CLOVEN HOOF – “Who Mourns For The Morning Star” (High Roller Records)

24 Ιουλίου, 2017 - 18:15

Είναι πολλές οι περιπτώσεις συγκροτημάτων που ενώ ξεκίνησαν διθυραμβικά, στην πορεία «τα χάλασαν» κάπως, ειδικά στο συνθετικό τομέα. Ένα από αυτά είναι και οι Βρετανοί CLOVEN HOOF, σχήμα που θα μνημονεύεται για πάντα σε κάθε αφιέρωμα για το New Wave Of British Heavy Metal. Σαφώς δεν χαρακτηριστήκαν από τρομερή μουσική πρωτοπορία αλλά γιατί δημιούργησαν 3 full albums και ένα ep, τα “The Opening Ritual” το 1982, “Cloven Hoof” το 1984, “Dominator ” το 1988 και “Sultans Ransom” το 1989 που απλά θα αποτελούν για πάντα ωδή στον ήχο, το ύφος και το στυλ του είδους. Δυστυχώς ποτέ δεν είχαν την εμπορική αναγνώριση που τους άξιζε, όπως βεβαίως και πολλοί άλλοι από το ιδίωμα. 

Ίσως σε αυτό συνετέλεσε και το γεγονός ότι διαλύθηκαν μετά από την περίοδο συνθετικού οίστρου που είχαν, και παρέμειναν ανενεργοί για πολλά χρόνια. Επί προσθέτω οι κακές επαγγελματικές επιλογές και οι συνεχείς αλλαγές στα μέλη του σχήματος από τον ιθύνοντα νου, μπασίστα Lee Payne, δημιούργησαν μια δικαιολογημένη αδιαφορία από τους οπαδούς, κυρίως λόγω του μέτριου συνθετικού περιεχομένου που έχουν όλες οι δουλειές τους από το 2005 και μετά. Καλές στιγμές υπάρχουν αλλά απέχουν παρασάγγας από το λαμπρό παρελθόν.   

Φέτος oι CLOVEN HOOF κυκλοφόρησαν την νέα τους δουλειά που θα εγείρει και πάλι πολλές συζητήσεις. Ο Lee Payne αποφάσισε να κάνει και πάλι «αλχημείες» στο σχήμα, αλλάζοντας εκ νέου τραγουδιστή και drummer. Και αν η επιλογή νέου drummer είναι αποδεκτή, ο νέος τραγουδιστής ίσως ξινίσει πολλούς, «παρωπιδιασμένους» οπαδούς του σχήματος. Το μικρόφωνο πια το κρατάει ο George Call, γνωστός από την θητεία του στους ASKA, BANSHEE, EMERALD κλπ. Σαφώς και δεν είναι αδιάφορη φωνή, αφού ότι έχει κάνει δεν είναι άσχημο. Το λάθος που έκανε όμως ο Payne προσλαμβάνοντας τον ήταν ότι αντί ο τραγουδιστής να «πατήσει» πάνω στις συνθέσεις, έγινε το ανάποδο. Τον Call τον έχουμε συνηθίσει σε πιο power συνθέσεις, είτε του Ευρωπαϊκού είτε του Αμερικάνικου metal. «Δυστυχώς» ο Payne έγραψε τραγούδια που ναι μεν δεν είναι άσχημα και ακούγονται ευχάριστα, αλλά απέχουν σε πολλά σημεία από τον ήχο των CLOVEN HOOF. 

Είναι αρκετές οι στιγμές στην διάρκεια του δίσκου νομίζεις ότι ακούς Aμερικάνικο/Ευρωπαϊκό power metal και όχι «αλήτικες» και «βρώμικες» Βρετανικές συνθέσεις. Ενώ το album ξεκινάει καλά με τα πρώτα δυο τραγούδια “Star Rider” και “Song Of Orpheus” (με τα πρώτα 12 δευτερόλεπτα να νομίζεις ότι θα «μπει» τραγούδι των DARKTHRONE) να ανταποκρίνονται στο σύγχρονο ηχητικό ύφος που έχουν τα σχήματα του νησιού, με τον περίσσιο όγκο στην σύνθεση λόγω παράγωγης που βασίζεται πάντα στην κλασική metal ιδεολογία, από το τρίτο τραγούδι και μετά, πολύ λίγα είναι τα σημεία που φανερώνουν την ηχητική ταυτότητα του συγκροτήματος. Αν βάλεις σε κάποιον να ακούσει πχ τα “I Talk To The Dead” και “Mindmaster” χωρίς να του έχεις πει το σχήμα που παίζει, σίγουρα θα νομίζει ότι είναι η νέα δουλειά των METAL CHURCH ή των HELSTAR. Ειδικά στο δεύτερο τραγούδι τα growls και οι χωρίς λόγο nu metal κραυγές ίσως ενοχλήσουν κάθε παλιακό αυτί. Όαση αποτελεί το διάρκειας 7 και κάτι λεπτών τραγούδι που «κλείνει» τον δίσκο, “Bannockburn” με αισθητική «Πιο IRON MAIDEN πεθαίνεις».  

