HELLO ME…MEET THE REAL ME: Η ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ GHOST!

25 Ιανουαρίου, 2019 - 15:00

Real Me: Δηλαδή για να έχουμε καλό ρώτημα, ρε μεγάλε, ποιο είναι το καλύτερο άλμπουμ που άκουσες μέσα στο 2018;
Me: Αφού ξέρεις την απάντηση, τι με ρωτάς;

Real Me: Έτσι, θέλω να δω μήπως ήρθες στα συγκαλά σου και άλλαξες γνώμη...
Me: Επειδή είσαι κολλημένος εσύ με τους GHOST πρέπει και εγώ να συμφωνώ με ό,τι λες; Οι τύποι κυκλοφόρησαν δισκάρα και άνετα είναι στην κορυφή των προτιμήσεων μου για φέτος. 

Real Me: Ρε φίλε, δε λέω...ο καθένας ό,τι γουστάρει ακούει αλλά από τη στιγμή που οι PRIEST έβγαλαν τον καλύτερο τους δίσκο ύστερα από το “Painkiller” είναι δυνατό να μου τσαμπουνάς τον παλιοσουηδό με τις μαριονέττες του; 
Me: Το “Firepower” ήταν δισκάρα όντως...δεν διαφωνώ. Απλώς προτιμώ το “Prequelle” και το μοναδικό ταλέντο του Forge.

Real Me: Ποιο ταλέντο; Με δουλεύεις; Ο τύπος έχει ξεπατηκώσει τις μελωδίες και την ατμόσφαιρα των BLUE OYSTER CULT, έχει λανσάρει στους άσχετους ένα ψευδο-σατανιστικό image και τα κομμάτια κοντράρουν στα ίσα τα χιτάκια του Μισέλ Κρετού στα 80’s.
Me: Πρώτον, πάλι καλά που έχουν επιρροές από τους BLUE OYSTER CULT, δεύτερον ούτε οι πρώτοι ούτε οι τελευταίοι είναι που χρησιμοποιούν ένα image και ένα show για την προβολή τους και τρίτο ο Μισέλ Κρετού είναι τεράστιος (και η Sandra μαζί)!

Real Me: Σε λίγο θα μας πεις ότι είναι φανταστική και η Martika! 
Me: Καλά...λέγε τα δικά σου. Να σε ρωτήσω κάτι εγώ τώρα...ξέρεις πολλά συγκροτήματα στην εποχή μας που έχουν καταφέρει μέσα σε λιγότερο από δέκα χρόνια όχι μόνο να εξελίσσονται τόσο εντυπωσιακά αλλά να μιλάει όλος ο κόσμος για αυτούς; Πρόσεχε...μιλάμε για την εποχή του internet όπου η πλειοψηφία του κόσμου ακούει τη μουσική με τελείως διαφορετικό τρόπο σε σχέση με τον τρόπο που τον άκουγε η γενιά σου.


Real Me
: Κοίτα...σε αυτό έχεις ένα δίκιο. Η αλήθεια είναι ότι δεν γίνεται συχνά τόσος ντόρος σήμερα για ένα δίσκο ή ένα νέο συγκρότημα.
Me: «Συχνά»; Πες καλύτερα «σχεδόν ποτέ» και είσαι μέσα. Και όμως οι GHOST τα κατάφεραν.

Real Me: Ναι, ας μην φορούσε ο Hetfield το μπλουζάκι τους τότε στην αρχή και θα σου έλεγα εγώ.
Me: Γιατί φάσκεις και αντιφάσκεις τώρα; Εσύ δεν ήσουν τότε που μου είχες πει πόσο πολύ τους γουστάρεις...τι άλλαξε τώρα;

Real Me: Μα είναι άλλη μπάντα, ρε φίλε! Τότε στο “Opus Eponymous” έπαιζαν metal και είχαν μία σκοτεινή ατμόσφαιρα απολύτως ταιριαστή με τους στίχους. Για να μη σχολιάσω και την εξωφυλλάρα που ήταν βασισμένη στο “Salem’s lot” αλλά θύμιζε αρκετά και την τεχνοτροπία της Hammer Horror. Αριστούργημα! Τώρα παίζουν pop-metal…καμία σχέση με το παρελθόν.
Me: Μα, ρε μεγάλε είναι λογικό. Τότε ξεκινούσαν και είχαν έναν πιο ακατέργαστο ήχο. Τι ήθελες δηλαδή να παραμείνουν κολλημένοι εκεί για να ικανοποιούν τους 300 πρωτοδισκάκηδες σαν και σένα;

