ELECTRIC WIZARD – “Time to Die” (Spinefarm Records)

18 Σεπτεμβρίου, 2014 - 14:00

Η μουσική των ELECTRIC WIZARD είναι ένα διαβολεμένα σκληρό ναρκωτικό. Άπαξ και επιτρέψεις στον εαυτό σου να εγκλωβιστεί ολοκληρωτικά στην αποπνιχτική μαυρίλα και την ερεβική ατμόσφαιρα που αυτή κρύβει, ξέρεις ότι ούτε το καλύτερο κέντρο απεξάρτησης δεν είναι ικανό να σε σώσει. Και όπως όλοι οι bigger than life εθισμοί έτσι και ο συγκεκριμένος, είναι ικανός να προκαλέσει παρατεταμένο στερητικό σύνδρομο κάθε φορά που ο Jus Osborn και η κουστωδία του απέχουν για μεγάλο χρονικό διάστημα από το δισκογραφικό προσκήνιο.   

Το “Time to die” δεν είναι ούτε “Come My Fanatics”, ούτε καν “Dopethrone”. Πρέπει άλλωστε να το πάρουμε επιτέλους απόφαση πως είναι εξαιρετικά δύσκολο να ξαναγραφτούν τέτοιοι δίσκοι. Όχι μόνο επειδή οι εποχές δεν είναι ίδιες και ευνοϊκές αλλά κυρίως επειδή τα ίδια τα συγκροτήματα έχουν αλλάξει και έχουν εξελιχθεί τόσο ως χαρακτήρες όσο και ως προσωπικότητες. Εντούτοις, το δεδομένο είναι πως έχουμε να κάνουμε με ένα δίσκο που συγκεντρώνει και αναδεικνύει στην εντέλεια όλα τα στοιχεία που περιμένεις να ακούσεις από τους ELECTRIC WIZARD. Η βραχύβια, όπως αποδείχθηκε εκ των υστέρων, επιστροφή του μπαρουτοκαπνισμένου Mark Greening πίσω από το drum kit εξελίσσεται σε κομβικής σημασίας καθώς εκτός από τον κτηνώδη όγκο που προσδίδει με το παίξιμο του στα καίρια σημεία του άλμπουμ, επαναφέρει μεγάλο μέρος από το vibe του πρώιμου παρελθόντος που τόσο φάνηκε να λείπει από τις σχετικά πιο πρόσφατες κυκλοφορίες του βρετανικού σχήματος.

Ωστόσο, η κιθαριστική, και όχι μόνο, χημεία μεταξύ του Jus Osborn και της Liz Buckingham είναι και πάλι εκείνη που κάνει τη διαφορά, απελευθερώνοντας κατά βούληση στοιχειωμένα, θανατηφόρα και άκρως μονολιθικά riffs και εμπλουτίζοντας τη θεματολογία των στίχων με ακόμα περισσότερο μίσος και απέχθεια για έναν διεφθαρμένο κόσμο που σύμφωνα με την θέαση τους αρνείται πεισματικά να ξεφύγει από την αυτοκαταστροφική μοίρα του. Η ανάδειξη της σαρωτικής doom δυναμικής των δυο συγκεκριμένων στοιχείων ενισχύεται βεβαίως και από την σαφώς πιο καθαρή παραγωγή σε σχέση με την αντίστοιχη του υπέρ του δέοντος μπαφιασμένου “Black Masses”, ενώ συγχρόνως οι διάσπαρτες Hammond-ικές παρεμβάσεις χαρίζουν εκτός από βάθος και χρώμα σε μια ατμόσφαιρα που, ξεκλέβοντας για ακόμα μια φορά την αύρα των αιματοβαμμένων horror αριστουργημάτων του Jess Franco, προσπαθεί αργά και βασανιστικά να διαπεράσει τα τείχη του υποσυνείδητου του ακροατή. Με άλλα λόγια, αν στο παρελθόν είχες λατρέψει κομμάτια σαν τα “Barbarian” και “The Sun has turned to Black”, φαντάζει αδύνατο να μην κάνεις το ίδιο και με την καταιγιστική doom τριάδα των μακρόσυρτων “Incense for the damned”, “Time to die” και “I am nothing” που ανοίγει το δίσκο, ενώ το “We love the dead”, ως μακράν το πιο κολλητικό κομμάτι του “Time to die”, δεν είναι τίποτα λιγότερο από ένα ανηλεές τριπάρισμα, πνιγμένο μέσα στο ακατάπαυστο fuzz και την acid παραμόρφωση των φωνητικών του Osborn.

