως έγινε για εξωμουσικούς λόγους. Η μπάντα μετά την μακροσκελή και πολυτάραχη περιοδεία για τα δύο διπλά “Use your illusion” albums, έδειχνε να είναι διαλυμένη. Πλέον ήταν μόνο ο Axl και ο Slash. Ετσι στα mid 90s οι Gunners ξεφούσκωσαν και κανείς μα κανείς δεν έδινε ιδιαίτερη σημασία στο αν θα βγει επόμενο album από τους GUNS N’ ROSES! Τέτοια πτώση δεν έχει ξαναζήσει άλλη μπάντα στην ιστορία της μουσικής...από τις αρένες των κατάμεστων ανοιχτών γηπέδων στο απόλυτο τίποτα και σε μηδενική δραστηριότητα! Ενδεικτικό της κατάστασης, που μόνο σύγχυση έδειχνε, είναι το γεγονος ότι εκείνη την περιόδο ο Slash ισχυριζόταν ότι το νέο τους υλικό ήταν περισσότερο υπόθεση του frontman τους και όχι δική του. Χρόνια μετά, σε ανακοίνωση του επίσημου site τους, ο Axl ισχυρίζεται ότι εκείνο το υλικό ήταν περισσότερο υπόθεση του Slash! Ούτε σε αυτό δε συμφωνούσαν, αποδεικνύοντας στην πράξη εκείνο που είχε χαθεί: η χημεία!

  Οι Gunners δεν είναι μπάντα ενός ηγέτη που αλλάζει line up και το αποτέλεσμα παραμένει αναλλοίωτο όπως συμβαίνει στους MOTORHEAD ή στους ANNIHILATOR. Ηταν η σύνδεση και η συνεργασία που είχαν επί σειρά ετών αυτοί οι μουσικοί και έφτασε τη μουσική βιομηχανία να τους επιτρέψει να δισκογραφήσουν κομμάτια που είχαν συνθέσει από το 1985! Ξέρετε πολλές δισκογραφικές να επιτρέπουν μονομιάς σε έναν καλλιτέχνη να κυκλοφορήσουν τόσο πολύ υλικό; Κάλλιστα θα μπορούσαν με τόσα κομμάτια ηχογραφημένα να τη "βγάλουν" όλη τη δεκαετία! Θα μπορούσε κάλλιστα η εταιρία να τους επιβάλλει να κυκλοφορήσουν σιγά σιγά τα κομμάτια για να μην "κάψουν" ό,τι έχουν σε σύντομο χρονικό διάστημα, γεγονός που ίσως και να ήταν ευεργετικό! Αντ'αυτού, όμως, τους άφησαν να κάνουν ό,τι θέλουν και έτσι τα "Illusions" παρουσιάστηκαν πλήρως και την ίδια χρονική περίοδο - θυμηθείτε την περίπτωση των HELLOWEEN με τα "Keepers" και θα καταλάβετε ποια είναι η συνηθισμένη τακτική των εταιριών! Και όχι μόνο αυτό, αλλά ακόμα κι όταν ήταν νεκροί σαν όνομα, το χρήμα έρεε άφθονο για το πολυαναμενόμενο "Chinese democracy". Και φυσικά τα άκουσαν κι από πάνω από τον Axl, λες και έχει παρέμβει ποτέ κανείς στα albums των GUNS N' ROSES! Γιατί αυτή η συμπεριφορά; Ο καθένας μπορεί να πει και μια διαφορετική γνώμη, ανάλογα με την πτυχή που θέλει να θίξει σε αυτό το θέμα. Προσωπικά επειδή δε μου αρέσει να εστιάζω την προσοχή μου στα εκτός ουσίας γεγονότα, θα μου επιτρέψετε να αρκεστώ στο γεγονός ότι απλώς μετά από τα "Illusions" δεν υπήρχε υλικό στην άκρη και έπρεπε να συνθέσουν καινούριο...Πώς, όμως, να το κάνουν όταν επί σειρά ετών είχαν σταματήσει την παραγωγική διαδικασία ενός μουσικού; Καθόλου τυχαία ο Axl παίρνοντας το όνομα πάνω του έκανε τόσα χρόνια για να βγάλει το “Chinese democracy” – μόνο το “Mathematics” των WATCHTOWER μπορεί πλέον να υπερηφανεύεται ως το «γεφύρι της Άρτας» για την παγκόσμια μουσική!

