ARRAYAN PATH – “Dawn Of Aquarius” (Pitch Black Records)

9 Ιανουαρίου, 2018 - 16:30

Οι Κύπριοι ARRAYAN PATH είναι σίγουρα μία από τις πιο ευχάριστες εκπλήξεις στο χώρο του power metal ιδιώματος. Σιγά σιγά έχουν «κτίσει» σε γερά θεμέλια το όνομα τους, σαφώς έχοντας και το υλικό που υποστηρίζει την όλη άνοδο. Το 2011 το τρίτο album τους “Ira Imperium” ήταν ένα από τα καλύτερα που έχει η δεκαετία που διανύουμε, μια δουλειά που έστρεψε πάνω τους όλα τα βλέμματα όσων ασχολούνται με το συγκεκριμένο μουσικό ύφος. Τα δυο επόμενα albums τους “IV:Stigmata” το 2013 και “Chronicles Of Light” το 2016, ήταν στο ίδιο στυλ αλλά ένα κλικ πιο κάτω συνθετικά. Όταν πριν από λίγο καιρό κυκλοφόρησε η νέα τους δουλειά, “Dawn Of Aquarius”, σκεπτόμενος το ποιοτικό επίπεδο των δυο προηγούμενων, περίμενα κάτι καλό αλλά όχι κάτι που να με εντυπωσιάσει τόσο. Ακούγοντας το δίσκο, απλά άλλαξα γνώμη άμεσα.
    
Οι ARRAYAN PATH, από το “Ira Imperium” κυρίως και μετά, αρέσκονται να παίζουν ένα μίγμα από Αμερικάνικο και Ευρωπαϊκό power metal συνδυασμένο με πιο παραδοσιακά κλασικά, και επικά metal στοιχεία. Οι συνθέσεις τους είναι εναλλασσόμενα πομπώδεις με mid tempo και πιο γρήγορα μέρη, με μερικές από αυτές να έχουν και έντονα Ανατολίτικα μουσικά μέρη. Σε όλες, τα έξυπνα τοποθετημένα riff, οι εξαιρετικές μελωδίες και στην σύνθεση και στο ρεφρέν, οι «καλπάζουσες» νότες μέσα από τον δυναμισμό που θέλουν να δώσουν τα όργανα των δημιουργών και η άκρως υποβόσκουσα μυστικιστική ατμόσφαιρα έχουν πρωταγωνιστικό ρόλο. Κάθε τραγούδι διαθέτει «χαρακτήρα» και έχει το ρόλο του μέσα στο σύνολο, ενώ οι τεχνικές ικανότητες των μελών, η έξυπνη χρήση παραδοσιακών εγχόρδων και χορωδιακών μερών, αλλά και η δυναμική παραγωγή και ενορχήστρωση που «παντρεύουν» όλα αυτά τα στοιχεία αρμονικά, συνθέτουν ένα κολάζ συνθέσεων που δεν μπορούν να σε αφήσουν αδιάφορο. Πατώντας το play νομίζεις ότι είσαι σε ένα θέατρο και παρακολουθείς μια μουσική παράσταση επικής θεματολογίας με πολλά λυρικά στοιχεία και μέρη. Αν δεν τους έχετε ακούσει καθόλου θα σας φέρουν στο μυαλό πολύ άμεσα τους KAMELOT ή και παρεμφερή σχήματα αρχικά.  

Την συνταγή επιτυχίας την διατηρούν και στην νέα τους δουλειά, διατηρώντας όλα τα παραπάνω στοιχεία αλλά χωρίς σε καμία στιγμή να φαίνεται ότι θέλουν να κοπιάρουν τους εαυτούς τους, απλά για να κυκλοφορήσουν κάτι παρόμοιο. Στο “Dawn Of Aquarius” δεν γίνεται επιτηδευμένη προσπάθεια έτσι ώστε το αποτέλεσμα να ακούγεται «στημένο» βάση των προηγούμενων δουλειών τους θέλοντας απλά να υπάρχει το ίδιο μοτίβο. Τουναντίον. Τα “Equilibrium”, “The Flower Born Of Itself”, “Dark Daughter Of The Snake”, “The Hundred Names Of Kali Ma”, “So It Shall Be Written”, “Dawn Of Aquarius”, “Empress (Reality Of All The Threes)”, “The Eleventh Mantra” και “Garland Of Skulls” (θεωρώ ότι πολύ θα ήθελε ο Jon Schaffer των ICED EARTH να το είχε γράψει), θα μνημονεύονται για χρόνια από τους οπαδούς. Όλο το album αποτελείται από σοβαρά δομημένες συνθέσεις που σφύζουν από ενέργεια και ηχητικό τσαμπουκά. Τραγούδια που θα θέλεις να τραγουδάς συνέχεια. Πραγματικά θεωρώ ότι το σχήμα θα έχει πρόβλημα ποια σύνθεση να μην παίξει ζωντανά στις όποιες επερχόμενες εμφανίσεις τους. Όλο το album στέκει επάξια δίπλα στο “Ira Imperium” και για κάποιους ίσως να είναι και ανώτερο. Μεταξύ τους υπάρχουν πια, μικρές λεπτομέρειες στο ποιο υπερτερεί τελικά περισσότερο στα γούστα των οπαδών.      

