Γενοκτονία ονείρων...

15 Φεβρουαρίου, 2012 - 03:45

Δυσκολεύομαι περισσότερο από ποτέ άλλοτε να βρω κάποιο χαρμόσυνο θέμα για να γράψω. Κάτι που να είναι πραγματικά ευχάριστο για παραπάνω από μερικά λεπτά. Να σου μένει και να σε κάνει να μην σκέφτεσαι τα όσα βασανίζουν το κεφάλι σου μέρα-νύχτα. Η μελαγχολία είναι τόσο διάχυτη, παντού τριγύρω μου, έξω στον δρόμο, μέσα στο σπίτι, στο τηλέφωνο…. Και πώς να μην είναι όταν βρισκόμαστε εδώ που βρισκόμαστε. Όταν ζεις σε ένα μέρος δίχως ευοίωνο αύριο, σε πιάνει ασφυξία, όχι μόνο από τα ατελείωτα χημικά που σε ποτίζει το σύστημα κάθε φορά που πας να διαμαρτυρηθείς αλλά και ψυχολογικά από αυτά που βλέπεις, ακούς και αντιλαμβάνεσαι. Μαυρίζει η καρδιά σου. Όχι όπως τα κτίρια που κάηκαν, παράπλευρες απώλειες ενός δόλιου και παράλογου θεάτρου, αλλά μαυρίζει πολύ χειρότερα. Και αν δεν είναι τόσο τα όνειρα μας αυτά τα οποία δεν απαιτούν οικονομικές θυσίες – γιατί κάποια πράγματα ευτυχώς δεν χρειάζονται χρήματα – είναι η γενοκτονία όλων των υπόλοιπων ονείρων που έχω, έχετε και έχουμε όλοι μαζί αυτό που τελείται μεταξύ άλλων. Διότι σε έναν τόπο όπου δεν σου επιτρέπουν να κάνεις σχέδια για ένα καλύτερο αύριο και όπου είσαι καταδικασμένος να ζεις με ολοένα και λιγότερα, δεν νομίζω ότι η αισιοδοξία μπορεί να κυλήσει εύκολα. Γιατί φοβάμαι πως δυστυχώς αυτή είναι η πραγματικότητα εδώ και κάποιο διάστημα τουλάχιστον για την Ελλάδα στην οποία ζούμε. Δεν θεωρώ πως είμαι υπερβολικός όταν το λέω αυτό. Η πραγματικότητα είναι αρκετά γκρίζα αυτή τη στιγμή και δυστυχώς μου φαίνεται πως έτσι θα είναι για πάρα πολύ καιρό ακόμα. Κάπου μέσα μου πίστεψα πως θα μπορούσαμε να μην είχαμε φτάσει μέχρι εδώ, πως θα μπορούσαμε να είχαμε αποφύγει πολλά πράγματα. Τώρα πια δεν ξέρω. Έχω απογοητευτεί από πολλά πράγματα, πολλές καταστάσεις και μου φαίνεται δύσκολο να διατηρήσω νότα αισιοδοξίας πλέον.

