BRING ME THE HORIZON – That’s The Spirit (Sony)

14 Σεπτεμβρίου, 2015 - 07:30

Αυτοί εδώ οι Άγγλοι, είναι μία μικρή αδυναμία τα τελευταία χρόνια, παρόλο που δε δηλώνω και τρελός οπαδός του ήχου τους, ασχέτως που συμπαθώ κάποιες μπάντες. Ή καλύτερα, του ήχου που είχανε στο παρελθόν, γιατί αν κάτι δε μπορεί κανείς να χρεώσει στους BRING ME THE HORIZON, είναι η στασιμότητα και η βαρετή επανάληψη στη μουσική τους.

Εμπορικά, μιλάμε για πολύ μεγάλο όνομα, με το περιοδικό Kerrang! ειδικά να τους έχει «θεούς», καθώς στα Kerrang! Awards, έχουν ανακηρυχθεί “καλύτερη Βρετανική μπάντα” φέτος, αλλά και το 2013, “καλύτεροι Βρετανοί πρωτοεμφανιζόμενοι” το 2006, ενώ και τις φορές που δεν βγήκαν, είχαν διακρίσεις, ενώ ήταν πάντα υποψήφιοι.

Το προηγούμενο άλμπουμ τους, “Sempiternal” (2013), μου είχε κάνει εξαιρετική εντύπωση, όταν κατάφεραν και συνδύασαν την επιθετικότητα των προηγούμενων δουλειών τους, με περισσότερη μελωδία και λυρισμό, προσθέτοντας στη μουσική τους νέα στοιχεία και διατηρώντας έναν αρκετά προσωπικό ήχο. Η εμπορική του απήχηση ήταν τεράστια και το live DVD που κυκλοφόρησαν, “Live at Wembley”, είναι απόδειξη τόσο του πόσο καλά στέκεται το σχήμα στη σκηνή, όσο και του πόσο επαγγελματικό είναι όλο αυτό που κάνει και δείχνει γιατί έχουν καταφέρει να ξεχωρίσουν από το σωρό του ιδιώματος.

Αυτή τη φορά, στο πέμπτο τους άλμπουμ, με τίτλο “That’s the spirit”, οι BRING ME THE HORIZON πάνε τη μουσική τους πολύ παραπέρα και αποξενώνονται σχεδόν από το συντριπτικό κομμάτι της προηγούμενης δισκογραφίας τους. Ούτε deathcore (όπως ξεκίνησαν), ούτε metalcore (όπως συνέχισαν), αλλά alternative! Αρκετά mid tempo κομμάτια, ambient αισθητική σε πολλά από αυτά, ελάχιστα «ακραία» φωνητικά, πολύ μελωδικοί αλλά και λυρικοί, με τα πλήκτρα του Jordan Fish να έχουν και πάλι πρωταγωνιστικό ρόλο και μία εντελώς alternative αισθητική, που τους κάνει να ηχούν σαν μία μίξη LINKIN PARK (κυρίως), MUSE και THREE DAYS GRACE, ολίγο από 30 SECONDS TO MARS, αλλά με το δικό τους τρόπο πάντα. Βασικά, είναι αρκετά στη λογική των LINKIN PARK, αλλά στο καλύτερό του προσωπικά και θα μπορούσαμε να πούμε ότι οι BRING ME THE HORIZON παίζουν εδώ ότι ίσως θα ήθελαν να παίζουν οι LINKIN PARK, αλλά δε μπορούν μετά το “Meteora”, παρόλο το τελευταίο καλό άλμπουμ τους. Πιασάρικοι, εμπορικοί, αλλά όχι «φθηνοί».

