GOJIRA – “L’ Enfant Sauvage” (Roadrunner)

27 Ιουνίου, 2012 - 14:15

Κάθομαι μερικές φορές και προσπαθώ να μας ψυχολογήσω σαν κοινό. Από τη μία δεν φημιζόμαστε για την «ευστροφία» μας… Οι MESHUGGAH χρειάστηκαν 20 χρόνια για να μας επισκεφθούν, οι TOOL πάνω κάτω το ίδιο και αν είναι να αναλύσουμε ξανά τη γιούχα στους SYSTEM OF A DOWN στο support τους στους SLAYER το 1998, η κριτική θα πάει στράφι! Από την άλλη όμως δεν δυσκολευτήκαμε ιδιαίτερα να «πιάσουμε» στην ώρα τους (έστω στο περίπου) μπάντες όπως οι MASTODON, ISIS και SLIPKNOT. Σε ποια κατηγορία ανήκουν λοιπόν οι GOJIRA; Θαρρώ πως οριακά στην πρώτη! Ok, οι 2 πρώτοι τους δίσκοι απευθύνονται σε σκληροπυρηνικούς οπαδούς αλλά για πείτε μου εσείς, θυμάστε πολλούς να παραμιλάνε με το “From Mars To Sirius” το 2005; Με ελάχιστες εξαιρέσεις όχι (μαζί τους κοιμόμουν κι εγώ!), και ας μιλάμε για έναν από τους καλύτερους δίσκους των 00’s. Τρία χρόνια μετά στο “The Way Of All Flesh” το πράγμα άρχισε να παίρνει μπρος (παρόλο που χάνει στα σημεία έναντι του “From Mars…”) και αφού τους είδε μπόλικος κοσμάκης στα δύο σαρωτικά τους live το 2009 και 2011, φτάσαμε στο σημείο να περιμένουμε ΟΛΟΙ πλέον την νέα τους δισκογραφική δουλειά. Άβυσσος το μυαλό του Έλληνα μεταλλά αλλά κάλλιο αργά παρά ποτέ!

Η ανυπομονησία τεράστια αλλά και η αίσθηση πως δε θα μας απογοητεύσουν αρκετά δυνατή, μιας και μας έχουν αποδείξει πως παίζουν με τους δικούς τους κανόνες έχοντας τη στόφα ΜΕΓΑΛΗΣ μπάντας. Προειδοποίηση: Ο δίσκος πέρασε το απαραίτητο τεστ αξιολόγησης ποιότητας, δηλαδή, απανωτές ακροάσεις υπό οποιεσδήποτε συνθήκες (με διάβασμα, στο δρόμο, στο μαγείρεμα, σε στιγμές χαλάρωσης, το ξέχεσα!), ανεξαρτήτου διάθεσης και χρόνου. Με λίγα λόγια μπήκα εγώ στον κόσμο του, αντί να μπει αυτός στον δικό μου όπως συμβαίνει συνήθως. Το συμπέρασμα; ΕΠΟΣ… Απλά, εύκολα, κατανοητά! Δεν ξέρω αν η φαντασία μου οργιάζει ή αν φταίει το οικολογικό προφίλ της μπάντας, αλλά κάθε τραγούδι μου φέρνει και σε ένα στοιχείο της φύσης. Νερό… Το ορχηστρικό “Wild Healer” και το “Born In Winter” σε ταξιδεύουν σε βυθούς ωκεανών με την ατμόσφαιρά τους. Γη… Το αργό “Mouth Of Kala” σέρνεται πάνω της σαν ερπετό, τα riffs του “Explosia” προκαλούν σεισμό και το μπάσο του “The Fall” ανοίγει ρήγματα! Φωτιά… Το ομώνυμο και το “Liquid Fire” μόνο αποκαΐδια αφήνουν στο πέρασμά τους. