New Wave of Traditional Heavy Metal: Έχει μέλλον;

14 Νοεμβρίου, 2013 - 14:45

Αν ο όρος New Wave of Traditional Heavy Metal (NWOTHM) δεν σας είναι οικείος, οφείλω να ξεκινήσω με μια εισαγωγή λέγοντας ότι κάτω από αυτόν τον όρο αυτό, βάζουμε όλες τις μπάντες που αναβιώνουν τον κλασσικό Heavy Metal ήχο των 80’s στη σημερινή εποχή. Και ασφαλώς μιλάω για νέες μπάντες της τελευταίας ίσως δεκαετίας (μάξιμουμ) και όχι για τις «κλασικές» με τις οποίες μεγαλώσαμε. WHITE WIZZARD, ENFORCER, STRIKER, SKULL FIST, CAULDRON είναι μερικά από τα συγκροτήματα που πρωταγωνιστούν του συγκεκριμένου metal κινήματος.whiteqizzard

 

Αφορμή για το άρθρο αυτό ήταν η τουρνέ των WHITE WIZZARD στο Ηνωμένο Βασίλειο, η οποία δεν ολοκληρώθηκε ποτέ. Τα μέλη της μπάντας «πλακώθηκαν» λίγο πριν βγουν στη σκηνή. Ακολούθησε το κλασικό «ξεκατίνιασμα» στα social media και τώρα, φτου κι απ’ την αρχή. Μέχρι και τη Wikipedia έφτασε η χάρη του ξεκατινιάσματος με συγκεκριμένο μέλος της μπάντας να εμφανίζεται με ένα κόκκινο Χ στο πρόσωπο. Όμορφα, έτσι; Και να φανταστεί κανείς ότι η συγκεκριμένη τουρνέ έγινε μετά από συγκομιδή δωρεών μέσω της ιστοσελίδας indiegogo (με στόχο τα $15.000 συγκεντρώθηκαν μόλις $8.195) καθώς δεν υπήρχε χρηματοδότηση από επίσημη πηγή ώστε να πραγματοποιηθεί, κάτι που σε κάνει να αναρωτιέσαι για το τι φταίει και δεν υπάρχει μεγαλύτερη αποδοχή αυτών των συγκροτημάτων δεδομένου ότι πολλά από αυτά έχουν κυκλοφορήσει ποιοτικά albums.

Ακόμη και σε δισκοκριτικές στο διαδίκτυο αλλά και σε έντυπα, υπάρχει μια «ωχ αδελφέ» αντίληψη, αρκετές φορές συνοδευόμενη και από έναν σνομπισμό. Είμαι σίγουρος όμως πως αν ακούγαμε το “Armed to the Teeth” των STRIKER το 1986, την επομένη θα κυκλοφορούσαμε με τεράστια ραφτά STRIKER στην πλάτη, κονκάρδα στο τζιν μπουφάν με τα σκισμένα μανίκια και ο ‘Νίκος ο STRIKER’ θα είχε πολλούς STRIKER κολλητούς…

voltureΣυνεχίζω με το παράδειγμα των WHITE WIZZARD, μιας εκ των γνωστότερων NWOTHM μπαντών. Έφτασαν στο σημείο να μην έχουν το παραμικρό support από την δισκογραφική τους για να προωθήσουν το τελευταίο τους album στην Ευρώπη μέσω κάποιων live. Και αναρωτιέμαι τελικά, αν οι WHITE WIZZARD δεν έχουν αυτή την «πολυτέλεια», θα την έχει κάποια άλλη μπάντα που μόλις έβγαλε το πρώτο της EP και κάνει και μαθαίνει να περπατάει στον χώρο; Δεν είναι τυχαίο που ολοένα και περισσότερα συγκροτήματα αποφασίζουν να πάρουν το έλεγχο στα χέρια τους και να κυκλοφορήσουν μόνοι τα album τους. Ήδη, την επομένη της σχεδόν-διάλυσης των WHITE WIZZARD, ανακοινώθηκε ότι πλέον φεύγουν από τη δισκογραφική που ήταν και δημιουργούν τη δική τους. Στα ίδια χνάρια και οι VOLTURE οι οποίοι εύστοχα μας λένε “Support DIY (Do-It-Yourself) Heavy Metal”. Πωλούν την τελευταία δισκάρα τους από 7$ (και από 7$ και πάνω, βάζετε ότι θέλετε εσείς αν το επιθυμείτε) και μάλιστα διατίθεται ακόμη και σε format ήχου FLAC που είναι ποιότητας ένα προς ένα με αυτή του CD.

enforcerΔεν ξέρω τι φταίει για το παραπάνω. Φαίνεται ότι οι μπάντες πορεύονται σχεδόν μόνες τους. Θέλετε έχουμε γεμίσει metal συγκροτήματα με αποτέλεσμα να υπάρχουν μικρότερα περιθώρια κέρδους λόγω υπερβολικού αριθμού συμβολαίων; Ας επενδύσουν στην ποιότητα και όχι στην ποσότητα γιατί έχει παραγίνει το κακό. Και μην ακούσω ότι έχουν πληγεί οι δισκογραφικές από την πειρατεία. Τη δεκαετία του ‘80 για 1 βινύλιο ή κασέτα που πωλούσαν τα καταστήματα, έγραφαν 20 κασέτες, εννοείται με κέρδος κι εντελώς παράνομα. Δεν συζητάω για την «σπιτική» αντιγραφή. Γεμίζαμε 4-5 κούτες κασέτες για πλάκα. Χώρια που αν σου έδιναν μια κασέτα από το Χ συγκρότημα και η οποία είχε αντιγραφθεί από κασετόφωνο σε κασετόφωνο καμιά εικοσαριά φορές, ανάθεμα και αν καταλάβαινες ποιο είναι το συγκρότημα. Από heavy metal είχε γίνει «μπλακοντέθ»! Ας προβληματιστούν οι υπεύθυνοι των δισκογραφικών για τα πραγματικά αίτια. Γιατί έτσι όπως πάμε, με την απόσυρση των παλαιότερων metal συγκροτημάτων θα μείνουμε με την … κασέτα στο χέρι.

whitewizzard2Μέσα λοιπόν στο παραπάνω πλαίσιο, δηλαδή αυτό όπου οι μπάντες NWOTHM έχουν ελάχιστη ή και καθόλου υποστήριξη από τους «μεγάλους», μπορούμε να δούμε συγκροτήματα με διαφορετική σύνθεση κάθε χρόνο. Πάλι για παράδειγμα θα έχω τους WHITE WIZZARD οι οποίοι σε 6 χρόνια ίσως και να έχουν αλλάξει περισσότερα μέλη από ότι οι BLACK SABBATH σε 44. Ένας από τους λόγους είναι ότι και οι ίδιοι οι μουσικοί δεν βλέπουν μέλλον στη προσωπική τους ζωή ως μέλη ενός συγκροτήματος και προτιμούν να εργαστούν σε μια μόνιμη δουλειά. Είναι λογικό… Αν είναι να σκίζεσαι στα lives και να πρέπει να  συγκεντρωθούν  χρήματα μέσω δωρεών για την πραγματοποίηση τους, τι χρήματα μπορείς να βγάλεις όταν παίζεις σε κλαμπάκια μπροστά σε 100 άτομα στην άλλη γωνιά του πλανήτη με αντίτιμο 500 δολάρια την εμφάνιση για μια πενταμελή μπάντα; Αυτή λοιπόν η αβεβαιότητα δημιουργεί συχνά τριβές μεταξύ των μελών με αποτέλεσμα να γίνεται «της τρελής». Σίγουρα δεν είναι ο μόνος λόγος αλλά σίγουρα είναι ένας από τους βασικότερους.

Συν τοις άλλοις, οι μπάντες αναλαμβάνουν το management μόνοι τους. Τι σημαίνει αυτό; Κλείνω συναυλίες μόνος, κλείνω ξενοδοχεία μόνος, παίρνω τα χρήματα από το live μόνος και πάει λέγοντας… Κι εδώ έρχεται το μεγάλο «ωχ»… Πόσο επαγγελματικά θα φερθούν τα μέλη μεταξύ τους σε τέτοιες περιπτώσεις; Σε αρκετές, καθόλου. Οι WHITE WIZZARD λοιπόν «πλακώθηκαν» γιατί κατηγόρησαν κάποιοι τον μπασίστα και ιδρυτή της μπάντας Jon Leon ότι τους έκλεβε. Άντε βγάλε άκρη. Και για ποιον επαγγελματισμό μιλάμε όταν δεν υπάρχει κανείς να τους συμμορφώσει. Κόπηκε η περιοδεία στη μέση και την επομένη, τρία μέλη χαιρέτησαν…

