ENSIFERUM – "One Man Army" (Metal Blade)

5 Φεβρουαρίου, 2015 - 08:45

Μπάντα που ανήκει στην ελίτ του folk metal, οι Φινλανδοί ENSIFERUM, επιστρέφουν δισκογραφικά με το έκτο άλμπουμ τους και πρώτο μέσω της νέας τους δισκογραφικής στέγης, της Metal Blade.

Το προηγούμενο, “Unsung heroes”, ενώ μου άρεσε σαν δίσκος, θεωρώ ότι ήταν το χειρότερο της μέχρι τώρα καριέρας τους. Το νέο τους άλμπουμ όμως, “One man army”, έρχεται να αποκαταστήσει την τάξη και να πιστοποιήσει την ποιότητα και το ταλέντο της πεντάδας από το Ελσίνκι.

Όσοι έχουν μείνει στην περίοδο που στη μπάντα ήταν ο Jari Maenpaa (WINTERSUN) και ακόμα ασχολούνται με αυτό το θέμα και ας έχουν περάσει 11 χρόνια από τότε που έφυγε από τους ENSIFERUM, δε νομίζω ότι θα τους αρέσει ο δίσκος. Όποιοι από την άλλη γουστάρουν την εξέλιξη της μπάντας, θα ικανοποιηθούν στο έπακρο.

Το “One man army” ξεκινάει με ένα επικό και φολκλορικό intro, με τίτλο “March of war”. Και σαν αρχή πολέμου μπαίνει το “Axe of judgement”, με δίκασα και ορχήστρες, για να σε «κολλήσει» από την αρχή του δίσκου. Γρήγορο κομμάτι, με τις folk μελωδίες να εναλλάσονται με το πιο extreme riffing και ένα πολύ ωραίο συμφωνικό, χορωδιακό και επικό μεσαίο σημείο. Το “Heathen horde” κρατάει σταθερή την ποιότητα, groove-άροντας σε mid tempo και με το sing-a-long ρεφρέν του. Το “One man army” (πρώτο βίντεο από το δίσκο) είναι γνωστό κομμάτι πλέον. Up tempo, thrash-y riffing και εναλλαγές με groove-άτα σημεία. Πολύ καλό επίσης. Το “Burden of the fallen” που ακολουθεί, είναι ακουστικό folk, με καθαρά φωνητικά και λειτουργεί κάπως και σαν ένα πολύ ωραίο intro για το “Warrior without a war”, το οποίο είναι επικό, λυρικό, mid tempo, με πάρα πολύ ωραίο χορωδιακό ρεφρέν, αλλά συνολικά όχι τόσο καλό όσο τα προηγούμενα κομμάτια. Όχι όσο και το επόμενο, το διάρκειας επτάμιση λεπτών “Cry for the earth bounds”, που ακροβατεί μεταξύ folk mid tempo και πιο Σκανιναβικού metal τραγουδιών, έχοντας και κάποια καθαρά φωνητικά. Το “Two of spades” ανεβάζει και πάλι τις ταχύτητες, με folk, εύθυμη και ψιλο-punky αίσθηση, ώσπου φτάνει στο 1:56 και το γυρνάει σε... disco (!) με το φάντασμα των BONEY M να πλανάται και τη διασκευάρα του προηγούμενου δίσκου στο “Bamboleo” των GIPSY KINGS να μη νιώθει μόνη πλέον. Τα επόμενα δύο τραγούδια, “My ancestor’s blood” και “Desecendants, defiance, domination” μπορεί να αποτελούν μαζί ένα κομμάτι με δύο μέρη, το “Heathen throne part III”, όμως η διαφορά τους είναι πολύ μεγάλη. Κι αυτό γιατί το πρώτο είναι το αδιάφορο κομμάτι του δίσκου, την ώρα που το δεύτερο είναι ίσως το κορυφαίο, παρά τα έντεκα λεπτά και είκοσει δευτερόλεπτα της διάρκειάς του. Όλος ο δίσκος είναι σε ένα κομμάτι που δείχνει το ταλέντο αυτής της μπάντας. Με καθαρά και brutal φωνητικά και πολλές εναλλαγές, είναι το «κρυφό χαρτί» του δίσκου. Όπως όμως είναι και το κλείσιμο αυτού, το πλέον άκυρο τραγούδι στο “One man army”, αλλά τελείως κολλητικό, το “Neito Pohjolan”. Ένα κομμάτι με intro marching ταμπούρο και σκηνικό δειλινού κάπου στην Άγρια Δύση, αποκλειστικά τραγουδισμένο από την Emmi Silvennoinen, με τη γέφυρα και το ρεφρέν να γυρνάει σε Ισπανία (σταθερό το δειλινό όμως) και να περιμένεις κάπου να εμφανιστεί η Salma Hayek να χορεύει με το φιδάκι μωρέ, αφού το κομμάτι θα μπορούσε να είναι και soundtrack σε ταινία, ειδικά του Tarantino. Άκυρο, αλλά υπέροχο.

