CHELSEA GRIN – “Eternal Nightmare” (Rise Records)

21 Αυγούστου, 2018 - 17:45

Και φτάνει εκείνη η μέρα του καλοκαιριού που γυρνάς από τις διακοπές με βουλωμένα αυτιά από τις μακροβούτια, τα αεροπλάνα και τις ατέλειωτες στροφές στα βουνά της ελληνικής υπαίθρου. Κάνεις υπομονή μια-δυο ημέρες μπας και διορθωθεί η κατάσταση, αλλά εις μάτην. Τότε είναι που αναλαμβάνουν τα μεγάλα μέσα για να διορθώσουν την βλάβη. Το ακραίο deathcore με το οποίο καταπιάνονται οι Αμερικάνοι από το Salt Lake City, είτε αρέσει, είτε όχι, προκαλεί αρκούντως ιδανικές συνθήκες για την επαναφορά της σωστής πίεσης στους έσω και έξω ακουστικούς πόρους. Είναι σαν μερικά σιρόπια, που μπορεί να μη μας αρέσει η γεύση τους, ωστόσο πρέπει να τα καταναλώσουμε και να μην βγάλουμε άχνα.

Η αλήθεια είναι ότι είχα χρόνια να ακούσω ολόκληρο δίσκο από τους CHELSEA GRIN. Θυμάμαι τους είχα αφήσει στο “Ashes to Ashes” (2014), ενώ μια πρώτη γερή δόση την είχα πάρει στο ντεμπούτο τους “Desolation of Eden” (2010). Άλλες εποχές, άλλα ήθη (o tempora, o mores) άλλα μέλη κι άλλα γούστα. Αρκεί μόνο να σκεφτεί κανείς ότι μετά την περσινή φυγή (για προσωπικούς λόγους) του τραγουδιστή Alex Koehler, από την αρχική σύνθεση της μπάντας έχει παραμείνει μόνο ο μπασίστας David Flinn. Και παρότι έχουν αλλάξει τόσα πολλά στο στρατόπεδο της μπάντας, πολύ λίγα έχουν αλλάξει στο επίπεδο της μουσικής, ιδίως μετά το “Ashes to Ashes”. Οι χαοτικές συνθετικές δομές παραμένουν δυστυχώς ίδιες και απαράλλαχτες. Μπορεί το “Ashes…” να ξεχώριζε για τους πειραματισμούς της μπάντας, ωστόσο όποιες ιδέες πρωτοεμφανίστηκαν τότε πέρασαν στη σφαίρα του φανταστικού αργότερα. Για παράδειγμα, τι πραγματικά συμβαίνει στο κομμάτι “The Wolf” δεν θα μάθει κανείς ποτέ. Τα φωνητικά καταποντίζονται από τον Tom Barber, μιας και σε όλο τον δίσκο κυμαίνεται σε μια μέτρια τονικότητα, σε αντίθεση με τις ακραίες τσιρίδες του Alex, καθιστώντας έτσι την συνεισφορά του… αδιάφορη.

Απέχουμε κάτι παραπάνω από μια δεκαετία από την εποχή που το deathcore κατακτούσε την παγκόσμια μουσική σκηνή. Από τότε οι περισσότερες μπάντες έχουν εξελιχθεί, άλλες με τον σωστό, άλλες με τον λάθος, τρόπο. Οι CHELSEA GRIN έχουν παραμείνει εγκληματικά σταθεροί, παράγοντας ακόμα μια εύκολη και «λίγο απ’ όλα» μουσική. Αμφιβάλλω αν υπάρχει ακόμα χώρος για τέτοιες μπάντες, και πολύ περισσότερο χρόνος για να τους αφιερώσεις. Τελικά, στο μόνο που λειτούργησε θετικά ο δίσκος, ήταν στο να ξεβουλώσουν τα αυτιά μου.

5/10

Νίκος Ζέρης

Σχόλια

Άλλα άρθρα του συντάκτη

Διαβάστε επίσης

EVIL WITHIN – “Darker Than You” (7hard)

11 Απριλίου, 2019 - 15:45 Γιάννης Σαββίδης

Ένα ολοκαίνουργιο συγκρότημα ξεπηδάει από τα σπλάχνα του ελληνικού underground, οι Αθηναίοι EVIL WITHIN. Τους είχα μάθει σαν όνομα προσωπικά, μια και όχι μόνο έχει αναλάβει τη παραγωγή του εδώ...

[περισσότερα]

TWISTED TOWER DIRE - “Wars in the Unknown” (No Remorse records)

9 Απριλίου, 2019 - 17:15 Δημήτρης Τσέλλος

Έχω σβήσει και έχω ξαναγράψει αυτές τις πρώτες γραμμές…ούτε εγώ θυμάμαι πόσες φορές. Δεν σας κρύβω πως παρουσιάσεις δίσκων όπως αυτή εδώ, είναι εξαιρετικά δύσκολες. Ορισμένοι θα υποψιάζεστε τον λόγο...

[περισσότερα]

666 PACKS - “Sex, Beers & Rock ‘n’ Roll” - Volume II (Iron On Iron)

9 Απριλίου, 2019 - 17:15 Δημήτρης Τσέλλος

Side project ή αν θέλετε με άλλα λόγια δεύτερο συγκρότημα του κιθαρίστα Ανδρέα Τσαουση οι 666 PACKS. Μαζί με τους Γιώργο Γιαννάκη (φωνητικά, WILD MACHINE), Μινά Βασιλάκη (τύμπανα, DOOMOCRACY) και...

[περισσότερα]

ART AGAINST AGONY – “Shiva Appreciation Society” (SAOL)

9 Απριλίου, 2019 - 16:15 Φίλιππος Φίλης

Μια από τις πολύ ενδιαφέρουσες και ομολογώ «δύσκολες» κυκλοφορίες που άκουσα τον τελευταίο καιρό, ήταν ο νέος δίσκος των ART AGAINST AGONY. Η μπάντα, περισσότερο από μια μπάντα, είναι βασικά μια...

[περισσότερα]

WRETCH - “Man or Machine” (Pure Steel Records)

7 Απριλίου, 2019 - 09:15 Θοδωρής Κλώνης

Μια από τις πρώτες μπάντες που είχα την τύχη να ανακαλύψω από τότε που  μου έγινε η τιμή να γίνω συντάκτης στο ROCK HARD είναι οι Αμερικανοί WRETCH που με είχαν εντυπωσιάσει δυο χρόνια νωρίτερα...

[περισσότερα]