ARMAGEDDON – "Captivity & Devourment" (Listenable Records)

26 Ιανουαρίου, 2015 - 07:45

O Chris Amott, είναι αυτό που λέμε ο «φτωχός συγγενής», καθώς όλα αυτά τα χρόνια βρίσκεται στη σκιά του μεγάλου αδερφού του, Michael Amott (ARCH ENEMY, SPIRITUAL BEGGARD).

Ξεκινώντας να παίζει κιθάρα εμπνευσμένος από την τότε μπάντα του αδερφού τους, τους CARCASS, το 1995 ιδρύει τους ARCH ENEMY μαζί με τον αδερφό του, αλλά και πάλι αυτό δεν του ήταν αρκετό. Έτσι, το 1997 ξεκινάει ένα side project, τους ARMAGEDDON (πρέπει να είναι το πλέον χρησιμοποιημένο όνομα για συγκρότημα), με τους οποίους κυκλοφορεί 3 δίσκους, με τον καθένα να είναι τελείως διαφορετικός από τον άλλο μουσικά, είτε παίζοντας melodic death metal, είτε power, είτε heavy rock. Το 2002 τους διαλύει, για να φύγει και από τους ARCH ENEMY το 2005, αφού δεν “ένιωθε τη μπάντα” όπως είχε δηλώσει. Ξαναγυρνάει το 2007, αλλά το 2012 φεύγει για δεύτερη φορά και ξαναδημιουργεί τους ARMAGEDDON.

13 χρόνια μετά το πάρα πολύ καλό τελευταίο τους άλμπουμ, “Three” (ακούστε το), οι ARMAGEDDON, κυκλοφορούν το τέταρτο κατά σειρά άλμπουμ τους, με τίτλο “Captivity & devourment και για ακόμη μία φορά με τελείως νέο lineup, κάτι που δεν είναι περίεργο, αφού κάθε δίσκος τους είχε και διαφορετικό lineup.

Εδώ, ο Amott μάλλον προσπαθεί να παίξει αυτό που έχουν ξεχάσει ή απλά δε θέλουν να παίζουν οι ARCH ENEMY τα τελευταία πολλά χρόνια. Ο ήχος θυμίζει έντονα τη μεσαία περίοδο των ARCH ENEMY, αλλά έχοντας και κάποιες μικρότερες επιρροές από συγκροτήματα όπως οι HYPOCRISY και οι (παλιοί) CHILDREN OF BODOM. Με έντονο «αέρα» από τέλη 90s με αρχές 00s, το άλμπουμ δεν πιάνει ιδιαίτερες ταχύτητες, groove-άρει πολύ, έχει λυρισμό και μελωδία, αλλά και μία πιο progressive αισθητική σε κάποια κομμάτια. Η μελωδία δεν είναι όπως στους ARCH ENEMY του σήμερα, που είναι το πρωταρχικό μέλημα της μπάντας και βγαίνει «μπροστά», αλλά υπάρχει, στηρίζει τα κομμάτια και «ανοίγει» σημεία σε πολλές στιγμές. Mid tempo κυρίως, σκοτεινή ατμόσφαιρα χωρίς πλήκτρα όμως και ένας Chris Amott που αποδεικνύει και πάλι πως πρόκεται για έναν εξαιρετικό κιθαρίστα, γράφοντας εκτός των riffs και κάποια υπέροχα solos. Τα φωνητικά είναι κυρίως brutal και μάλιστα πολύ καλά, δουλειά του Matt Hallquist (UNDER A SERPENT SUN), ο οποίος παρεπιπτόντως, έγραψε στο δίσκο και στα τέλη του 2014 αποτέλεσε (τι πρωτότυπο) παρελθόν από το συγκρότημα. Υπάρχουν και 3 κομμάτια στα οποία ο Amott κάνει καθαρά φωνητικά, δείχνοντας πως το έχει ακόμα εξαιρετικά (άλλωστε στο “Three” είχε καθαρά μόνο και τα είχε κάνει αυτός), μπορώντας ίσως να τα χρησιμοποιήσει περισσότερο στο δίσκο.

