AC/DC – “Power Up” (Columbia/Sony)

13 Νοεμβρίου, 2020 - 03:15

Δεν ξέρω αν είναι εύκολο ή δύσκολο να παρουσιάσει κανείς έναν καινούργιο δίσκο από ένα γκρουπ του βεληνεκούς των AC/DC. Αν θέλω να είμαι απόλυτα ειλικρινής, τούτο εδώ το κείμενο, λοιπόν, θα μπορούσε να γράφει απλά το εξής: Οι AC/DC έβγαλαν τον 17ο δίσκο της καριέρας τους, έξι χρόνια μετά το “Rock or bust”, τον πρώτο τους χωρίς τον συνιδρυτή και ραχοκοκαλιά του σχήματος, Malcolm Young. Δεν καλύπτεστε; Χρειάζεται να διαβάσετε πολλά παραπάνω πράγματα;

Αν είναι κάτι που μου αρέσει στην μουσική που ακούω, είναι να είναι περιπετειώδης και τα συγκροτήματα να μη μένουν στάσιμα, να μην παίζουν τα ίδια. Αυτό ισχύει για ΟΛΑ τα άλλα γκρουπ ΕΚΤΟΣ από τους AC/DC (και τους MOTORHEAD μέχρι πριν λίγα χρόνια που δισκογραφούσαν). Από τους AC/DC, θέλω (ή μάλλον απαιτώ) να ακούω AC/DC. Καταλαβαινόμαστε, έτσι; Αυτό το ακούγομαι-απλό-αλλά-τράβα-παίξε-με-όπως-εγώ rock n’ roll που μόνο ο Angus Young και η παρέα του μπορούν να μας προσφέρουν σ’ αυτόν τον βαθμό. Μη μου πείτε πως όταν ακούσατε το “Shot in the dark”, το πρώτο δείγμα γραφής από το “Power up”, δεν είπατε κάτι του τύπου «Ναι, ρε γαμώτο» ή «Πως τα καταφέρνουν ακόμα τόσο καλά»;

Ο Angus βούτηξε σε παλιά κομμάτια που είχε γράψει με τον αδερφό του, Malcolm και μας τα πετάει στη μούρη, έτσι για να γουστάρουμε. Υπάρχει δηλαδή κάποιος που να του αρέσουν έστω κι επιδερμικά οι AC/DC και να μη νιώσει λίγο …“Thunderstruck”, με το εναρκτήριο “Realize”; Εγώ, δεν το συζητάω, πωρώθηκα τρομερά με το “Demon’s fire”, που ξεκινά λες και ακούς τον Neil Fallon των CLUTCH και συνεχίζει στο ύφος του “Safe in New York city”. Εκτός των άλλων, επειδή είναι πάρα πολύ μεγάλη η πιθανότητα να είναι το τελευταίο τους στούντιο άλμπουμ, ήθελα να ακούσω πως κλείνει και το “Code red”, έχει ένα διαβολεμένο “Back in black” feeling μέσα του, που μ’ έκανε να χαμογελάσω γλυκόπικρα. 

Μιλάμε για έναν δίσκο που δημιουργήθηκε ενώ ο Brian Johnson μόλις είχε καταφέρει να ξεπεράσει το πολύ σοβαρό πρόβλημα που είχε με την ακοή του (κι έφερε προσωρινό αντικαταστάτη του για αρκετές συναυλίες τον Axl Rose), ο Phil Rudd αντιμετώπιζε πολύ σοβαρά προβλήματα με το νόμο (και θα έλεγα ότι τη γλίτωσε φθηνά), ο Cliff Williams είχε κι αυτός προβλήματα υγείας και του ήταν αδύνατο να συνεχίζει να περιοδεύει, ο Malcolm Young είχε πεθάνει, όπως και ο τρίτος (ο μεγαλύτερος) αδερφός της οικογένειας Young, ο George, που ήταν παραγωγός σε πολλά άλμπουμ της πρώτης περιόδου του σχήματος. 

Όταν ένα συγκρότημα, αυτού του βεληνεκούς, φτάνει στο σημείο να μπαίνει στο στούντιο να ηχογραφήσει δίσκο κάτω από τέτοιες συνθήκες, λοιπόν, είναι απολύτως βέβαιο πως κάτι σημαντικό έχει να μας πει. Και η συνολική αίσθηση που μου αφήνει, είναι παρόμοια με του “Black ice”, ο οποίος ήταν ένας εξαιρετικός δίσκος, ιδιαίτερα αν συνυπολογίσει κανείς ότι οι AC/DC έχουν σχεδόν τα χρόνια μου. Το “Power up”, είναι AC/DC από την αρχή μέχρι το τέλος. Με ότι αγαπήσαμε σ’ αυτούς. Θέλετε κάτι παραπάνω;

8 / 10

Σάκης Φράγκος

 

Σχόλια

Διαβάστε επίσης

SODOM – “Genesis XIX” (SPV / Steamhammer) (ομαδική κριτική)

20 Νοεμβρίου, 2020 - 15:15 Rockhard

Οι Γερμανοί thrashers, SODOM, τέσσερα χρόνια μετά την προηγούμενη δισκογραφική τους προσπάθεια, ως τετράδα πλέον, με τον Frank Blackfire στην κιθάρα μετά από πάρα πολλά χρόνια, επιστρέφουν με το “...

[περισσότερα]

DREAM THEATER – “Distant Memories – Live in London” (Inside Out)

20 Νοεμβρίου, 2020 - 15:00 Σάκης Φράγκος

Υπάρχει πολύς κόσμος εκεί έξω που γνωρίζει πόσο βλαμμένος είμαι με τους DREAM THEATER. Από την άλλη όμως, δεν έχω διστάσει να τους κριτικάρω και μάλιστα έντονα σε σχέση με διάφορες κινήσεις τους που...

[περισσότερα]

BLACK FATE – “Ithaca” (Rockshots Records)

19 Νοεμβρίου, 2020 - 15:15 Σάκης Φράγκος

…ή αλλιώς «έτσι γ@@@ει η Λάρισα». «Τσκ τσκ», θα πείτε. «Μαζέψτε τη γλώσσα σας κύριε Φράγκο». Κι εγώ θα απαντήσω: «έχετε ακούσει το “Ithaca” των BLACK FATE; Αν όχι, έχετε το δικαίωμα να παραμείνετε...

[περισσότερα]

BLACK SABBATH – “Vol. 4 (Redux)” (Magnetic Eye Records)

19 Νοεμβρίου, 2020 - 15:15 Γιάννης Παπαευθυμίου

Η Αμερικάνικη εταιρία έχει κάνει και άλλες “αναβιώσεις” κάποιων σπουδαίων δίσκων του παρελθόντος, και πλέον στην σειρά ακολουθεί στη θρυλικό τέταρτο album των αρχιερέων του heavy metal από το...

[περισσότερα]

SOULBURN - “Noa's D'ark” (Century Media)

19 Νοεμβρίου, 2020 - 15:00 Γιάννης Σαββίδης

Η Ολλανδική σκηνή φέτος, τα πάει πραγματικά καλά, και αυτό μόνο καλό είναι. Σε μια χρονιά που το λιγότερο καλό είναι το νέο GOD DETHRONED (καλός δίσκος, μη λέμε ότι θέλουμε), το τελευταίο THANATOS...

[περισσότερα]