  guns arthro tsoureas 11Αυτή, λοιπόν, η επιστολή - όπως εύστοχα, κατά τη γνώμη μου πάντα, επισήμανε ο Σάκης Φράγκος – δεν είναι παρά η επιβεβαίωση της σύγχυσης που επικρατούσε στις τάξεις τους την εποχή της απόλυτης επικράτησης τους. Το όνομα τους έχει ξεπεράσει το τωρινό line up και ο Axl προσπαθεί με νύχια και με δόντια να υπερασπιστεί το κεκτημένο του, που είναι το όνομα αυτό. Το οξύμωρο είναι πως θα έδινε τα πάντα για να εμφανίζονταν με το τωρινό line up στο Rock n’ Roll Hall Of Fame, επισημαίνοντάς στο Slash και στους υπόλοιπους ποιοι είναι οι GUNS N’ ROSES σήμερα. Παίζοντας όμως ποιά τραγούδια; Προφανώς από την «ένδοξη» εποχή τους, εκτός κι αν βρίσκεται τόσο πολύ στον κόσμο του ο Axl, που να παρουσίαζε μόνο από το “Chinese democracy”. Πολύ φοβάμαι πως είτε έκανε το ένα είτε το άλλο θα είχε εκτεθεί ανεπανόρθωτα. Σε ποιούς όμως; Και για να γίνω ακόμα πιο προκλητικός σας υποβάλλω το εξής ερώτημα: Ποια πιστεύετε πως θα ήταν η τύχη αυτού του line up αν δεν έσερνε πίσω της το όνομα GUNS N'ROSES, παίζοντας τα ίδια ακριβώς κομμάτια με το ίδιο ακριβώς stage show; Πιστεύετε πως θα ασχολιόταν με την ίδια θέρμη ο κόσμος και τα media αν ήταν οι αντίστοιχοι SLASH'S SNAKEPIT ή DUFF McKAGAN LOADED; Αν ναι, τότε γιατί δεν τόλμησε ο Axl να φτιάξει ένα τέτοιο side project και κρατάει με νύχια και με δόντια το όνομα της μπάντας που τον ανέδειξε; Μήπως γιατί θέλει διακαώς να αποδείξει ότι οι GUNS N'ROSES είναι εκείνος και δεν έχει ανάγκη κανέναν από εκείνο το line up; Μήπως τον ενόχλησε το γεγονός ότι το Rock N'Roll Hall Of Fame του ζήτησε να εμφανιστεί με εκείνο το line up καi όχι με το σημερινό; Γιατί έτσι όπως δείχνουν τα πράγματα, αν του ζήταγαν να εμφανιστεί με το τωρινό line up θα το δεχόταν και αν έβγαινε μια τέτοια ανακοίνωση θα ήταν τελείως διαφορετική! Σκεφτείτε τα λίγο ως ερωτήματα και πιστεύω πως τα συμπεράσματα βγαίνουν από μόνα τους, εκτός κι αν φοράτε παρωπίδες και ανήκετε σε "στρατόπεδα" όπως ανέφερε και ο Axl σε αυτή την ανακοίνωση...