Πέρα όμως των συνθέσεων, για όσους δεν το γνωρίζουν, το σχήμα έχει μια από τις κορυφαίες φωνές στο power metal, τον τραγουδιστή Νικόλα Λεπτό. Εκτός του ότι είναι ένα από ιδρυτικά μέλη, αποτελεί βασικό συντελεστή στην μουσική ανάπτυξη και εξέλιξη του album. Για ακόμα μια δισκογραφική δουλειά, δεν υπάρχει δευτερόλεπτο σε όλον τον δίσκο που η απόδοση του να είναι κάτω του τέλειου. Είναι από τους λίγους που εναλλάσσει με τέτοιο τρόπο την φωνή του «μαγνητίζοντας» σε να τον ακούσεις, αφού ο ηχητικός λυρισμός που εκπέμπει αλλά και το μπρίο της φωνής του είναι αξιοθαύμαστα. Το group ίσως είχε άλλη πορεία χωρίς αυτόν να ερμηνεύει τις συνθέσεις, αφού σε συνδυασμό με το ταλέντο των υπολοίπων μουσικών, ο Λεπτός είναι η αρχή κάθε επιτυχημένης σύνθεσης από ένα πολύ στιβαρό line up που έχει τον τρόπο να προσφέρει στον οπαδό πολύ ωραία τραγούδια.  

Οι ARRAYAN PATH δημιούργησαν ένα δίσκο που είναι δημιουργικά και εκτελεστικά σχεδόν τέλειος και αξίζει να ακουστεί πολύ. Σίγουρα είναι μια δουλειά που θα αποτελέσει σημείο αναφοράς για τις μελλοντικές τους δισκογραφικές προσπάθειες και επιβάλλεται να αγοραστεί αν είστε φαν του είδους. Μακάρι να βρεθεί μια εταιρία και να το κυκλοφορήσει και σε βινύλιο για να χαρούν και οι πιο ρομαντικοί!

8.5 / 10

Θοδωρής Μηνιάτης

Σχόλια

Διαβάστε επίσης

EVIL WITHIN – “Darker Than You” (7hard)

11 Απριλίου, 2019 - 15:45 Γιάννης Σαββίδης

Ένα ολοκαίνουργιο συγκρότημα ξεπηδάει από τα σπλάχνα του ελληνικού underground, οι Αθηναίοι EVIL WITHIN. Τους είχα μάθει σαν όνομα προσωπικά, μια και όχι μόνο έχει αναλάβει τη παραγωγή του εδώ...

[περισσότερα]

TWISTED TOWER DIRE - “Wars in the Unknown” (No Remorse records)

9 Απριλίου, 2019 - 17:15 Δημήτρης Τσέλλος

Έχω σβήσει και έχω ξαναγράψει αυτές τις πρώτες γραμμές…ούτε εγώ θυμάμαι πόσες φορές. Δεν σας κρύβω πως παρουσιάσεις δίσκων όπως αυτή εδώ, είναι εξαιρετικά δύσκολες. Ορισμένοι θα υποψιάζεστε τον λόγο...

[περισσότερα]

666 PACKS - “Sex, Beers & Rock ‘n’ Roll” - Volume II (Iron On Iron)

9 Απριλίου, 2019 - 17:15 Δημήτρης Τσέλλος

Side project ή αν θέλετε με άλλα λόγια δεύτερο συγκρότημα του κιθαρίστα Ανδρέα Τσαουση οι 666 PACKS. Μαζί με τους Γιώργο Γιαννάκη (φωνητικά, WILD MACHINE), Μινά Βασιλάκη (τύμπανα, DOOMOCRACY) και...

[περισσότερα]

ART AGAINST AGONY – “Shiva Appreciation Society” (SAOL)

9 Απριλίου, 2019 - 16:15 Φίλιππος Φίλης

Μια από τις πολύ ενδιαφέρουσες και ομολογώ «δύσκολες» κυκλοφορίες που άκουσα τον τελευταίο καιρό, ήταν ο νέος δίσκος των ART AGAINST AGONY. Η μπάντα, περισσότερο από μια μπάντα, είναι βασικά μια...

[περισσότερα]

WRETCH - “Man or Machine” (Pure Steel Records)

7 Απριλίου, 2019 - 09:15 Θοδωρής Κλώνης

Μια από τις πρώτες μπάντες που είχα την τύχη να ανακαλύψω από τότε που  μου έγινε η τιμή να γίνω συντάκτης στο ROCK HARD είναι οι Αμερικανοί WRETCH που με είχαν εντυπωσιάσει δυο χρόνια νωρίτερα...

[περισσότερα]