THE DARK ELEMENT - “The Dark Element” (Frontiers)

15 Νοεμβρίου, 2017 - 17:45

Η Anette Olzon μου ήταν ανέκαθεν συμπαθέστατη. Γενικά, έχω μία τάση να υπερασπίζομαι τους “αδύναμους”, τα outsiders και όσους ιδρώνουν τη φανέλα απανταχού. Η Anette ανήκει και στις τρεις παραπάνω κατηγορίες. Στους NIGHTWISH, στήθηκε από την αρχή στα 6 μέτρα από τους φανατικούς της Tarja οι οποίοι έσκιζαν τα ρούχα τους μη μπορώντας να δεχτούν πως η αγαπημένη τους ντίβα δεν θα ξανατραγουδούσε στους Φιλανδούς. Ήταν ο υποτιθέμενος αδύναμος κρίκος. Όμως έκλεισε τα αυτιά της, αφοσιώθηκε στο έργο της και στους δύο δίσκους που κυκλοφόρησε με τη μπάντα, στάθηκε στο ύψος των περιστάσεων. Με ένα φωνητικό στυλ εντελώς διαφορετικό από της προκατόχου της (η κοπέλα έχει βασική επιρροή τη Celine Dion), ξεκίνησε ως outsider και την «ίδρωσε τη φανέλα». Δεν λύγισε υπό το ψυχολογικό βάρος. Ερμήνευσε τραγούδια που δεν ήταν γραμμένα για τη φωνή της και χωρίς την υποστήριξη που έπρεπε να έχει από το ίδιο της το συγκρότημα. Ούτε νότα δεν προσαρμόστηκε πάνω της. Και όμως… Στις συναυλίες έδινε πάντα το 100% και το κυριότερο: δεν ήταν δήθεν, δεν το έπαιζε βεντέτα.

Φεύγοντας από τους NIGHTWISH και δίνοντας τη θέση της στην θεά Floor Jansen (άλλη πονεμένη ιστορία από κει, αυτός ο Tuomas ξέρει τι του γίνεται άραγε;) χρειάστηκε μια περίοδο ανασύνταξης η οποία της βγήκε σε καλό. Τώρα πια, πλήρως ανανεωμένη αφού μεσολάβησε και η κυκλοφορία ενός ακόμη solo δίσκου το 2014 με τίτλο “Shine”, συνεργάζεται με τους CAIN'S OFFERING (φινλανδική power metal μπάντα στο στυλ των STRATOVARIUS) και κυκλοφορεί το “The Dark Element”. Όλα όσα αγαπήσαμε και εκτιμήσαμε στην Anette, είναι εδώ. Η κρυστάλλινη, πεντακάθαρη και σχεδόν εύθραυστη φωνή της που όμως όταν η ίδια θέλει μετατρέπεται σε ισχυρότατο όπλο, οι χαρακτηριστικές πολυφωνικές γραμμές που ακούγονται σε ολόκληρο το δίσκο… Οι CAIN'S OFFERING δε, είναι άξιοι συνεργάτες. Ο Jani Liimatainen (επίσης πρώην SONATA ARCTICA) είναι το πρώτο, ή σωστότερα το δεύτερο βιολί της μπάντας, καθώς παίζει κιθάρα, πλήκτρα και συνθέτει. Στο μπάσο ο Jonas Kuhlberg και στα τύμπανα ο θεούλης (δείτε το βίντεο από κάτω) Jani "Hurtsi" Hurula, ιδανικό rhythm section. Ως προς το ηχητικό αποτέλεσμα τώρα, δεν είναι δύσκολο να καταλάβει κανείς τι παίζεται στο “The Dark Element”: Μια πανέμορφη μίξη ευρωπαϊκού power metal (ολίγη CAIN'S OFFERING με ολίγη από STRATOVARIUS της “Destiny” περιόδου), πάμπολλα στοιχεία NIGHTWISH εποχής “Dark Passion Play” (που στην ουσία για power metal μιλάμε και εκεί, δεν νομίζω να ήταν ποτέ κάτι άλλο οι Φινλανδοί ειδικά από το “Oceanborn” και μετά) και κάποιες πινελιές μοντέρνου ήχου στο στυλ των AMARANTHE. Ένα πεδίο το οποίο η Anette και η παρέα της γνωρίζουν πολύ καλά, με κάποιες δυνατές up tempo στιγμές, πανέμορφες μελωδίες, συναισθηματικές μπαλάντες και αψεγάδιαστο ήχο. Στη προηγούμενή της μπάντα η Anette είχε να αντιμετωπίσει κάφρους και χαζούς οπαδούς που δεν μπορούσαν να δεχτούν και να καταλάβουν τη διαφορά μεταξύ αυτής και της Tarja, έναν αρχηγό που δεν δεχόταν το παραμικρό και περνούσε εμφανέστατη κρίση, ασθένειες στο οικογενειακό περιβάλλον της…και παρόλα ταύτα ήταν εκεί. Φαντάζεστε την Anette του 2017, γεμάτη αυτοπεποίθηση, απελευθερωμένη και δυνατή; Δεν χρειάζεται. Απλά ακούστε αυτό το δίσκο, και κομμάτια όπως το υπέροχα “My Sweet Mystery”, “Dead To Me”, “Last Good Day” και το ομώνυμο.

