GHOST - “Prequelle” (Loma Vista)

4 Ιουνίου, 2018 - 02:30

Το “Meliora” σήκωσε πολύ σκόνη τριγύρω του και η ιστορία έδειξε ότι είναι το «δεκάρι» των GHOST. Από τότε μέχρι και σήμερα εκτόξευσε τη μπάντα σε δυσθεώρητα ύψη κι έτσι με το “Prequelle” έπρεπε να αποδείξουν γιατί θεωρούνται ως η μεγαλύτερη μπάντα αυτής της δεκαετίας. Και όπως δείχνει το κατάφεραν.

Το “Prequelle” που λέτε είναι δισκάρα με τα όλα της. Κάθε τραγούδι είναι η αποθέωση του songwriting και όλα μα όλα τα refrains που πρόκειται να ακούσεις είναι larger than life. Έχει άψογη ενορχήστρωση, τέλεια παραγωγή και την έμπνευση στο maximum. Έχει μια εισαγωγή, επτά τραγουδάρες και 2 ονειρεμένα ορχηστρικά, που όλα μεταξύ τους κοιτάει το ένα στα ίσια το άλλο.

Το πρώτο πράγμα που ξεχωρίζει είναι η θετική αύρα που διέπει το “Prequelle”. Το σκοτάδι είναι σχεδόν ανεπαίσθητο, με μοναδική εξαίρεση το intro του “Ashes” που είναι λες και βγήκε από κάποια ταινία βασισμένη σε κάποια ιστορία του Stephen King. Είναι αδύνατο να μη σου δημιουργηθεί ένα έντονο αίσθημα ευφορίας κάθε μα κάθε φορά που θα ακούς το “See the light” και το “Life eternal” που κλείνει τον δίσκο.

Δεύτερος καθοριστικός παράγοντας στο “Prequelle” είναι ο stadium rock χαρακτήρας στα άλλα πέντε τραγούδια. Το “Dance macabre” είναι το τραγούδι-ορόσημο για τους GHOST, αυτό για το οποίο θα μνημονεύονται για ολόκληρες γενιές μουσικόφιλων. Το δε “Rats” είναι σα να βγήκε κατευθείαν από τα 80’s, τότε που ένα τέτοιο refrain ήταν ικανό να προβιβάζει οποιοδήποτε συγκρότημα από τη σκηνή ενός θεάτρου σε headliner μεγάλου festival. Από εκεί και πέρα, έχουμε το “Faith” με το «ανάποδο» riff και το εξυψωτικό, χορωδιακό refrain, το αριστουργηματικό “Pro memoria” που αφήνει παρασάγγες πίσω του το “He is” (απίστευτο και όμως αληθινό) και το “Witch image” για το οποίο θα σφάζονταν αμέτρητα δημοφιλή συγκροτήματα για να ήταν δική τους σύνθεση. 
Το τρίτο αξιοπερίεργο πράγμα που συμβαίνει εδώ είναι η εντελώς progressive κατεύθυνση των δύο instrumentals. Το “Miasma” είναι σα να βγήκε κατευθείαν από τα 70’s, τότε που μεσουρανούσαν οι RUSH, οι ELP και οι YES και εκεί που τα πλήκτρα βρίσκονται στον πρωταγωνιστικό ρόλο, έρχεται ένα σαξόφωνο να δώσει ένα αναπάντεχο twist στη δομή του κομματιού. Το δε “Helvetesfönster” (το παράθυρο της Κόλασης ελληνιστί) ενώ ξεκινά αργά και μελαγχολικά, μετατρέπεται σε ένα άνευ προηγουμένου prog όργιο που θα ζήλευαν όλες οι καθιερωμένες δυνάμεις του χώρου που δραστηριοποιούνται μέχρι και σήμερα (DT included). 

Τέλος, μια ξεχωριστή μνεία αξίζουν οι δύο διασκευές που βρίσκονται στη limited edition του album. Η μεν πρώτη στο “It’s a sin” των PET SHOP BOYS είναι μάλλον πιο προβλέψιμη και δεν έχει κάτι το ιδιαίτερο να προσδώσει σε σύγκριση με το αυθεντικό. Μιλάμε για ένα τραγούδι-σήμα κατατεθέν των 80’s το οποίο είναι τόσο χαρακτηριστικό, που δεν έχεις και πολλά περιθώρια ευελιξίας. Η έκπληξη έρχεται όμως με το “Avalanche” του Leonard Cohen, όπου ένα απλό, μελαγχολικό τραγούδι αυτού του σπουδαίου μουσικού απογειώνεται σε κάτι απίστευτα μαύρο και άραχνο. Για εμένα η καλύτερη διασκευή τους, μαζί με το “Missionary man”. 

