DORO – “Forever warriors, Forever united” (Nuclear Blast)

16 Ιουλίου, 2018 - 13:30

6 χρόνια χωρίς νέο υλικό από τη Doro είναι πάρα πολύ μεγάλο διάστημα για όλους τους φίλους του κλασικού heavy metal. Ειδικά όταν πρόκειται για μία καλλιτέχνιδα η οποία μας έχει συνηθίσει όλα αυτά τα χρόνια με πολύ καλές δουλειές σε σταθερά χρονικά διαστήματα. Βέβαια, η αναμονή μας αυτή αμέσως ξεχάστηκε όταν η Nuclear Blast έβγαλε το δελτίο τύπου και έκανε λόγο για 25 (!) νέα κομμάτια σε ένα διπλό άλμπουμ από την Metal Queen! Αυτό μάλιστα! Βέβαια, στο πίσω μέρος του μυαλού μου –μέχρι να λάβω το δίσκο στα χέρια μου- διατηρούσα μία συγκρατημένη και σχεδόν σκεπτικιστική στάση αφού δεν είναι διόλου σπάνιο φαινόμενο η ποσότητα να μην πηγαίνει χέρι-χέρι με την ποιότητα. Επιπλέον, η τελευταία της δισκογραφική δουλειά με το “Raise your fist” δεν μου είπε και πολλά και με άφησε μάλλον ασυγκίνητο. Τι μας επεφύλασσε, λοιπόν, το “Forever warriors, Forever united”;

To πρώτο CD είναι σαφώς πιο «επιθετικό» και «ανεβαστικό» με κομμάτια που ευτυχώς δεν παραπέμπουν στην επική ατμόσφαιρα του “Fear no evil” και “Warrior soul” που κατά την ταπεινή μου άποψη δεν ταιριάζουν τόσο πολύ στην αισθητική της Doro. Υπάρχουν κάποια τραγούδια που επιτηδευμένα προορίζονται για συναυλιακές καταστάσεις (π.χ. τα “All for metal”, “Turn it up”, “Blood, sweat and rock n’ roll”) και που ίσως σας θυμίσουν κάτι από την περίοδο “Calling the wild” & “Fight”. Οι αναπόφευκτες μπαλάντες είναι το σήμα κατατεθέν της Doro (μάλιστα, οι παλιοί fans σίγουρα θα χαρούν με το “Soldier of metal” αφού φέρνει κατευθείαν στο νου το “True at heart”) όπως είναι άλλωστε και το γερμανόφωνο τραγούδι του δίσκου. Ωστόσο, υπάρχουν και ορισμένες αμήχανες (ως και κακές) στιγμές σε τραγούδια όπως τα “Bastardos”, “If I can’t have you – no one will” (απαράδεκτο ντουέτο με τον Johan Hegg των AMON AMARTH), “Backstage to heaven” κτλ.
 
Τα ίδια πάνω κάτω ισχύουν και για το δεύτερο CD αν και εδώ η Doro φανερώνει μία πιο ευαίσθητη πλευρά στους στίχους της, κάτι που βέβαια που ποτέ δεν είχε κρύψει στο παρελθόν ειδικά μετά το ομώνυμο άλμπουμ της (1990). Απόλυτο highlight εδώ –και νομίζω συνολικά του δίσκου- είναι η πολύ όμορφη μπαλάντα “Lift me up” που θεωρώ ότι συμπυκνώνει όλα τα χαρακτηριστικά στοιχεία της παρουσίας της Doro… Τουλάχιστον όσον αφορά την προαναφερθείσα, ευαίσθητη πλευρά της. Θα ήταν παράλειψη αν δεν αναφέραμε ότι υπάρχουν και δύο καλές διασκευές στα “Don’t break my heart again” (WHITESNAKE) & “Lost in ozone” (MOTORHEAD) ενώ οι Doug Aldrich (DIO, WHITESNAKE κτλ.) και Tommy Bolan (από την κλασική σύνθεση των WARLOCK) συγκαταλέγονται στους special guests.

Στο δια ταύτα: μία καλή δουλειά που περιλαμβάνει κάμποσες μέτριες ως κακές στιγμές. Προσωπικά, περίμενα κάτι περισσότερο από τη Doro. Μπορεί το ζενίθ του “Angels never die” αλλά και συνολικά της δεκαετίας του ‘90 να μην μπορεί πλέον να το πιάσει αλλά κρατάμε τουλάχιστον το γεγονός ότι υπάρχει μία πιο ευδιάκριτη hard n’ heavy ατμόσφαιρα χωρίς ψευδο-επικές παραπομπές. Επίσης, είναι ελπιδοφόρο το ότι επαναπροσδιορίζει κάπως τον ήχο του “Calling the wild”. Νομίζω της ταιριάζει καλύτερα…

7 / 10

Σάκης Νίκας

Σχόλια

Διαβάστε επίσης

MANIMAL – “Purgatorio” (AFM Records)

8 Οκτωβρίου, 2018 - 16:45 Φραγκίσκος Σαμοΐλης

Το μελωδικό heavy/power είναι η αλήθεια ότι δεν περνάει και τα καλύτερα χρόνια του, όμως είναι επίσης αλήθεια ότι τα τελευταία 2-3 χρόνια υπάρχει μία σταθερή ανάκαμψη, με ωραίες κυκλοφορίες, μερικές...

[περισσότερα]

ALCATRAZZ – “Live in Japan 1984” (earMusic)

1 Οκτωβρίου, 2018 - 17:00 Σάκης Νίκας

Οι ALCATRAZZ την περίοδο που ο Malmsteen ήταν στη μπάντα είχαν μία απίστευτη δυναμική. Όχι ότι πήγαιναν πίσω με τον Vai, αλλά θεωρώ ότι ο Bonnet «έδενε» καλύτερα με τον Σουηδό κιθαρίστα με τον οποίο...

[περισσότερα]

JOE BONAMASSA – “Redemption” (Provogue/Mascot)

1 Οκτωβρίου, 2018 - 17:00 Στέλιος Μπασμπαγιάννης

Στο κρίσιμο ερώτημα, ήρθε η ώρα ο Joe Bonamassa να κυκλοφορήσει κακό άλμπουμ, ακόμη μια φορά η απάντηση είναι όχι. Ο παραγωγικότατος, πολυγραφότατος και παίκτης ολκής, απόστολος των μπλουζ στον 21o...

[περισσότερα]

NASHVILLE PUSSY - “Pleased to eat you” (earMusic)

1 Οκτωβρίου, 2018 - 16:45 Γιάννης Παπαευθυμίου

Οι πιο παλιοί φίλοι του περιοδικού, αυτοί που μας παρακολουθούσαν ως έντυπο τότε που λεγόμασταν Rock On, ίσως και να θυμάστε την στήλη “Ι told you first” που παρουσίαζα μαζί με τον Κώστα Αλατά...

[περισσότερα]

STRATOVARIUS – “Enigma: Intermission II” (earMUSIC)

1 Οκτωβρίου, 2018 - 16:30 Φίλιππος Φίλης

Απ’ την αρχή πρέπει να σας πω πως γενικά δεν είμαι οπαδός της ύστερης περιόδου των STRATOVARIUS, μπάντα που για μένα αποτελούσε κάποτε τον ορισμό του Ευρωπαϊκού power metal. Το δίδυμο των δύο Timo...

[περισσότερα]