Το θετικό είναι ότι αν δεις μεμονωμένα την κάθε σύνθεση και είσαι πιο ανοιχτόμυαλος βγάζοντας από την σκέψη σου το logo του σχήματος που ακούς, θα βρεις στοιχεία που θα σε κάνουν να περάσεις καλά κατά την ακρόαση. Τουλάχιστον τα τραγούδια δεν είναι σε κανένα σημείο βαρετά αφού έχουν καλή δομή με επιθετικά metal ριφ, ωραία ρεφρέν και γενικά πυρωτική διάθεση. Αν μη τι άλλο δεν αμαυρώνουν την κληρονομιά που έχουν αφήσει οι CLOVEN HOOF κάτι που συνέβαινε στο πρόσφατο παρελθόν.         
             
Από την επανασύνδεση τους και μετά, και με πολλές ακροάσεις, το “Who Mourns For The Morning Star” είναι η καλύτερη δουλειά τους. Απλά δεν θυμίζει σε τίποτα ηχητικά το σχήμα που κάποτε έγραφε τραγούδια που έχουν γαλουχήσει ηχητικά τους τωρινούς 35+ οπαδούς και σαφώς χαρακτηρίζουν ένα είδος. Έχουν γίνει άλλο σχήμα. Ειλικρινά αναμένω να δω το επόμενο μουσικό πόνημα των CLOVEN HOOF, αφού είναι πολύ εύκολο ένα σχήμα να δισκογραφεί αλλά να περνάει απαρατήρητο.   
      
6 / 10 (για album CLOVEN HOOF)
7,5 / 10 (αν δεν σκέφτεσαι ποιο είναι το σχήμα που ακούς)

Θοδωρής Μηνιάτης

Σχόλια

Διαβάστε επίσης

DEE SNIDER – “For the Love of Metal” (Napalm)

9 Ιουλίου, 2018 - 16:45 Σάκης Νίκας

Η επιστροφή του Dee Snider σε γνώριμα ηχητικά μονοπάτια μόνο καλοδεχούμενη μπορεί να είναι. Μην ξεχνάτε ότι μόλις πριν από δύο χρόνια ο εμβληματικός frontman μας είχε σερβίρει μία πατάτα μεγατόνων με...

[περισσότερα]

THE SEA WITHIN – “The Sea Within” (Inside out)

9 Ιουλίου, 2018 - 16:30 Φίλιππος Φίλης

Οι THE SEA WITHIN είναι ένα νεοσύστατο progressive rock σχήμα που αν και δεν θέλει να αποκαλείται super group, τίτλος που έχει γίνει της μόδας και που πάντοτε ανεβάζει το hype σε τρομερά ύψη, πληροί...

[περισσότερα]

OPEN BURN - “Divine Intermission” (No Remorse Records)

28 Ιουνίου, 2018 - 16:30 Δημήτρης Τσέλλος

LETHAL. “Programmed”. Δύο λέξεις που αρκούν ώστε να δημιουργήσουν τα καλύτερα των συναισθημάτων στον οποιονδήποτε φίλο του τεχνικού, προοδευτικού power metal. Αυτού που δεν διστάζει να μπει στα...

[περισσότερα]

MICHAEL ROMEO – “War of the worlds // Pt. 1” (Mascot)

28 Ιουνίου, 2018 - 16:15 Σάκης Φράγκος

Έχω εκφράσει τόσες φορές τη λατρεία μου για την μουσική των SYMPHONY X (βασικός υπεύθυνος της οποίας είναι ο κιθαρίστας τους, Michael Romeo), που είναι δεδομένο πως έχω μπει στη σφαίρα της...

[περισσότερα]

RYAN ROXIE – “Imagine your reality” (Cargo Records)

28 Ιουνίου, 2018 - 15:45 Σάκης Νίκας

Ο Ryan Roxie ήταν πάντα ο αγαπημένος μου κιθαρίστας στη μπάντα του Alice Cooper, μετά τη διάλυση της κλασικής σύνθεσης των late 60’s/early 70’s. Δεν ήταν μόνο ότι είχε ένα ταλέντο στη σύνθεση αλλά...

[περισσότερα]