AVATARIUM – The Girl With The Raven Mask (Nuclear Blast)

19 Οκτωβρίου, 2015 - 07:15

Avatarium TheGirl

Το 2013, το ντεμπούτο άλμπουμ των AVATARIUM, “Avatarium” (διαβάστε την παρουσίασή του εδώ), με είχε συγκλονίσει μουσικά. Τόσο, που το είχα και δεύτερο στη λίστα με τα καλύτερα άλμπουμ εκείνης της χρονιάς. Το ΕΡ “All I want” (διαβάστε εδώ), έδειξε ότι οι AVATARIUM δεν ήτανε μία ακόμη φούσκα, αλλά είχαν έρθει για να μείνουν και να προσφέρουν πολύ ποιοτική μουσική. Όπως είναι λογικό λοιπόν, η προσμονή για το νέο και δεύτερο κατά σειρά άλμπουμ τους, “The girl with the raven mask”, ήταν μεγάλη.

Το πρώτο δείγμα του νέου αυτού δίσκου της παρέας των Leif Edling (CANDLEMASS, KRUX), Marcus Jidell (ex- EVERGREY, ex- ROYAL HUNT), Lars Skold (TIAMAT), Carl Westholm (KRUX, ex- CANDLEMASS) και της μαγευτικής φωνής της Jennie-Ann Smith, το ομότιτλο κομμάτι, ήταν παραπάνω από ενθαρρυντικό. Το σύνολο του δίσκου πάντως, παρόλο που και πάλι είναι σε πολύ καλά επίπεδα, δε μπορεί να συγκριθεί με το ντεμπούτο τους.

Ίσως φταίει η έλλειψη της έκπληξης που υπήρχε στο πρώτο άλμπουμ. Γιατί μουσικά δεν είναι τρομακτικές οι διαφορές μεταξύ των δύο δίσκων. Στο “The girl with the raven mask”, οι Σουηδοί συνεχίζουν στο ίδιο μοτίβο με το ντεμπούτο τους, doom-ίζοντας σαν τους KRUX και τους CANDLEMASS (και όντας καλύτεροι από τις τελευταίες δουλειές των CANDLEMASS), ίσως κοιτώντας περισσότερο σε rock και psychedelic rock φόρμες από ότι πριν, των 70s κυρίως. Όμως στο μεγαλύτερο ποσοστό της, η μουσική και η νοοτροπία των κομματιών είναι σαν του πρώτου άλμπουμ.

Ο δίσκος ξεκινάει με το “The girl with the raven mask” και ξεκινάει ιδανικά. Up tempo κομμάτι, rock διάθεση, εξαιρετικό ρεφραίν και full 70s και λίγο 60s αναφορές. Η συνέχεια, με το “The January sea”, είναι επίσης σε πολύ υψηλό επίπεδο. Mid tempo κυρίως, με ατμοσφαιρικά μινιμαλιστικά, αλλά και ζωντανά και groove-άτα σημεία, εναλλαγές, πολύ ωραίο λυρικό ρεφραίν και σπουδαία ερμηνεία από την Smith. Ακόμα καλύτερα τα πράγματα όμως στο επόμενο κομμάτι, το “Pearls and coffins”! Mid tempo και αυτό, θυμίζοντας μπαλάντα σε στιγμές, πάλι με minimal σημεία αλλά και groove-άτα και ζωντανά, εναλλαγές, υπέροχο σόλο με Hammond και ίσως το καλύτερο ρεφραίν μέσα στο άλμπουμ, που δε λέει να ξεκολλήσει από το μυαλό μου. Το “Hypnotized”, το οποίο η μπάντα έβγαλε και σε lyric βίντεο, είναι από την άλλη, το πιο μέτριο κομμάτι στο νέο άλμπουμ των Σουηδών. Mid tempo, στο ύφος των προηγούμενων δύο, αλλά δεν έχει αυτό το κάτι που είχαν τα άλλα δύο, ή και τα αντίστοιχα του πρώτου δίσκου. Μέτριο. Το “Ghostlight” συνεχίζει στο ίδιο μοτίβο και αυτό, τέταρτο συνεχόμενο τραγούδι, όμως στο σύνολό του είναι καλύτερο του “Hypnotized”, κατώτερο των άλλων δύο όμως. Μέχρι που έρχεται το “Run killer run”, για να ανεβάσει την ταχύτητα, να groove-άρει όπως έκαναν τα πολύ ωραία hard rock τραγούδια των 70s και 80s και να μας αλλάξει τη διάθεση που είχε κάνει κοιλιά στη μέση του άλμπουμ. Πολύ ωραίο. Το “Iron mule” θα ξαναρίξει το tempo, ως μία πάρα πολύ ωραία 70s μπαλάντα, που θυμίζει RAINBOW (επιρροή που είχαν και στο πρώτο άλμπουμ τους οι AVATARIUM) και έχει ένα σπουδαίο ρεφραίν! Μαγευτικό τραγούδι. Το άλμπουμ θα κλείσει με το “The master thief”, ένα πολύ όμορφο bluesy, λυρικό τραγούδι, στηριγμένο στην ερμηνεία της Smith.

