DARKEST HOUR - "Darkest Hour" (Sumerian Records)

12 Σεπτεμβρίου, 2014 - 08:15

Οι DARKEST HOUR ανήκουν σε εκείνη την κατηγορία των συγκροτημάτων που για καιρό βρίσκονται ένα σκαλί πάνω από τον χώρο του underground και που περιμένουν με το πόδι μετέωρο για να κάνουν το επόμενο βήμα προς το mainstream. Για την πεντάδα από την Ουάσινγκτον της Αμερικής, η στιγμή της απόπειρας ξανοίγματος προς νέους ορίζοντες, έρχεται με το νέο, όγδοο κατά σειρά, ομότιτλο άλμπουμ της.

Οι αλλαγές και οι καινοτομίες που παρατηρούνται σε αυτό τον δίσκο πολλές, σίγουρα όχι συμβατές με ότι μας είχαν συνηθίσει και ορισμένες φορές όχι απαραίτητα ευπρόσδεκτες. Αρχικά, έχουμε την έλευση δύο νέων μελών. Του Aaron Deal στο μπάσο και του Travis Orbin στα τύμπανα. Επίσης, την παραγωγή έχει αναλάβει ο Taylor Larson, γνωστός κυρίως για την δουλειά του με τους PERIPHERY, που πέρα της καίριας συμβολής του στο εναρκτήριο “Wasteland”, όπου η μπάντα «πειραματίζεται» στην εφτάχορδη, η γενικότερη επιμέλεια θεωρείται μάλλον διακριτική και εναρμονισμένη με τον ήχο του συγκροτήματος.

Αλλά ας αφήσουμε τα γενικόλογα και ας πιάσουμε τα επιμέρους θέματα που ταλανίζουν τη νέα κυκλοφορία. Το συγκρότημα δε ξεφεύγει από τον παγκόσμιο κανόνα, που θέλει κάθε ομότιτλο δίσκο στο μέσο της δισκογραφικής πορείας, να σηματοδοτεί μία άρδην αλλαγή της προκαθορισμένης μουσικής πορείας. Έτσι λοιπόν, το melodic death metal που πραγματεύονταν οι Αμερικάνοι στα εκπληκτικά “Undoing ruin” (2005) και “Deliver us” (2007), φαίνεται πως μας αποχαιρετά και τη θέση του παίρνει ένα πιο μοδάτο metalcore διανθισμένο με τα καθαρά (!!) φωνητικά του συνιδρυτή της μπάντας, John Henry. Και δεν αναφέρομαι σε ορισμένα αφηγηματικά μέρη, τα οποία συνήθιζε στο παρελθόν. Βαρβάτη έκπληξη για τους παλιούς οπαδούς της μπάντας, που είχαν συνηθίσει τα τραχεία γρυλίσματα του Henry, που παραδόξως όμως δεν είναι ο κύριος λόγος που καθιστά αυτόν τον δίσκο ως την πιο ευκολόπεπτη και εμπορική κυκλοφορία του συγκροτήματος μέχρι σήμερα. Οι μελωδίες φαίνεται πως μετακυλίονται από τις κιθάρες προς τα (καθαρά πλέον) φωνητικά, ενώ το τέμπο σε πολλά τραγούδια έχει πέσει κατακόρυφα, σηματοδοτώντας έτσι την έναρξη μιας εποχής, όπου παραδοσιακά οι μπάντες καταφεύγουν σε πιο ασφαλείς συνθετικές φόρμες, με χιλιοπαιγμένα arpeggios, πιασάρικες μελωδίες και προβλέψιμες γέφυρες, λες και η πρόωρη γήρανση τους χτυπάει επίμονα την πόρτα.

Ψάχνοντας από εδώ κι από εκεί για πληροφορίες σχετικά με τον δίσκο, έπεσα πάνω σε έναν πολύ εύστοχο όρο. Το “Sumeriancore”, είναι ίσως ότι πιο πετυχημένο έχω διαβάσει εδώ και πολύ καιρό, αφού περιγράφει με τον καλύτερο τρόπο την ομογενοποίηση της μουσικής που επιτυγχάνεται κάτω από την στέγη της Sumerian Records. Όχι, οι μπάντες που έχουν συμβόλαιο αυτή την στιγμή με την εταιρεία δεν ακούγονται το ίδιο. Αλλά η προσέγγιση της κάθε παραγωγής, έχει ένα κοινό προσανατολισμό, προς πιο διαυγή και εύκολα ακούσματα.