Real Me: Όχι ρε...απλώς να συνεχίσουν να είναι ουσιαστικοί και όχι να τα θυσιάζουν όλα στο βωμό των πωλήσεων. Αλλά τότε δεν ήταν σε πολυεθνική...ήταν αλλιώς τα πράγματα.
Me: Δεν λες καλά που έφυγαν από τη Rise Above και συνεχίζουν οι κακομοίρηδες αυτοί να βγάζουν χρήματα από τις επανεκδόσεις του “Opus…”. Αν έμεναν εκεί πιθανότατα δεν θα πουλούσαν τίποτα και φυσικά ούτε λόγος για να τους ξέρει πολύς κόσμος.

Real Me: Λίγοι και καλοί....τέλος πάντων! Πάντως τους βγάζω το καπέλο για τις προσεγμένες τους δουλειές στα video-clips.
Me: Ώπα...καλή κουβέντα για τους GHOST από εσένα...; Δεν το περίμενα...να το προσέξεις αυτό!

Real Me: Άσε ρε...αφού ο τύπος κάνει καλή δουλειά εκεί. Τυφλός είμαι;
Me: Δεν είναι video-clipάρες το “Rats” και το “Dance Macabre”;


Real Me
: Όλα ρε! Αυτό είναι το εξοργιστικό. Σε κάνει να τα βλέπεις και να τα ακούς συνέχεια.
Me: Μεγάλε, παραδέξου το...σου αρέσουν! Απλώς, σαν κλασικός τρουίλας δεν θέλεις να πιστέψεις ότι υπάρχει μία γαμιστερή μπάντα εκεί έξω που την ακούνε χιλιάδες άτομα και όχι μόνο οι κλασικοί 752 στην Ελλάδα και στη Βενεζουέλα! 

Real Me: Βλακείες! Αλλά και το management τους είναι ιδανικό. Support στους METALLICA δεν το λες και λίγο.
Me: Στο ένα σκέλος στην Ευρώπη γιατί στην Αμερική κάνουν headlining tour σε αρένες και μεγάλα αμφιθέατρα ενώ και στις αρχές του 2019 παίζουν στην Ευρώπη με support τους CANDLEMASS.

Real Me: Αλητεία! Ιεροσυλία! 
Me: Τι να κάνουμε, ρε φίλε; Και οι ACCEPT έπαιξαν support στους SABATON ενώ παλιότερα σε ένα Rockwave οι SAVATAGE έπαιξαν κάτω από CRADLE OF FILTH. Η ιστορία δεν συνάδει συχνά με την επικαιρότητα και το πόσο πετυχημένο εμπορικά είναι ένα συγκρότημα σε μία δεδομένη στιγμή. Και εσύ αν ήσουν promoter το ίδιο θα έκανες.

Real Me: Δεν ξέρω τι θα έκανα αλλά το να βλέπεις κατασκευάσματα σαν τους SABATON να είναι πάνω από τους ΘΕΟΥΣ ACCEPT σου ανεβάζει το αίμα στο κεφάλι! 
Me: Μην είσαι υπερβολικός. Η συμβουλή μου είναι να ακούσεις με ανοιχτά αυτιά τη μουσική και θα δεις ότι και οι GHOST έχουν πολλά να σου πουν. Ξεκόλλα και θα δεις ότι έχουν γράψει κομματάρες.

Real Me: Μπορεί...θα δω. 
Me: Να δεις και να ακούσεις! Και σταμάτα να ανεβάζεις συνέχεια βιντεάκια στο facebook κράζοντας σε κάθε σχόλιο τους GHOST. Έχεις καταντήσει γραφικός...δεν το βλέπεις; 


Real Me
: Ό,τι θέλω θα κάνω. Είμαι σε ανοιχτό πόλεμο με το ψεύτικο metal!
Me: Εσύ και ο DeMaio! Ρε...μαζί σου. Και εγώ δεν γουστάρω τις αηδίες τύπου EPICA και όλες αυτές τις τσιρίδες που το παίζουν τραγουδίστριες. Δεν είμαστε στο μέγαρο, κυρά μου...heavy metal ακούμε!

