DEVIN TOWNSEND - “Order of Magnitude: Empath Live Volume 1” (Inside Οut)

30 Οκτωβρίου, 2020 - 10:45

Για αρκετούς οπαδούς του DEVIN TOWNSEND, το “Empath” ήταν αμφιλεγόμενο, δυσνόητο και υπερφιλόδοξο. Για άλλους, καλή ώρα, είναι μπροστά από την εποχή του. Αναμφίβολα όμως, είναι ένα δύσκολο άλμπουμ και εξίσου δύσκολο να παρουσιαστεί ζωντανά. Την απορία την είχα από την πρώτη στιγμή που άκουσα το δίσκο: πως διάολο θα καταφέρει ο μαέστρος να μεταφέρει αυτό το τεράστιο έργο στο συναυλιακό σανίδι; Την απάντηση την έλαβα όταν παρακολούθησα την πρώτη συναυλία της αντίστοιχης περιοδείας το 2019 στο Παρίσι. Επομένως, η παρουσίαση του νέου live δίσκου του DEVIN TOWNSEND, με τίτλο “Order of magnitude: Empath live volume 1”, έχει διπλή σημασία για μένα, μιας και φέρνει πίσω αναμνήσεις από μία ανεπανάληπτη συναυλία και επειδή τοποθετώ το “Empath” πολύ ψηλά στη δισκοθήκη μου, πλάι σε ιστορικά άλμπουμ.

Για την περιοδεία αυτή και για τις ανάγκες παρουσίασης του συγκεκριμένου άλμπουμ, ο Townsend έχτισε ένα τρομερό line-up, από νέους μουσικούς και παλιές καραβάνες, όλοι τους με εμπειρία και προϋπηρεσία στο βασίλειο του Devin και του progressive metal γενικότερα. Στη δεύτερη κιθάρα ο τεράστιος Mike Kenneally (που παίζει στο “Empath” και έχει περιοδεύσει εκτενώς με τους JOE SATRIANI και  STEVE VAI), στο μπάσο ο Markus Reuter (STICK MEN), ο Morgan Agren (KAIPA, KARMAKANIC) στα τύμπανα, ο Diego Tejeida (HAKEN) στα πλήκτρα και η υπέροχη Che Aimee Dorval (έχει τραγουδήσει στα “Ki” και “Casualties of cool”) στα φωνητικάμ πλάι σε ένα εξαιρετικό ensemble γυναικών στα δεύτερα φωνητικά. Όσον αφορά το setlist, ο Townsend είχε ήδη αποφασίσει πως στο εγγύς μέλλον θα γίνει μία ειδική περιοδεία όπου θα παιχτεί όλο το “Empath”, επομένως το τωρινό setlist θα έπρεπε να εκπροσωπεί τον Townsend του σήμερα και χτες, με όλες τις αντιφάσεις του και κάθε έκφανση της μανιακής, μουσικής ιδιοφυίας του. Έτσι λοιπόν, εδώ ακούμε τέσσερα κομμάτια από το “Ki”, κάποια στάνταρ χιτάκια, όπως “Kingdom”, “Deadhead”, “War” και “Lucky animals” και σχεδόν όλο το “Empath”. Δύσκολο setlist γενικά, μιας και το “Ki” δεν χαίρει καθολικής εκτίμησης και τα τέσσερα τραγούδια που επελέχθησαν παίζονται διαδοχικά. Το στοίχημα δυσκολεύει ακόμη περισσότερο, όταν ο ακροατής συνειδητοποιεί πως ο Townsend έχει αλλάξει τα φώτα στα κομμάτια του “Empath”, αφού ο ίδιος είχε δηλώσει πως δεν θέλει να ακούγονται προηχογραφημένα μέρη και ήθελε να μεταδώσει μία 100% ζωντανή ατμόσφαιρα, πράγμα που απαιτεί διαφορετικές ενορχηστρώσεις. Και όμως, ο αγαπημένος μου Καναδός κερδίζει το στοίχημα και με το παραπάνω.

