ELECTRIC WIZARD – “Time to Die” (Spinefarm Records)

18 Σεπτεμβρίου, 2014 - 14:00

Η μουσική των ELECTRIC WIZARD είναι ένα διαβολεμένα σκληρό ναρκωτικό. Άπαξ και επιτρέψεις στον εαυτό σου να εγκλωβιστεί ολοκληρωτικά στην αποπνιχτική μαυρίλα και την ερεβική ατμόσφαιρα που αυτή κρύβει, ξέρεις ότι ούτε το καλύτερο κέντρο απεξάρτησης δεν είναι ικανό να σε σώσει. Και όπως όλοι οι bigger than life εθισμοί έτσι και ο συγκεκριμένος, είναι ικανός να προκαλέσει παρατεταμένο στερητικό σύνδρομο κάθε φορά που ο Jus Osborn και η κουστωδία του απέχουν για μεγάλο χρονικό διάστημα από το δισκογραφικό προσκήνιο.   

Το “Time to die” δεν είναι ούτε “Come My Fanatics”, ούτε καν “Dopethrone”. Πρέπει άλλωστε να το πάρουμε επιτέλους απόφαση πως είναι εξαιρετικά δύσκολο να ξαναγραφτούν τέτοιοι δίσκοι. Όχι μόνο επειδή οι εποχές δεν είναι ίδιες και ευνοϊκές αλλά κυρίως επειδή τα ίδια τα συγκροτήματα έχουν αλλάξει και έχουν εξελιχθεί τόσο ως χαρακτήρες όσο και ως προσωπικότητες. Εντούτοις, το δεδομένο είναι πως έχουμε να κάνουμε με ένα δίσκο που συγκεντρώνει και αναδεικνύει στην εντέλεια όλα τα στοιχεία που περιμένεις να ακούσεις από τους ELECTRIC WIZARD. Η βραχύβια, όπως αποδείχθηκε εκ των υστέρων, επιστροφή του μπαρουτοκαπνισμένου Mark Greening πίσω από το drum kit εξελίσσεται σε κομβικής σημασίας καθώς εκτός από τον κτηνώδη όγκο που προσδίδει με το παίξιμο του στα καίρια σημεία του άλμπουμ, επαναφέρει μεγάλο μέρος από το vibe του πρώιμου παρελθόντος που τόσο φάνηκε να λείπει από τις σχετικά πιο πρόσφατες κυκλοφορίες του βρετανικού σχήματος.

Ωστόσο, η κιθαριστική, και όχι μόνο, χημεία μεταξύ του Jus Osborn και της Liz Buckingham είναι και πάλι εκείνη που κάνει τη διαφορά, απελευθερώνοντας κατά βούληση στοιχειωμένα, θανατηφόρα και άκρως μονολιθικά riffs και εμπλουτίζοντας τη θεματολογία των στίχων με ακόμα περισσότερο μίσος και απέχθεια για έναν διεφθαρμένο κόσμο που σύμφωνα με την θέαση τους αρνείται πεισματικά να ξεφύγει από την αυτοκαταστροφική μοίρα του. Η ανάδειξη της σαρωτικής doom δυναμικής των δυο συγκεκριμένων στοιχείων ενισχύεται βεβαίως και από την σαφώς πιο καθαρή παραγωγή σε σχέση με την αντίστοιχη του υπέρ του δέοντος μπαφιασμένου “Black Masses”, ενώ συγχρόνως οι διάσπαρτες Hammond-ικές παρεμβάσεις χαρίζουν εκτός από βάθος και χρώμα σε μια ατμόσφαιρα που, ξεκλέβοντας για ακόμα μια φορά την αύρα των αιματοβαμμένων horror αριστουργημάτων του Jess Franco, προσπαθεί αργά και βασανιστικά να διαπεράσει τα τείχη του υποσυνείδητου του ακροατή. Με άλλα λόγια, αν στο παρελθόν είχες λατρέψει κομμάτια σαν τα “Barbarian” και “The Sun has turned to Black”, φαντάζει αδύνατο να μην κάνεις το ίδιο και με την καταιγιστική doom τριάδα των μακρόσυρτων “Incense for the damned”, “Time to die” και “I am nothing” που ανοίγει το δίσκο, ενώ το “We love the dead”, ως μακράν το πιο κολλητικό κομμάτι του “Time to die”, δεν είναι τίποτα λιγότερο από ένα ανηλεές τριπάρισμα, πνιγμένο μέσα στο ακατάπαυστο fuzz και την acid παραμόρφωση των φωνητικών του Osborn.