CAULDRON-BAND-Το παραπάνω έχει αντίκτυπο και στους φίλους των συγκροτημάτων. Ποιας μπάντας να γίνω φίλος όταν δεν υπάρχει η ίδια σύνθεση για πάνω από μερικούς μήνες; Πρόσφατα ο Jon Leon, έγραψε σε σχόλιο στο facebook ότι «φταίνε τα άλλα μέλη». Αυτόματα με χτύπησε ηλεκτροπληξία. Έγραψα το σχόλιό μου, και ανάμεσα σε καμιά 200+ σχόλια επέλεξε να απαντήσει στο δικό μου επειδή απλά δεν περιορίστηκα σε μήνυμα συμπαράστασης-γλειψίματος αλλά «έχωνα γκάζια».  Ουσιαστικά, έλεγα ότι αν έξι χρόνια φταίνε μόνο οι άλλοι τότε φταίει και αυτός που δεν μπορεί να διαλέξει σωστά τους συνεργάτες του. Συν του ότι θα πρέπει να είναι διπλωμάτης (που δεν είναι) και όταν υπάρχουν διαφωνίες θα πρέπει να είναι πάνω από όλα ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΕΣ και να παίξουν πρώτα τα οργανάκια τους μπροστά στο κοινό, και μετά ας παίξουν και όσες μπουνιές θέλουν backstage. Και ολοκλήρωσα λέγοντας πως δεν γίνεται να φταίνε μόνο οι άλλοι. Τι στην ευχή δηλαδή, αυτός είναι η Μαρία Τερέζα και οι άλλοι ο διάολος; Η απάντησή του ήταν ότι σέβεται τα γραφόμενά μου. Έτσι, απλά και λιτά, κάτι που μου έδωσε να καταλάβω ότι και αυτός έχει μερίδιο ευθύνης. Μάλιστα, έτυχε λόγω του μηνύματος να λάβω κι ένα προσωπικό μήνυμα από promoter στην Santa Ana της California ο οποίος διοργάνωσε στο club του τη συναυλία των WHITE WIZZARD, που επιβεβαίωσε τα περί συνεχόμενου πλακώματος και την ξενέρα αρκετών φίλων του συγκροτήματος. Ξέρω, έχω κουράσει με τη συνεχή αναφορά μου στους WHITE WIZZARD αλλά είναι ένα φαεινό παράδειγμα στον χώρο.

Καιρός λοιπόν να μιλήσω και γενικά για τους μεταλλάδες και το πώς βλέπουν τη συγκεκριμένη σκηνή. Εδώ υπάρχουν τρεις κατηγορίες:
-Αυτοί που ναι μεν μαθαίνουν και ακούν τις NWOTHM μπάντες αλλά εξ ορισμού αυτές δεν φτουράνε μια μπροστά στις κλασικές μπάντες που γουστάρουν, είναι αντιγραφείς (παρθενογένεση κανείς;)  και δεν πρόκειται ποτέ να πιάσουν τα παλιά καλά standards. Τι να λέμε τώρα; Ποια NWOTHM μπαντούλα θα πιάσει τους SCORPIONS ρε και θα παίξει σε Αλκαζάρ και Ζωσιμάδες; Πέρα από την πλάκα, καλό είναι να μην είμαστε κολλημένοι στο παρελθόν. Εδώ μπάντες σαν τους JUDAS PRIEST και τους IRON MAIDEN έχουν καταλήξει να βγάζουν album επιεικώς μέτρια (μην χρησιμοποιήσω πιο βαριά λέξη) και κάποιες NWOTHM μπάντες να τους βάζουν τα γυαλιά σε ποιότητα κι εμείς εκεί… Σούπερ οι παλιοί, ξενέρα οι νέοι…

