DOOM:VS – "Earthless" (Solitude Productions)

29 Ιουλίου, 2014 - 08:00

Η φυσιογνωμία του Johan Ericson είναι αρκετά γνωστή στο ελληνικό κοινό, αφού η μπάντα με την οποία κυρίως δραστηριοποιείται, χαίρει μεγάλης εκτίμησης, αλλά και συνάντησε μια θερμή υποδοχή όταν μας επισκέφτηκε πριν μερικά χρόνια. Ο λόγος γίνεται για τους DRACONIAN που πέρα του τελευταίου “A rose for the Apocalypse”, που δεν κατάφερε να πείσει, έχουν να επιδείξουν μια θαυμαστή δισκογραφική πορεία. Οι DOOM:VS από την άλλη, εδώ και πολλά χρόνια αποτελούν ένα one man band και προσωπικό side project του Ericson, που μέσω αυτού διοχετεύει τις πιο σκοτεινές και απαισιόδοξες σκέψεις του.

Το “Earthless” έρχεται απρόοπτα, “μόλις” έξι ολόκληρα χρόνια μετά το “Dead words speaks”, να διεκδικήσει μια θέση μεταξύ των πολλών προσωπικών (και μη) δημιουργημάτων του Johan Ericson. Μένοντας λίγο παραπάνω στο τι έχει μεσολαβήσει από την τελευταία κυκλοφορία των DOOM:VS, αξίζει να αναφέρουμε τους SHADOWGARDEN, ένα project που απαρτίζεται από τον ίδιο και άλλα δύο μέλη των DRACONIAN, τον πρώην κιθαρίστα Andreas Hindenäs και τον Jerry Torstensson.

Για πολλούς, τo όνομα των DOOM:VS μπορεί να ηχεί για πρώτη φορά στα αυτιά τους, αφού το μεγάλο διάστημα της αποχής τους από την επικαιρότητα αρκεί, ώστε κι ο πιο φανατικός οπαδός τους (αν υπάρχει) να λησμονήσει την ύπαρξή τους. Οι μουσικές καταβολές της μπάντας έχουν σαν βάση το doom, που σε μεγάλα διαστήματα βαθαίνει τόσο, που αγγίζει τα όρια του funeral. Ο ρομαντισμός και η gothic ατμόσφαιρα των DRACONIAN απουσιάζουν όπως είναι φυσικό, ενώ το μόνο δίπολο που θα εντοπίσει ο ακροατής εστιάζεται αποκλειστικά στα φωνητικά.

Με το “Dead words speaks” να έχει προξενήσει ένα μικρό χαμό τη χρονιά που κυκλοφόρησε, η διαδικασία της σύγκρισης του “Earthless” μαζί του, καθίσταται αναπόφευκτη. Μετά από πολλές ακροάσεις σχηματίζεται όλο και πιο καθαρά το συμπέρασμα ότι η τωρινή κυκλοφορία δεν καταφέρνει να ξεφύγει από την σκιά του προκατόχου της. Το “Earthless” παρουσιάζεται στον ακροατή πιο άνευρο, μονότονο και αργό. Από τα πρώτα κιόλας τραγούδια, ο Ericson αποκαλύπτει την πρόθεσή του να βασιστεί κυρίως στα τραχιά φωνητικά, ενώ οι μελωδικές γραμμές, που είναι ίδιων της συνθετικής του πορείας, γίνονται πιο απλές και μεγαλύτερες σε διάρκεια, δίνοντας την αίσθηση ότι ήθελε περισσότερο να βγει από τον κόπο.
Η δυναμική του δίσκου εντείνεται μετά το “The dead swan of the woods” όπου το ύφος γίνεται πιο επιθετικό, θυμίζοντας αρκετά τον προηγούμενο δίσκο, ενώ στο “Oceans of despair” εμφανίζεται για πρώτη φορά η καθαρή πλευρά των φωνητικών. Πρόκειται ίσως για το πιο ενδιαφέρον κομμάτι του δίσκου, με το πρόσημο των συναισθημάτων να εναλλάσσεται σε κάθε μέτρο. Από εκεί και πέρα, το άλμπουμ συνολικά δεν καταφέρνει να σου προσφέρει τα ολοκληρωτικά εκείνα συναισθήματα που μας προκάλεσε το “Dead words speaks”. Μπορεί οι επιρροές από SHAPE OF DESPAIR, SWALLOW THE SUN και MOURNING BELOVETH να πέρασαν στο παρασκήνιο, ωστόσο το ψυχογράφημα που διαδραματίζεται στη σκηνή του “Earthless” αδυνατεί να συγκινήσει τον σκληροπυρηνικό μύστη του funeral/melodic doom. Ένα ακόμα στοιχεία που συνηγορεί κατά της όποιας απόπειρας για επιτυχία, είναι το γεγονός ότι με το τέλος κάθε κομματιού έρχεται στο μυαλό σου όλο και περισσότερο η αίσθηση ότι κάποιες ιδέες (κυρίως οι μελωδικές) προέρχονται από το συνθετικό απόθεμα των DRACONIAN, το οποίο δεν είναι κατ’ ανάγκην αρνητικό.

