CONVERGE – “All We Love We Leave Behind” (Epitaph)

12 Οκτωβρίου, 2012 - 13:30

Dont live as the echo, but thrive as the sound... Πάω πίσω κάμποσα χρόνια όταν πρωτοέπεσε στα χέρια μου το “Jane Doe” (μη φανταστείτε το 2001 που κυκλοφόρησε, μιας και στα 15 μου, και να ήθελα να το ακούσω πολύ απλά δε θα το «έπιανα»!). Με το μπάσιμο του “Concubine” τα αυτιά μου τσίνησαν ελαφρώς! Δεν περίμενα κάτι τόσο «ακραίο», αλλά η ακρόαση συνεχίστηκε. Μετά από λίγη ώρα, ακούγοντας το “Riff of all riffs” του “Homewrecker”, κατάλαβα πως αν έδειχνα την απαραίτητη υπομονή στο δίσκο θα με αντάμειβε και με το παραπάνω... Τα υπόλοιπα είναι ιστορία. Τί έχουν να μας πουν οι CONVERGE εν έτει 2012 και μετά από 22 χρόνια ύπαρξης; Πολλά και τίποτα! Για εσάς που συμφωνείτε με τα πολλά, συνεχίστε να διαβάζετε… Για εσάς που συμφωνείτε με το τίποτα θα σας ρωτήσω ένα πράγμα: Ξέρετε πολλές μπάντες που ενώ έχουν ήδη θέσει δυσθεώρητα standards στον ήχο τους και μη (“Jane Doe”), να καταφέρνουν μετά από 20 σχεδόν χρόνια στην πιάτσα να τα επαναπροσδιορίσουν (“Axe to Fall”), ανοίγοντας και κλείνοντας την πόρτα μιας ολόκληρης δεκαετίας με τον δικό τους τρόπο; OXI!!! Επομένως συνεχίστε και εσείς να διαβάζετε.

Στο δικό μου «ξερό» οι CONVERGE αντιπροσωπεύουν ότι πιο «ακραίο» ηχητικά μπορεί να ευδοκιμήσει σε ένα “mainstream” επίπεδο και με “DIY” στάση ζωής. Κάτι τέτοιο επιτυγχάνεται με δίσκους σαν το προηγούμενο “Axe to Fall”… Προσιτός, με μοναδική ροή, αλλά παράλληλα δυσπρόσιτος και εχθρικός για όσους δεν έχουν υπομονή και περιμένουν κάτι πιασάρικο για να μην ιδρώσει το αυτάκι τους! Και αν εκεί ξεχείλιζε η οργή, στο “Jane Doe” το μεγαλείο της απώλειας έπαιρνε άλλες διαστάσεις, εδώ τότε τί έχουμε; Πικρία, λύπη, ανάγκη για «λύτρωση». Την καταλαβαίνεις εξαρχής με το που μπαίνει ο Bannon στο εναρκτήριο “Aimless Arrow”, το οποίο αρχικά εκπλήσσει με την “radio friendly” (για τα δεδομένα τους πάντα) δομή του, μέχρι να φτάσει στο κλείσιμο και να σε κάνει να νιώσεις πως μπορείς να σκοτώσεις άνθρωπο! Ακούγοντας όμως το riff της χρονιάς από το επερχόμενο “Trespasses”, πλέον είσαι πεπεισμένος πως μπορείς να γίνεις serial killer και δεν σε σταματάει τίποτα! “Sadness Comes Home” σε όλους όσους νομίζουν πως συνθέτουν μουσική, μιας και ξέρουν πως δεν μπορούν να γράψουν κάτι καλύτερο από αυτό, με το αλά “Thunderstruckon speed riff (credits to Βαγγέλης) και τα punk rock σολίδια να πωρώνουν σε υπερθετικό βαθμό. Στο “A Glacial Place” καταλαβαίνεις από ποιους επηρεάστηκαν οι MASTODON και γι’ αυτό πήγαν μπροστά, και στο “Coral Blue” δυσκολεύομαι να φανταστώ άνθρωπο του σιναφιού μας να το ακούσει και να μη το λατρέψει, και ας μη μπορεί να «χωνέψει» τους CONVERGE. Όσο για το ομώνυμο “All We Love We Leave Behind”, το ευχαριστώ για τις ανατριχίλες που μου χαρίζει κάθε φορά που το ακούω!

