BLACKFINGER - “When Colors Fade Away” (M-Theory)

25 Οκτωβρίου, 2017 - 17:15

O Eric Wagner (πρώην TROUBLE) κυκλοφορεί το δεύτερο άλμπουμ με το νέο σχήμα του τους BLACKFINGER. Η αλλαγή κατοικίας του από το Σικάγο στο Πίτσμπουργκ και τα νέα μέλη του σχήματος, δεν έχουν επηρεάσει την οπτική του στη σύνθεση μουσικής. Οι BLACK SABBATH, SOUNDGARDEN, THE DOORS  αποτελούν τα σημαντικότερα στοιχεία του ήχου των BLACKFINGER. Ογκώδη riff, ένα rhythm section που στοιχειώνει τον ακροατή κύρια με τις μπασογραμμές που ξεφεύγουν από τον κλασικό metal ήχο, με δακτυλισμούς και παιχνίδια σαν τις μαύρες σημαίες που δηλώνουν την παρουσία πανώλης στο μεσαιωνικό χωριό, καθώς ανεμίζουν χαρούμενα, στο παιχνίδι του ανέμου, που φουντώνει τις νεκρικές φωτιές.

Αν περιμένατε κάτι διαφορετικό από τον ήχο των TROUBLE, θα απογοητευτείτε. Εδώ η έμφαση δίνεται στο μελωδικό Doom, και τον βαρύ σκοτεινό ήχο που έχει τις ρίζες του στην εικόνα που αντίκρυσαν οι σύμμαχοι όταν απελευθέρωσαν τα στρατόπεδα συγκέντρωσης και τους επιζώντες. Η ελπίδα είναι πραγματικά λέξη που ηχεί κενή στο λεξιλόγιο και τη ζωή του Wagner. Οι στίχοι του “All My Sorrow” - “Hush little babies, don’t you cry/You know your daddy was born to die/All my troubles will soon be gone...’’ μιλάνε από μόνοι τους.

Το μεγαλείο των BLACKFINGER έγκειται στο ότι με καλλιτεχνικά λιτές προσεγγίσεις δημιουργούν το αίσθημα του τέλους, της απομόνωσης και της απόγνωσης, με τρόπο που οι PARADISE LOST πχ θα χρειάζονταν σειρές από κιθαριστικά riff και εδώ αρκεί η μονότονη επανάληψη της κεντρικής ιδέας του θλιμμένου εγκεφάλου που λέγεται Eric Wagner.

Αυτό το άλμπουμ είναι η απόδειξη ότι οι TROUBLE δεν θα είναι ποτέ οι ίδιοι χωρίς την μεγαλύτερη κατά τη γνώμη μου φωνή του Doom, τον άνθρωπο που το μπόλιασε με τα ψυχοτρόπα, την ψυχεδέλεια και ανέδειξε την κατάθλιψη σε κινητήρια δύναμη του σκοτεινού ήχου, τον Eric Wagner. Λιτό, χαμηλών τόνων και ταχυτήτων, αλλά βασανιστικά επώδυνο άλμπουμ, σε ταξιδεύει στις σκοτεινές γωνιές που σε περιμένει η απόγνωση, ο φόβος και η παγωμένη αίσθηση της μοναξιάς που μόνο ο ήχος της ηλεκτρικής κιθάρας, περασμένης μέσα από την παραμόρφωση ξέρει να μεταδώσει.

Για γκρίζες νύχτες, ιδανικό soundtrack για να περπατήσετε βράδυ στις ακτές του Σαρωνικού, αναζητώντας ποιός σκότωσε την φώκια Αργυρώ. 

8 / 10

Στέλιος Μπασμπαγιάννης

Σχόλια

Διαβάστε επίσης

ASSASSIN’S BLADE - “Gather Darkness” (Pure Steel Records)

8 Νοεμβρίου, 2019 - 14:30 Θοδωρής Κλώνης

Οι περισσότεροι από εσάς φαντάζομαι ότι αναγνωρίζουν το όνομα του Jacques Belanger. Για όσους χρειάζεται φρεσκάρισμα η μνήμη τους να θυμίσω ότι είναι ο τύπος με την απίστευτη φωνάρα ...

[περισσότερα]

ARIA - “Guest from the Kingdom of Shadows” (M2BA)

8 Νοεμβρίου, 2019 - 11:15 Δημήτρης Τσέλλος

Οι θρυλικοί Ρώσοι ARIA, κυκλοφόρησαν πριν λίγο καιρό τούτο το live CD/DVD, το οποίο τους βρίσκει να υποστηρίζουν το τελευταίο τους, πολύ καλό άλμπουμ, “Proklyatiye morey (Curse of the seas)” και να...

[περισσότερα]

THE NEPTUNE POWER FEDERATION – “Memoirs of a Rat Queen” (Cruz Del Sur)

7 Νοεμβρίου, 2019 - 11:45 Δημήτρης Τσέλλος

Μάλιστα. Ε, αυτό δεν το περίμενα. Ή μπορεί και να το περίμενα! «Vintage occult rock Μήτσο, σου κάνω πάσα», ακούστηκε η γνώριμη φωνή του Φράγκου, από το όχι τόσο μακρινό τελικά υπερπέραν. Υποδοχή της...

[περισσότερα]

INNER STRENGTH - “Beyond tomorrow” / ”Within the dream” / ”The common theme” (Divebomb - ΕΠΑΝΑΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑ)

7 Νοεμβρίου, 2019 - 11:30 Δημήτρης Τσέλλος

Γνωστοί μόνο στους “die - hards” του αμερικανικού power/progressive ήχου των αρχών της δεκαετίας του ’90. Λατρεμένοι από όλους τους. Μια ΜΠΑΝΤΑΡΑ, έτσι, με όλα τα γράμματα κεφαλαία, που δυστυχώς...

[περισσότερα]

THE AGONIST - “Orphans” (Napalm Records)

5 Νοεμβρίου, 2019 - 11:15 Γιάννης Σαββίδης

Οι THE AGONIST αποτελούν μία από τις πλέον ενδιαφέρουσες περιπτώσεις συγκροτημάτων του μοντέρνου metal ήχου. Με οδηγό, από την αρχή τους, την απίστευτα ταλαντούχα (και τουλάχιστον αμφιλεγόμενη...

[περισσότερα]