BLUES PILLS – “Lady in Gold” (Nuclear Blast)

30 Αυγούστου, 2016 - 03:30

Όταν το ντεμπούτο EP τους, με τίτλο “Devil Man” είχε κυκλοφορήσει και μάλιστα από παραδοσιακή εταιρεία της metal σκηνής, ο θόρυβος που προκλήθηκε ήταν τόσο μεγάλος που οι BLUES PILLS δεν χρειάστηκε να πείσουν κανέναν με το πρώτο τους full length. Μαγεμένο το κοινό και τα απανταχού media από την φωνή της Elin Larsson και τα δυναμικά blues των Σουηδών, αποθέωσαν μαζικά μια από τις καλύτερες περιπτώσεις της νεότερης vintage σοδειάς. Η “Amy των μαλλιάδων” αποτελεί μια εξαιρετική περίπτωση χροιάς, τεχνικής αλλά και πρωτότυπης ερμηνείας που μπορεί πολύ εύκολα να συνδέσει τον ακροατή με το λαμπρό παρελθόν των blues και του rock. Αντίστοιχα όμως και οι συνθέσεις του “Blues Pills” ακτινοβολούσαν ενέργεια, με τις κιθάρες να πλασάρουν πρωτότυπες γκρούβες, φανκιές και σολίδια, που δύσκολα μπορείς να τα σε τέτοια αφθονία, μέσα σε ένα άλμπουμ.

Το δεύτερο βήμα τους, με τίτλο “Lady in Gold” κυκλοφορεί σε περιβάλλον αδημονίας. Και αυτό από μόνο του προσθέτει πίεση στον καλλιτέχνη. Οι BLUES PILLS ευτυχώς δεν έκαναν το προφανές, έκαναν όμως κάτι αρκετά πιο ριψοκίνδυνο. Έγιναν κάτι σαν την προσωπική μπάντα της Elin Larsson, προσφέροντας της (ηχητικά) χώρο να ξεδιπλώσει τις εκπληκτικές, ομολογουμένως, φωνητικές ικανότητες. Έτσι έχουμε ένα έντονα βοκαλιζέ album, με αισθητά λιγότερες αξιομνημόνευτες κιθάρες, όμως αντ' αυτού θα ανταμειφθείτε με πλείστα sing alongs, γυρίσματα, τελειώματα, κρεσέντα, gospel vocals, acapella ερμηνείες. Και αυτό δεν θα αποτελούσε κανένα πρόβλημα από μόνο του, εάν υπήρχαν πειστικές ενορχηστρώσεις (π.χ πνευστά, κόντρα μπάσο) και κυρίως απαστράπτουσες ιδέες που θα λειτουργούσαν ως αυτόφωτες σταθερές των συνθέσεων.

Η εντυπωσιακή εξέλιξη της Elin στον τρόπο που τραγουδάει, γίνεται αμέσως αντιληπτή με τις συνθέσεις που ανοίγουν τον δίσκο (“Lady in Gold”, “Little Boy Preacher”), αναδεικνύοντας την γοητευτική πλευρά της φωνής, αφήνοντας τα γρέζια και τις δυναμικές του ντεμπούτου (οι αναφορές σε όποιες ομοιότητες με την Joplin ή την Big Mama Thornton, πλέον προκαλούν γέλιο) και προτάσσοντας πιο νεωτεριστικούς τρόπους ερμηνείας των blues (Duffy, Amy Winehouse, Joss Stone). Το άνοιγμα σε μεγαλύτερο κοινό, επιβεβαιώνεται και από τον συνοδευτικό ρόλο που αποκτά η μουσική των BLUES PILLS σε αρκετές συνθέσεις (“Burned Out”, “I Felt A Change”, “Gone So Long”), η οποία λειτουργεί σαν καλογυαλισμένο background. Κάποιες ηλεκτρικές αναλαμπές τύπου “You Gotta Try”, “Elements and Things”, οφείλουν την ύπαρξή τους στην παλιά πετυχημένη συνταγή και κρίνονται ως (πολύ αξιόλογα) fillers σε ένα άλμπουμ με εντελώς διαφορετικό χαρακτήρα.

Χωρίς να υπάρχει ορατός κίνδυνος να ενταχθεί στο neo soul ρεύμα (είδος που κακά τα ψέματα οριοθετείται πλέον από το pop αισθητήριο) το “Lady in Gold” αλμπουμ ρίχνει τα δίχτυα του σε αβαθή ύδατα και το αποτέλεσμα είναι, αναμενόμενα, φτωχό.

6 / 10

Αλέξανδρος Τοπιντζής

Σχόλια

Διαβάστε επίσης

DEE SNIDER – “For the Love of Metal” (Napalm)

9 Ιουλίου, 2018 - 16:45 Σάκης Νίκας

Η επιστροφή του Dee Snider σε γνώριμα ηχητικά μονοπάτια μόνο καλοδεχούμενη μπορεί να είναι. Μην ξεχνάτε ότι μόλις πριν από δύο χρόνια ο εμβληματικός frontman μας είχε σερβίρει μία πατάτα μεγατόνων με...

[περισσότερα]

THE SEA WITHIN – “The Sea Within” (Inside out)

9 Ιουλίου, 2018 - 16:30 Φίλιππος Φίλης

Οι THE SEA WITHIN είναι ένα νεοσύστατο progressive rock σχήμα που αν και δεν θέλει να αποκαλείται super group, τίτλος που έχει γίνει της μόδας και που πάντοτε ανεβάζει το hype σε τρομερά ύψη, πληροί...

[περισσότερα]

OPEN BURN - “Divine Intermission” (No Remorse Records)

28 Ιουνίου, 2018 - 16:30 Δημήτρης Τσέλλος

LETHAL. “Programmed”. Δύο λέξεις που αρκούν ώστε να δημιουργήσουν τα καλύτερα των συναισθημάτων στον οποιονδήποτε φίλο του τεχνικού, προοδευτικού power metal. Αυτού που δεν διστάζει να μπει στα...

[περισσότερα]

MICHAEL ROMEO – “War of the worlds // Pt. 1” (Mascot)

28 Ιουνίου, 2018 - 16:15 Σάκης Φράγκος

Έχω εκφράσει τόσες φορές τη λατρεία μου για την μουσική των SYMPHONY X (βασικός υπεύθυνος της οποίας είναι ο κιθαρίστας τους, Michael Romeo), που είναι δεδομένο πως έχω μπει στη σφαίρα της...

[περισσότερα]

RYAN ROXIE – “Imagine your reality” (Cargo Records)

28 Ιουνίου, 2018 - 15:45 Σάκης Νίκας

Ο Ryan Roxie ήταν πάντα ο αγαπημένος μου κιθαρίστας στη μπάντα του Alice Cooper, μετά τη διάλυση της κλασικής σύνθεσης των late 60’s/early 70’s. Δεν ήταν μόνο ότι είχε ένα ταλέντο στη σύνθεση αλλά...

[περισσότερα]