   guns arthro tsoureas 5Κακά τα ψέμματα σχεδόν το σύνολο της τωρινής μουσικής βιομηχανίας δε στηρίζει τους σημερινούς GUNS N’ ROSES. Κι αυτό οφείλεται καθαρά στο καλλιτεχνικό αντίκτυπο που έχουν, μιας και τα ερωτήματα έχουν παύσει να υφίστανται για το σύνολο της μουσικής – όχι μόνο για το hard rock και το heavy metal! Και για να μην κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλο μας, αυτοί που στηρίζουν τους σημερινούς GUNS N’ ROSES είναι κυρίως οι οπαδοί τους από εκείνη την εποχή. Θα άντεχαν λοιπόν στην ιδέα να εισαχθούν με το τωρινό line up, αφορίζοντας εμμέσως τη χρυσή εποχή τους, στην οποία οφείλεται πλήρως ο μύθος του ονόματός τους; Αν ναι, τότε θα άντεχαν να τους δουν live και να μην παίζουν νότα από εκείνα τα albums! Θεωρώ πως απειροελάχιστοι υπάρχουν στον πλανήτη, που θα ήθελαν κάτι τέτοιο και δε θα γέμιζαν ούτε ένα από τα clubs που με δυσκολία γέμιζαν στα πρώτα τους, δύσκολα, χρόνια τους στα mid 80s. Αν αντίθετα ανέβαιναν στη σκηνή με το τωρινό line up και έπαιζαν εκείνα τα τραγούδια, τότε θα επιβεβαιωνόταν ότι ο Axl έχει κόμπλεξ με τα άτομα εκείνου του line up και θέλει να ιδιοποιηθεί πλήρως το μύθο του ονόματος GUNS N’ ROSES. Σε αυτή την παγίδα δε θα έμπαινε όμως, γιατί και πονηρός είναι – έφαγε τόσα εκατομμύρια άσκοπα για ένα album μην το ξεχνάμε – και καταφέρνει να ξεγλυστρά όταν κινδυνεύει να αυτογελοιοποιηθεί. Τί, όμως, δεν είναι;

  guns arthro tsoureas 4 Οι Ολλανδοί THE GATHERING γίορτασαν πριν από λίγες μέρες μια συναυλία που είχαν δώσει με άλλα δυο underground σχήματα της ολλανδικής death metal σκηνής. Μέσω facebook συνεννοήθηκαν όλα τα μέλη εκείνων των σχημάτων και έπαιξαν ξανά μαζί με την ίδια σειρά εμφάνισης, παρουσιάζοντας υλικό εκείνης της εποχής και τα έσοδα του εισιτηριού των 13 ευρώ θα πήγαιναν για φιλανθρωπικό σκοπό! Οι THE GATHERING έγιναν γνωστοί με την Anneke van Giesbergen από το ’95 και μετά και το group επιμελλώς είχε αφήσει στη λήθη τον ήχο που είχε στα early 90s. Αυτός ο ήχος ξαναπαρουσιάστηκε από το πλήρες line up εκείνης της περιόδου και το “Always” album ξεπέρασε το μύθο του 20 χρόνια μετά. Ο μύθος του «υποτιμημένου», του «κρυφού διαμαντιού» και του «απόλυτου ατμοσφαιρικού death metal δίσκου» πέρασαν σε δεύτερη μοίρα μπροστά στη θέα έξι ανθρώπων, οι οποίοι βρίσκονταν ξανά μαζί στη σκηνή. Δε βρέθηκαν ούτε για τους οπαδούς, ούτε για να επανακυκλοφορήσουν το “Always”, ούτε για να ακυρώσουν το τωρινό line up τους. Εγινε για να περάσουν καλά και να χαρούν την «επιτυχία» τους όταν ήταν όλοι μαζί πριν 20 χρόνια! Το όνομα της μπάντας τους δεν είναι καθόλου τυχαίο και έδεσε μια ομάδα παιδιών από το σχολείο, επιβεβαιώνοντας μέχρι και σήμερα τα πώς και τα γιατί ένα σχήμα γίνεται επιτυχημένο: χημεία! Ως οπαδός τους από τότε περίμενα αυτή τη στιγμή πώς και πώς, αλλά δεν κατάφερα να μαζέψω χρήματα και να πάω, αν και είχα κλείσει εισιτήρια για τη συναυλία. Πώς ένιωσα βλέποντας τα videos; Χαρά! Μόνο χαρά και συγκίνηση, βλέποντας τους συμμαθητές να ξανασμίγουν και το αποτέλεσμα να είναι αποστομωτικό! Απόδειξη των δεσμών που έχουν μεταξύ τους είναι ότι αποφάσισαν να κάνουν και άλλες εμφανίσεις με αυτό το line up πριν καν δώσουν την πρώτη τους συναυλία!

