THE BLACK CAPES - “All These Monsters” (Dark Tunes)

7 Νοεμβρίου, 2017 - 19:15

Φαντάσου λοιπόν το εξής σκηνικό: Ακούς φανατικά metal, έχεις τα γκρουπάκι σου, σου αρέσουν οι MOONSPELL, οι TYPE O NEGATIVE, οι PARADISE LOST, ενώ βλέπεις με συμπάθεια και τους THE 69 EYES. Αλλά θες να εμβαθύνεις λίγο περισσότερο στο gothic rock. Τι κάνεις λοιπόν; Κανονίζεις με 2-3 κολλητούς σου Παρασκευή βράδυ να πας σε γνωστό σκοτεινό γκοθάδικο στα δυτικά προάστια. Ενθουσιασμένος από αυτά που άκουσες, τον μαυροφορεμένο κόσμο και με τις αναθυμιάσεις από το ποτό να μην έχουν υποχωρήσει, παίρνεις την απόφαση να φτιάξεις με αυτούς τους κολλητούς σου ένα project για να διοχετεύσεις αυτή την έντονη βραδιά.

Κάπως έτσι μου ακούστηκαν οι THE BLACK CAPES. Μια μπουνταλάδικη (sic!) αντίληψη για το τι σημαίνει το goth για τον μέσο metalhead. Τα τραγούδια είναι πιασάρικα όσο δεν πάει, η παραγωγή είναι κρύσταλλο, ενώ υπάρχουν και κάποιες εξαιρετικές ιδέες οι οποίες θα χωρούσαν άνετα σε κάποια κλωνοποιημένη version του “Irreligious”. Αν δε προσθέσουμε ότι για ορισμένους οι EVERGREY έχουν αρκετά goth στοιχεία, τότε θα την βρουν κάτιτις παραπάνω με τα βραχνά φωνητικά του Alex που φέρουν τρελές ομοιότητες με αυτά του Englund (προτιμώ πάντως τα πιο βαθιά φωνητικά του).

Το “All these monsters” είναι ένα album που έχει μπόλικο χαβαλέ γιατί δεν παίρνει και ιδιαίτερα τον εαυτό του στα σοβαρά. Διηγείται σκοτεινές ιστορίες μεν, αλλά αν κοιτάξεις πέρα από το δέντρο, θα διαπιστώσεις μια ρομαντική (γραφική) ματιά στο τι σημαίνει gothic. Έχει έντονο το στίγμα της αγίας τριάδας στην οποία αναφέρθηκα στην αρχή, αλληθωρίζει και λίγο προς το “Vision thing”, αλλά πάνω από όλα δίνει την περισσότερη βάση στην αρτιότητα του τραγουδιού, γι’ αυτό και σε κερδίζει.

Για να μην παρεξηγηθώ, πέρασα εξαιρετικά στο μισάωρο και κάτι ψιλά που διαρκεί το ντεμπούτο των THE BLACK CAPES, γι’ αυτό και έφαγε μπόλικες ακόμα ακροάσεις. Αν δε, όλα αυτά που διηγείται τα εννοούσε, σίγουρα θα τσιμπούσε και το παραπάνω στη βαθμολογία. Κάτι που θέλω να ελπίζω ότι θα συμβεί στο επόμενο album. Και για να μην το ξεχάσω, το “Now rise” είναι τραγουδάρα.     

8 / 10

Γιώργος Κόης

Σχόλια

Άλλα άρθρα του συντάκτη

Διαβάστε επίσης

MANIMAL – “Purgatorio” (AFM Records)

8 Οκτωβρίου, 2018 - 16:45 Φραγκίσκος Σαμοΐλης

Το μελωδικό heavy/power είναι η αλήθεια ότι δεν περνάει και τα καλύτερα χρόνια του, όμως είναι επίσης αλήθεια ότι τα τελευταία 2-3 χρόνια υπάρχει μία σταθερή ανάκαμψη, με ωραίες κυκλοφορίες, μερικές...

[περισσότερα]

ALCATRAZZ – “Live in Japan 1984” (earMusic)

1 Οκτωβρίου, 2018 - 17:00 Σάκης Νίκας

Οι ALCATRAZZ την περίοδο που ο Malmsteen ήταν στη μπάντα είχαν μία απίστευτη δυναμική. Όχι ότι πήγαιναν πίσω με τον Vai, αλλά θεωρώ ότι ο Bonnet «έδενε» καλύτερα με τον Σουηδό κιθαρίστα με τον οποίο...

[περισσότερα]

JOE BONAMASSA – “Redemption” (Provogue/Mascot)

1 Οκτωβρίου, 2018 - 17:00 Στέλιος Μπασμπαγιάννης

Στο κρίσιμο ερώτημα, ήρθε η ώρα ο Joe Bonamassa να κυκλοφορήσει κακό άλμπουμ, ακόμη μια φορά η απάντηση είναι όχι. Ο παραγωγικότατος, πολυγραφότατος και παίκτης ολκής, απόστολος των μπλουζ στον 21o...

[περισσότερα]

NASHVILLE PUSSY - “Pleased to eat you” (earMusic)

1 Οκτωβρίου, 2018 - 16:45 Γιάννης Παπαευθυμίου

Οι πιο παλιοί φίλοι του περιοδικού, αυτοί που μας παρακολουθούσαν ως έντυπο τότε που λεγόμασταν Rock On, ίσως και να θυμάστε την στήλη “Ι told you first” που παρουσίαζα μαζί με τον Κώστα Αλατά...

[περισσότερα]

STRATOVARIUS – “Enigma: Intermission II” (earMUSIC)

1 Οκτωβρίου, 2018 - 16:30 Φίλιππος Φίλης

Απ’ την αρχή πρέπει να σας πω πως γενικά δεν είμαι οπαδός της ύστερης περιόδου των STRATOVARIUS, μπάντα που για μένα αποτελούσε κάποτε τον ορισμό του Ευρωπαϊκού power metal. Το δίδυμο των δύο Timo...

[περισσότερα]