VENOM – “Black Metal” – Worst to best

1 Νοεμβρίου, 2020 - 20:30

Ήρθε και για μένα το πλήρωμα του χρόνου να ασχοληθώ με την συγκεκριμένη στήλη για πρώτη φορά και σίγουρα όχι για τελευταία. Με μεγάλη χαρά λοιπόν θα σας παρουσιάσω ένα άλμπουμ που κυκλοφόρησε σαν σήμερα το 1982. Και δεν μιλάμε για ένα τυχαίο άλμπουμ, αλλά για έναν δίσκο ογκόλιθο που, άθελα του έδωσε το όνομα σε μια ολόκληρη μουσική σκηνή. Κυρίες και κύριοι, το “Black metal” των VENOM.
Σωτήριον έτος 1982. Με τον κόσμο ακόμα να μην έχει προλάβει να συνέλθει από το ντεμπούτο τους, το “Welcome to hell” που κυκλοφόρησε ένα χρόνο νωρίτερα, οι VENOM μπαίνουν στο στούντιο κυριολεκτικά με σπασμένα φρένα. Ο δίσκος ηχογραφείται μέσα σε επτά ημέρες και αν σας φαίνεται λίγο το χρονικό διάστημα, να σας πω μόνο ότι το “Welcome to hell” ηχογραφήθηκε σε τρεις. Χωρίς πολλά-πολλά, πάμε να δούμε μια υποκειμενική αξιολόγηση των κομματιών ενός δίσκου που επηρέασε σε τεράστιο βαθμό τον ακραίο ήχο όπως τον γνωρίζουμε.

The “Black metal” countdown

11. “At war with Satan” (Preview)
Ο επίλογος του δίσκου, που ουσιαστικά αποτελεί τον πρόλογο του επόμενου άλμπουμ τους, του “At war with Satan” που κυκλοφόρησε δυο χρόνια αργότερα. Ουσιαστικά εδώ έχουμε τον Cronos να διηγείται την ιστορία του εν λόγω κομματιού, ενώ στο background ακούγονται ουρλιαχτά και ήχοι από την Κόλαση. Προς το τέλος, ακούγεται η εισαγωγή του ομώνυμου έπους για μερικά δευτερόλεπτα. Ουσιαστικά δεν πρόκειται για κανονικό τραγούδι, καθώς λειτουργεί περισσότερο σαν teaser για την επόμενη τους δουλειά. Hint: Αν προσθέσετε αυτό το preview στο κανονικό κομμάτι, η συνολική διάρκεια είναι λίγο παραπάνω από 21 λεπτά και 12 δευτερόλεπτα. Και όπως έχουν παραδεχτεί και οι ίδιοι οι VENOM, αυτό έγινε εσκεμμένα καθώς είχαν επηρεαστεί με κάποιο διεστραμμένο τρόπο από το “2112” των… RUSH ! Θεόκουλοι, αλλά τουλάχιστον ήξεραν να εκτιμούν την καλή μουσική. 

10. “Teacher’s pet”
Οι VENOM ποτέ δεν έκρυψαν ότι ήταν απίστευτοι χαβαλέδες και πολλά πράγματα δεν τα έπαιρναν και πολύ στα σοβαρά. Το συγκεκριμένο κομμάτι απέχει από την υπόλοιπη evil ατμόσφαιρα του δίσκου και καταπιάνεται με τις ερωτικές περιπτύξεις ενός μαθητή με την καθηγήτρια του.  Η απόλυτη φαντασίωση για πολλούς, παίρνει σάρκα και οστά σε ένα τσιτωμένο όσο και ξεκαρδιστικό κομμάτι. Και αλήθεια, τι θα μπορούσατε να περιμένετε από ένα κομμάτι που οι πρώτοι του στίχοι είναι “Teacher caught me masturbating underneath the desk”. Εντύπωση προκαλεί το bluesy solo του Mantas που όμως κουμπώνει απόλυτα με το κομμάτι.  Έχει ενδιαφέρον για τους μερακλήδες αναγνώστες μας να σημειώσουμε εδώ ότι το “Teacher’s pet” αποτελεί το πρώτο μέρος μιας kinky τριλογίας που συνεχίστηκε με το “Skool daze” στο “Prime evil” το 1989 και ολοκληρώθηκε με το “Playtime” στο “Temples of ice “ το 1991.

9. “Raise the dead”
Πολύ δυναμικό και γρήγορο κομμάτι με μια έντονη punk χροιά που φέρνει στο μυαλό τους MOTORHEAD. Προσωπικά μου θυμίζει λίγο το “Live like an angel”, αυτό όμως δεν αναιρεί το γεγονός ότι είναι μια εξαιρετική σύνθεση. Πολύ ιδιαίτερο riff από τον Mantas που αρχίζει σιγά σιγά να βελτιώνεται εδώ σαν κιθαρίστας και μουσικός ενώ οι υπόλοιποι δύο λεβέντες παραμένουν στον κόσμο τους. Δεν είναι αδιάφορο κομμάτι, δεν είναι όμως και από τα καλύτερα του δίσκου.

8. “Heaven’s on fire” 
Αν στο “ Raise the dead” οι VENOM θύμιζαν MOTORHEAD, εδώ τα πράγματα είναι πιο ξεκάθαρα, καθώς το “Heaven’s on fire” ακούγεται σαν μια πιο διεστραμμένη έκδοση του “Ace of spades”.  Λογικό από μια άποψη , αφού ο Lemmy και η παρέα του επηρέασαν σε μεγάλο βαθμό τους VENOM. Υψηλές ταχύτητες και ένα riff που θα ζήλευε και ο Fast Eddie Clarke. Άκρως συναυλιακό κομμάτι, προορισμένο να προκαλέσει τον απόλυτο πανικό. 

7. “To hell and back”
Από τα πιο σκοτεινά κομμάτια του δίσκου,  ξεκινά με ένα κλασικό VENOM riff που πάνω του ο Cronos και ο Abaddon δίνουν ρέστα. Mid tempo ρυθμός, βαρύ, που φέρνει φαρδιά πλατιά την σφραγίδα του Mantas. Αρκετά υποτιμημένο κομμάτι που ίσως θα του άξιζε υψηλότερη θέση, αλλά η συνέχεια είναι ακόμη καλύτερη.

6. “Leave me in hell”
Για μένα, το alter ego του “To hell and back”, το “Leave me in hell” ανεβάζει λίγο ταχύτητα αλλά δημιουργεί την ίδια σκοτεινή ατμόσφαιρα. Ιδίως στα μέσα του κομματιού όπου οι ταχύτητες εναλλάσσονται, η ατμόσφαιρα είναι εκπληκτική. Το μπάσο του Cronos είναι ισοπεδωτικό και γραπώνει τον ακροατή από τον λαιμό. Το τραγούδι κερδίζει ακόμα περισσότερους πόντους συναυλιακά, όπως θα έχετε διαπιστώσει όσοι το έχετε ακούσει στο “Eine Kleine Nachtmusik”. Πανέμορφο.

5. “Don’t burn the witch”
Μπαίνουμε σιγά σιγά στην τελική ευθεία και τα πράγματα αρχίζουν να ζορίζουν για τον ταλαίπωρο συντάκτη που προσπαθεί να τιθασεύσει τον ενθουσιασμό του και να βάλει τα τραγούδια σε μια σειρά. Στην πέμπτη θέση μπαίνει το “Don’t burn the witch”, το κομμάτι που ουσιαστικά κλείνει αυτό το αριστούργημα. Απίστευτα πωρωτικό τραγούδι που πλέον θεωρείται κλασικό και συγκαταλέγεται άνετα μέσα στις καλύτερες στιγμές τους. Από τα πιο σκοτεινά τους κομμάτια και οπωσδήποτε στις καλύτερες στιγμές του δίσκου. Παρεμπιπτόντως, σύμφωνα με τους SLAYER, είναι από τα τραγούδια που τους επηρέασαν πάρα πολύ στην αρχή της καριέρας τους .

4. “Sacrifice”
Για πολλούς, αλλά και για τον γράφοντα, το “Sacrifice” είναι το πολύ καλά κρυμμένο διαμαντάκι του δίσκου. Ένα κομμάτι που οριακά δεν μπαίνει στην πρώτη τριάδα. Κυριολεκτικά κολασμένο κομμάτι με φανταστικό riff και ισοπεδωτικό tempo. Απλό στη δομή του, ο σκοπός του είναι να προκαλέσει τον όλεθρο και πιστέψτε με, τα καταφέρνει περίφημα. Οι VENOM εδώ ακούγονται πραγματικά ασταμάτητοι και σφυροκοπούν χωρίς έλεος. Hail Satanas. 

Μια μικρή παύση προτού μπούμε στην τελική τριάδα. Πραγματικά δυσκολεύτηκα πάρα πολύ για την τελική κατάταξη. Βλέπετε, δεν μιλάμε μόνο για τα καλύτερα κομμάτια του δίσκου αλλά και για τρία από τα καλύτερα κομμάτια που έχουν γράψει ποτέ οι VENOM. Για μένα και τα τρία κομμάτια είναι ισάξια και αν με ρωτήσετε αύριο, πολύ πιθανόν να έχω αλλάξει τη σειρά τους. Παρακαλώ λοιπόν για την κατανόηση σας και αν τυχόν έχετε ενστάσεις με την σειρά, να ξέρετε ότι δεν θα διαφωνήσω. Πάμε να δούμε και την τελική τριάδα, τυπικά για λόγους κατάταξης, ισάξια στην καρδιά μου. 

3. “Buried alive”
Επηρεασμένο στιχουργικά από τις παλιές ταινίες τρόμου της Hammer Films που έβλεπαν μανιωδώς τότε οι VENOM, το “Buried alive” είναι το πιο βαρύ, πιο σκοτεινό, πιο ατμοσφαιρικό κομμάτι που έχουν γράψει ποτέ. Εφιαλτική εισαγωγή, με τον Cronos να ακούγεται κυριολεκτικά σαν να απαγγέλλει μέσα από τον τάφο, εξελίσσεται σε ένα σχεδόν doom κομμάτι, με μια BLACK SABBATH αίσθηση και ένα πανέμορφο και μελαγχολικό solo από τον Mantas. Το μπάσο είναι πραγματικά οδοστρωτήρας και ομολογώ ότι ακόμα έχει μείνει στο μυαλό μου χαραγμένη η εικόνα του Cronos στο live των VENOM στην Αθήνα το 1997 στο εν λόγω κομμάτι. Αξίζει, τέλος να σημειώσουμε ότι τα φτυαρίσματα που ακούγονται στην εισαγωγή του κομματιού είναι αληθινά καθώς οι VENOM, θέλοντας να δημιουργήσουν μια πιο ρεαλιστική ατμόσφαιρα, έβαλαν στο στούντιο ένα χαρτοκιβώτιο, τοποθέτησαν μέσα του μικρόφωνα και φτυάριζαν μέσα του άμμο που είχαν μεταφέρει σε σακιά, προσπαθώντας να πετύχουν το επιθυμητό αποτέλεσμα, προς απόγνωση των ιδιοκτητών του στούντιο.

2. “Countess Bathory” 
Ο αστικός μύθος θέλει το συγκεκριμένο κομμάτι να σηματοδοτεί την αρχή του τέλους των σχέσεων του Cronos με τον Abaddon. Σύμφωνα με τον Cronos, μια μέρα που ο Abaddon είχε αργήσει στις πρόβες, οι Cronos και Mantas άρχισαν να δουλεύουν το κομμάτι βασισμένο σε κάποια riffs του κιθαρίστα και με την βοήθεια ενός μέλους του road crew στα τύμπανα, και όταν εμφανίστηκε ο Abaddon, το κομμάτι είχε σχεδόν ολοκληρωθεί. Σύμφωνα πάντα με τον Cronos, ο Abaddon ήταν τρομερά εκνευρισμένος που δεν μπορούσε να πιάσει τον ρυθμό του κομματιού και μισούσε το συγκεκριμένο κομμάτι για χρόνια. Από την άλλη ο Abaddon όχι μόνο αρνείται ότι έγιναν έτσι τα πράγματα αλλά ισχυρίζεται ότι το “Countess Bathory” είναι από τα αγαπημένα του VENOM κομμάτια. Γεγονός είναι πάντως ότι από τότε άρχισαν οι προστριβές ανάμεσα τους. Στιχουργικά το κομμάτι ασχολείται με τον μύθο της διαβόητης κόμισσας  Elizabeth Bathory, που είναι σε όλους σας γνωστή. Μουσικά, μιλάμε για μια καταπληκτική σύνθεση, με το opening riff να είναι ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα των VENOM και με ένα φανταστικό break στα μέσα του κομματιού. Δεν είναι τυχαίο που ακόμα και σήμερα το “Countess Bathory” αποτελεί ένα από τα απόλυτα συναυλιακά highlights τους. Εκπληκτικό τραγούδι που θα μπορούσε να βρίσκεται στην κορυφή της λίστας. Και βέβαια, είναι κοινό μυστικό από πού εμπνεύστηκε ο Quorthon όταν έψαχνε όνομα για την μπάντα του, άσχετα αν ισχυριζόταν ότι δεν είχε ακούσει ποτέ του VENOM…

1. “Black metal”
Το απόλυτο έπος. Το κομμάτι από όπου ξεκίνησαν όλα. Το κομμάτι που επηρέασε σε τεράστιο βαθμό τον ακραίο ήχο απλά και μόνο με τον τίτλο του. Έχει διασκευαστεί άπειρες φορές και μόνο αυτό το γεγονός επισημαίνει την βαρύτητα του. Ακόμα και οι ίδιοι οι VENOM έχουν επανεκτελέσει το κομμάτι σε πιο speed thrash ήχο σε μια απίστευτη έκδοση που μπορείτε να βρείτε τόσο στην συλλογή “Speed kills” του 1985 αλλά ακόμα πιο εύκολα σε επανεκδόσεις του  “Black metal” άλμπουμ ως bonus track. Η αλήθεια είναι ότι ο όρος “Black metal” προέκυψε εντελώς τυχαία καθώς οι VENOM έψαχναν να βρουν μια ορολογία που να εκφράζει τον ακραίο ήχο τους και να τους διαφοροποιεί από τις υπόλοιπες μουσικές τάσεις της εποχής. Είμαι σίγουρος ότι ούτε οι ίδιοι ήξεραν ότι εκείνη τη στιγμή έγραφαν ιστορία στο χώρο του metal.  Η εισαγωγή με την πριονοκορδέλα που κουμπώνει με το riff του κομματιού και οι ταχύτητες υψηλών οκτανίων, δεν αφήνουν κανένα περιθώριο αμφισβήτησης για το ποιοι είναι οι Black Metal Gods. Το ίδιο το τραγούδι πραγματικά παίρνει κεφάλια και αν αυτή την εποχή δεν ακούγεται και τόσο extreme, θυμίζω ότι κυκλοφόρησε το 1982. Κανείς άλλος εκτός από τους VENOM δεν έπαιζε τόσο ακραία τότε οπότε φανταστείτε το σοκ όλων, ακόμα και όσων είχαν ακούσει το “Welcome to hell” όταν βρέθηκαν αντιμέτωποι με AYTO….

Αυτή ήταν η παρουσίαση του “Black metal”. Ενός μνημειώδους δίσκου που όχι μόνο αποτελεί παρακαταθήκη στο χώρο αλλά αποδεικνύει περίτρανα για ποιον λόγο  οι VENOM μνημονεύονται ως επιρροή για μια τεράστια λίστα συγκροτημάτων. Love’em or hate ‘em είναι οι ΜΠΑΜΠΑΔΕΣ του ακραίου ήχου και παρόλες τις ατασθαλίες που έχουν κάνει (και πιστέψτε με, είναι πολλές!) αυτό δεν μπορεί να τους το στερήσει κανείς. Μέχρι την επόμενη φορά…
LAY DOWN YOUR SOUL TO THE GODS ROCK `N' ROLL !
Θοδωρής Κλώνης

Σχόλια

Διαβάστε επίσης

KREATOR – “Enemy of God” – Worst to best

10 Ιανουαρίου, 2021 - 03:00 Γιάννης Σαββίδης

Εδώ μιλάει το βίωμα πάλι, κύριες και κύριοι. Εδώ πάλι η καρδιά χτυπάει δυνατά. Και αυτό διότι γυρίζουμε στον δίσκο που, μαζί με τον διάδοχο του, αποτέλεσαν την αφετηρία μου στον μαγικό κόσμο των θεών...

[περισσότερα]

THE INSIDER – 20 unknown stories about “1984” by VAN HALEN

9 Ιανουαρίου, 2021 - 02:45 Δημήτρης Σειρηνάκης

Έκτο άλμπουμ για τους VAN HALEN που επιζητούν ακόμα την καταξίωση και την μεγάλη επιτυχία στην Αμερική όσο κι αν τη πήγαιναν πολύ καλά ήταν μέχρι τότε! Ύστατή προσπάθεια και πολύ πετυχημένη με τον...

[περισσότερα]

Even the reaper dies... R.I.P. Alexi Laiho

5 Ιανουαρίου, 2021 - 13:00 Δημήτρης Μπούκης

Ο Alexi Laiho, ένας κιθαρίστας που κατάφερε να γίνει ένας Guitar God, αλλά γνωστός και ως ο εμβληματικός frontman των CHILDREN OF BODOM, έφυγε τόσο ξαφνικά από την ζωή, σε ηλικία μόλις 41 ετών. Είναι...

[περισσότερα]

JUDAS PRIEST - "Defenders of the faith" - Worst to best

4 Ιανουαρίου, 2021 - 02:30 Δημήτρης Τσέλλος

Ααα… τα 80s! Η δεκαετία της παντοκρατορίας του heavy metal. Των μεγάλων καλλιτεχνών, των ακόμη μεγαλύτερων δίσκων, των ΑΚΟΜΗ μεγαλύτερων συναυλιών. Μια τέτοια είχε μόλις τελειώσει, στις 29 Μαΐου 1983...

[περισσότερα]

VENOM – “Welcome to hell” – Worst to best

21 Δεκεμβρίου, 2020 - 00:45 Θοδωρής Κλώνης

Μέρες χαράς, μέρες γιορτής πλησιάζουν. Ελάτε λοιπόν μαζί μου και ας καθίσουμε όλοι μαζί γύρω από το Χριστουγεννιάτικο δέντρο. Θα σας διηγηθώ μια μικρή, μαγική ιστορία ενός δίσκου που κυκλοφόρησε τον...

[περισσότερα]