COLLAPSE UNDER THE EMPIRE – “The Fallen Ones” (Finaltune Records)

10 Νοεμβρίου, 2017 - 15:15

Συνεχίζουν ακάθεκτοι οι Γερμανοί post rockers να μας χαρίζουν μαγευτικούς και συνάμα ιντριγκαδόρικους δίσκους. Και για να γίνουν οι απαραίτητες συστάσεις στους μη μυημένους, αρκεί να αναφέρουμε ότι πρόκειται να ασχοληθούμε με ένα εξαιρετικά αυθεντικό (ως προς τον ήχο του) συγκρότημα, το οποίο ανήκει στο τρίτο λεγόμενο κύμα των post rock/metal σχημάτων που εξαπέλυσαν τα μουσικά τους βέλη εκεί στις αρχές της δεύτερης δεκαετίας του 2000. Οι COLLAPSE UNDER THE EMPIRE έρχονται μαζί με ονόματα όπως, MAYBESHEWILL, THIS WILL DESTROY YOU, IF THESE TREES COULD TALK, να ταράξουν τα νερά όταν αντίστοιχα συγκροτήματα (GOD IS AN ASTRONAUT, EXPLOSIONS IN THE SKY κ.α.) είχαν βάλει για τα καλά το νερό στ’ αυλάκι.

Κομμάτι αναπόσπαστο από την συνθετική διαδικασία των CUTE αποτελούν οι synthwave επιρροές, οι οποίες μάλιστα είναι παρούσες και σε αυτόν τον δίσκο. Είναι θα έλεγε κανείς το στοιχείο εκείνο που προσέλκυσε ένα φαινομενικά ετερόκλητο κοινό που έχει σαν βάση post και electronic αφετηρίες και έβρισκε διέξοδο μόνο στους GOD IS AN ASTRONAUT. Στο ίδιο μήκος κύματος κινούνται και οι MASERATI, χωρίς ωστόσο να παίζουν την ίδια μουσική. Οι CUTE στο “The Fallen Ones” κάνουν μια ανακεφαλαίωση στην μακρόχρονη πορεία τους, κρατώντας τόσο την ατμοσφαιρική τους διάθεση, όσο και την πιο «επιθετική» τους (βλέπε “Blissful”). Όλος ο δίσκος αποτελεί σεμινάριο, όχι για το «πώς θα πρέπει να παίζεται το post rock σήμερα», αλλά για το πως «διατηρείσαι στην κορυφή». Έχοντας κυκλοφορήσει τα εξαιρετικά “Shoulders and Giants” (2011) και “Sacrifice & Isolation” (2014), είναι λογικό πως σε κάθε νέο δίσκο η πρόκληση είναι μεγάλη. Παρόλα αυτά το συγκρότημα μας προσκαλεί για μια ακόμα φορά να χαθούμε (κυριολεκτικά) στα ηχητικά τοπία που μόνο εκείνο ξέρει να δημιουργεί.

Μόνο αρνητικό σημείο του δίσκου, είναι η έλλειψη εκείνης της μεγάλης στιγμής που θα σε κάνει να νιώσεις τον λυτρωτικό ηλεκτρισμό που οι προηγούμενοι δίσκοι προσέφεραν απλόχερα. Μπορεί από μερικούς ο δίσκος να χαρακτηριστεί ως «μία από τα ίδια», και ίσως σε ένα βαθμό να υπάρχει βάση σε αυτό το επιχείρημα, ωστόσο τι πραγματικά περιμένει ο ακροατής σήμερα από έναν δίσκο COLLAPSE UNDER THE EMPIRE; Το συγκρότημα έζησε τις στιγμές καινοτομίας του, και τώρα περνάει μια φάση συντήρησης, γεγονός αναμενόμενο και θεμιτό όταν φυσικά κρατιέται σε ένα αντίστοιχο επίπεδο, όπως συμβαίνει τώρα. Όσοι είχατε την πρώτη επαφή με το συγκρότημα μέσω του δίσκου, θα σας πρότεινα να ξεκινήσετε (σχεδόν) από την αρχή και το “Find A Place To Be Safe”, για τους υπόλοιπους κυκλοφορεί και limited edition του δίσκου σε βινύλιο!

8 / 10

Νίκος Ζέρης

Σχόλια

Διαβάστε επίσης

LEVIATHAN – “Can‘t be seen by looking: blurring the lines, clouding the truth” (Stonefellowship Recordings)

5 Ιουνίου, 2018 - 16:45 Σάκης Φράγκος

Τα είχα γράψει και στην προηγούμενη δισκογραφική δουλειά των επανασυνδεδεμένων Αμερικάνων progsters, LEVIATHAN, που είχε τίτλο “At long last, progress stopped to follow”. Μιλάμε για ένα πολυαγαπημένο...

[περισσότερα]

JONATHAN DAVIS – “Black Labyrinth” (Sumerian Records)

5 Ιουνίου, 2018 - 16:30 Σάκης Φράγκος

Οι KORN ανέκαθεν ήταν ένα σχήμα που δεν φοβόταν να πειραματιστεί ακόμα και με φαινομενικά εντελώς ετερόκλητα ιδιώματα. Πολλοί τους θεωρούν υπερτιμημένους, εγώ αυτό που ξέρω όμως, χωρίς να έχω υπάρξει...

[περισσότερα]

KOBRA AND THE LOTUS – “Prevail II” (Napalm)

5 Ιουνίου, 2018 - 16:30 Στέλιος Μπασμπαγιάννης

Ακούγοντας αυτό το άλμπουμ, έψαξα να βρω την ταυτότητά μου και κάποιο λογαριασμό ΔΕΚΟ, για να επιβεβαιώσω το όνομά μου. Το σχήμα ειδικεύεται στο FFM (female fronted metal)  όπως το όρισαν οι...

[περισσότερα]

STORMWITCH - “Bound to the Witch” (Massacre Records)

5 Ιουνίου, 2018 - 16:30 Δημήτρης Τσέλλος

STORMWITCH. Συγκρότημα από αυτά που θα ονομάζαμε «ταυτόσημα» του όρου «Γερμανικό heavy metal». Το occult alter ego των RUNNING WILD. “The Masters of Black Romantic” όπως τους περιγράφουν οι ίδιοι οι...

[περισσότερα]

SHINEDOWN – “Attention, Attention” (Atlantic)

5 Ιουνίου, 2018 - 16:30 Σάκης Φράγκος

Εννοείται πως δεν μπορώ να ξεχάσω με τίποτα το κόλλημα που είχα φάει με το “Sound of madness” των SHINEDOWN, το καλοκαίρι του 2008 που είχε κυκλοφορήσει. Απόλυτος hard rock, alternative rock, όπως-...

[περισσότερα]