Το “The Dark Element” στοχεύει πρωτίστως σε όσους από σας (μας) άρεσε το δίδυμο “Dark Passion Play” - “Imaginaerum” και έπειτα σε όσους νιώθουν το «μέσα τους» να γεμίζει με τις μελωδίες του λεγόμενου συμφωνικού female fronted metal, από NIGHTWISH και EDENBRIDGE μέχρι AMARANTHE και πίσω. Εννοείται πως οι europowers θα το εκτιμήσουν έτσι κι αλλιώς, αυτοί κολλάνε παντού σε κάτι τέτοια. Προσωπικά το βλέπω και σαν ένα ωραίο διάλλειμα, μεταξύ των βαρέων βαρών heavy metal που μας έχει διαλύσει εντελώς φέτος. Μπράβο σου Anette μου, τα πήγες πολύ καλά. Καλή (νέα) αρχή και αέρα στα πανιά σου!

Αυστηρά:

7.5 / 10

Δημήτρης Τσέλλος

Σχόλια

Διαβάστε επίσης

DEE SNIDER – “For the Love of Metal” (Napalm)

9 Ιουλίου, 2018 - 16:45 Σάκης Νίκας

Η επιστροφή του Dee Snider σε γνώριμα ηχητικά μονοπάτια μόνο καλοδεχούμενη μπορεί να είναι. Μην ξεχνάτε ότι μόλις πριν από δύο χρόνια ο εμβληματικός frontman μας είχε σερβίρει μία πατάτα μεγατόνων με...

[περισσότερα]

THE SEA WITHIN – “The Sea Within” (Inside out)

9 Ιουλίου, 2018 - 16:30 Φίλιππος Φίλης

Οι THE SEA WITHIN είναι ένα νεοσύστατο progressive rock σχήμα που αν και δεν θέλει να αποκαλείται super group, τίτλος που έχει γίνει της μόδας και που πάντοτε ανεβάζει το hype σε τρομερά ύψη, πληροί...

[περισσότερα]

OPEN BURN - “Divine Intermission” (No Remorse Records)

28 Ιουνίου, 2018 - 16:30 Δημήτρης Τσέλλος

LETHAL. “Programmed”. Δύο λέξεις που αρκούν ώστε να δημιουργήσουν τα καλύτερα των συναισθημάτων στον οποιονδήποτε φίλο του τεχνικού, προοδευτικού power metal. Αυτού που δεν διστάζει να μπει στα...

[περισσότερα]

MICHAEL ROMEO – “War of the worlds // Pt. 1” (Mascot)

28 Ιουνίου, 2018 - 16:15 Σάκης Φράγκος

Έχω εκφράσει τόσες φορές τη λατρεία μου για την μουσική των SYMPHONY X (βασικός υπεύθυνος της οποίας είναι ο κιθαρίστας τους, Michael Romeo), που είναι δεδομένο πως έχω μπει στη σφαίρα της...

[περισσότερα]

RYAN ROXIE – “Imagine your reality” (Cargo Records)

28 Ιουνίου, 2018 - 15:45 Σάκης Νίκας

Ο Ryan Roxie ήταν πάντα ο αγαπημένος μου κιθαρίστας στη μπάντα του Alice Cooper, μετά τη διάλυση της κλασικής σύνθεσης των late 60’s/early 70’s. Δεν ήταν μόνο ότι είχε ένα ταλέντο στη σύνθεση αλλά...

[περισσότερα]