BLACKFINGER - “When Colors Fade Away” (M-Theory)

25 Οκτωβρίου, 2017 - 17:15

O Eric Wagner (πρώην TROUBLE) κυκλοφορεί το δεύτερο άλμπουμ με το νέο σχήμα του τους BLACKFINGER. Η αλλαγή κατοικίας του από το Σικάγο στο Πίτσμπουργκ και τα νέα μέλη του σχήματος, δεν έχουν επηρεάσει την οπτική του στη σύνθεση μουσικής. Οι BLACK SABBATH, SOUNDGARDEN, THE DOORS  αποτελούν τα σημαντικότερα στοιχεία του ήχου των BLACKFINGER. Ογκώδη riff, ένα rhythm section που στοιχειώνει τον ακροατή κύρια με τις μπασογραμμές που ξεφεύγουν από τον κλασικό metal ήχο, με δακτυλισμούς και παιχνίδια σαν τις μαύρες σημαίες που δηλώνουν την παρουσία πανώλης στο μεσαιωνικό χωριό, καθώς ανεμίζουν χαρούμενα, στο παιχνίδι του ανέμου, που φουντώνει τις νεκρικές φωτιές.

Αν περιμένατε κάτι διαφορετικό από τον ήχο των TROUBLE, θα απογοητευτείτε. Εδώ η έμφαση δίνεται στο μελωδικό Doom, και τον βαρύ σκοτεινό ήχο που έχει τις ρίζες του στην εικόνα που αντίκρυσαν οι σύμμαχοι όταν απελευθέρωσαν τα στρατόπεδα συγκέντρωσης και τους επιζώντες. Η ελπίδα είναι πραγματικά λέξη που ηχεί κενή στο λεξιλόγιο και τη ζωή του Wagner. Οι στίχοι του “All My Sorrow” - “Hush little babies, don’t you cry/You know your daddy was born to die/All my troubles will soon be gone...’’ μιλάνε από μόνοι τους.

Το μεγαλείο των BLACKFINGER έγκειται στο ότι με καλλιτεχνικά λιτές προσεγγίσεις δημιουργούν το αίσθημα του τέλους, της απομόνωσης και της απόγνωσης, με τρόπο που οι PARADISE LOST πχ θα χρειάζονταν σειρές από κιθαριστικά riff και εδώ αρκεί η μονότονη επανάληψη της κεντρικής ιδέας του θλιμμένου εγκεφάλου που λέγεται Eric Wagner.

Αυτό το άλμπουμ είναι η απόδειξη ότι οι TROUBLE δεν θα είναι ποτέ οι ίδιοι χωρίς την μεγαλύτερη κατά τη γνώμη μου φωνή του Doom, τον άνθρωπο που το μπόλιασε με τα ψυχοτρόπα, την ψυχεδέλεια και ανέδειξε την κατάθλιψη σε κινητήρια δύναμη του σκοτεινού ήχου, τον Eric Wagner. Λιτό, χαμηλών τόνων και ταχυτήτων, αλλά βασανιστικά επώδυνο άλμπουμ, σε ταξιδεύει στις σκοτεινές γωνιές που σε περιμένει η απόγνωση, ο φόβος και η παγωμένη αίσθηση της μοναξιάς που μόνο ο ήχος της ηλεκτρικής κιθάρας, περασμένης μέσα από την παραμόρφωση ξέρει να μεταδώσει.

Για γκρίζες νύχτες, ιδανικό soundtrack για να περπατήσετε βράδυ στις ακτές του Σαρωνικού, αναζητώντας ποιός σκότωσε την φώκια Αργυρώ. 

8 / 10

Στέλιος Μπασμπαγιάννης

Σχόλια

Διαβάστε επίσης

GENTIHAA – “Reverse Entropy” (Symmetric Records)

16 Σεπτεμβρίου, 2019 - 17:00 Δημήτρης Μπούκης

Μία πολύ ευχάριστη έκπληξη περιμένει την ελληνική σκηνή και λέγεται GENTIHAA. Αν δεν σας λέει κάτι το όνομα είναι λογικό και αυτό γιατί το συγκρότημα πραγματοποιεί το πρώτο του βήμα σε λίγες ημέρες...

[περισσότερα]

ALICE COOPER – “Breadcrumbs” (earMusic)

16 Σεπτεμβρίου, 2019 - 17:00 Σάκης Νίκας

Υπάρχουν ελάχιστοι καλλιτέχνες που χαίρουν καθολικής εκτίμησης και ταυτόχρονα οι ίδιοι παραμένουν απίστευτα προσγειωμένοι και δεν ξεχνούν ποτέ από πού ξεκίνησαν και ποιες είναι οι ρίζες τους. Ο Alice...

[περισσότερα]

SLADE – “Feel the Noize – The Singlez Box!” (BMG)

16 Σεπτεμβρίου, 2019 - 16:45 Σάκης Φράγκος

Νομίζω ότι είναι απόλυτα φυσιολογική η πρώτη επαφή που είχα με τους SLADE, έστω κι έμμεσα… Πολύ πιτσιρικάς, γύρω στο 1984, ένα από τα πρώτα rock/hard ακούσματα που είχα, ήταν η διασκευή στο “Cum on...

[περισσότερα]

O.Y.D. - “Indigo” (Ikaros Records)

8 Σεπτεμβρίου, 2019 - 10:30 Νίκος Ζέρης

Δεύτερος δίσκος για τους O.Y.D., και αναρωτιέμαι αν έχω απομακρυνθεί τόσο από τα μουσικά δρώμενα της πόλης μας, ή αν το συγκρότημα κράτησε τον πρώτο δίσκο για τον εαυτό του. Οι ONE YEAR DELAY...

[περισσότερα]

ATLANTEAN KODEX - “The Course of Empire” (Ván Records)

6 Σεπτεμβρίου, 2019 - 14:30 Δημήτρης Τσέλλος

«Ο κρύος άνεμος στους αφιλόξενους τευτονικούς δρυμούς προμηνύει την έλευση του χειμώνα. Κάπου, σε ένα παλαιό μεσαιωνικό μοναστήρι, καλόγεροι μελετούν υπό το λιγοστό φως των καντηλιών περίεργα...

[περισσότερα]