THE CURF – “Death and Love” (Fuzz Ink. Records)

7 Ιανουαρίου, 2018 - 20:45

Δέκα ολόκληρα χρόνια παστώματος στην δισκογραφική ναφθαλίνη είναι υπεραρκετά για να σε ρίξουν στο καναβάτσο. Πόσο μάλλον όταν πριν από αυτά, τα δείγματα γραφής σου ήταν τέτοια που άφηναν αρκετά περιθώρια αισιοδοξίας για την συνέχεια. Οι THE CURF όμως δεν το έβαλαν κάτω. Με νέο και ανανεωμένο line-up πια, επέστρεφαν ώριμοι σαν το παλιό καλό whiskey για να συνεχίσουν την δουλειά που είχαν αφήσει στη μέση με το πρώτο τους άλμπουμ.

Η βαριά ψυχεδέλεια είναι σε πρώτο πλάνο και στο “Death and Love”. Αν αλλάζει κάτι δραστικά είναι σίγουρα το γεγονός ότι απουσιάζει το μερακλήδικο, νταβραντισμένο stoner-ικό μοτίβο του “I” και στη θέση του δεσπόζει μια σαφώς πιο σκοτεινιασμένη doom διάθεση, μέρος της οποίας είχε αποκαλυφθεί και στο προπέρσινο “Royal Water” EP. Προφανώς και το έμπειρο αυτί θα αναγνωρίσει σε κομμάτια σαν το “Smoke ring” ή το “California”, ψήγματα της MOTORHEAD-ικής βρωμιάς και της ακατέργαστης heavy rock αισθητικής του παρελθόντος που έκαναν κάθε ακρόαση κύλισμα στον καπνό και τη λάσπη, ωστόσο, από τη στιγμή που η συνθετική τεχνοτροπία του αθηναϊκού σχήματος έχει ρίξει εκούσια το βάρος στα αργόσυρτα, υπέρβαρα όσο και ορμητικά ρυθμικά μέρη στο μεγαλύτερο μέρος του δίσκου, η εξοικείωση είναι ξεκάθαρα προϊόν των ογκωδέστατων κιθαριστικών riffs. Όχι ότι το rhythm section δεν πράττει τα δέοντα από πλευράς όγκου και στιβαρότητας, κάθε άλλο. Απλά όταν δίνεις βορά στα ηχεία σου άσματα σαν το λασπωμένο “Let Go”, το “9-6” (με guest γυναικεία φωνητικά παρακαλώ) ή το τριπαριστό ομώνυμο του άλμπουμ, εκείνο που σε συνεπαίρνει μονομιάς είναι η πυγμή που αναβλύζει μέσα από τις εμπνεύσεις της κιθάρας.

Η ουσία είναι ότι το “Death and Love” συνιστά ξεκάθαρα βήμα προόδου. Δειλό μεν βήμα, αλλά συγχρόνως και υπεραρκετό ώστε να ξαναβάλει με τα μπούνια το συγκρότημα στις δισκογραφικές ράγες. Ο δρόμος προς την doom θέωση φαντάζει σίγουρα δύσβατος και κακοτράχαλος με τα υπάρχοντα δεδομένα, επειδή όμως μέχρι στιγμής η σκηνική τους παρουσία μας πείθει και με το παραπάνω, θεωρώ πως δεν θα αργήσουν να πατήσουν γερά σε ακόμα πιο ποιοτικό σκαλοπάτι με την επόμενη τους προσπάθεια.   

7/10

Πάνος Δρόλιας 

 

Σχόλια

Διαβάστε επίσης

TANITH - “In another time” (Metal Blade)

5 Ιουνίου, 2019 - 16:45 Δημήτρης Τσέλλος

Τελικά, κάθε χρόνο, θα έχουμε οπωσδήποτε δίσκους ο οποίοι θα αναβιώνουν τον ήχο και το συναίσθημα της δεκαετίας του ’70. Κρατάει χρόνια αυτή η, ας την πούμε, παράδοση. Ναι, είναι πολλές οι μπάντες...

[περισσότερα]

SOTO - “Origami” (Inside Out)

5 Ιουνίου, 2019 - 16:45 Γιώργος Κουκουλάκης

Ένας από τους πιο σκληρά εργαζόμενους μουσικούς του χώρου μας, είναι αδιαμφισβήτητα ο κύριος Jeff Scott Soto. Επειδή στη χώρα μας τυγχάνει σεβασμού και αναγνώρισης, δεν χρειάζεται να μείνω στα...

[περισσότερα]

KAMPFAR - “Ofidians manifest” (Indie Recordings)

5 Ιουνίου, 2019 - 16:15 Θάνος Κολοκυθάς

“Ofidians Manifest” ο τίτλος του νέου δίσκου των KAMPFAR, οι οποίοι επανέρχονται μετά από τέσσερα ολόκληρα χρόνια από την τελευταία τους δουλειά του 2015 “Profan”. Οι τελευταίες δουλειές τους, μου...

[περισσότερα]

XENTRIX – “Bury the pain” (Listenable)

5 Ιουνίου, 2019 - 15:30 Άγγελος Κατσούρας

Κάποιος με δουλεύει ψιλό γαζί αλλά ειλικρινά δε με πειράζει καθόλου. Χωρίς καν να ερωτηθώ, λαμβάνω μία μέρα από τον αγαπητό Σάκη Φράγκο το σύνδεσμο να κατεβάσω το δίσκο και έπλεα σε πελάγη ευτυχίας...

[περισσότερα]

ULTRA SILVAM – “The Spearwound Salvation” (Shadow Records)

5 Ιουνίου, 2019 - 15:15 Νίκος Χασούρας

Δύο χρόνια μετά από ένα demo που μάζεψε αρκετό hype (για τα underground black metal δεδομένα πάντα μιλώντας), οι Σουηδοί κυκλοφορούν το πρώτο τους ολοκληρωμένο άλμπουμ, με το οποίο δικαιώνουν τις...

[περισσότερα]