ELOY - "The Vision, the Sword and the Pyre - Part.Ι” (Artist Station Records/Soulfood)

5 Σεπτεμβρίου, 2017 - 15:45

Οι ELOY επέστρεψαν τελικά δισκογραφικά μετά από 8 χρόνια με το "The Vision, the Sword and the Pyre - Part.Ι”. Και λέω τελικά, γιατί ο δίσκος ήταν να κυκλοφορήσει στις 24 Μαρτίου, όμως με μια ανακοίνωση που είχε βγει τον Φεβρουάριο του 2017, ο Frank Bornemann μας ενημέρωσε ότι λόγω κάποιων τεχνικών προβλημάτων και όχι μόνο, ο δίσκος θα καθυστερήσει να κυκλοφορήσει δίνοντας ως νέα ημερομηνία την 25 Αυγούστου. Τέλος καλό όλα καλά λοιπόν, και μετά τον μέτριο “Visionary” η επιστροφή τους με την μίνι καθυστέρηση, είναι πραγματικότητα. O Frank Bornemann, κιθαρίστας, τραγουδιστής και το μοναδικό αυθεντικό μέλος των ELOY από το 1969, μαζί με την ίδια σύνθεση από τον προηγούμενο δίσκο τους, με εξαίρεση την αλλαγή του drummer όπου ο Kristof Hinz πήρε την θέση του Bodo Schopf, μας προσέφερε μια ενδιαφέρουσα Rock Opera με θέμα την Ιστορία της Ιωάννας της Λωραίνης ή Jeanne d'Arc. Μία ιστορία που τον ιντριγκάρει απ’ ότι φαίνεται, καθώς και στο παρελθόν είχε γράψει σχετικά, στον δίσκο “Destination” του 1992 το τραγούδι "Jeanne d' Arc" και στον αμέσως επόμενο δίσκο “The Tides Return Forever” το τραγούδι “Company of Angels”.

Είναι ένας Concept δίσκος που χωρίζεται σε δύο μέρη κι o δίσκος που μόλις κυκλοφόρησε αποτελεί το πρώτο μέρος με 13 τραγούδια. Φυσικά δεν είναι ο πρώτος concept δίσκος που μας προσφέρουν καθώς στο παρελθόν έχουν κάνει το “Ocean” αλλά έχουν διαφορές στο τρόπο προσέγγισης των ιστοριών τους. Το "The Vision, the Sword and the Pyre Part.Ι” είναι Rock Opera και υπάρχουν αρκετές αφηγήσεις από την Καναδή τραγουδίστρια Alice Merton η οποία απαγγέλει ως … Jeanne d'Arc και το όλο άλμπουμ εξιστορεί την ιστορία της, μέσα από τα μάτια του Jean De Metz, ο οποίος έζησε την ζωή της Ιωάννας της Λωραίνης και είδε όλα τα γεγονότα αυτοπροσώπως και όχι μέσα από διηγήσεις που έφτασαν από στόμα σε στόμα.

Προσωπικά είμαι λάτρης της πρώτης περιόδου της μπάντας και συγκεκριμένα τις περιόδου “Inside” έως και “Silent Cries and Mighty Echoes” δηλαδή 1973-1979. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν έβγαλαν καλούς δίσκους στην συνέχεια καθώς και το “Planets” ή το “Time To Turn” ακόμα και αρκετά χρόνια αργότερα που κυκλοφόρησε ο δίσκος “Ocean 2 – TheAnswer” είχε κάποιες καλές στιγμές, αλλά η αλλαγή στον ήχο τους στις αρχές της δεκαετίας του 80’ με την έντονη χρήση των synthesizers, δεν ήταν ότι καλύτερο για εμένα. Αυτό το σχόλιο το αναφέρω γιατί στον δίσκο αυτόν, η μουσική των ELOY δεν μου θυμίζει σίγουρα τίποτα από την πρώτη περίοδό τους που αγάπησα, αλλά επίσης δεν μπορείς να πεις ότι έχει κοινά και με τους δίσκους που κυκλοφόρησαν την δεκαετία ‘80 και ‘90. Μουσικά είναι μία κατά κάποιο τρόπο συνέχεια του “Visionary”, όπου οι κιθάρες ή τα πλήκτρα ισορροπούν χωρίς να ξεχωρίζει κανένα από τα δύο, ενώ υπάρχουν αρκετές απαγγελίες και χορωδιακά φωνητικά που είναι λογικό για Rock Opera αλλά σε λίγη παραπάνω δόση απ’ ότι μας έχουν συνηθίσει. Τα τραγούδια είναι όλα mid-tempo και είναι ένα μείον του δίσκου γιατί δεν υπάρχει το τραγούδι που θα δώσει λίγο νεύρο, ένταση στην ιστορία που μας διηγείται ο Frank. Η παραγωγή του δίσκου είναι εξαιρετική και πολύ «ζεστή» και οι μπασογραμμές του Klaus Peter Matziol είναι από τα πρώτα στοιχεία που παρατηρείς με το πρώτο άκουσμα του δίσκου. Ξεχωρίζουν στο δίσκο το “The Call” που μου θύμισε όπως μπήκε το “What Do You Want From Me” από PINK FLOYD, το “Les Tourelles”,  το “Why” και το δεκάλεπτο “Chinon”.