striker-Δεύτερη κατηγορία είναι οι μεταλλάδες «Χλωρίνη Κλινέξ... Αυτή ξέρετε, αυτή εμπιστεύεστε». Με λίγα λόγια ξέρω πέντε-δέκα μπάντες αυτές ακούω και τριγύρω τίποτε.  Ούτε μου καίγεται καρφί ούτε τίποτε. Αυτό είναι και σύνηθες φαινόμενο πλέον. Παλαιότερα θυμάμαι να μοιραζόμαστε την μουσική με τους φίλους κάθε μέρα. Αυτό ήταν το νόημα της ημέρας, ούτε το facebook, ούτε το smartphone μας, ούτε το chat. Να ακούσουμε όσες περισσότερες μπάντες υπήρχαν, όσα περισσότερα metal μουσικά στυλ μπορούσε να χωρέσει η τότε σκηνή και ασφαλώς να χτυπηθούμε με τα φιλαράκια μας. Σήμερα, σιγά μην την ψάξει ο άλλος. Κατεβάζει δέκα albums (γιατί είναι τρεντομοδάτο να κατεβάζουμε), φουλάρει το smartphone και ακούει 15 λεπτά μουσική στο μετρό από Εθνική Άμυνα-Σύνταγμα. Κι αυτά τα 15 λεπτά, είναι τα ίδια albums που άκουγε πριν από 5 χρόνια, απλά τώρα τα βρήκε σε 320kbps ενώ παλαιότερα τα είχε σε 192kbps. Όταν τα βαρεθεί θα τα κατεβάσει και σε FLAC για να τα ακούει για μια ζωή.

-Τέλος μια μειοψηφία μεταλλάδων που προσπαθούν να συνδυάσουν το παλιό με το νέο. Θα πάνε να δουν τους SAXON, θα πάνε να δουν και τους STRIKER. Σίγουρα στραβά υπάρχουν κι εδώ (π.χ. με το να προσπαθείς να ακούσεις τα πάντα  δεν υπάρχει εμβάθυνση στο να γίνουμε fan μια μπάντας και απλά μένουμε στο περιτύλιγμα).
skullfist

Καλό είναι πάντα να θυμόμαστε ότι πολλοί μεγάλοι σιγά-σιγά φεύγουν από τη ζωή, μπάντες διαλύονται ενώ άλλες θα πρέπει να αυτό-αποσυρθούν καθώς φυτοζωούν στη μετριότητα. Στο τέλος τι; Θα μείνουμε να κοιτάμε παλιές φωτογραφίες ζώντας στο παρελθόν ή θα προσπαθήσουμε να ζήσουμε τη ζωή μας όσο πιο έντονα μπορούμε και να χαρούμε το παρόν και το μέλλον με οδηγό πάντα τις νοσταλγικές αναμνήσεις μας;

Θα με ρωτήσετε, ίσως, τι από τα παραπάνω φταίει πιο πολύ. Τσακωμοί σε μπάντες και κοκορομαχίες υπήρχαν πάντα. Ελέω social media σήμερα μαθαίνουμε τα νέα αμέσως. Και στα 80’s έπεφταν οι φάπες σύννεφο. Δεν είναι πρωτόγνωρο φαινόμενο. Υπήρχαν μπάντες μου απλά πέρασαν και δεν ακούμπησαν. Όμως υπήρχαν και αυτές που έφτασαν να παίζουν μπροστά σε 100.000 κόσμο. Οι δισκογραφικές και οι managers σίγουρα στο παρελθόν ήταν πιο γενναιόδωροι καθώς τότε η μουσική ήταν «περίπου» επανάσταση, τουλάχιστο σε ότι αφορά τη μουσική βιομηχανία και την προώθηση της μουσικής. Αλλά δεν ήταν λίγες οι φορές που έπρεπε να είσαι μαριονέτα τους για να πάρεις το κάτι παραπάνω. Τώρα η μουσική είναι απλά μια εξέλιξη οπότε υπάρχει και μια γενικότερη ύφεση, αν θέλετε και μια γενικότερη αίσθηση κορεσμού. Ας ξεχωρίσουν τα ξερά από τα χλωρά και ας προωθήσουν αυτούς που αξίζουν. Πολλές φορές προμοτάρουν πέρα από κάθε λογική τη σαβούρα που ανέφερα πριν έχοντας και αυτοί ένα μερίδιο ευθύνης.