Από την αρχή μέχρι το τέλος, το “Order of magnitude: Empath live volume 1”, είναι μία μουσική γιορτή, ένα ξέφρενο πάρτι, στο οποίο ο ακροατής μεταφέρεται με οδηγό τον Devin Townsend, που έχει εξοπλιστεί με το κλασσικό του χιούμορ και την αγάπη του, που αποκομίζει ο ακροατής σε κάθε κομμάτι και κάθε μονόλογο. Το συγκρότημα είναι δεμένο και περνάει καλά, πράγμα που ακούει κανείς στη φωνή της Dorval (που κάθε τόσο τρεμοπαίζει με γέλια), στους αυτοσχεδιασμούς του Kenneally και τα έξαλα τζαμαρίσματα στο “Heaven’s end”. Η ατμόσφαιρα γιορτής συνεχίζεται με έξτρα τζαμάρισμα, που εδώ τιτλοφορείται “Gigpig jam”, αμέσως μετά το υπέροχο “Sprite”, το οποίο ακόμα αναρωτιέμαι πως το έπαιξαν live τόσο καλά, ώστε να ακουστεί καλύτερο από τη studio version. Κάθε μπάντα που σέβεται τον εαυτό της, σαν ολότητα, αφήνει χώρο για αυτοσχεδιασμούς στα live, ειδικά όταν η μπάντα προέρχεται από τον ευρύτερο progressive χώρο. Και σαν να μην έφτανε αυτό, μετά το “Genesis”, ακολουθεί διασκευή στο “Disco inferno”, που κολλάει τόσο καλά με την ξέφρενη ατμόσφαιρα. Αυτό το setlist είναι πραγματικά γεμάτο εκπλήξεις και το σύνολο προκαλεί ποικίλα συναισθήματα, που καλύπτουν όλο το φάσμα, από χαρά σε θλίψη και πάλι πίσω.

Στην κριτική που έγινε στο “Empath”, ο Αλέξανδρος Τοπιντζής είχε γράψει πως «ο εγκέφαλος του Devin Townsend είναι ένας πυρήνας ή καλύτερα ένας πυρηνικός αντιδραστήρας και αυτό το άλμπουμ είναι ένα ακόμα bing bang». Τούτο δω το live άλμπουμ, είναι η συναυλιακή μετουσίωση του πυρηνικού αντιδραστήρα στην πιο ξέφρενη εκδοχή του και ο ακροατής γίνεται μέτοχος σε μία μουσική πανδαισία, που παρουσιάζει τον Townsend στην, ενδεχομένως, καλύτερη φάση της καριέρας του.

 

Φίλιππος Φίλης

Σχόλια

Διαβάστε επίσης

THE DEAD DAISIES – “Holy ground” (SPV/Steamhammer)

19 Ιανουαρίου, 2021 - 02:45 Σάκης Νίκας

Οι THE DEAD DAISIES μου θυμίζουν αρκετά το πολύ πρώιμο concept που είχε ο drummer των SEARCHERS, Chris Curtis, όταν προσέγγισε τον επιχειρηματία Tony Edwards για μία ιδέα ενός συγκροτήματος όπου θα...

[περισσότερα]

MANOWAR – “Black wind, fire & steel – The Atlantic Albums 1987-1992” (box set) (Cherry Red)

19 Ιανουαρίου, 2021 - 02:30 Σάκης Φράγκος

Νομίζω ότι σας έχω πει αρκετές φορές πόσο γουστάρω τα box set που βγάζει η Cherry Red κι εξοικονομεί χώρο η δισκοθήκη μου! Αυτή τη φορά, κυκλοφορεί ένα box set που περιέχει τα τρία άλμπουμ που...

[περισσότερα]

ARIA - HARDRAW - HUMAN FORTRESS / Επανηχογραφήσεις - Συλλογές

19 Ιανουαρίου, 2021 - 01:30 Δημήτρης Τσέλλος

ARIA - “Baptism by fire” & “Armageddon” (M2BA) HARDRAW - “Night of the wolf” (Self-Financed) HUMAN FORTRESS - “Epic tales & untold stories” (Massacre) Δύσκολο πράγμα η επανηχογράφηση...

[περισσότερα]

UNVERKALT – “L' Origine Du Monde” (Self – Released)

11 Ιανουαρίου, 2021 - 14:45 Νίκος Ζέρης

Και αφού καταλάγιασε η σκόνη από τον ορυμαγδό των κυκλοφοριών του περασμένου δίμηνου ήρθε η ώρα να γίνει ένα σοβαρό ξεσκαρτάρισμα, ξεχωρίζοντας τις πιο ενδιαφέρουσες και πετώντας στον κάδο των ...

[περισσότερα]

ACCEPT – “Too mean to die” (Nuclear Blast) (ομαδική κριτική)

8 Ιανουαρίου, 2021 - 19:30 Rockhard

Οι Γερμανοί metallers, ACCEPT, έχουν έτοιμο το 16ο στούντιο άλμπουμ τους, με τίτλο “Too mean to die”, το οποίο πήρε μία μικρή παράταση στην ημερομηνία κυκλοφορίας του για τις 29 Ιανουαρίου, την...

[περισσότερα]