BATTLE BEAST - "No more Hollywood Endings" (Nuclear Blast)

19 Μαρτίου, 2019 - 15:30

Περίμενα την συγκεκριμένη κυκλοφορία με πολύ μεγάλη ανυπομονησία. Βλέπετε, οι BATTLE BEAST, είναι μία από τις πλέον αγαπημένες μου μπάντες, ειδικά την δεκαετία που διανύουμε. Στην αρχή του έτους και αφού δέχθηκα ένα σκαμπίλι ολκής από την δισκάρα του αντίπαλου δέους, αυτή των BEAST IN BLACK, ήθελα να ακούσω πως θα απαντούσα η αρμάδα της Noora! Και η στιγμή δεν άργησε.

Έτοιμος και ψυχικά δυνατός έκατσα να ακούσω το τελευταίο πόνημα των Φιλανδών αλλά η αλήθεια είναι πήρα μία κρυάδα που ήταν όλη δική μου. Η πρώτη ακρόαση δε μου άφησε και την καλύτερη των εντυπώσεων. Σκεφτόμουν, ίσως, τους παλαιότερους δίσκους της μπάντας αλλά και το άλμπουμ των BEAST IN BLACK και η κρίση μου δεν ήταν απόλυτα σωστή. Έτσι, προσπάθησα να καθαρίσω το μυαλό μου από αυτούς τους "δαίμονες" και να ακούσω ξανά τον δίσκο, με πιο καθαρή προσέγγιση.

Το "No more Hollywood endings" είναι με διαφορά ο πιο ώριμος δίσκος των BATTLE BEAST και φυσικά είναι ο δίσκος όπου φαίνεται πως δε ζουν με τη σκιά του Anton Kabanen πάνω από το κεφάλι τους. Το εναρκτήριο "Unbroken", που μιλάει για τα άτομα τα οποία έχουν υποστεί οποιασδήποτε μορφής bullying, είναι στιβαρό, με πολλές αλλαγές στη διάρκειά του, χωρίς τα χορευτικά σημεία. Ένα heavy metal τραγούδι με σαφέστατες επιρροές από τους NIGHTWISH, μας δείχνει αυτό που ανέφερα και παραπάνω, πως η μπάντα πλέον έχει τη δική της ταυτότητα. Το ομώνυμο τραγούδι το έχετε ακούσει οι περισσότεροι όπως και το "Eden". Δύο τραγούδια τα οποία έχουν έναν αρκετά συναισθηματικό τόνο στη μουσική τους, αρκετά ταξιδιάρικα, στο μυαλό μου τα έχω σαν τραγούδια που τα ακούς την ώρα του ηλιοβασιλέματος. Προσωπικά τα θεωρώ εξαιρετικά και τα δύο! Στο "Unfairy tales" ακούμε την μπάντα από εκεί που σταμάτησε με το "Bringer of pain". Όμορφο couple, πολύ ωραίο refrain, οι BATTLE BEAST που αγαπήσαμε είναι σε αυτό το τραγούδι, με σαφής αναφορές στους BON JOVI! Συνέχεια με τα "Endless summer" και "The hero". Τα δύο τραγούδια που μας πάνε πίσω στα ένδοξα 80s, στα γλυκά μονοπάτια της disco, στους φοίνικες, στα cabrio αυτοκίνητα, σε ωραίες παρουσίες και γλυκόπιοτα cocktails! Μην μπείτε στην σύγκριση με το "Touch in the night". Τέτοιοι ύμνοι γράφονται μία φορά στα 1000 χρόνια. Τα έχουμε πει αυτά. Άλλωστε μιλάμε για δύο άκρως καλοκαιρινά τραγούδια. Ότι καλύτερο δηλαδή! Το "Piece of me" είναι ένα από τα καλύτερα τραγούδια του άλμπουμ για πλάκα! Οι επιρροές από τους QUEEN είναι διάχυτες στα couple, θυμίζοντας έντονα το "Another one bite to dust", ενώ το refrain του είναι τόσο δυνατό και μελωδικό, όσο χρειάζεται δηλαδή για να απογειωθεί η σύνθεση. Το "I wish" είναι ίσως η πιο αδιάφορη στιγμή του δίσκου. Μπαλάντα, χωρίς κάτι το ιδιαίτερο σαν σύνθεση, θα μπορούσε να λείπει κάλλιστα. Το "Raise your fist" που ακολουθεί, είναι ένα άκρως power metal τραγούδι που πατάει πάνω στην κληρονομιά που άφησαν στο χώρο μπάντες όπως οι HELLOWEEN και οι GAMMARAY. Εξαιρετικό τραγούδι με οπαδικό refrain που θα τραγουδάνε οι απανταχού οπαδοί της μπάντας στις συναυλίες! Το "World on fire" είναι ένα mid tempo τραγούδι με έντονα hard rock στοιχεία με κάπως οπερετικά φωνητικά, κάνοντας το τραγούδι αρκετά ενδιαφέρον! Και για το τέλος, οι BATTLE BEAST μας άφησαν το δυναμίτη. Το "Τhe golden horde" είναι ένα καθαρόαιμο heavy metal τραγούδι σαν άτι που τρέχει σε κούρσες. Στα χνάρια του "Bringer of pain" σε πιάνει από το λαιμό και δε σε αφήνει να πάρεις την παραμικρή ανάσα! Εξαιρετικό και δυνατό τελείωμα, ότι έπρεπε για να ολοκληρωθεί ο δίσκος!

