THE FLOWER KINGS – “Islands” (Insideout)

1 Δεκεμβρίου, 2020 - 02:15

Όσοι με «διαβάζετε» συχνά θα έχετε μάλλον καταλάβει πως οι προτιμήσεις μου κλείνουν προς το prog rock και πως έχω μια ιδιαίτερη αδυναμία στον βρετανικό ήχο και σε αντιπροσωπευτικές μπάντες όπως GENESIS, YES, ELP και proto prog τιτάνες όπως PROCOL HARUM, THE MOODY BLUES και φυσικά PINK FLOYD. Και εννοείται επίσης πως ακούω με τη σέσουλα σύγχρονες μπάντες και καλλιτέχνες που στέκονται αν όχι με τα δύο τότε σίγουρα με το ένα πόδι στο κληροδότημα των Αγγλικών συγκροτημάτων του είδους. Προσέξτε όμως, όταν η επιρροή και οι αναφορές στα συγκροτήματα που εδραίωσαν το είδος καταντάνε απλή μίμηση, όσο καλή και αν είναι, τότε ο διαιτητής δείχνει κόκκινη κάρτα, άντε κίτρινη. Δείτε δηλαδή πόσο εμπνευσμένος αλλά και επαναληπτικός μπορεί να γίνεται ο Neal Morse με τις τρανταχτές αναφορές στους GENESIS, BEATLES και YES σε σημείο που βλαστημάς με την απουσία αυθεντικότητας και ουσίας. Το ίδιο πρόβλημα έχω και με τη μπάντα του συμπαθέστατου κιθαρίστα και τραγουδιστή Roine Stolt των THE FLOWER KINGS των οποίων τη νέα δουλειά έχω κλιθεί να παρουσιάσω. 

Ο Stolt, πριν τους FLOWER KINGS, είχε κάνει τα πρώτα του μουσικά βήματα στη μπάντα KAIPA στα μέσα των 70s και κατά τη δεκαετία του ‘80 και στα πρώιμα 90s ήταν ένας από τους μπροστάρηδες του κινήματος που αναβίωσε το παλιό prog rock. Ωστόσο, το όνομα του δεν είναι ιδιαίτερα γνωστό έξω από τη γενέτειρα του Σουηδία και την Αγγλία όπου μια (ομολογουμένως γερασμένη) ελίτ οπαδών απολαμβάνουν την ρετρό μουσική των FLOWER KINGS. Επιμένω στο ρετρό. Οι FLOWER KINGS είναι μια από κείνες τις περιπτώσεις συγκροτήματος που θα μπορούσε απλά να είναι μια tribute μπάντα διότι όλα όσα τους απαρτίζουν, μουσικά, στιχουργικά, ακόμα και τα εξώφυλλα τους, είναι πιο YES και από τους ίδιους τους YES. Ώρες ώρες αναρωτιέμαι αν οι YES έχουν επηρεαστεί από τους μιμητές τους και όλα λειτουργούν τούμπαλιν! Ειδικότερα, ο Stolt είναι οπαδός και των προσωπικών δίσκων του Jon Anderson, τραγουδιστή των YES. Έχουν κάνει μερικές συνεργασίες επιπλέον και η επιρροή του σπουδαίου τραγουδιστή είναι εμφανέστατη. Το φλερτ του με τον βουδισμό και μια πιο πνευματική και τέλος πάντων ζεν μουσική είναι καίριο στοιχείο των πρόσφατων σόλο δίσκων του Stolt και με τους FLOWER KINGS. 