Με το “Time to die” οι ELECTRIC WIZARD δεν έχουν ανάγκη να αποδείξουν κάτι παραπάνω από αυτό που πραγματικά είναι.  Το πέρασμα του χρόνου είναι βεβαίως εκείνο που, εν τέλει, θα δείξει αν το “Time to die” θα αποκτήσει τη δική του ξεχωριστή θέση ανάμεσα στις καλύτερες στιγμές της ιστορίας τους, όμως το μόνο σίγουρο είναι πως οι ELECTRIC WIZARD πιστοποιούν ξανά πως έχουν βρει το μυστικό ώστε παραμένουν δυνατοί δίχως να επαναλαμβάνονται υπερβολικά στα αυτιά ακόμα και του πιο φανατικού τους οπαδού. Και αυτό για μια μπάντα που κουβαλάει κάτι παραπάνω από δυο δεκαετίες στην πλάτη της είναι εξόχως σημαντικό. Όσοι πιστοί προσέλθετε.

8 / 10

Πάνος Δρόλιας

Σχόλια

Διαβάστε επίσης

METALIAN - “Vortex” (High Roller Records)

7 Αυγούστου, 2019 - 11:00 Δημήτρης Τσέλλος

Γνωστοί και μη εξαιρετέοι στους κύκλους των απανταχού «αμανικοραφτάκηδων» (aka NWOTHM fans), οι Καναδοί METALIAN επανέρχονται για να καλύψουν το χαμένο έδαφος. Μπορεί να θεωρούνται, και να είναι...

[περισσότερα]

EARTH – “Full upon her burning lips” (Sargent House)

6 Αυγούστου, 2019 - 09:45 Πάνος Δρόλιας

Σκαλίζοντας ανάμεσα στον ορυμαγδό των λέξεων και των εκφράσεων που είναι ικανές να περιγράψουν ή έστω να προσεγγίσουν τη μουσική κληρονομιά που με περίσσια αποθέματα υπομονής και μεθοδικότητας έχουν...

[περισσότερα]

GRAVE VIOLATOR - “Back to the cult” (Reaper Metal Productions)

5 Αυγούστου, 2019 - 13:30 Θοδωρής Κλώνης

Από τη Φινλανδία, την χώρα των χιλίων λιμνών και συγκεκριμένα από το Ελσίνκι, έρχονται ετούτοι εδώ οι λεβέντες που ύστερα από δύο demo και ένα EP, κυκλοφορούν το πρώτο τους full length άλμπουμ, με...

[περισσότερα]

VULTURE - “Ghastly waves & battered graves” (Metal Blade Records)

5 Αυγούστου, 2019 - 13:30 Θοδωρής Κλώνης

Δεύτερος δίσκος για τους  Γερμανούς VULTURE, μετά από το εξαιρετικό ντεμπούτο τους “The guillotine”, που κυκλοφόρησε δύο χρόνια πριν και έκανε πολύ κόσμο να παραμιλάει με το εκπληκτικό speed...

[περισσότερα]

SUICIDAL ANGELS – “Years of aggression” (NoiseArt Records)

1 Αυγούστου, 2019 - 12:00 Ντίνος Γανίτης

Τα δικά μας παιδιά! Θυμάμαι όταν είχαμε τους SUICIDAL ANGELS μπάντα της εβδομάδας είχα γράψει τα εξής: “ Ήμουν εκεί… Το διάστημα που το συγκρότημα έκανε τα πρώτα του βήματα στο μαγικό χώρο του heavy...

[περισσότερα]