DREAM WEAVER – “Mythreal” (Eat Metal)

14 Δεκεμβρίου, 2012 - 12:45

Tι κάνεις όταν μία μπάντα που σέβεσαι, εκτιμάς και παρακολουθείς τα βήματα της από τα γεννοφάσκια της, απουσιάζει από την δισκογραφία για κάτι λιγότερο από μία δεκαετία; Φροντίζεις να συντηρείς τ’ όνομα της στην μνήμη σου. Απολαμβάνοντας όταν έχεις την δυνατότητα να δώσεις πολύτιμες ανάσες σε ακούσματα του όχι και πολύ μακρινού παρελθόντος… Και μετά περιμένεις… Στωικά… Και τρέφεις την προσδοκία πως όταν “λυθεί” επιτέλους η σιωπή της, μια θάλασσα συναισθημάτων θα σε παρασύρει στην δίνη της… Όπερ κι εγένετο… Oι DREAM WEAVER είναι και πάλι στις επάλξεις του Ελληνικού heavy metal, μ’ έναν δίσκο που μ’ έχει καθηλώσει εδώ και αρκετές εβδομάδες… Κλισαρισμένες εκφράσεις του στυλ “επέστρεψαν δυναμικότεροι από ποτέ”, όσο γραφικές κι αν ηχούν, όσο κουραστικές κι αν θεωρούνται, στην περίσταση του “Mythreal” δικαιώνονται πανηγυρικά!!! Kάπου μεταξύ doom κατάνυξης ελέω CANDLEMASS, επανόδου των θεών RUSH, δεύτερο δίσκο των λατρεμένων STRIKER αλλά και “άτακτα δομημένου” κοπανήματος στο άκουσμα του EP των AIR RAID, οι DREAM WEAVER, έρχονται να υπενθυμίσουν την τεράστια συνθετική και εκτελεστική τους υπόσταση και μονοπωλούν το ενδιαφέρον μου… Ηeavy metal με προσωπικότητα και ρομαντισμό, heavy metal που τσακίζει κόκαλα, heavy metal όπου ο λυρισμός ενσωματώνεται μαεστρικά στο στακάτο – μεσαίων ταχυτήτων ως επί το πλείστον- μουσικό ηχοτόπιο του κουιντέτου. Ώριμοι και κατασταλαγμένοι, με ύφος που ηχεί ως μία φυσιολογική μετεξέλιξη του “Words carved within”, έναν σκασμό από κομματάρες (“Elemental kingdom”, “Velvet shadow”, “Atlantis”, “End of time”, “Visionaire”, “Aurora borealis”), πανέμορφο εξώφυλλο, layout, παθιασμένες ερμηνείες αλλά και μια παραγωγή που στο άκουσμα της έμεινα απλά άγαλμα και επιβεβαιώνει την άποψη πως όποιος επιθυμεί πραγματικά να κάνει κάτι διαφορετικό και να μην “πασπαλίζει” με γαρνιτούρα και καθόλου ουσία το πνευματικό τέκνο μόνο και μόνο για να δει το φως της ημέρας, στο τέλος θριαμβεύει!!! Δώστε στο “Mythreal” τον χρόνο και την απαιτούμενη προσοχή, ξεχάστε ταμπού και προκαταλήψεις και αφεθείτε στην μαγεία ενός πραγματικά σπουδαίου δίσκου!!!

8 / 10

Γρηγόρης Μπαξεβανίδης

Σχόλια

Διαβάστε επίσης

ARRAYAN PATH - “The marble gates to Apeiron” (Pitch Black Records)

1 Δεκεμβρίου, 2020 - 02:30 Δημήτρης Τσέλλος

Πάντα, όταν έχεις να αξιολογήσεις κάποιον δίσκο, παίζουν πολλά πράγματα ρόλο. Το πόσο έχεις παρακολουθήσει την πορεία του συγκροτήματος, πόσο το γνωρίζεις, πόσο γνωρίζεις γενικότερα το ιδίωμα που...

[περισσότερα]

THE FLOWER KINGS – “Islands” (Insideout)

1 Δεκεμβρίου, 2020 - 02:15 Φίλιππος Φίλης

Όσοι με «διαβάζετε» συχνά θα έχετε μάλλον καταλάβει πως οι προτιμήσεις μου κλείνουν προς το prog rock και πως έχω μια ιδιαίτερη αδυναμία στον βρετανικό ήχο και σε αντιπροσωπευτικές μπάντες όπως...

[περισσότερα]

SYNTHETIC - “Clepsydra: Time against infinity” (ROAR! Rock Of Angels Records)

1 Δεκεμβρίου, 2020 - 02:15 Γιώργος Κουκουλάκης

Για μένα οι SYNTHETIC είναι μια ανακάλυψη, μια ευχάριστη έκπληξη σε μια χρονιά γεμάτη απογοητεύσεις και αρνητική διάθεση. Ο πυρήνας τους, βασισμένος σε δυο φίλους από την Θεσσαλονίκη, έχει...

[περισσότερα]

ACCUSER - “Accuser” (Metal Blade)

1 Δεκεμβρίου, 2020 - 02:15 Θοδωρής Κλώνης

Η αλήθεια είναι ότι δεν ήξερα τι να περιμένω όταν ο μέγας γκουρού Σάκης Φράγκος μου ανέθεσε το νέο άλμπουμ των ACCUSER για κριτική. Οι Γερμανοί thrashers βρίσκονται στο κουρμπέτι από το 1986 και όλα...

[περισσότερα]

WARRIOR SOUL - “Cocaine and other good stuff” (Livewire/ Cargo Records)

23 Νοεμβρίου, 2020 - 03:15 Γιάννης Παπαευθυμίου

Υπήρχε μια εποχή στο πρώτο μισό της δεκαετίας του ΄90 που ο Κory Clarke “ξεστράβωνε” αρκετό κόσμο στο metal χώρο με τις διασκευές που επέλεγε στους δίσκους και στα singles του (JOY DIVISION, David...

[περισσότερα]