Να είμαι ειλικρινής περιμένω να ακούσω και το δεύτερο μέρος για να έχουμε πλήρη εικόνα όλου του έργου των ELOY. Όσο ακούς τον δίσκο βρίσκεις και σημεία που σε κερδίζουν περισσότερο και δεν ξέρω αν θα πρέπει να συγκρίνουμε αυστηρά την δουλειά αυτή των ELOY με οτιδήποτε έχουν κάνει στο παρελθόν καθώς η προσέγγιση για να γράψεις μια Rock Opera είναι τελείως διαφορετική. Παρόλα αυτά είναι μια ενδιαφέρουσα κυκλοφορία-ιστορία και η ολοκλήρωση της με το δεύτερο μέρος, θα μας δώσει φως για να έχουμε πλήρη άποψη για το έργο-«όνειρο ζωής» του Frank Bornemann. Το πρώτο μέρος κατάφερε να μας κεντρίσει ευχάριστα το ενδιαφέρον και ανυπομονούμε για την συνέχεια.

7 / 10

Θάνος “Thanoz” Κολοκυθάς

Σχόλια

Διαβάστε επίσης

LEVIATHAN – “Can‘t be seen by looking: blurring the lines, clouding the truth” (Stonefellowship Recordings)

5 Ιουνίου, 2018 - 16:45 Σάκης Φράγκος

Τα είχα γράψει και στην προηγούμενη δισκογραφική δουλειά των επανασυνδεδεμένων Αμερικάνων progsters, LEVIATHAN, που είχε τίτλο “At long last, progress stopped to follow”. Μιλάμε για ένα πολυαγαπημένο...

[περισσότερα]

JONATHAN DAVIS – “Black Labyrinth” (Sumerian Records)

5 Ιουνίου, 2018 - 16:30 Σάκης Φράγκος

Οι KORN ανέκαθεν ήταν ένα σχήμα που δεν φοβόταν να πειραματιστεί ακόμα και με φαινομενικά εντελώς ετερόκλητα ιδιώματα. Πολλοί τους θεωρούν υπερτιμημένους, εγώ αυτό που ξέρω όμως, χωρίς να έχω υπάρξει...

[περισσότερα]

KOBRA AND THE LOTUS – “Prevail II” (Napalm)

5 Ιουνίου, 2018 - 16:30 Στέλιος Μπασμπαγιάννης

Ακούγοντας αυτό το άλμπουμ, έψαξα να βρω την ταυτότητά μου και κάποιο λογαριασμό ΔΕΚΟ, για να επιβεβαιώσω το όνομά μου. Το σχήμα ειδικεύεται στο FFM (female fronted metal)  όπως το όρισαν οι...

[περισσότερα]

STORMWITCH - “Bound to the Witch” (Massacre Records)

5 Ιουνίου, 2018 - 16:30 Δημήτρης Τσέλλος

STORMWITCH. Συγκρότημα από αυτά που θα ονομάζαμε «ταυτόσημα» του όρου «Γερμανικό heavy metal». Το occult alter ego των RUNNING WILD. “The Masters of Black Romantic” όπως τους περιγράφουν οι ίδιοι οι...

[περισσότερα]

SHINEDOWN – “Attention, Attention” (Atlantic)

5 Ιουνίου, 2018 - 16:30 Σάκης Φράγκος

Εννοείται πως δεν μπορώ να ξεχάσω με τίποτα το κόλλημα που είχα φάει με το “Sound of madness” των SHINEDOWN, το καλοκαίρι του 2008 που είχε κυκλοφορήσει. Απόλυτος hard rock, alternative rock, όπως-...

[περισσότερα]