DEADLOCK – "The Re Arrival" (Lifeforce)

28 Νοεμβρίου, 2014 - 08:30

Οι DEADLOCK είναι από τα συγκροτήματα που αποτελούν την “κλασική περίπτωση βλάβης”, για να δανειστώ και τα σοφά λόγια του μεγάλου Κώστα Τσάκωνα.

Οι Sebastian Reichl και Sabine Scherer, οι μόνοι που έχουν παραμείνει από το αρχικό σχήμα (ειδικά μετά τον θάνατο του Tobias Graf), βρίσκονται σε μία συνεχή προσπάθεια να ταιριάξουν τον ακραίο ήχο του ενός με την μελωδική-αιθέρια φωνή της δεύτερης, αποτυγχάνοντας ξανά και ξανά να βρουν τη σωστή φόρμουλα, ώστε να δημιουργήσουν το τέλειο δίδυμο. Με δύο-τρία κομμάτια να ξεχωρίζουν σε κάθε έναν από τους συνολικά έξι δίσκους τους, δεν κατάφεραν ποτέ να πιάσουν επίπεδα άνω του μετρίου. Το “The Re Arrival” πρόκειται για μία συλλογή αυτών των δύο ή τριών κομματιών που ξεχώρισαν μέσα από τη δισκογραφία τους, παρουσιάζοντας έτσι το καλύτερο και συνάμα πιο δελεαστικό πρόσωπο της μπάντας.

Θυμάμαι είχα ασχοληθεί με το “Manifesto” το 2008, στο πάλαι ποτέ Metal Eagle. Είχα γράψει: “…έρχεται στα αυτιά μας δίχως κάποια μουσική ταυτότητα. Ούτε καν αυτή του progressive. Μπλέκει περίεργα metalcore με pop γυναικεία φωνητικά. Είναι σαν ακούς IN FLAMES και WITHIN TEMPTATION στο ίδιο κομμάτι…”. Αυτό δυστυχώς συνεχίστηκε και στους δύο επόμενους δίσκους, με το “The arsonist” (2013) να αποτελεί την πιο απογοητευτική στιγμή της μπάντας και ταυτόχρονα να είναι η τρανότερη απόδειξη ότι δε μπορείς να αλλάζεις την υφολογική προσέγγιση της μουσικής σου κατά πως φυσάει εκάστοτε ο άνεμος. Το γεγονός μάλιστα ότι στο “The Re Arrival” δεν περιλαμβάνεται κανένα από τα κομμάτια του “The arsonist”, δεν ξέρω αν επιβεβαιώνει την παταγώδη αποτυχία του ή απλά πρόκειται για νομικό κώλυμα με την Napalm Records.

Έτσι λοιπόν, αφήνοντας πίσω το επιδερμικό άγγιγμα της μόδας του djent, οι DEADLOCK κάνουν μία αναδρομή στην ιστορία τους, δίνοντας ιδιαίτερη έμφαση με πέντε τραγούδια, από τα συνολικά δεκαπέντε του πρώτου δίσκου, στο άλμπουμ που τους έκανε γνωστούς το 2007, το “Wolves”. Πέρα από τα παλιά κομμάτια, υπάρχουν και τρία νέα ("An ocean’s monument", "A new era" και "The arsenic river"), τα οποία είναι τοποθετημένα στην αρχή, στη μέση και στο τέλος του άλμπουμ. Βέβαια, αυτά δύσκολα τα ξεχωρίζεις, αφού η νέα μίξη, αλλά και σε πολλές περιπτώσεις η νέα εκδοχή των παλαιότερων κομματιών, δίνει μία φρεσκάδα και συνάμα μία ομοιογένεια σε όλο το άλμπουμ. Δεν έγινε δηλαδή ένα απλό κολλάζ με τις καλύτερες στιγμές της μπάντας. Υπήρξαν τροποποιήσεις (αν και αμυδρές), κάποια νέα παιξίματα, πιο δυνατή μίξη και γενικά δόθηκε αρκετή έμφαση, λες και έχουμε να κάνουμε με μία εντελώς καινούρια κυκλοφορία. Παρόλα αυτά, δεν κατάφερε να γεφυρωθεί το χάσμα της φωνής της Sabine Scherer με τη συνολική μουσική υπόκρουση. Το pop-αιθέριο ύφος της παραμένει ένα τόνο πιο πάνω από τα υπόλοιπα όργανα.