Αν το “Meliora” ήταν το “Pyromania” των GHOST, εδώ έχουμε να κάνουμε με το δικό τους “Hysteria”. Τραγούδια που σου καρφώνονται με τη μία στο μυαλό, με ευκολομνημόνευτες μελωδίες, που σε εθίζουν στο μέγιστο βαθμό και φυσικά που μπορούν να ακούσουν όλοι. Αν αυτό λέγεται pop για κάποιους έχει καλώς, για εμένα αυτό είναι ο ορισμός της μουσικότητας. Το “Prequelle” είναι το album που θα τους ενώσει όλους, ανεξάρτητα αν ακούν κλασικό rock, κλασικό metal, thrash, death, black, gothic, indie και ανένταχτους.    

Στο “Meliora” είχα πει ότι το 9 θα το μετατρέψει η ιστορία σε δεκάρι. Όπως και έγινε. Αυτή τη φορά θα βάλω το συναίσθημα λίγο πιο μπροστά. Βλέπεις, καλό είναι να κάνουμε εκτίμηση των κλασικών όταν αυτά συμβαίνουν μπροστά μας. Και με τον καινούργιο τους δίσκο οι GHOST γράφουν ιστορία και όλοι πλέον θα μιλούν για αυτούς. Πιστοί και άπιστοι. 

10 / 10

Γιώργος Κόης

Σχόλια

Διαβάστε επίσης

CORNERS OF SANCTUARY – “The Galloping Hordes” (Killer Metal Records)

9 Ιανουαρίου, 2019 - 12:00 Ντίνος Γανίτης

Η νοσταλγία είναι ένα φαινόμενο που επικρατεί στην μουσική που ακούμε τα τελευταία χρόνια. Πολλές μπάντες προσπαθούν να επαναφέρουν στο προσκήνιο μουσικές άλλων δεκαετιών, άλλες καλύτερα, άλλες όχι...

[περισσότερα]

AFTERIMAGE - “Traveler in Crystal Visions” (Steel Gallery)

9 Ιανουαρίου, 2019 - 12:00 Δημήτρης Τσέλλος

Ντεμπούτο για τους AFTERIMAGE από τη Σύρο. Ναι, τη Σύρο. Να λοιπόν που και η νησιωτική Ελλάδα δηλώνει «παρούσα» στα εγχώρια metal δρώμενα, προς απάντηση στις διαρκείς κυκλοφορίες από πλευράς της...

[περισσότερα]

MURDER ANGELS - “Beyond the Dark” (Self - Financed)

8 Ιανουαρίου, 2019 - 15:45 Δημήτρης Τσέλλος

Οι MURDER ANGELS κυκλοφορούν το τρίτο τους πόνημα αυτόν τον καιρό, και δεύτερο full LP, μετά από το δυνατό ομότιτλο ντεμπούτο τους και το καταπληκτικό “The spell” EP. Οι Θεσσαλοί θεωρητικά, αλλά και...

[περισσότερα]

STELIOS GATZIOLIS – “Sphere of Resonance” (self-financed)

8 Ιανουαρίου, 2019 - 12:00 Φίλιππος Φίλης

Στο νέο του EP “Sphere of resonance”, ο Στέλιος Γκατζιόλης προσφέρει ένα μικρό αν και πλήρες δείγμα της δουλειάς του ως κιθαρίστας και συνθέτης. Πρόκειται για τέσσερα κομμάτια μεσαίας διάρκειας που...

[περισσότερα]

SOILWORK – “Verkligheten” (Nuclear Blast)

7 Ιανουαρίου, 2019 - 16:30 Άγγελος Κατσούρας

Ποιος θα το περίμενε κάποτε πριν πολλά χρόνια, το σωτήριον έτος 1998 που ανακάλυπτα τους SOILWORK ότι θα φτάναμε αρχές του 2019 και θα μιλούσαμε για το 11ο παρακαλώ άλμπουμ τους. Αν αυτό δε δείχνει...

[περισσότερα]