Με το “Time to die” οι ELECTRIC WIZARD δεν έχουν ανάγκη να αποδείξουν κάτι παραπάνω από αυτό που πραγματικά είναι.  Το πέρασμα του χρόνου είναι βεβαίως εκείνο που, εν τέλει, θα δείξει αν το “Time to die” θα αποκτήσει τη δική του ξεχωριστή θέση ανάμεσα στις καλύτερες στιγμές της ιστορίας τους, όμως το μόνο σίγουρο είναι πως οι ELECTRIC WIZARD πιστοποιούν ξανά πως έχουν βρει το μυστικό ώστε παραμένουν δυνατοί δίχως να επαναλαμβάνονται υπερβολικά στα αυτιά ακόμα και του πιο φανατικού τους οπαδού. Και αυτό για μια μπάντα που κουβαλάει κάτι παραπάνω από δυο δεκαετίες στην πλάτη της είναι εξόχως σημαντικό. Όσοι πιστοί προσέλθετε.

8 / 10

Πάνος Δρόλιας

Σχόλια

Διαβάστε επίσης

FOREVER – “Forever” (Evil Confrontation Records)

15 Μαίου, 2019 - 13:15 Ντίνος Γανίτης

Jonas Wikstrand. ENFORCER! FRANK MARINO αλλά και FRANK STALLONE, KISS, RUSS BALLARD, DESMOND CHILD. Classic rock, Hard rock (ή ROCK HARD;), Disco, AOR. Ημερολόγιο και σωτήριο έτος 2019. Ναι; Χλωμό...

[περισσότερα]

BLACK OAK COUNTY - “Theatre of the Mind” (Mighty Music)

15 Μαίου, 2019 - 13:00 Δημήτρης Τσέλλος

Οι Jack Svendsen (κιθάρα), René Hjelm (μπάσο, φωνή) και Mike Svendsen (τύμπανα) είναι οι BOC, μας έρχονται από την Δανία και ευελπιστούν με το δεύτερο άλμπουμ τους να κάνουν το μεγάλο «μπαμ» και να...

[περισσότερα]

AFTERMATH – “There is Something Wrong” (Sleaszy Rider)

14 Μαίου, 2019 - 12:45 Άγγελος Κατσούρας

Άντε να δούμε τι άλλο θα γίνει φέτος και ποιος άλλος νεκρός θα αναστηθεί εν έτει 2019… Νέο άλμπουμ λέει από τους AFTERMATH. Αν πρόλαβες το μοναδικό τους και απίστευτα σούπερ άλμπουμ “Eyes of tomorrow...

[περισσότερα]

WHITESNAKE – “Flesh & Blood” (Frontiers)

14 Μαίου, 2019 - 12:30 Σάκης Νίκας

Ειλικρινά είμαστε τυχεροί. Θα έλεγα, μάλιστα, ότι πρέπει μερικές φορές να πάρουμε τα χέρια μας από το πληκτρολόγιο, να σταματήσουμε όλα αυτά τα μίζερα «κατηγορώ» στο Facebook και να ευχαριστούμε τους...

[περισσότερα]

ARCH/MATHEOS – “Winter Ethereal” (Metal Blade Records)

14 Μαίου, 2019 - 12:30 Δημήτρης Τσέλλος

John Arch. Προικισμένος από την Φύση με μια φωνή που όσες δυνατότητες έχει, άλλο τόσο ιδιαίτερη είναι. Φωνή που την λατρεύεις, ή την μισείς. Δεν μπορώ να θυμηθώ να έχω συναντήσει κάπου μια πιο...

[περισσότερα]