Η αγαπημένη μου συναυλία: KISS - Donington, UK (17/8/1996)

24 Απριλίου, 2020 - 10:30

Οι συντάκτες του Rock Hard, ρωτήθηκαν κι έδωσε ο καθένας τη δική του απάντηση στην ερώτηση: «Ποια είναι η αγαπημένη σου συναυλία» 

Ναι, αυτό είναι πραγματικά δύσκολο ερώτημα. "Ποια είναι η αγαπημένη σου συναυλία;". Όχι η καλύτερη αλλά η αγαπημένη... Μάλιστα. Προφανώς για όλους εμάς που η μουσική είναι κάτι πολύ παραπάνω από ένα απλό χόμπι και είμαστε "δεμένοι" με αρκετά συγκροτήματα, έχουμε να θυμόμαστε αρκετές συναυλίες που μας έχουν "σημαδέψει" για διαφορετικούς λόγους. DEF LEPPARD, MAIDEN, PURPLE, TWISTED SISTER, RAINBOW, GUARDIAN κτλ. Πολλές... Πάρα πολλές. Μία είναι όμως που πραγματικά ξεχωρίζει. Η πρώτη φορά που θα έβλεπα τους KISS και μάλιστα με την αρχική σύνθεση στη Reunion Tour του 1996. Πέρα από το ότι οι KISS είναι η αγαπημένη μου μπάντα, η συγκεκριμένη συναυλία ήταν πολύ ιδιαίτερη γιατί λάμβανε χώρα στα ιερά χώματα του Donington και οι KISS θα ήταν headliners σε αυτό που έμελε να είναι τελευταίο Monsters of Rock. 

Για να σας δώσω να καταλάβετε τι γινόταν με τους KISS το 1996, αρκεί να σας πω ότι ΟΛΕΣ οι συναυλίες εκείνης της περιοδείας (300 σχεδόν συναυλίες σε διάστημα ενός έτους) ήταν sold-out και δεν υπήρχε εβδομαδιαίο ή μηνιαίο περιοδικό που να μην τους είχε στο εξώφυλλο με εκτενή αφιερώματα... Εκτός από την Ελλάδα φυσικά όπου η καλυψη ήταν (κλασικά) μηδαμινή. Ήταν ένα φαινόμενο και οι KISS ξαναζούσαν την εποχή της απόλυτης δόξας τους (1977-1978)! Πίσω στο Donington...


Κάποιοι από την παρέα επιλέγουν να πάνε να δουν TYPE O NEGATIVE. Εγώ προτιμώ να πάω να φάω τίποτα και να κρατήσω δυνάμεις για KISS. Την ώρα που περίμενα στην ουρά, ακούω ένα θόρυβο ψηλά από πάνω και βλέπω ένα άσπρο ελικόπτερο με το λογότυπο των KISS να μεταφέρει τα μέλη της μπάντας στο χώρο. Πρώτο σοκ! Λίγες ώρες μετά το συγκεκριμένο ελικόπτερο (κι άλλο ένα) θα φώτιζε με προβολείς τον κόσμο ενώ από τα τεράστια ηχεία του Donington θα ακουγόταν η περίφημη εισαγωγή: "Alright, Donington! You wanted the best and you got the best...the hottest band in the world...KISS"! Και κάπου εκεί ο χρόνος σταματά! Paul, Gene, Ace, Peter ξανά μαζί στη σκηνή, ξανά με make-up, ξανά με τις στολές της περιοδείας του "Love gun"...σα να μην είχε περάσει ούτε μία μέρα από τα τέλη του 1979 όταν είχαν βρεθεί για τελευταία φορά μαζί πάνω στη σκηνή. "Deuce", "King of the night time world", "Let me go rock n' roll", "Firehouse"...όλοι οι ύμνοι ακούστηκαν εκείνη την ημέρα και όλο το KISS Army βρισκόταν στον έβδομο ουρανό!

Από τότε είδα κι άλλες φορές τους KISS. Μάλιστα, σε κάποιες από αυτές έπαιξαν καλύτερα. Ωστόσο, πάντα έχει ιδιαίτερη σημασία η πρώτη φορά, έτσι δεν είναι;
Σάκης Νίκας

 

Σχόλια

Διαβάστε επίσης

Συναυλίες τη δεκαετία του '80 - Μια "διαφορετική" άποψη!!!

1 Ιουνίου, 2020 - 11:00 Στέλιος Μπασμπαγιάννης

(Ο Στέλιος Μπασμπαγιάννης, γράφει ένα χιουμοριστικό κείμενο, σχετικά με το τι θα γινόταν με τις συναυλίες, αν υπήρχε κορονοϊός τη δεκαετία του ’80, στην Ελλάδα της «αλλαγής». Οποιαδήποτε...

[περισσότερα]

Η αγαπημένη μου συναυλία (KATATONIA – The Bierkeller Manchester 06/05/2003)

1 Ιουνίου, 2020 - 10:30 Γιώργος Δρογγίτης

Είμαι φανατικός οπαδός των Σουηδών από τότε που άρχισα να μπαίνω στα άδυτα του μεταλλικού ήχου. Ένα και μόνο άκουσμα του “I break” πίσω το 1997, έφτανε για να τρέξω με το πενιχρό χαρτζιλίκι μου και...

[περισσότερα]

Η αγαπημένη μου συναυλία (CULT OF LUNA / SUN OF NOTHING / NATIONAL PORNOGRAFIK, Fuzz Club, 10/01/2009)

29 Μαίου, 2020 - 03:00 Νίκος Ζέρης

Δεν ήταν η πρώτη, ίσως να μην ήταν η καλύτερη, σίγουρα όμως ήταν η συναυλία-ορόσημο που με καθόρισε όσο καμία άλλη όλα αυτά τα χρόνια. Πριν από έντεκα σχεδόν χρόνια, σε μία όχι και τόσο διαφορετική...

[περισσότερα]

Best reunion albums in metal - Part 1

25 Μαίου, 2020 - 10:00 Σάκης Φράγκος

Η ιδέα ήρθε, όταν κάποιο βράδυ, στις διαδικτυακές ραδιοφωνικές εκπομπές μας, έβαλα ένα τραγούδι από το “Tempo of the damned” των EXODUS, που αναλογίστηκα πόσο σπουδαίο reunion άλμπουμ ήταν. Και...

[περισσότερα]

Η αγαπημένη μου συναυλία (LYNYRD SKYNYRD, Royal Albert Hall, 29/10/1997)

25 Μαίου, 2020 - 09:30 Στέλιος Μπασμπαγιάννης

Από τα χρόνια του σχολείου με τον κολλητό μου τον Γιώργο Λογιάδη, λέγαμε ότι αν ποτέ οι LYNYRD SKYNYRD επανασυνδεθούν, θα πηγαίναμε να τους δούμε. Είναι 1997 δουλεύω στην πρώτη μου δουλειά, σχεδόν...

[περισσότερα]