   guns arthro tsoureas 8Σας εκθέτω αυτό το τωρινό παράδειγμα, για να το φέρω σε αντιπαράθεση με τους GUNS N’ ROSES. Εδώ τα χρήματα είναι πολλά, η φήμη του κάθε μέλους εξαρτάται πλήρως από μια επανασύνδεση και φυσικά το ποιος έχει νομικά τα δικαιώματα του ονόματος του group. Ολα αυτά βέβαια ουδεμία σχέση έχουν με τη μουσική αυτή καθεαυτή, την οποία θεωρητικά θέλει να επιβραβεύσει το Rock n’ Roll Hall Of Fame ως θεσμός. Αν σε εκείνο το line up είχαν δεσμούς ανάλογους με του «Ολλανδικού θαύματος», τότε δε θα υπήρχε θέμα επανασύνδεσης, αλλά να ξανασμίξουν σε μια απονομή εκείνοι που έγραψαν ιστορία με εκείνα τα albums. Και αυτό δεν έγινε, γιατί υπάρχει κόμπλεξ καθαρά από την πλευρά του Axl και επιβεβαιώνεται από το μακροσκελές του κειμένου. Προσπαθεί διεξοδικά να εξηγήσει τα πάντα και πέφτει σε προφανείς αντιφάσεις, τις οποίες ο Σάκης τις επισημαίνει με τέτοιο τρόπο, που δεν έχω λόγο να ξανακάνω. Αντί να γράψει μια τυπική ανακοίνωση μιας παραγράφου, γνωστοποιώντας απλώς τις προθέσεις του, μπήκε στη διαδικασία να εξηγήσει και να αναλύσει κάθε πτυχή αυτής της ιστορίας! Λες και ενδιαφέρεται κανείς πλήν των διοργανωτών ή των μελών που έπαιξαν σε αυτή τη μπάντα τί πραγματικά πιστεύει! Θα μου πείτε πως οι οπαδοί έχουν διαφορετική γνώμη και θέλουν να μάθουν διεξοδικώς τη δική του τοποθέτηση! Δεκτόν! Ομως ποιο το νόημα όταν το συμπέρασμα που προκύπτει είναι προφανές σε όποιον δεν ανήκει στο "στρατόπεδο" του ή των άλλων που θα παραστούν και δε θέλει με κανένα τρόπο να τους δει; Προφανώς μιλάμε για σύνδρομο κατωτερότητας εδώ...Είναι αυτός ο τύπος κόμπλεξ που δεν άφησε τους METALLICA να έχουν και το Dave Mustaine μαζί τους όταν μπήκαν κι εκείνοι, λες και ο κόσμος δεν ξέρει πλέον πόσο σημαντικός ήταν στη σύνθεση των πρώτων τους τραγουδιών. Αντί να γιορτάσουν όλοι μαζί την πορεία τους στο χρόνο, παρέα ακόμα και με τον Ron McGovney, έθεσαν περιορισμούς για το ποιοι θα παραστούν λες και θα τους κλέψουν κάτι από τη λάμψη τους! Γιατί, όμως, προκύπτει τέτοια συμπεριφορά;