Real Me: Εμ...στα λόγια μου έρχεσαι!
Me: Καθόλου. Απλώς, θέλω να σου δείξω που πρέπει να στρέψεις τα...βέλη σου! Και κάτι τελευταίο: μην παρασύρεσαι από τους εξυπνάκηδες και τους ξερόλες στο facebook. Άκου μόνος σου χωρίς να επηρεάζεσαι και θα ανακαλύψεις πολλά πράγματα.

Real Me: Καλά...πάω να δώσω μία ακόμη ευκαιρία στο “Prequelle” και θα επανέλθω.
Me: Μπράβο, αγόρι μου! Έτσι σε θέλω.

Real Me: Καλά, μη χαίρεσαι! Το “Firepower” παραμένει στην κορυφή του 2018. 
Me: Μωρέ, και μόνο που πας να δώσεις μία ευκαιρία στο “Prequelle” με κάνει περήφανο και ας μην το βάλεις καν στα 20 καλύτερα.

Real Me: Καλά τα λες...πρόσεξε κακομοίρη μου μόνο μη δω να βάζεις το σκουπίδι που έβγαλε ο DeFeis στα καλύτερα της χρονιάς. Ξέρω πόσο κολλημένος είσαι...
Me: Είσαι τρελός; Ακόμη κλαίω τα λεφτά μου!

Real Me: Καλά πήγες και το πήρες...; Τι ρωτάω...αφού τα παίρνεις όλα από τον ταλαίπωρο. Άντε τα ξαναλέμε!

Σάκης Νίκας

Σχόλια

Διαβάστε επίσης

Συναυλίες τη δεκαετία του '80 - Μια "διαφορετική" άποψη!!!

1 Ιουνίου, 2020 - 11:00 Στέλιος Μπασμπαγιάννης

(Ο Στέλιος Μπασμπαγιάννης, γράφει ένα χιουμοριστικό κείμενο, σχετικά με το τι θα γινόταν με τις συναυλίες, αν υπήρχε κορονοϊός τη δεκαετία του ’80, στην Ελλάδα της «αλλαγής». Οποιαδήποτε...

[περισσότερα]

Η αγαπημένη μου συναυλία (KATATONIA – The Bierkeller Manchester 06/05/2003)

1 Ιουνίου, 2020 - 10:30 Γιώργος Δρογγίτης

Είμαι φανατικός οπαδός των Σουηδών από τότε που άρχισα να μπαίνω στα άδυτα του μεταλλικού ήχου. Ένα και μόνο άκουσμα του “I break” πίσω το 1997, έφτανε για να τρέξω με το πενιχρό χαρτζιλίκι μου και...

[περισσότερα]

Η αγαπημένη μου συναυλία (CULT OF LUNA / SUN OF NOTHING / NATIONAL PORNOGRAFIK, Fuzz Club, 10/01/2009)

29 Μαίου, 2020 - 03:00 Νίκος Ζέρης

Δεν ήταν η πρώτη, ίσως να μην ήταν η καλύτερη, σίγουρα όμως ήταν η συναυλία-ορόσημο που με καθόρισε όσο καμία άλλη όλα αυτά τα χρόνια. Πριν από έντεκα σχεδόν χρόνια, σε μία όχι και τόσο διαφορετική...

[περισσότερα]

Best reunion albums in metal - Part 1

25 Μαίου, 2020 - 10:00 Σάκης Φράγκος

Η ιδέα ήρθε, όταν κάποιο βράδυ, στις διαδικτυακές ραδιοφωνικές εκπομπές μας, έβαλα ένα τραγούδι από το “Tempo of the damned” των EXODUS, που αναλογίστηκα πόσο σπουδαίο reunion άλμπουμ ήταν. Και...

[περισσότερα]

Η αγαπημένη μου συναυλία (LYNYRD SKYNYRD, Royal Albert Hall, 29/10/1997)

25 Μαίου, 2020 - 09:30 Στέλιος Μπασμπαγιάννης

Από τα χρόνια του σχολείου με τον κολλητό μου τον Γιώργο Λογιάδη, λέγαμε ότι αν ποτέ οι LYNYRD SKYNYRD επανασυνδεθούν, θα πηγαίναμε να τους δούμε. Είναι 1997 δουλεύω στην πρώτη μου δουλειά, σχεδόν...

[περισσότερα]