Παρόλα τα όσα αρνητικά, ή μάλλον όχι θετικά, έχω αναφέρει πιο πάνω ότι ο δίσκος δεν είναι ολότελα κακός. Έχει κάποιες καλές στιγμές, ενώ αν δεν βαρεθείς από τα μακροσκελή κομμάτια, μπορεί να φτάσεις και μέχρι τα μισά του (που όπως είπαμε ξεκινάει να πνέει ένας διαφορετικός αέρας). Σίγουρα ο Ericson θα μπορούσε να μας προσφέρει κάτι περισσότερο, ιδιαίτερα από την στιγμή που ο τελευταίος δίσκος που κυκλοφόρησε ήταν πριν από τρία χρόνια.

6.5 / 10

Νίκος Ζέρης

 

Σχόλια

Διαβάστε επίσης

SODOM – “Genesis XIX” (SPV / Steamhammer) (ομαδική κριτική)

20 Νοεμβρίου, 2020 - 15:15 Rockhard

Οι Γερμανοί thrashers, SODOM, τέσσερα χρόνια μετά την προηγούμενη δισκογραφική τους προσπάθεια, ως τετράδα πλέον, με τον Frank Blackfire στην κιθάρα μετά από πάρα πολλά χρόνια, επιστρέφουν με το “...

[περισσότερα]

DREAM THEATER – “Distant Memories – Live in London” (Inside Out)

20 Νοεμβρίου, 2020 - 15:00 Σάκης Φράγκος

Υπάρχει πολύς κόσμος εκεί έξω που γνωρίζει πόσο βλαμμένος είμαι με τους DREAM THEATER. Από την άλλη όμως, δεν έχω διστάσει να τους κριτικάρω και μάλιστα έντονα σε σχέση με διάφορες κινήσεις τους που...

[περισσότερα]

BLACK FATE – “Ithaca” (Rockshots Records)

19 Νοεμβρίου, 2020 - 15:15 Σάκης Φράγκος

…ή αλλιώς «έτσι γ@@@ει η Λάρισα». «Τσκ τσκ», θα πείτε. «Μαζέψτε τη γλώσσα σας κύριε Φράγκο». Κι εγώ θα απαντήσω: «έχετε ακούσει το “Ithaca” των BLACK FATE; Αν όχι, έχετε το δικαίωμα να παραμείνετε...

[περισσότερα]

BLACK SABBATH – “Vol. 4 (Redux)” (Magnetic Eye Records)

19 Νοεμβρίου, 2020 - 15:15 Γιάννης Παπαευθυμίου

Η Αμερικάνικη εταιρία έχει κάνει και άλλες “αναβιώσεις” κάποιων σπουδαίων δίσκων του παρελθόντος, και πλέον στην σειρά ακολουθεί στη θρυλικό τέταρτο album των αρχιερέων του heavy metal από το...

[περισσότερα]

SOULBURN - “Noa's D'ark” (Century Media)

19 Νοεμβρίου, 2020 - 15:00 Γιάννης Σαββίδης

Η Ολλανδική σκηνή φέτος, τα πάει πραγματικά καλά, και αυτό μόνο καλό είναι. Σε μια χρονιά που το λιγότερο καλό είναι το νέο GOD DETHRONED (καλός δίσκος, μη λέμε ότι θέλουμε), το τελευταίο THANATOS...

[περισσότερα]