Δυστυχώς όμως πιστεύω ότι την μεγαλύτερη ευθύνη την έχουμε όσοι ακούμε αυτή τη μουσική. Όταν εμείς οι ίδιοι μένουμε κλεισμένοι στο καβούκι συγκροτημάτων του παρελθόντος, πολύ φοβάμαι ότι θα μείνουμε στο τέλος με το καβούκι αυτό και μόνο και θα ακούμε τα ίδια και τα ίδια μέχρι να βαρεθούμε και να «σοβαρέψουμε». Τι κακό υπάρχει στο να ακούσουμε την ίδια μουσική (και προσωπικά πιστεύω πολλές φορές καλύτερη) από «φρέσκες» μπάντες που βγάζουν μια (σχεδόν) εφηβική ενέργεια και αναβιώνουν τις ένδοξες ημέρες του heavy metal; Μήπως επειδή δεν εγγυώνται ένα 100% νοσταλγικό flashback στα 80’s; Ε και λοιπόν; Χώρια δε που με την άγνοιά μας διαμορφώνεται κι ένα συγκεκριμένο κλίμα στην αγορά κάτι που γίνεται αντιληπτό από δισκογραφικές, promoters, τύπο κλπ και γυρνάει μπούμερανγκ. Όπως στρώσαμε λοιπόν θα κοιμηθούμε…

Ειλικρινά δεν υπάρχουν δικαιολογίες. Δεν λέω να ξεχάσουμε ότι ακούμε εδώ και δεκαετίες και να τα παραμερίσουμε σε βάρος των NWOTHM συγκροτημάτων, ούτε να διαγράψουμε τα νοσταλγικά 80’s από τη μνήμη μας και τη καρδιά μας (κάτι τέτοιο είναι ούτως ή άλλως ΑΔΥΝΑΤΟ). Οφείλουμε όμως να εκτιμήσουμε ότι κάποια στιγμή θα πρέπει να ακούσουμε και το νέο και να του δώσουμε μια ευκαιρία αν θέλουμε να μην μείνει το κλασικό heavy metal μια ανάμνηση του παρελθόντος.

Νίκος Ανδρέου

Σχόλια

Άλλα άρθρα του συντάκτη

Διαβάστε επίσης

Επανεκτίμηση δίσκων από κλασικά metal σχήματα: «Αριστουργήματα» ή «σκουπίδια»;

15 Οκτωβρίου, 2018 - 00:30 Rockhard

Τον τελευταίο καιρό, βλέπουμε ότι υπάρχει πολύ έντονο το φαινόμενο στις επετείους κυκλοφορίας δίσκων από αγαπημένα μας συγκροτήματα, να θεοποιούνται δίσκοι οι οποίοι όταν είχαν κυκλοφορήσει,...

[περισσότερα]

Όταν η μουσική βιομηχανία σκοτώνει τις φιλίες

18 Σεπτεμβρίου, 2018 - 11:15 Θοδωρής Κλώνης

Πριν από μερικές ημέρες, σε μία συζήτηση που είχα με τον Abaddon, ιδρυτικό μέλος των VENOM αλλά και των VENOM INC. , μου επιβεβαίωσε με τον τρόπο του αυτό που υποψιαζόμουν, αλλά δεν υπάρχει επίσημη...

[περισσότερα]

MAIDEN 1988 Vs MAIDEN 2018

20 Αυγούστου, 2018 - 00:00 Στέλιος Μπασμπαγιάννης

Η σκόνη από τη συναυλία των IRON MAIDEN έχει καταλαγιάσει. Είναι πια Αύγουστος και πριν μερικές ημέρες και ο τελευταίος παρευρισκόμενος κατάφερε να μετακινηθεί από την Μαλακάσα στην Αθήνα. Η συζήτηση...

[περισσότερα]

Top-10 τραγουδιών χαλάρωσης στις διακοπές!!!

18 Αυγούστου, 2018 - 00:45 Δημήτρης Σειρηνάκης

Φτάσαμε λοιπόν στο προορισμό μας. Τι κάνουμε τώρα; Θέλουμε λίγη ηρεμία μετά το ταξίδι. Να λοιπόν δέκα, όχι τόσο πολύ κλασικά, τραγούδια να τα ακούστε καθώς χαλαρώνετε με μια μπυρίτσα, λεμονάδα,...

[περισσότερα]

10 τραγούδια για την οδήγησή σας στις διακοπές!!!

7 Αυγούστου, 2018 - 16:00 Δημήτρης Σειρηνάκης

Πάτε διακοπές, θα σας προτείνουμε κάποιες λίστες με τραγούδια για την κάθε ξένοιαστη στιγμή σας!  Και επειδή όλα ξεκινάνε από το ταξίδι και δεν έχει σημασία ο προορισμός, αλλά ο δρόμος, σήμερα...

[περισσότερα]