Όλα τα κομμάτια του δίσκου έχουν λόγω ύπαρξης σε αυτόν, χωρίς κάποιο να υστερεί ιδιαίτερα έναντι σε άλλο, με προεξέχοντα το up tempo κυρίως και με λυρικό ρεφρέν “Locked in”, το up tempo groove-άτο και με το ρεφραίν με καθαρά φωνητικά “Rendition”, το “Thanatron” με την υπέροχη εισαγωγή με ακουστικές κιθάρες και το mid και σκοτεινό groove του, το up tempo “The watcher” (επίσης με διπλά φωνητικά), το “Equalizer” (πάλι με διπλά φωνητικά) με την ποικιλομορφία του και τις έξυπνες ακουστικές κιθάρες μέσα στο riffing. Ειδική μνεία στο “Fugitive dust”, που συνδυάζει τους GOTTHARD (!!!) του “Anytime, anywhere”, με τους CHILDREN OF BODOM του “Everytime I die” ή τους HYPOCRISY του “Eraser” σε ύφος.

Χωρίς να κυκλοφορεί κάποια δισκάρα, αλλά ένα μεστό άλμπουμ με ωραία παιξίματα και τραγούδια, χωρίς fillers, ο Chris Amott αποδεικνύει για ακόμη μία φορά ότι είναι ένας εξαιρετικά ταλαντούχος μουσικός, ο οποίος όμως, μάλλον αδικεί τον εαυτό του όλα αυτά τα χρόνια. Οι απογοητευμένοι οπαδοί των ARCH ENEMY, πρέπει να το ακούσουν πάντως! Είναι επίσης, μία ευκαιρία να γνωρίσει κάποιος μία μπάντα που κάθε άλμπουμ της αξίζει και ας είναι τελείως διαφορετικό.

7.5/10

Φραγκίσκος Σαμοΐλης

Σχόλια

Διαβάστε επίσης

GENTIHAA – “Reverse Entropy” (Symmetric Records)

16 Σεπτεμβρίου, 2019 - 17:00 Δημήτρης Μπούκης

Μία πολύ ευχάριστη έκπληξη περιμένει την ελληνική σκηνή και λέγεται GENTIHAA. Αν δεν σας λέει κάτι το όνομα είναι λογικό και αυτό γιατί το συγκρότημα πραγματοποιεί το πρώτο του βήμα σε λίγες ημέρες...

[περισσότερα]

ALICE COOPER – “Breadcrumbs” (earMusic)

16 Σεπτεμβρίου, 2019 - 17:00 Σάκης Νίκας

Υπάρχουν ελάχιστοι καλλιτέχνες που χαίρουν καθολικής εκτίμησης και ταυτόχρονα οι ίδιοι παραμένουν απίστευτα προσγειωμένοι και δεν ξεχνούν ποτέ από πού ξεκίνησαν και ποιες είναι οι ρίζες τους. Ο Alice...

[περισσότερα]

SLADE – “Feel the Noize – The Singlez Box!” (BMG)

16 Σεπτεμβρίου, 2019 - 16:45 Σάκης Φράγκος

Νομίζω ότι είναι απόλυτα φυσιολογική η πρώτη επαφή που είχα με τους SLADE, έστω κι έμμεσα… Πολύ πιτσιρικάς, γύρω στο 1984, ένα από τα πρώτα rock/hard ακούσματα που είχα, ήταν η διασκευή στο “Cum on...

[περισσότερα]

O.Y.D. - “Indigo” (Ikaros Records)

8 Σεπτεμβρίου, 2019 - 10:30 Νίκος Ζέρης

Δεύτερος δίσκος για τους O.Y.D., και αναρωτιέμαι αν έχω απομακρυνθεί τόσο από τα μουσικά δρώμενα της πόλης μας, ή αν το συγκρότημα κράτησε τον πρώτο δίσκο για τον εαυτό του. Οι ONE YEAR DELAY...

[περισσότερα]

ATLANTEAN KODEX - “The Course of Empire” (Ván Records)

6 Σεπτεμβρίου, 2019 - 14:30 Δημήτρης Τσέλλος

«Ο κρύος άνεμος στους αφιλόξενους τευτονικούς δρυμούς προμηνύει την έλευση του χειμώνα. Κάπου, σε ένα παλαιό μεσαιωνικό μοναστήρι, καλόγεροι μελετούν υπό το λιγοστό φως των καντηλιών περίεργα...

[περισσότερα]