Παραληρώ ε; Το ξέρω, αλλά πώς αλλιώς μπορείς να περιγράψεις το τέλειο; Πώς γίνεται, και ενώ δεν έχεις να αποδείξεις τίποτα μιας και ήδη έχεις προσφέρει τόσα, να συνεχίζεις να ξεπερνάς τον εαυτό σου μετά από τόσα χρόνια; Αν διαβάζετε πολύ Asterix, τότε θα μου πείτε πως οι CONVERGE είναι Γαλάτες, πίνουν μαγικό ζωμό και μία στο τόσο δίνουν και στους κολλητούς τους για να βγάζουν και αυτοί δισκάρες! Η εξήγηση όμως μπορεί να είναι απλή: Οι τύποι είναι «σφουγγάρια» (μη πάει ο νου σας στον Bob)! Έχουν τις βάσεις, τις ικανότητες, την αντίληψη και το χάρισμα, αλλά παράλληλα ξέρουν να φιλτράρουν και να απορροφούν ότι καλό συμβαίνει γύρω τους. Καταρχάς το μυαλό της μπάντας, Kurt Ballou… Σκεφτήκατε ποτέ τι πάρε – δώσε ιδεών ζει καθημερινά με τόσες παραγωγές που κάνει; Αναφέρω ενδεικτικά, και μόνο από το “Axe to Fall” και μετά, το ντεμπούτο των KVELERTAK, το “Venerable” των KEN MODE και τα φετινά albums των HIGH ON FIRE και GAZA. Δίπλα του σε ισάξια θέση η ψυχή, ο Jacob Bannon… Ιδιοκτήτης της δισκογραφικής Deathwish Inc. και άξιος σχεδιαστής εξωφύλλων για τις μπάντες της, άρα το πάρε – δώσε συνεχίζεται. Την απαιτούμενη ώθηση σε αυτούς τους δύο, δίνουν οι Nate Newton και Ben Koller, οι οποίοι αν και όχι τόσο πολυάσχολοι, κυκλοφόρησαν πρόσφατα τα “No” με τους OLD MAN GLOOM και “God Is War” με τους ALL PIGS MUST DIE αντίστοιχα (αμφότερα δισκάρες)… Φανταστείτε τι θα γινόταν αν δεν καθόντουσαν ούτε λεπτό και αυτοί δηλαδή! Με λίγα λόγια αφουγκράζονται άψογα το τώρα χωρίς παρωπίδες, για να παίζουν την μουσική του μέλλοντος και να δείχνουν το δρόμο.

Οι CONVERGE παίζουν μπάλα μόνοι τους και ίσως να μην είναι τυχαίο το split που προηγήθηκε με τους NAPALM DEATH, μιας και ξέρουν πολύ καλά πως είναι να είσαι leader and not follower. Δεν είναι μπάντα για όλους. Κάμποσοι τους προσκυνάμε ήδη, άλλοι τόσοι (και περισσότεροι) τους αποφεύγουν σαν ο διάολος το λιβάνι. Το κείμενο όμως είναι για όσους είστε στη μέση και έχετε περιέργεια να ανακαλύψετε για τι στα διάλα παραμιλάει τόσος κόσμος. Καθίστε, ακούστε προσεκτικά το δίσκο, διαβάστε τους στίχους, νιώστε τα vibes του. Αν δε σας κερδίσει εξαρχής δείξτε υπομονή και που ξέρετε, ίσως κάποια στιγμή μπείτε και εσείς στο club των τυχερών που μπορεί να τους ΒΙΩΣΕΙ και να μας καταλάβετε. Γιατί... Dont live as the echo, but thrive as the sound.-

Υ.Γ. Πόσα κιλά @@ έχεις για να βγάλεις, σε τέτοιους άθλιους καιρούς για τις πωλήσεις δίσκων, ολόκληρο το νέο σου δίσκο στο Youtube; Απολαύστε το έτσι έστω και μία φορά παρακάτω, ήχος και εικόνα δένουν άψογα σε ένα απερίγραπτο αποτέλεσμα!

10 / 10

Βασίλης Γκορόγιας

Σχόλια

Διαβάστε επίσης

SPIRIT ADRIFT - “Enlightened in Eternity” (20 Buck Spin/Century Media)

26 Οκτωβρίου, 2020 - 10:00 Δημήτρης Τσέλλος

Ξεκίνησαν ως project του πολυοργανίστα και τραγουδιστή Nate Garrett, μα γρήγορα εξελίχθηκαν σε κανονική μπάντα, με σταθερή δισκογραφία. Στην αρχή, ολομόναχος στο τιμόνι και με διάφορους session...

[περισσότερα]

HELLRIPPER - “The Affair of the Poisons” (Peaceville Records)

26 Οκτωβρίου, 2020 - 10:00 Θοδωρής Κλώνης

Oι ιδιαίτερα γνωστοί στους cult κύκλους οι Σκωτσέζοι  black speed metallers HELLRIPPER, επανέρχονται δισκογραφικά στο προσκήνιο με το δεύτερο άλμπουμ τους, με τίτλο “The affair of the poisons”...

[περισσότερα]

PALLBEARER - “Forgotten Days” (Nuclear Blast)

25 Οκτωβρίου, 2020 - 12:15 Νίκος Ζέρης

Έχει περάσει πολύς καιρός από τότε που οι PALLBEARER αποτελούσαν απλά ένα hype της doom (και όχι μόνο) σκηνής. Από το πρωτόλειο “Sorrow and Extinction” έως το...

[περισσότερα]

VOLSTER – “Arise” (ROAR! Rock Of Angels Records)

20 Οκτωβρίου, 2020 - 10:30 Σάκης Νίκας

Δεύτερο άλμπουμ για τους Σουηδούς VOLSTER και πρώτο με τη δική μας ROAR. Φαντάζομαι σε όλους τους φίλους που παρακολουθούν από κοντά την ευρωπαική μελωδική, hard rock σκηνή, θα είναι οικείο το όνομα...

[περισσότερα]

SATAN’S HOST - “Archidoxes of Evil” (επανακυκλοφορία - Moribund Records)

20 Οκτωβρίου, 2020 - 10:30 Δημήτρης Τσέλλος

Αυτοί εδώ οι Αμερικανοί, είναι από τις πιο ιδιάζουσες περιπτώσεις που θυμάμαι. Δεν πιστεύω πως είναι πολλές οι μπάντες που δεν κράτησαν ένα σταθερό μουσικό προσανατολισμό, αλλά παρόλα ταύτα σε κάθε...

[περισσότερα]