Σίγουρα το εγχείρημα των DARKEST HOUR, για αυτή την μεγάλη απόκλιση από τον ήχο που τους είχαμε συνηθίσει, χρειάστηκε μεγάλα ψυχικά αποθέματα. Για όλους όσους το “Deliver us” είναι κάτι παραπάνω από ένας απλός δίσκος, ο “Darkest hour” είναι ο απόλυτος εκτροχιασμός. Όχι τόσο γιατί παρουσίασαν κάτι τόσο διαφορετικό, ούτε γιατί θα έχουμε να κάνουμε με μια μάλλον πάγια κατάσταση, αλλά γιατί ακόμα και αυτή η αλλαγή δεν στάθηκε αρκετή, ώστε να κρατήσει τον δημιουργικό κατήφορο που επιδεικνύει η μπάντα από το 2009 και μετά. Μετά τα τρία πρώτα κομμάτια, όπου το αυτί σου έχει αρχίσει να συνηθίζει, ο υπόλοιπος δίσκος είναι μια στο σφυρί και μια στο πέταλο. Δηλαδή πέρα από τα “The great oppressor”, “Lost for life” και “The goddess figure”, όπου διατηρείται λίγη φρεσκάδα από το παρελθόν, όλα τα υπόλοιπα κομμάτια υπάγονται σε όλη την παραπάνω περιγραφή.

6 / 10

Νίκος Ζέρης

 

Σχόλια

Διαβάστε επίσης

CLOUDKICKER - “Solitude” (Self – Released)

25 Σεπτεμβρίου, 2020 - 10:15 Νίκος Ζέρης

Είναι πολλά για τα οποία μπορείς να θαυμάσεις τον Ben Sharp, τον ιθύνοντα νου των CLOUDKICKER. Από το μουσικά ιδιοφυές μυαλό του, έως την στάση του να μοιράζει την δουλειά του δωρεάν,...

[περισσότερα]

PIRANHA – “Arise From the Shadows” (7hard)

25 Σεπτεμβρίου, 2020 - 03:30 Σάκης Φράγκος

Θυμάμαι τον εαυτό μου πιτσιρικά, να πηγαίνει όπου έπαιζαν ελληνικά σχήματα στα νότια προάστια στα τέλη της δεκαετίας του ’80 και να ξεσαλώνουμε. Αίθουσες πολλαπλών χρήσεων, ανοιχτά θέατρα, οπουδήποτε...

[περισσότερα]

ANAAL NATHRAKH – “Endarkenment” (Metal Blade Records)

24 Σεπτεμβρίου, 2020 - 09:45 Γιώργος Δρογγίτης

Οι Βρετανοί ANAAL NATHRAKH μπορεί οσονούπω να κλείνουν μία 20ετία στα δισκογραφικά δρώμενα, αλλά κατά τη ταπεινή μου άποψη, οι κυκλοφορίες τους κατά τη 2η δεκαετία ύπαρξής τους, είναι ασύγκριτες σε...

[περισσότερα]

DEMOLIZER - “Thrashmageddon” (Mighty Music)

24 Σεπτεμβρίου, 2020 - 09:45 Θοδωρής Κλώνης

ΟΛΕΘΡΟΣ! Και τώρα που έχω την προσοχή σας, αντί προλόγου, ένα σύντομο βιογραφικό. Οι DEMOLIZER έρχονται από τη Δανία και ουσιαστικά υφίστανται από το 2014, αρχικά ως RADTSKAFFEN. To 2018 άλλαξαν...

[περισσότερα]

UNLEASH THE ARCHERS – “Abyss” (Napalm Records)

21 Σεπτεμβρίου, 2020 - 10:15 Γιώργος Κουκουλάκης

Οι UNLEASH THE ARCHERS κατάγονται από τον Καναδά και η αλήθεια είναι πως δύσκολα βρίσκεις κακό συγκρότημα από την βορειότερη χώρα της Αμερικανικής ηπείρου. Πολλά τα παραδείγματα άλλωστε....

[περισσότερα]