Γενοκτονία ονείρων...

15 Φεβρουαρίου, 2012 - 03:45

Δυσκολεύομαι περισσότερο από ποτέ άλλοτε να βρω κάποιο χαρμόσυνο θέμα για να γράψω. Κάτι που να είναι πραγματικά ευχάριστο για παραπάνω από μερικά λεπτά. Να σου μένει και να σε κάνει να μην σκέφτεσαι τα όσα βασανίζουν το κεφάλι σου μέρα-νύχτα. Η μελαγχολία είναι τόσο διάχυτη, παντού τριγύρω μου, έξω στον δρόμο, μέσα στο σπίτι, στο τηλέφωνο…. Και πώς να μην είναι όταν βρισκόμαστε εδώ που βρισκόμαστε. Όταν ζεις σε ένα μέρος δίχως ευοίωνο αύριο, σε πιάνει ασφυξία, όχι μόνο από τα ατελείωτα χημικά που σε ποτίζει το σύστημα κάθε φορά που πας να διαμαρτυρηθείς αλλά και ψυχολογικά από αυτά που βλέπεις, ακούς και αντιλαμβάνεσαι. Μαυρίζει η καρδιά σου. Όχι όπως τα κτίρια που κάηκαν, παράπλευρες απώλειες ενός δόλιου και παράλογου θεάτρου, αλλά μαυρίζει πολύ χειρότερα. Και αν δεν είναι τόσο τα όνειρα μας αυτά τα οποία δεν απαιτούν οικονομικές θυσίες – γιατί κάποια πράγματα ευτυχώς δεν χρειάζονται χρήματα – είναι η γενοκτονία όλων των υπόλοιπων ονείρων που έχω, έχετε και έχουμε όλοι μαζί αυτό που τελείται μεταξύ άλλων. Διότι σε έναν τόπο όπου δεν σου επιτρέπουν να κάνεις σχέδια για ένα καλύτερο αύριο και όπου είσαι καταδικασμένος να ζεις με ολοένα και λιγότερα, δεν νομίζω ότι η αισιοδοξία μπορεί να κυλήσει εύκολα. Γιατί φοβάμαι πως δυστυχώς αυτή είναι η πραγματικότητα εδώ και κάποιο διάστημα τουλάχιστον για την Ελλάδα στην οποία ζούμε. Δεν θεωρώ πως είμαι υπερβολικός όταν το λέω αυτό. Η πραγματικότητα είναι αρκετά γκρίζα αυτή τη στιγμή και δυστυχώς μου φαίνεται πως έτσι θα είναι για πάρα πολύ καιρό ακόμα. Κάπου μέσα μου πίστεψα πως θα μπορούσαμε να μην είχαμε φτάσει μέχρι εδώ, πως θα μπορούσαμε να είχαμε αποφύγει πολλά πράγματα. Τώρα πια δεν ξέρω. Έχω απογοητευτεί από πολλά πράγματα, πολλές καταστάσεις και μου φαίνεται δύσκολο να διατηρήσω νότα αισιοδοξίας πλέον.

