THE ANSWER –“Solas” (Napalm)

6 Οκτωβρίου, 2016 - 16:15

Όταν έχεις φτάσει στο πέμπτο άλμπουμ και σε θεωρούν ακόμη την μεγάλη ελπίδα, υπάρχει κάποιο πρόβλημα, είτε στους «κριτικούς», είτε στους ακροατές, είτε -το πιθανότερο- στο σχήμα. Οι Ιρλανδοί THE ANSWER έρχονται πλέον στο έκτο στούντιο άλμπουμ τους, να κάνουν αυτό που θέλουν και όχι αυτό που τους επιβάλλουν οι εταιρίες και η ανάγκη για αναγνώριση και επιτυχία. Η γέννηση του γιου του τραγουδιστή πρόωρα με πολλά προβλήματα υγείας και η αβεβαιότητα για το μέλλον των THE ANSWER, οδήγησε σε ένα άλμπουμ, διαφορετικό, πολύ πιο βαθύ και συναισθηματικό και δημιουργικά ελεύθερο.

Το πρώτο μισό του άλμπουμ έχει έντονες τις επιρροές από την ανεξάρτητη Βρετανική κιθαριστική rock σκηνή των 90’s όσο και από τις πιο ακουστικές περιόδους των LED ZEPPELIN. Τα τραγούδια σε υπνωτίζουν με τους νωχελικούς ρυθμούς τους αλλά ταυτόχρονα σε μαγνητίζουν με την αίσθηση της μελωδίας που τα διακατέχει. Η κέλτικη μουσική συναντά το κλασικό rock και την Βρετανική folk των 60’s, μέσα από το πρίσμα της ανεξάρτητης σκηνής των 90’s. Ένα χαρμάνι ακαταμάχητο, όσο και περίεργο όταν το ακούς από τους επιγόνους των LED ZEPPELIN. Στο δεύτερο μέρος επιστρέφουν στα γνώριμα μονοπάτια του κιθαριστικού rock , με επιρροές από AC/DC, AEROSMITH, LED ZEPPELIN, με τραγούδια δυναμικά, φωνακλάδικα, αλλά χωρίς την αίσθηση της πραγματικής επιτυχίας.

Όσοι είχαμε παρακολουθήσει τους THE ANSWER στο Gagarin στα πλαίσια της περιοδείας για το πρώτο άλμπουμ τους, είδαμε ένα σχήμα, με διάθεση και ένα τραγουδιστή που δεν είχε αποφασίσει που θα κινηθεί ή μέχρι που μπορεί να φτάσει. Όταν άνοιξαν για τους AC/DC στο Ολυμπιακό στάδιο της Αθήνας, φάνηκε ότι θα ήταν πάντα ένα μεγάλο όνομα της μικρής κατηγορίας. Σήμερα τολμάνε να κάνουν αυτό που τους εκφράζει και να χρωματίσουν τον ήχο τους, με περισσότερα ακουστικά όργανα, διευρύνοντας το στυλ τους κι εξυπηρετώντας περισσότερο την μονοκόμματη φωνή του Cormac Neeson που αν και ζεστή και γήινη, δεν έχει τις ψηλές νότες του Plant ή την αλητεία του Tyler. Όμως το θάρρος να μπολιάσεις ένα κλασικό ροκ ήχο με πιο μοντέρνες επιρροές θυμίζοντας RIFF, THESOUTH προσπαθώντας να απελευθερωθείς από τους περιορισμούς των περιοδικών και των εταιριών, αξίζει μια αναγνώριση. Τραγούδια σαν τα “Solas”, “Thief of light”, “Beautiful world” δείχνουν ένα δρόμο που ίσως κάνει τους THE ANSWER αξιομνημόνευτους. Αλλιώς θα είναι πάντα το σχήμα με τις καλές κριτικές και τις ελάχιστες ακροάσεις. Το άλμπουμ χρειάζεται τις ακροάσεις του, αλλά θα σας αποζημιώσει, σαν κάθε καλό άλμπουμ κλασικού ροκ. Το “Solas” είναι ένα μεγάλο και θαρραλέο βήμα προς τον σωστό δρόμο.

7,5 / 10

Στέλιος Μπασμπαγιάννης

Σχόλια

Διαβάστε επίσης

SLAYER – “The repentless killogy” (Nuclear Blast)

6 Δεκεμβρίου, 2019 - 09:45 Γιάννης Σαββίδης

Μετά από το κείμενο που εστιάσαμε στο παρελθόν και στο “World painted blood” (2009), μεταφερόμαστε στο παρόν, το 2019, όπου οι SLAYER, αυτήν τη στιγμή που μιλάμε, έδωσαν την τελευταία τους συναυλία...

[περισσότερα]

SODOM – “Out of the frontline trench” (SPV/Steamhammer)

5 Δεκεμβρίου, 2019 - 14:00 Σάκης Νίκας

Δεν σας κρύβω, ότι είχα τις επιφυλάξεις μου όταν ο Angelripper πήρε την απόφαση να αλλάξει ριζικά τη σύνθεση των SODOM και να προσθέσει έναν επιπλέον κιθαρίστα, προκειμένου να δώσει μεγαλύτερο όγκο...

[περισσότερα]

BOMBUS - “Vulture culture” (Century Media)

5 Δεκεμβρίου, 2019 - 14:00 Κώστας Αλατάς

Με τους Σουηδούς BOMBUS, είχα έρθει σε επαφή, λόγω του κιθαρίστα των BURST, Jonas Rydberg, ο οποίος και είχε αποτελέσει μέλος τους στο “The poet and the parrot”, το δεύτερο full-length άλμπουμ τους...

[περισσότερα]

STEEL PANTHER - “Heavy metal rules” (Steel Panther Inc)

5 Δεκεμβρίου, 2019 - 13:45 Δημήτρης Σειρηνάκης

Θα προσπαθήσω να είμαι άμεσος και απλά κατανοητός. Δεν ξέρω αν φταίει η ηλικία μου, θεωρώ πως όχι, αλλά έφτασα να θεωρώ τους STEEL PANTHER σαν ένα κακόγουστο αστείο. ΟΚ, μου άρεσαν όταν...

[περισσότερα]

LINDEMANN – “F & M” (Universal/Vertigo)

2 Δεκεμβρίου, 2019 - 11:45 Γιώργος Δρογγίτης

Μετά τη δισκάρα (ύστερα από πολλά χρόνια), που έβγαλαν φέτος οι RAMMSTEIN, ήρθε η ώρα για τη δεύτερη δισκογραφική δουλειά του ιδιόρρυθμου frontman της γερμανικής μεγαμπάντας, Till Lindemann, με τίτλο...

[περισσότερα]