Ο πρόσφατος 14ος δίσκος τους με τον λιτό τίτλο “Islands” δεν παρεκκλίνει ιδιαίτερα από τη καθεστηκυία συνταγή: Ξεπερνάει τη μία ώρα, το εξώφυλλο έχει σχεδιαστεί από τον Roger Dean που κάνει σταθερά τα εξώφυλλα των YES, το concept είναι αρκούντως «πνευματικό» (επηρεασμένο και από τη κλεισούρα της καραντίνας) και οι αναφορές σε proto prog συγκροτήματα και τους YES βγάζουν μάτι. Η ειδοποιός διαφορά αυτή τη φορά είναι η απουσία κάποιου δεκάλεπτου συν έπους. Στη θέση του έχουμε είκοσι ένα κομμάτια μέσης διάρκειας, ενώ ο δίσκος διαρκεί 90 λεπτά. Οι μεγάλες διάρκειες είναι φυσικά το βούτυρο στο ψωμί του prog οπαδού και μουσικού αλλά απαιτείται παράλληλα και αρκετή ποικιλία, πολλά ηχοχρώματα, διακυμάνσεις στη διάθεση και φαντασία για να κρατήσεις το ενδιαφέρον ακόμα και του πιο τρελού οπαδού (πόσο των πιο απαιτητικών οπαδών που έχουν κακομάθει από τόσες νέες μπάντες που έχουν ανανεώσει το είδος). Έτσι λοιπόν, με το “Islands” δυσκολεύομαι να βρω κάτι απ το οποίο να πιαστώ μιας και δεν υπάρχει κανένα χαίλαϊτ και όλα κυλάνε χωρίς εκπλήξεις. Κοινώς, μια απ τα ίδια. Και ενώ εννοείται πως ΟΛΟΙ οι μουσικοί είναι εξαιρετικοί και έμπειροι και ικανοί να παίξουν πολύ όμορφη μουσική, Φοβάμαι πως το prog rock των FLOWER KINGS εν έτει 2020 είναι μουσική για “boomers” και δύσκολα θα βρει ένα γερό αντίκρισμα ακόμα και στ αυτιά ενός πορωμένου prog οπαδού σαν εμένα. Ομολογουμένως, ο Roine Stolt μπορεί να νιώθει σπίτι του με τους FLOWER KINGS αλλά ίσως θα ήταν καλύτερα αν αφοσιωνόταν πλήρως στους TRANSATLANTIC οι οποίοι έχουν αναμφίβολα μεγαλύτερο εμπορικό εκτόπισμα και μερικά πραγματικά σπουδαία σημεία αναφοράς στη δισκογραφία τους. 

6 / 10

Φίλιππος Φίλης 

Σχόλια

Διαβάστε επίσης

BABEL TRIO – “The martyr” (Labyrinth of Thought Records)

25 Ιανουαρίου, 2021 - 03:00 Πάνος Δρόλιας

Τι θα γινόταν οι BLACK SABBATH μαζί με τους MELVINS και τους TOOL χώνονταν σε ένα studio παρέα μόνο με τσικουδιές και κρητικές μουσικές; Το πιθανότερο είναι πως θα έβγαζαν έναν ήχο σχεδόν ίδιο ή έστω...

[περισσότερα]

DEATH ANGEL – “The Enigma years (1987-1990) (boxset) (Cherry Red Records)

25 Ιανουαρίου, 2021 - 02:45 Σάκης Φράγκος

Ξεκινάμε με δεδομένο ότι γνωρίζουμε ποιοι είναι οι DEATH ANGEL. Bay Area thrash, α’ κατηγορίας, από μία παρέα από ξαδέρφια, Φιλιππινέζικης καταγωγής, που όταν ηχογράφησαν το θρυλικό ντεμπούτο τους, “...

[περισσότερα]

NEANDER – “Eremit” (Through Love Records)

25 Ιανουαρίου, 2021 - 02:45 Θανάσης Μπόγρης

Κάτι παραπάνω από ενάμιση χρόνο από το όμορφο ντεμπούτο τους, οι Βερολινέζοι NEANDER επιστρέφουν δισκογραφικά με το δεύτερο album τους, το “Eremit”. Τα είχα γράψει και πριν κάμποσους μήνες για το...

[περισσότερα]

THE DEAD DAISIES – “Holy ground” (SPV/Steamhammer)

19 Ιανουαρίου, 2021 - 02:45 Σάκης Νίκας

Οι THE DEAD DAISIES μου θυμίζουν αρκετά το πολύ πρώιμο concept που είχε ο drummer των SEARCHERS, Chris Curtis, όταν προσέγγισε τον επιχειρηματία Tony Edwards για μία ιδέα ενός συγκροτήματος όπου θα...

[περισσότερα]

NERVOSA – “Perpetual chaos” (Napalm Records)

19 Ιανουαρίου, 2021 - 02:45 Θοδωρής Κλώνης

Η νέα χρονιά κάνει την είσοδο της δυναμικά στον χώρο του thrash metal. Το νέο, τέταρτο άλμπουμ των Βραζιλιάνων NERVOSA με τίτλο “Perpetual chaos” είναι ένας δίσκος που εγώ προσωπικά περίμενα με...

[περισσότερα]