Και πάμε στον επίλογο. Ο δίσκος έχει δύο μεγάλα ατού! Πρώτον, είναι ο δίσκος που οι BATTLE BEAST ωριμάζουν και βρίσκουν την ταυτότητά τους και τα καταφέρνουν περίφημα για δεύτερο συνεχόμενο δίσκο χωρίς τον Anton Kabanen. Ναι, δεν έχει τα στοιχεία των προηγούμενων δίσκων αλλά έχει τη προσωπική σφραγίδα του καθενός και στις 11 συνθέσεις που έχει το άλμπουμ. Το δεύτερο είναι η Noora. Η γυναίκα έχει αδαμάντινη φωνή! Τη χειρίζεται όπως θέλει και επιθυμεί, κάθε τραγούδι είναι έρμαιο στις ορέξεις της, "σουλατσάρει" με χαρακτηριστική άνεση ανάμεσα στο γρέζι και στην οπερέτα και αποδεικνύει με τον καλύτερο δυνατό τρόπο πως είναι, ίσως, η κορυφαία γυναικεία φωνή εκεί έξω! Διαστημική! Όσο για τον δίσκο και τα τραγούδια του, οι BATTLE BEAST μας χάρισαν ακόμα ένα όμορφο άλμπουμ, ωραία τραγούδια, δυνατά, νοσταλγικά, καλοκαιρινά, σε μία μίξη που τους ταιριάζει απόλυτα. Βέβαια, είναι μισό πόντο κάτω από τον προκάτοχό του χωρίς να χάνει σε ποιότητα σε καμία των περιπτώσεων! "No more Hollywood endings" αποφάνθηκαν και το τηρούν σε κάθε νότα μέσα στο δίσκο!

8/10

Ντίνος "Benjamin Breeg" Γανίτης

Αγοράστε το άλμπουμ από το Music Megastore

Σχόλια

Διαβάστε επίσης

EVIL WITHIN – “Darker Than You” (7hard)

11 Απριλίου, 2019 - 15:45 Γιάννης Σαββίδης

Ένα ολοκαίνουργιο συγκρότημα ξεπηδάει από τα σπλάχνα του ελληνικού underground, οι Αθηναίοι EVIL WITHIN. Τους είχα μάθει σαν όνομα προσωπικά, μια και όχι μόνο έχει αναλάβει τη παραγωγή του εδώ...

[περισσότερα]

666 PACKS - “Sex, Beers & Rock ‘n’ Roll” - Volume II (Iron On Iron)

9 Απριλίου, 2019 - 17:15 Δημήτρης Τσέλλος

Side project ή αν θέλετε με άλλα λόγια δεύτερο συγκρότημα του κιθαρίστα Ανδρέα Τσαουση οι 666 PACKS. Μαζί με τους Γιώργο Γιαννάκη (φωνητικά, WILD MACHINE), Μινά Βασιλάκη (τύμπανα, DOOMOCRACY) και...

[περισσότερα]

TWISTED TOWER DIRE - “Wars in the Unknown” (No Remorse records)

9 Απριλίου, 2019 - 17:15 Δημήτρης Τσέλλος

Έχω σβήσει και έχω ξαναγράψει αυτές τις πρώτες γραμμές…ούτε εγώ θυμάμαι πόσες φορές. Δεν σας κρύβω πως παρουσιάσεις δίσκων όπως αυτή εδώ, είναι εξαιρετικά δύσκολες. Ορισμένοι θα υποψιάζεστε τον λόγο...

[περισσότερα]

ART AGAINST AGONY – “Shiva Appreciation Society” (SAOL)

9 Απριλίου, 2019 - 16:15 Φίλιππος Φίλης

Μια από τις πολύ ενδιαφέρουσες και ομολογώ «δύσκολες» κυκλοφορίες που άκουσα τον τελευταίο καιρό, ήταν ο νέος δίσκος των ART AGAINST AGONY. Η μπάντα, περισσότερο από μια μπάντα, είναι βασικά μια...

[περισσότερα]

WRETCH - “Man or Machine” (Pure Steel Records)

7 Απριλίου, 2019 - 09:15 Θοδωρής Κλώνης

Μια από τις πρώτες μπάντες που είχα την τύχη να ανακαλύψω από τότε που  μου έγινε η τιμή να γίνω συντάκτης στο ROCK HARD είναι οι Αμερικανοί WRETCH που με είχαν εντυπωσιάσει δυο χρόνια νωρίτερα...

[περισσότερα]