 guns arthro tsoureas 2 Αυτό που χαρακτηρίζει τον άνθρωπο που έχει υψηλή αυτοεκτίμηση είναι η ανωτερότητα. Αυτό το στοιχείο, με το οποίο αγκαλιάζει τους φίλους και δίνει το χέρι συμφιλίωσης ακόμα και σε αυτόν που τον επιβουλεύεται. Σίγουρα τα μέλη εκείνου του line up των GUNS είχαν να κερδίσουν πολλά από την ένταξη τους σε αυτόν τον θεσμό, αλλά ο Axl θα είχε να κερδίσει ακόμα περισσότερα: Θα ακύρωνε μονομιάς όλους τους κακοπροαίρετους, που κομπλεξικό τον ανεβάζουν και εγωπαθή τον κατεβάζουν! Δεν το κάνει, γιατί ξέρει βαθιά μέσα του πως δεν μπορεί χωρίς εκείνη την τρελοπαρέα να κάνει ανάλογα albums. Ξέρει βαθιά μέσα του ότι πρέπει να περάσει κολυμπώντας μέσα από τα κύματα του εγωισμού του, για να βρει ό,τι τον συνδέει με εκείνους. Γιατί στα βραβεία και στις απονομές δεν υπάρχει τίποτε καλλιτεχνικό να αναδειχθεί, αλλά μόνο «δημόσιες σχέσεις» ή ανθρώπινο στοιχείο. Οποιος διαλέξει το πρώτο, πάει για το συμφέρον του και τα «έχει καλά με όλους». Αν πάει για το δεύτερο θα καταφέρει να χαρεί τους καρπούς των προσπαθειών του και όχι το έργο αυτό καθεαυτό. Ο Axl δε διάλεξε ούτε το ένα, ούτε το άλλο. Διάλεξε την αποχή και τον αφορισμό της ένταξης τους, βάζοντας μπροστά τους οπαδούς τους. Αν ισχύει κάτι τέτοιο, τότε από που προέκυψε η συζήτηση για το reunion και από που τρέφονται προσδοκίες; Γιατί αν δεν υπάρχει κόσμος που να ασχοληθεί με κάτι τέτοιο, τότε γιατί να γίνει; Πολύ φοβάμαι πως αυτά τα ερωτήματα δεν μπορούν να απαντηθούν από τον Axl, γιατί δε θα αντέχει στην αλήθεια τους...

  guns arthro tsoureas 13 Οι ΤΗΕ GATHERING έχουν δύο line up αυτήν την περίοδο με κοινά μέλη τον κιθαρίστα, το drummer και τον πληκτρά τους. Οι οπαδοί τους μόνο χαρούμενοι είναι από αυτό το γεγονός. Δεν περιμένω κάτι ανάλογο από τους GUNS, αλλά είμαι σίγουρος ότι όποιος από εσάς δηλώνει οπαδός τους δεν αντέχει αυτή την κατάσταση, που μόνο σύγχυση δημιουργεί για το τί ήταν τότε σαν μπάντα. Και αυτό αποδεικνύει πως ο μύθος έχει ξεπεράσει ό,τι καλλιτεχνικά προέκυψε από αυτό το group και ο Axl Rose δεν είναι παρά ένας άνθρωπος ανίκανος να διαχειριστεί το όνομα GUNS N'ROSES. Γιατί; Πολύ απλά γιατί είναι στοιχειωμένος από τα φαντάσματα του παρελθόντος! Ενός παρελθόντος, στο οποίο οφείλει πλήρως το όνομα του, το οποίο επιμελώς τροφοδοτεί με ανάλογα τσαλιμάκια και ανακοινώσεις για να δείξει πόσο "εκτός συστήματος" είναι. Αλήθεια έχει σημασία για κανέναν, όταν ο αντίκτυπος του τωρινού έργου του είναι ανεπαρκής για να σηκώσει τη βαρύτητα του ονόματος αυτού του συγκροτήματος; Γιατί αν συνέχιζε βγάζοντας πολύ καλά albums, κανείς μα κανείς δε θα ασχολιόταν με επανασυνδέσεις και τί λένε ή πιστεύουν τα παλιά μέλη τους. Πολύ φοβάμαι, όμως, πως αυτό το "σύστημα" - το οποίο επιμελώς αφορίζει - εκμεταλλεύτηκε δεόντως τότε για να γίνει το όνομα που έγινε, δίνοντας παράλληλα με τα εξαιρετικά τραγούδια και καυστικές δηλώσεις για όλους και για όλα. Πλέον δε δίνει ανάλογα δείγματα γραφής και οι δηλώσεις του δεν είναι ικανές να ισοσκελίσουν την καλλιτεχνική του πτώση. Περνάνε στο ντούκου, μιας και ο πλέον ενθερμός οπαδός τους έχει αντιληφθεί το προβληματικό στοιχείο του χαρακτήρα του! Ούτε να γιορτάσει δεν είναι άξιος...και άνθρωπος που δε γιορτάζει δεν ξέρει να ζει! Ετσι δεν είναι;