Ο δίσκος έχει ηχογραφηθεί κυρίως αναλογικά (όχι απολύτως φυσικά, καθώς εννοείται πως έχουν χρησιμοποιηθεί και υπολογιστές), με την παραγωγή να είναι από τα χέρια του βραβευμένου Anssi Kippo (CHILDREN OF BODOM και IMPALED NAZARENE μεταξύ πολλών άλλων) και να πετυχαίνει το σκοπό που είχε θέσει η μπάντα: έναν πιο live ήχο και λιγότερο ψηφιακό. Το εξώφυλλο δε του Gyula Havancsak (ANNIHILATOR, ELVENKING, STRATOVARIUS και άλλοι) είναι εξαιρετικό και από τα καλύτερα που είχαν οι Φινλανδοί ως τώρα.

Πιο συμφωνικοί από ποτέ, λιγότερο folk, αλλά όχι σε βαθμό που μπορείς να πεις «άλλη μπάντα», με ποικιλία στις συνθέσεις, χωρίς περιορισμούς, αλλά πολύ μουσικότητα, οι ENSIFERUM κυκλοφορούν ένα πάρα πολύ καλό άλμπουμ, καλύτερο του “Unsung heroes” και κατά την ταπεινή μου άποψη, από τα καλύτερα της καριέρας τους, παρά τη διαφορετικότητά του. Για κανένα live θα ξανάρθουν;

8/10

Φραγκίσκος Σαμοΐλης

Σχόλια

Διαβάστε επίσης

FOREVER – “Forever” (Evil Confrontation Records)

15 Μαίου, 2019 - 13:15 Ντίνος Γανίτης

Jonas Wikstrand. ENFORCER! FRANK MARINO αλλά και FRANK STALLONE, KISS, RUSS BALLARD, DESMOND CHILD. Classic rock, Hard rock (ή ROCK HARD;), Disco, AOR. Ημερολόγιο και σωτήριο έτος 2019. Ναι; Χλωμό...

[περισσότερα]

BLACK OAK COUNTY - “Theatre of the Mind” (Mighty Music)

15 Μαίου, 2019 - 13:00 Δημήτρης Τσέλλος

Οι Jack Svendsen (κιθάρα), René Hjelm (μπάσο, φωνή) και Mike Svendsen (τύμπανα) είναι οι BOC, μας έρχονται από την Δανία και ευελπιστούν με το δεύτερο άλμπουμ τους να κάνουν το μεγάλο «μπαμ» και να...

[περισσότερα]

AFTERMATH – “There is Something Wrong” (Sleaszy Rider)

14 Μαίου, 2019 - 12:45 Άγγελος Κατσούρας

Άντε να δούμε τι άλλο θα γίνει φέτος και ποιος άλλος νεκρός θα αναστηθεί εν έτει 2019… Νέο άλμπουμ λέει από τους AFTERMATH. Αν πρόλαβες το μοναδικό τους και απίστευτα σούπερ άλμπουμ “Eyes of tomorrow...

[περισσότερα]

WHITESNAKE – “Flesh & Blood” (Frontiers)

14 Μαίου, 2019 - 12:30 Σάκης Νίκας

Ειλικρινά είμαστε τυχεροί. Θα έλεγα, μάλιστα, ότι πρέπει μερικές φορές να πάρουμε τα χέρια μας από το πληκτρολόγιο, να σταματήσουμε όλα αυτά τα μίζερα «κατηγορώ» στο Facebook και να ευχαριστούμε τους...

[περισσότερα]

ARCH/MATHEOS – “Winter Ethereal” (Metal Blade Records)

14 Μαίου, 2019 - 12:30 Δημήτρης Τσέλλος

John Arch. Προικισμένος από την Φύση με μια φωνή που όσες δυνατότητες έχει, άλλο τόσο ιδιαίτερη είναι. Φωνή που την λατρεύεις, ή την μισείς. Δεν μπορώ να θυμηθώ να έχω συναντήσει κάπου μια πιο...

[περισσότερα]