BLACKFINGER - “When Colors Fade Away” (M-Theory)

25 Οκτωβρίου, 2017 - 17:15

O Eric Wagner (πρώην TROUBLE) κυκλοφορεί το δεύτερο άλμπουμ με το νέο σχήμα του τους BLACKFINGER. Η αλλαγή κατοικίας του από το Σικάγο στο Πίτσμπουργκ και τα νέα μέλη του σχήματος, δεν έχουν επηρεάσει την οπτική του στη σύνθεση μουσικής. Οι BLACK SABBATH, SOUNDGARDEN, THE DOORS  αποτελούν τα σημαντικότερα στοιχεία του ήχου των BLACKFINGER. Ογκώδη riff, ένα rhythm section που στοιχειώνει τον ακροατή κύρια με τις μπασογραμμές που ξεφεύγουν από τον κλασικό metal ήχο, με δακτυλισμούς και παιχνίδια σαν τις μαύρες σημαίες που δηλώνουν την παρουσία πανώλης στο μεσαιωνικό χωριό, καθώς ανεμίζουν χαρούμενα, στο παιχνίδι του ανέμου, που φουντώνει τις νεκρικές φωτιές.

Αν περιμένατε κάτι διαφορετικό από τον ήχο των TROUBLE, θα απογοητευτείτε. Εδώ η έμφαση δίνεται στο μελωδικό Doom, και τον βαρύ σκοτεινό ήχο που έχει τις ρίζες του στην εικόνα που αντίκρυσαν οι σύμμαχοι όταν απελευθέρωσαν τα στρατόπεδα συγκέντρωσης και τους επιζώντες. Η ελπίδα είναι πραγματικά λέξη που ηχεί κενή στο λεξιλόγιο και τη ζωή του Wagner. Οι στίχοι του “All My Sorrow” - “Hush little babies, don’t you cry/You know your daddy was born to die/All my troubles will soon be gone...’’ μιλάνε από μόνοι τους.

Το μεγαλείο των BLACKFINGER έγκειται στο ότι με καλλιτεχνικά λιτές προσεγγίσεις δημιουργούν το αίσθημα του τέλους, της απομόνωσης και της απόγνωσης, με τρόπο που οι PARADISE LOST πχ θα χρειάζονταν σειρές από κιθαριστικά riff και εδώ αρκεί η μονότονη επανάληψη της κεντρικής ιδέας του θλιμμένου εγκεφάλου που λέγεται Eric Wagner.

Αυτό το άλμπουμ είναι η απόδειξη ότι οι TROUBLE δεν θα είναι ποτέ οι ίδιοι χωρίς την μεγαλύτερη κατά τη γνώμη μου φωνή του Doom, τον άνθρωπο που το μπόλιασε με τα ψυχοτρόπα, την ψυχεδέλεια και ανέδειξε την κατάθλιψη σε κινητήρια δύναμη του σκοτεινού ήχου, τον Eric Wagner. Λιτό, χαμηλών τόνων και ταχυτήτων, αλλά βασανιστικά επώδυνο άλμπουμ, σε ταξιδεύει στις σκοτεινές γωνιές που σε περιμένει η απόγνωση, ο φόβος και η παγωμένη αίσθηση της μοναξιάς που μόνο ο ήχος της ηλεκτρικής κιθάρας, περασμένης μέσα από την παραμόρφωση ξέρει να μεταδώσει.

Για γκρίζες νύχτες, ιδανικό soundtrack για να περπατήσετε βράδυ στις ακτές του Σαρωνικού, αναζητώντας ποιός σκότωσε την φώκια Αργυρώ. 

8 / 10

Στέλιος Μπασμπαγιάννης

Σχόλια

Διαβάστε επίσης

VENOM – “Assault!” (Dissonance)

8 Δεκεμβρίου, 2017 - 09:45 Θοδωρής Κλώνης

Στις αρχές της δεκαετίας του ‘80 και τουλάχιστον μέχρι και το “Possessed” το όνομα των VENOM ήταν κυριολεκτικά larger than life. Η ανίερη τριάδα των Cronos, Abaddon και Mantas όργωνε τον κόσμο...

[περισσότερα]

JESS AND THE ANCIENT ONES - “The horse and other weird tales” (Svart Records)

6 Δεκεμβρίου, 2017 - 16:45 Δημήτρης Τσέλλος

Και το ταξίδι συνεχίζεται… Η Jess σε νέες περιπέτειες, συντροφιά με τους Αρχαίους της. Σύντομη αυτή εδώ, διάρκειας ούτε 35 λεπτών, που όμως σε «γεμίζει» εικόνες από θαυμάσια ηχοτόπια, όπως άλλωστε...

[περισσότερα]

BANDEMONIC - “Against all odds” (Steel Gallery Records)

6 Δεκεμβρίου, 2017 - 16:30 Δημήτρης Τσέλλος

Η πόλη των Ιωαννίνων, εκτός από μια αδιαπραγμάτευτη ομορφιά, έχει και μια ενεργή τοπική σκηνή, μέλος της οποίας είναι και οι BANDEMONIC. Υπάρχουν από το 2009 και μέσα στα πρώτα τους 8 χρόνια,...

[περισσότερα]

POWER CRUE – “Excileosis” (Metal Breed)

6 Δεκεμβρίου, 2017 - 16:15 Θοδωρής Μηνιάτης

Η Ελληνική heavy metal σκηνή ήταν πάντα σε έξαρση και παραμένει μέχρι και σήμερα μια από τις καλύτερες του κόσμου κατά την γνώμη μου σε εύρος σχημάτων, μουσικών ειδών και κυκλοφοριών. Το μόνο άσχημο...

[περισσότερα]

LIVING COLOR - “Shade” (Megaforce Records)

6 Δεκεμβρίου, 2017 - 16:00 Στέλιος Μπασμπαγιάννης

Η επανασύνδεση  των LIVING COLOR πέρασε απαρατήρητη από το μεγαλύτερο μέρος  της  Ελληνικής μεταλλικής κοινότητας. Το υβρίδιο  funk / metal / soul / jazz που επέλεξαν από τα πρώτα...

[περισσότερα]