Το δεύτερο δισκάκι έχει περισσότερο έναν συλλεκτικό χαρακτήρα και προορίζεται μάλλον για τους σκληροπυρηνικούς οπαδούς (;;). Σε αυτό συναντάμε υλικό της πρώιμης περιόδου της μπάντας, είτε με demos, είτε με υλικό από το "The arrival" ή από άλλες μικρότερες κυκλοφορίες. Υπάρχει μάλιστα και μία διασκευή στο "When the time runs out" των RUNNING WILD.

Αυτό όμως που στριφογυρίζει στο μυαλό μου είναι η χρησιμότητα μίας τέτοιας best of κυκλοφορίας, η οποία μάλιστα έχει φάει τόσο ρετουσάρισμα. Συνήθως, τέτοιους δίσκους έβγαζαν μεγάλα συγκροτήματα, όπου προσπαθούσαν να στριμώξουν όλη τους την ιστορία σε 20 κομμάτια και πάλι έμεναν απέξω άλλα τόσα αξιόλογα. Εδώ, οι DEADLOCK αναδεικνύουν μόνο τις καλύτερες στιγμές τους, δηλαδή δώδεκα κομμάτια μέσα από έξι δίσκους και προσθέτουν και άλλα τρία, έτσι για το μπόνους. Δεν ξέρω αν έχουν σκοπό να ξεγελάσουν τον ακροατή ή να κάνουν μία καινούρια αρχή ή και τα δύο μαζί. Σίγουρα το “The Re Arrival” ακούγεται ευχάριστα και αν έβγαινε τώρα σαν ντεμπούτο θα εξέπληττε πολλούς. Ωστόσο, απέχει πολύ από την πραγματικότητα η εικόνα που αποκομίζουμε μέσω αυτού για το συγκρότημα. Αυτό όμως δε σημαίνει ότι δε μπορεί να είναι μία καλή αφορμή για να τους μάθει κάποιος ή να τους γνωρίσει καλύτερα.

6.5/10

Νίκος Ζέρης

 

Σχόλια

Διαβάστε επίσης

FOREVER – “Forever” (Evil Confrontation Records)

15 Μαίου, 2019 - 13:15 Ντίνος Γανίτης

Jonas Wikstrand. ENFORCER! FRANK MARINO αλλά και FRANK STALLONE, KISS, RUSS BALLARD, DESMOND CHILD. Classic rock, Hard rock (ή ROCK HARD;), Disco, AOR. Ημερολόγιο και σωτήριο έτος 2019. Ναι; Χλωμό...

[περισσότερα]

BLACK OAK COUNTY - “Theatre of the Mind” (Mighty Music)

15 Μαίου, 2019 - 13:00 Δημήτρης Τσέλλος

Οι Jack Svendsen (κιθάρα), René Hjelm (μπάσο, φωνή) και Mike Svendsen (τύμπανα) είναι οι BOC, μας έρχονται από την Δανία και ευελπιστούν με το δεύτερο άλμπουμ τους να κάνουν το μεγάλο «μπαμ» και να...

[περισσότερα]

AFTERMATH – “There is Something Wrong” (Sleaszy Rider)

14 Μαίου, 2019 - 12:45 Άγγελος Κατσούρας

Άντε να δούμε τι άλλο θα γίνει φέτος και ποιος άλλος νεκρός θα αναστηθεί εν έτει 2019… Νέο άλμπουμ λέει από τους AFTERMATH. Αν πρόλαβες το μοναδικό τους και απίστευτα σούπερ άλμπουμ “Eyes of tomorrow...

[περισσότερα]

WHITESNAKE – “Flesh & Blood” (Frontiers)

14 Μαίου, 2019 - 12:30 Σάκης Νίκας

Ειλικρινά είμαστε τυχεροί. Θα έλεγα, μάλιστα, ότι πρέπει μερικές φορές να πάρουμε τα χέρια μας από το πληκτρολόγιο, να σταματήσουμε όλα αυτά τα μίζερα «κατηγορώ» στο Facebook και να ευχαριστούμε τους...

[περισσότερα]

ARCH/MATHEOS – “Winter Ethereal” (Metal Blade Records)

14 Μαίου, 2019 - 12:30 Δημήτρης Τσέλλος

John Arch. Προικισμένος από την Φύση με μια φωνή που όσες δυνατότητες έχει, άλλο τόσο ιδιαίτερη είναι. Φωνή που την λατρεύεις, ή την μισείς. Δεν μπορώ να θυμηθώ να έχω συναντήσει κάπου μια πιο...

[περισσότερα]