THE ANSWER –“Solas” (Napalm)

6 Οκτωβρίου, 2016 - 16:15

Όταν έχεις φτάσει στο πέμπτο άλμπουμ και σε θεωρούν ακόμη την μεγάλη ελπίδα, υπάρχει κάποιο πρόβλημα, είτε στους «κριτικούς», είτε στους ακροατές, είτε -το πιθανότερο- στο σχήμα. Οι Ιρλανδοί THE ANSWER έρχονται πλέον στο έκτο στούντιο άλμπουμ τους, να κάνουν αυτό που θέλουν και όχι αυτό που τους επιβάλλουν οι εταιρίες και η ανάγκη για αναγνώριση και επιτυχία. Η γέννηση του γιου του τραγουδιστή πρόωρα με πολλά προβλήματα υγείας και η αβεβαιότητα για το μέλλον των THE ANSWER, οδήγησε σε ένα άλμπουμ, διαφορετικό, πολύ πιο βαθύ και συναισθηματικό και δημιουργικά ελεύθερο.

Το πρώτο μισό του άλμπουμ έχει έντονες τις επιρροές από την ανεξάρτητη Βρετανική κιθαριστική rock σκηνή των 90’s όσο και από τις πιο ακουστικές περιόδους των LED ZEPPELIN. Τα τραγούδια σε υπνωτίζουν με τους νωχελικούς ρυθμούς τους αλλά ταυτόχρονα σε μαγνητίζουν με την αίσθηση της μελωδίας που τα διακατέχει. Η κέλτικη μουσική συναντά το κλασικό rock και την Βρετανική folk των 60’s, μέσα από το πρίσμα της ανεξάρτητης σκηνής των 90’s. Ένα χαρμάνι ακαταμάχητο, όσο και περίεργο όταν το ακούς από τους επιγόνους των LED ZEPPELIN. Στο δεύτερο μέρος επιστρέφουν στα γνώριμα μονοπάτια του κιθαριστικού rock , με επιρροές από AC/DC, AEROSMITH, LED ZEPPELIN, με τραγούδια δυναμικά, φωνακλάδικα, αλλά χωρίς την αίσθηση της πραγματικής επιτυχίας.

Όσοι είχαμε παρακολουθήσει τους THE ANSWER στο Gagarin στα πλαίσια της περιοδείας για το πρώτο άλμπουμ τους, είδαμε ένα σχήμα, με διάθεση και ένα τραγουδιστή που δεν είχε αποφασίσει που θα κινηθεί ή μέχρι που μπορεί να φτάσει. Όταν άνοιξαν για τους AC/DC στο Ολυμπιακό στάδιο της Αθήνας, φάνηκε ότι θα ήταν πάντα ένα μεγάλο όνομα της μικρής κατηγορίας. Σήμερα τολμάνε να κάνουν αυτό που τους εκφράζει και να χρωματίσουν τον ήχο τους, με περισσότερα ακουστικά όργανα, διευρύνοντας το στυλ τους κι εξυπηρετώντας περισσότερο την μονοκόμματη φωνή του Cormac Neeson που αν και ζεστή και γήινη, δεν έχει τις ψηλές νότες του Plant ή την αλητεία του Tyler. Όμως το θάρρος να μπολιάσεις ένα κλασικό ροκ ήχο με πιο μοντέρνες επιρροές θυμίζοντας RIFF, THESOUTH προσπαθώντας να απελευθερωθείς από τους περιορισμούς των περιοδικών και των εταιριών, αξίζει μια αναγνώριση. Τραγούδια σαν τα “Solas”, “Thief of light”, “Beautiful world” δείχνουν ένα δρόμο που ίσως κάνει τους THE ANSWER αξιομνημόνευτους. Αλλιώς θα είναι πάντα το σχήμα με τις καλές κριτικές και τις ελάχιστες ακροάσεις. Το άλμπουμ χρειάζεται τις ακροάσεις του, αλλά θα σας αποζημιώσει, σαν κάθε καλό άλμπουμ κλασικού ροκ. Το “Solas” είναι ένα μεγάλο και θαρραλέο βήμα προς τον σωστό δρόμο.

7,5 / 10

Στέλιος Μπασμπαγιάννης

Σχόλια

Διαβάστε επίσης

BPMD – “American made” (Napalm)

20 Ιουλίου, 2020 - 17:30 Σάκης Φράγκος

Δεν έχω πολλά λόγια να πω γι’ αυτό το άλμπουμ διασκευών από τους BPMD, την μπάντα που δημιούργησαν οι Bobby Blitz (OVERKILL), Mike Portnoy (SONS OF APOLLO, THE WINERY DOGS, ex-DREAM THEATER), Mark...

[περισσότερα]

PRIMAL FEAR - “Metal commando” (Nuclear Blast Records)

13 Ιουλίου, 2020 - 08:45 Δημήτρης Τσέλλος

Θυμάμαι το 1998 λες και ήταν χθες. Ο Ralph Scheepers, μόλις είχε χάσει τη θέση του τραγουδιστή των JUDAS PRIEST από τον Tim Owens (αδίκως, δικαίως, μικρή σημασία έχει πλέον) και ήθελε να αποδείξει...

[περισσότερα]

MIKE LE POND’S SILENT ASSASSINS - “Whore of Babylon” (Silver Lining Music)

10 Ιουλίου, 2020 - 09:45 Δημήτρης Τσέλλος

O γητευτής του μπάσου, Michael Anthony LePond III (ο τρίτος δηλαδή), είμαι σίγουρος πως δεν χρειάζεται ιδιαίτερες συστάσεις. SYMPHONY X, ROSS THE BOSS, ETERNITY’S END, HEATHEN’S RAGE, DISTANT THUNDER...

[περισσότερα]

SOLID FAITH – “The eternal quest” (Alone Records)

9 Ιουλίου, 2020 - 16:00 Σάκης Φράγκος

Το “Images and words” των DREAM THEATER υπήρξε ένα άλμπουμ που άλλαξε τις ισορροπίες στο heavy metal στα 90s κι έκανε πολλούς μουσικούς να μελετήσουν περισσότερο τα όργανά τους και να ξεκινήσουν να...

[περισσότερα]

VENOM – “Sons of Satan” (BMG)

9 Ιουλίου, 2020 - 12:00 Θοδωρής Κλώνης

“ Όχι άλλη συλλογή VENOM!” , θα μπορούσε να αναφωνήσει κανείς, ως άλλος Νίκος Κούρκουλος στο “Ορατότης μηδέν”, βλέποντας την κριτική του συγκεκριμένου δίσκου. Είναι όμως έτσι τα πράγματα;  Όχι...

[περισσότερα]