parthenon-moonΚαι μιας που εκφράζομαι μέσα από το ROCK HARD θα στρέψω την προσοχή μου σε κάτι σχετικό με την θεματολογία του περιοδικού και πιο συγκεκριμένα θα αναφερθώ στα μουσικά δρώμενα της χώρας. Από εδώ και μπρος λοιπόν από τη μια ο κόσμος θα έχει ολοένα και λιγότερα λεφτά για συναυλίες και εξόδους τη νύχτα. Ήδη δεν βγαίνει οπότε φανταστείτε μετά από 1 χρόνο πως θα είναι τα πράγματα. Από την άλλη οι διοργανωτές συναυλιών θα έχουν ολοένα και μικρότερο budget για να στήσουν συναυλίες οπότε ο συνολικός αριθμός συναυλιών θα αρχίσει να μειώνεται κατακόρυφα. Είμαι αρκετά σίγουρος πως σε έναν χρόνο από αυτό το άρθρο θα γίνονται το πολύ οι μισές σε αριθμό απ’ όσες έγιναν φέτος. Και δεν είναι μόνο το ότι δε θα βλέπουμε συχνά συναυλίες επί Ελληνικού εδάφους αλλά το πιο πιθανό είναι ότι οι περισσότεροι θα αδυνατούν οικονομικά να ταξιδέψουν στο εξωτερικό ως εναλλακτική λύση για να παρακολουθήσουν εκεί συναυλίες και φεστιβάλ. Στούντιο (ηχογραφήσεων/προβάδικα) θα κλείσουν, rock/metal μπαρ και clubs θα εξαφανιστούν, εταιρίες συναυλιών θα κλείσουν, ό,τι έντυπα έχουν απομείνει θα κλείσουν ή θα γίνουν αποκλειστικά online. Καλά για τα δισκάδικα δεν το συζητώ, αυτά ούτως ή άλλως έχουν αποδεκατιστεί τα τελευταία χρόνια και τώρα θα φάνε την χαριστική βολή. Τα λίγα που έχουν μείνει δηλαδή, δεν ξέρω αν θα αντέξουν άλλο έτσι όπως πάνε τα πράγματα. Κοινώς προβλέπεται ένα μουσικό τοπίο νεκρό από όλες τις απόψεις. Το τι θα προκύψει βέβαια μέσα από την εξολοκλήρου underground κατάσταση στην οποία θα περιέλθει η μουσική σκηνή της Ελλάδας είναι άλλο κεφάλαιο το οποίο θα φανεί όταν φτάσουμε σε εκείνο το στάδιο (από το οποίο δεν απέχουμε και πάρα πολύ). Η ιστορία πάντως λέει πως οι άνθρωποι έχουν την τάση να γίνονται απίστευτα δημιουργικοί κάτω από αντίξοες κοινωνικές συνθήκες. Να και κάτι αισιόδοξο για το μέλλον.

Υ.Γ. Το καινούργιο MESHUGGAH θερίζει. Όπως και το LAMB OF GOD. Τουλάχιστον μουσικά γαμ*ει η χρονιά μέχρι τώρα!

Ορφέας Σπηλιωτόπουλος

Σχόλια

Διαβάστε επίσης

Καλοκαιρινή συναυλιακή ουτοπία

19 Μαρτίου, 2019 - 16:30 Δημήτρης Μπούκης

Αυτό που ζήσαμε πέρυσι στην Μαλακάσα στα πλαίσια του Rockwave Festival, ήταν από τα πιο σημαντικά γεγονότα στα συναυλιακά δρώμενα της χώρα μας. Ανεξάρτητα από το επίπεδο της διοργάνωσης και τα πολλά...

[περισσότερα]

Ελληνική σκηνή: Είμαστε όλοι #aderfia

5 Φεβρουαρίου, 2019 - 15:30 Φραγκίσκος Σαμοΐλης

Είναι αλήθεια ότι ζούμε σε μαγικές εποχές για τη χώρα μας. Και αυτό από μόνο του θα μπορούσε να αποτελέσει μία δικαιολογία για πολλά, όμως στο τέλος της ημέρας θα παρέμενε απλά και μόνο αυτό:...

[περισσότερα]

HELLO ME…MEET THE REAL ME: Η ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ GHOST!

25 Ιανουαρίου, 2019 - 15:00 Σάκης Νίκας

Real Me: Δηλαδή για να έχουμε καλό ρώτημα, ρε μεγάλε, ποιο είναι το καλύτερο άλμπουμ που άκουσες μέσα στο 2018; Me: Αφού ξέρεις την απάντηση, τι με ρωτάς; Real Me: Έτσι, θέλω να δω μήπως ήρθες...

[περισσότερα]

ARCH ENEMY article: Χαμός από την ανάρτηση μιας φωτογραφίας της frontwoman τους από τον φωτογράφο J. Salmeron!

4 Ιανουαρίου, 2019 - 09:00 Λευτέρης Τσουρέας

Γύρω από έναν μουσικό ή συγκρότημα υπάρχουν άνθρωποι που αναλαμβάνουν να υποστηρίξουν το καλλιτεχνικό έργο που παράγεται κάτω από το όνομα τους. Αυτό μεταφράζεται σε ένα ολόκληρο σύστημα που...

[περισσότερα]

Παιδική πορνογραφία - Από τον Dagon στον Karl Logan

6 Νοεμβρίου, 2018 - 17:00 Λευτέρης Τσουρέας

Με την έλευση του Internet στην καθημερινή μας ζωή εδώ και περίπου 20 χρόνια, έχουν προκύψει πολλών ειδών δραστηριότητες που θεωρούνται παράνομες. Από τις peer-to-peer εφαρμογές με πρώτο το Napster...

[περισσότερα]