Λευτέρης Τσουρέας

guns arthro tsoureas big

Σχόλια

Διαβάστε επίσης

Η αγαπημένη μου συναυλία (BLACK SABBATH, 25/6/2005, Rockwave Festival, Terra Vibe)

11 Ιουνίου, 2020 - 01:15 Θοδωρής Μηνιάτης

Είναι γεγονός ότι η χώρα μας έχει γίνει τα τελευταία 20 και κάτι χρόνια, μεγαλύτερος πόλος έλξης πολύ σημαντικών συναυλιακών γεγονότων και συγκροτημάτων, σε όλα τα είδη μουσικής. Η λίστα μεγάλη και...

[περισσότερα]

Η αγαπημένη μου συναυλία (VENOM – Metal Invader Athens Open Air 06/09/1997, OAKA)

5 Ιουνίου, 2020 - 01:45 Θοδωρής Κλώνης

Είπαμε, η καραντίνα έχει κάνει τον Φράγκο να παραληρεί. Κληθηκαμε λοιπόν να γράψουμε λίγα πράγματα για την αγαπημένη μας συναυλία. Όχι την καλύτερη που έχουμε δει, την αγαπημένη μας.  Αν και για...

[περισσότερα]

Συναυλίες τη δεκαετία του '80 - Μια "διαφορετική" άποψη!!!

1 Ιουνίου, 2020 - 11:00 Στέλιος Μπασμπαγιάννης

(Ο Στέλιος Μπασμπαγιάννης, γράφει ένα χιουμοριστικό κείμενο, σχετικά με το τι θα γινόταν με τις συναυλίες, αν υπήρχε κορονοϊός τη δεκαετία του ’80, στην Ελλάδα της «αλλαγής». Οποιαδήποτε...

[περισσότερα]

Η αγαπημένη μου συναυλία (KATATONIA – The Bierkeller Manchester 06/05/2003)

1 Ιουνίου, 2020 - 10:30 Γιώργος Δρογγίτης

Είμαι φανατικός οπαδός των Σουηδών από τότε που άρχισα να μπαίνω στα άδυτα του μεταλλικού ήχου. Ένα και μόνο άκουσμα του “I break” πίσω το 1997, έφτανε για να τρέξω με το πενιχρό χαρτζιλίκι μου και...

[περισσότερα]

Η αγαπημένη μου συναυλία (CULT OF LUNA / SUN OF NOTHING / NATIONAL PORNOGRAFIK, Fuzz Club, 10/01/2009)

29 Μαίου, 2020 - 03:00 Νίκος Ζέρης

Δεν ήταν η πρώτη, ίσως να μην ήταν η καλύτερη, σίγουρα όμως ήταν η συναυλία-ορόσημο που με καθόρισε όσο καμία άλλη όλα αυτά τα χρόνια. Πριν από έντεκα σχεδόν χρόνια, σε μία όχι και τόσο διαφορετική...

[περισσότερα]