11 κομμάτια, που μέχρι και το όγδοο είναι όλα πολύ καλά, με τα 2 αδιάφορα του δίσκου να είναι μαζεμένα στο τέλος και συγκεκριμένα τα “Drown” και “Oh no”. Από τα υπόλοιπα, αυτά που ξεχωρίζουν είναι τα “Throne”, “True friends”, “Follow you” και “What you need”. Η παραγωγή είναι εξαιρετική απλά και έγινε από τον πληκτρά και τον τραγουδιστή της μπάντας, Jordan Fish και Oli Sykes αντίστοιχα, επειδή όπως είπανε, πολύ παραγωγοί σε αυτό το επίπεδο είναι πανάκριβοι. Πάντως, μια χαρά τους βγήκε! Η ηχογράφηση από την άλλη, έγινε στη χώρα μας και συγκεκριμένα στη Σαντορίνη, στα Black Rock Studios!

Οι BRING ME THE HORIZON, είναι μία μπάντα που θεωρώ ότι αδικείται από το image της ίσως, ή το γεγονός ότι είναι πολύ δημοφιλής στο νεανικό κοινό και ειδικά τα κορίτσια, καθώς παίζουν καλά. Παίζουν πολύ καλά βασικά! Και μπορεί για πολλούς να είναι νερόβραστο αυτό το πράγμα, αλλά όσοι δεν έχετε τέτοια προβλήματα και ειδικά όσοι είστε στη φάση των παλιών καλών LINKIN PARK και τα στοιχεία των MUSE σας κάνουν στα αυτιά σας, τότε αξίζει να τσεκάρετε το “That’s the spirit” και δε θα χάσετε. Οι μπάντες που εξελλίσονταν, πάντα μου κέντριζαν το ενδιαφέρον. Και εδώ το κάνουν και μάλιστα με επιτυχία, για ακόμη μία φορά αυτοί οι Άγγλοι.
 

8/10

Φραγκίσκος Σαμοΐλης

Σχόλια

Διαβάστε επίσης

KONKHRA – “The alpha and the omega” (Hammerheart Records)

15 Νοεμβρίου, 2019 - 13:45 Γιάννης Σαββίδης

Από την εποχή των θεών του μαύρου heavy metal, MERCYFUL FATE και του Lars Ulrich (αν δεν ξέρεις ποιών, λάθος σελίδα διαβάζεις), στους εκπληκτικούς tech-thrashers INVOCATOR ("Excursion demise" και τα...

[περισσότερα]

AIRBOURNE- “Boneshaker” (Spinefarm)

15 Νοεμβρίου, 2019 - 13:45 Στέλιος Μπασμπαγιάννης

AC/DC. Tέσσερα γράμματα, που συμβολίζουν τη μεγαλύτερη προσφορά της Αυστραλίας στο hard rock. AIRBOURNE. Oι τίμιοι διάδοχοί τους, εδώ στο πέμπτο  στούντιο άλμπουμ τους. Με νέο κιθαρίστα και...

[περισσότερα]

HORIZON’S END - “Skeleton keys” (Steel Gallery Records)

15 Νοεμβρίου, 2019 - 13:45 Φίλιππος Φίλης

Οι HORIZON’S END αποτελούν πολύ σημαντικό, κατ εμέ, κομμάτι της ιστορίας του ελληνικού heavy metal. Έκαναν την παρθενική τους εμφάνιση το 1998, με το αριστουργηματικό “Sculpture on ice”, ένα δίσκο...

[περισσότερα]

1349 – “The infernal pathway” (Season of mist)

8 Νοεμβρίου, 2019 - 22:15 Λευτέρης Τσουρέας

Οι Νορβηγοί στο έβδομο album τους πραγματοποιούν δραστική στροφή στον ήχο τους προς μια πιο thrash ηχητική κατεύθυνση, που οφείλει τα μέγιστα στην αμερικάνικη σκηνή, κάτι που καθιστά το νέο τους...

[περισσότερα]

VILLAGERS OF IOANNINA CITY – “Age of Aquarius” (Mantra Records)

8 Νοεμβρίου, 2019 - 14:45 Πάνος Δρόλιας

Πέντε χρόνια έχουν περάσει από τότε που κυκλοφόρησε το “Riza” και ο ντόρος γύρω από τους VILLAGERS OF IOANNINA CITY καλά κρατεί. Μολονότι αδυνατώ ακόμα να κατασταλάξω αν ο συγκεκριμένος ντόρος, που...

[περισσότερα]