Οι AVATARIUM με το “The girl with the raven mask”, μπορεί να μη φτάνουν τα επίπεδα του ντεμπούτου τους, όμως παραμένουν σε πολύ υψηλά επίπεδα. Και αν δεν έκανε κοιλιά ο δίσκος στη μέση του, κυρίως λόγω της επανάληψης σε εκείνο το σημείο, θα ήταν ακόμη καλύτερα τα πράγματα. Δεν εντυπωσιάζουν όπως στο πρώτο, όμως θα φάει κι αυτό το λιωσιματάκι του στο στερεοφωνικό.

7.5/10

Φραγκίσκος Σαμοΐλης

Σχόλια

Διαβάστε επίσης

KONKHRA – “The alpha and the omega” (Hammerheart Records)

15 Νοεμβρίου, 2019 - 13:45 Γιάννης Σαββίδης

Από την εποχή των θεών του μαύρου heavy metal, MERCYFUL FATE και του Lars Ulrich (αν δεν ξέρεις ποιών, λάθος σελίδα διαβάζεις), στους εκπληκτικούς tech-thrashers INVOCATOR ("Excursion demise" και τα...

[περισσότερα]

AIRBOURNE- “Boneshaker” (Spinefarm)

15 Νοεμβρίου, 2019 - 13:45 Στέλιος Μπασμπαγιάννης

AC/DC. Tέσσερα γράμματα, που συμβολίζουν τη μεγαλύτερη προσφορά της Αυστραλίας στο hard rock. AIRBOURNE. Oι τίμιοι διάδοχοί τους, εδώ στο πέμπτο  στούντιο άλμπουμ τους. Με νέο κιθαρίστα και...

[περισσότερα]

HORIZON’S END - “Skeleton keys” (Steel Gallery Records)

15 Νοεμβρίου, 2019 - 13:45 Φίλιππος Φίλης

Οι HORIZON’S END αποτελούν πολύ σημαντικό, κατ εμέ, κομμάτι της ιστορίας του ελληνικού heavy metal. Έκαναν την παρθενική τους εμφάνιση το 1998, με το αριστουργηματικό “Sculpture on ice”, ένα δίσκο...

[περισσότερα]

1349 – “The infernal pathway” (Season of mist)

8 Νοεμβρίου, 2019 - 22:15 Λευτέρης Τσουρέας

Οι Νορβηγοί στο έβδομο album τους πραγματοποιούν δραστική στροφή στον ήχο τους προς μια πιο thrash ηχητική κατεύθυνση, που οφείλει τα μέγιστα στην αμερικάνικη σκηνή, κάτι που καθιστά το νέο τους...

[περισσότερα]

VILLAGERS OF IOANNINA CITY – “Age of Aquarius” (Mantra Records)

8 Νοεμβρίου, 2019 - 14:45 Πάνος Δρόλιας

Πέντε χρόνια έχουν περάσει από τότε που κυκλοφόρησε το “Riza” και ο ντόρος γύρω από τους VILLAGERS OF IOANNINA CITY καλά κρατεί. Μολονότι αδυνατώ ακόμα να κατασταλάξω αν ο συγκεκριμένος ντόρος, που...

[περισσότερα]