BLACK LABEL SOCIETY – ‘’Catacombs of the black Vatican’’ (Mascot)

18 Ιουλίου, 2014 - 15:00

Η καινούργια δουλειά του κιθαρίστα που «έσωσε» τον Ozzy, είναι απλά ένα ακόμα βήμα προς την τελειότητα. Με το ποτό περιορισμένο και πιθανόν και το χόρτο σε λογικά επίπεδα, ο Zakk Wylde μείωσε την παραμόρφωση σε επίπεδα αποδεκτά από τον απλό ακροατή και έκανε κακά εκείνο που γνωρίζει χρόνια τώρα. Αποδέσμευσε από τον φλοιό του εγκεφάλου του, τόνους από riff, που μετατράπηκαν σε τραγούδια σαν το  “Damn the flood”,  “Field of unforgiveness”, με τις ημέρες των BLACK SABBATH  να έρχονται στο μυαλό μας έντονες. Αυτό είναι το ένα κομμάτι που κάνει καλά και πραγματικά αγγίζει τα όρια της τελειότητας. Εκεί που πραγματικά εντυπωσίασε τους περισσότερους από εμάς και έδωσε άλλη διάσταση στην μουσική του οντότητα, ήταν όταν ξεκίνησε και συνεχίζει πλέον πολύ έντονα, να τραγουδά με πιο καθαρά φωνητικά και ανοιχτές συγχορδίες, κυνηγώντας το περίφημο χαμένο άλμπουμ του Neil Young και τις πιο ήρεμες στιγμές των LYNYRD SKYNYRD . Σαν γνήσιος Νότιος, μπλέκει country, κλασικό ροκ, του τέλους των 60’s αλλά και τον ήχο του Seattle, όπως τον όρισαν οι ALICE IN CHAINS και το αποτέλεσμα είναι πανέμορφα τραγούδια σαν τα  “My dying time” και “Angel of mercy”. Πραγματικά πιστεύω ότι αντί να ασχολείται με την επανασύνδεση των PANTERA, έπρεπε να βοηθήσει στην επανασύνδεση των AIC.

Mουσικά δεν θα προχωρήσει πουθενά, γιατί δεν χρειάζεται. Είναι ήδη στην κορυφή αυτού που κάνει. Η αλλαγή του κιθαρίστα που τον συνοδεύει δεν φαίνεται να έχει επηρεάσει τη συνοχή και τη μεστότητα του ήχου των BLS , ενώ το ρυθμικό μέρος είναι υψηλού επιπέδου και βέβαια σαμπαθικό μέχρι το κόκκαλο. Το άλμπουμ έχει τα γνωστά ξεσπάσματα του Zakk με το  wha wha ,αλλά σε γενικές γραμμές κινείται σε μεσαίες ταχύτητες, με riff από χυτό μολύβι, που ντύνουν μελωδίες και άσματα που ακόμα δεν έχει βρει ο Ozzy ,κιθαρίστα να του τα γράψει. Ύμνος στο Χαρντ ροκ των 70’s και το heavy metal με τις κιθάρες στη διαπασών, το  “Catacombs of the black Vatican” προχωρά ένα ακόμα βήμα την φήμη των BLS  προς την κορυφή του πιο μοντέρνου, κλασικού heavy rock σχήματος από τις Η.Π.Α Πιστεύω τι αν ποτέ συνεργαστεί με τον Mike Amott, θα ακούσουμε πράγματα που θα μας κάνουν να δακρύσουμε. Αν εστιάσει και άλλο στη σύνθεση, δεν υπάρχει αμφιβολία, ότι οι BLS, θα είναι από τα μεγαλύτερα εναπομείναντα heavy metal σχήματα, μόλις ολοκληρωθεί η συνταξιοδότηση της γενιά των  BLACK SABBATH, JUDAS PRIEST. Είναι σκληροί, έχουν κιθάρες περιωπής, έχουν συναίσθημα, αίσθημα και πάνω από όλα έχουν τσαμπουκά να παίζουν HEAVY METAL όταν όλοι οι άλλοι κρύβονται πίσω από ταμπέλες και μούσια. Επίσης είχαν τα μούσια, όταν οι περισσότεροι δοκίμαζαν το ξυράφι του μπαμπάκα τους, για να πάνε σχολείο. Μεταλλική πανδαισία σε κατακόμβες, ακόμα μια Zakk πρωτοτυπία.

Στέλιος Μπασμπαγιάννης

Σχόλια

Διαβάστε επίσης

VENOM – “Sons of Satan” (BMG)

9 Ιουλίου, 2020 - 12:00 Θοδωρής Κλώνης

“ Όχι άλλη συλλογή VENOM!” , θα μπορούσε να αναφωνήσει κανείς, ως άλλος Νίκος Κούρκουλος στο “Ορατότης μηδέν”, βλέποντας την κριτική του συγκεκριμένου δίσκου. Είναι όμως έτσι τα πράγματα;  Όχι...

[περισσότερα]

LONG DISTANCE CALLING - “How do we Want to Live?” (InsideOut Music)

6 Ιουλίου, 2020 - 15:45 Νίκος Ζέρης

Πρέπει κάποια στιγμή, οι μαθηματικοί metalheads να φτιάξουν μια εξίσωση που θα υπολογίζει τον βαθμό μιας κυκλοφορίας, συνυπολογίζοντας την ποιότητα των συνθέσεων και την παραγωγή, με το...

[περισσότερα]

IMPIETY - “Versus all Gods” (Evil Dead Production)

6 Ιουλίου, 2020 - 15:15 Θοδωρής Κλώνης

Είναι από εκείνες τις στιγμές που έρχεται μια μπάντα από εκεί που δεν το περιμένεις και σου παίρνει κυριολεκτικά τα μυαλά και στα αλέθει στο μπλέντερ. Αν ανήκετε σε αυτούς που θεωρείτε ότι καλές...

[περισσότερα]

CIRCUS OF POWER - “The Process of Illumination” ΕΡ (Noize In The Attic Records)

30 Ιουνίου, 2020 - 10:00 Στέλιος Μπασμπαγιάννης

Η καραντίνα, λόγω του κορονοϊού, δεν φόβισε τους Αμερικανούς CIRCUS OF POWER, που αποφάσισαν να κυκλοφορήσουν το νέο τους ΕΡ, μέσα στον Ιούνη. Ίσως ακριβώς επειδή εδώ και χρόνια ζούνε από τη μουσική...

[περισσότερα]

U.D.O. – “We are One” (AFM Records)

30 Ιουνίου, 2020 - 10:00 Σάκης Νίκας

Γιατί ρε Στρατηγέ; Γιατί μας στεναχώρησες τόσο πολύ; Ύστερα από 40 και πλέον χρόνια συνεχούς δισκογραφικής παρουσίας, με τόσες κλασικές δισκάρες στο ενεργητικό σου, γιατί αποφάσισες ότι τώρα ήταν η...

[περισσότερα]