parthenon-moonΚαι μιας που εκφράζομαι μέσα από το ROCK HARD θα στρέψω την προσοχή μου σε κάτι σχετικό με την θεματολογία του περιοδικού και πιο συγκεκριμένα θα αναφερθώ στα μουσικά δρώμενα της χώρας. Από εδώ και μπρος λοιπόν από τη μια ο κόσμος θα έχει ολοένα και λιγότερα λεφτά για συναυλίες και εξόδους τη νύχτα. Ήδη δεν βγαίνει οπότε φανταστείτε μετά από 1 χρόνο πως θα είναι τα πράγματα. Από την άλλη οι διοργανωτές συναυλιών θα έχουν ολοένα και μικρότερο budget για να στήσουν συναυλίες οπότε ο συνολικός αριθμός συναυλιών θα αρχίσει να μειώνεται κατακόρυφα. Είμαι αρκετά σίγουρος πως σε έναν χρόνο από αυτό το άρθρο θα γίνονται το πολύ οι μισές σε αριθμό απ’ όσες έγιναν φέτος. Και δεν είναι μόνο το ότι δε θα βλέπουμε συχνά συναυλίες επί Ελληνικού εδάφους αλλά το πιο πιθανό είναι ότι οι περισσότεροι θα αδυνατούν οικονομικά να ταξιδέψουν στο εξωτερικό ως εναλλακτική λύση για να παρακολουθήσουν εκεί συναυλίες και φεστιβάλ. Στούντιο (ηχογραφήσεων/προβάδικα) θα κλείσουν, rock/metal μπαρ και clubs θα εξαφανιστούν, εταιρίες συναυλιών θα κλείσουν, ό,τι έντυπα έχουν απομείνει θα κλείσουν ή θα γίνουν αποκλειστικά online. Καλά για τα δισκάδικα δεν το συζητώ, αυτά ούτως ή άλλως έχουν αποδεκατιστεί τα τελευταία χρόνια και τώρα θα φάνε την χαριστική βολή. Τα λίγα που έχουν μείνει δηλαδή, δεν ξέρω αν θα αντέξουν άλλο έτσι όπως πάνε τα πράγματα. Κοινώς προβλέπεται ένα μουσικό τοπίο νεκρό από όλες τις απόψεις. Το τι θα προκύψει βέβαια μέσα από την εξολοκλήρου underground κατάσταση στην οποία θα περιέλθει η μουσική σκηνή της Ελλάδας είναι άλλο κεφάλαιο το οποίο θα φανεί όταν φτάσουμε σε εκείνο το στάδιο (από το οποίο δεν απέχουμε και πάρα πολύ). Η ιστορία πάντως λέει πως οι άνθρωποι έχουν την τάση να γίνονται απίστευτα δημιουργικοί κάτω από αντίξοες κοινωνικές συνθήκες. Να και κάτι αισιόδοξο για το μέλλον.

Υ.Γ. Το καινούργιο MESHUGGAH θερίζει. Όπως και το LAMB OF GOD. Τουλάχιστον μουσικά γαμ*ει η χρονιά μέχρι τώρα!

Ορφέας Σπηλιωτόπουλος

Σχόλια

Διαβάστε επίσης

Επανεκτίμηση δίσκων από κλασικά metal σχήματα: «Αριστουργήματα» ή «σκουπίδια»;

15 Οκτωβρίου, 2018 - 00:30 Rockhard

Τον τελευταίο καιρό, βλέπουμε ότι υπάρχει πολύ έντονο το φαινόμενο στις επετείους κυκλοφορίας δίσκων από αγαπημένα μας συγκροτήματα, να θεοποιούνται δίσκοι οι οποίοι όταν είχαν κυκλοφορήσει,...

[περισσότερα]

Όταν η μουσική βιομηχανία σκοτώνει τις φιλίες

18 Σεπτεμβρίου, 2018 - 11:15 Θοδωρής Κλώνης

Πριν από μερικές ημέρες, σε μία συζήτηση που είχα με τον Abaddon, ιδρυτικό μέλος των VENOM αλλά και των VENOM INC. , μου επιβεβαίωσε με τον τρόπο του αυτό που υποψιαζόμουν, αλλά δεν υπάρχει επίσημη...

[περισσότερα]

MAIDEN 1988 Vs MAIDEN 2018

20 Αυγούστου, 2018 - 00:00 Στέλιος Μπασμπαγιάννης

Η σκόνη από τη συναυλία των IRON MAIDEN έχει καταλαγιάσει. Είναι πια Αύγουστος και πριν μερικές ημέρες και ο τελευταίος παρευρισκόμενος κατάφερε να μετακινηθεί από την Μαλακάσα στην Αθήνα. Η συζήτηση...

[περισσότερα]

Top-10 τραγουδιών χαλάρωσης στις διακοπές!!!

18 Αυγούστου, 2018 - 00:45 Δημήτρης Σειρηνάκης

Φτάσαμε λοιπόν στο προορισμό μας. Τι κάνουμε τώρα; Θέλουμε λίγη ηρεμία μετά το ταξίδι. Να λοιπόν δέκα, όχι τόσο πολύ κλασικά, τραγούδια να τα ακούστε καθώς χαλαρώνετε με μια μπυρίτσα, λεμονάδα,...

[περισσότερα]

10 τραγούδια για την οδήγησή σας στις διακοπές!!!

7 Αυγούστου, 2018 - 16:00 Δημήτρης Σειρηνάκης

Πάτε διακοπές, θα σας προτείνουμε κάποιες λίστες με τραγούδια για την κάθε ξένοιαστη στιγμή σας!  Και επειδή όλα ξεκινάνε από το ταξίδι και δεν έχει σημασία ο προορισμός, αλλά ο δρόμος, σήμερα...

[περισσότερα]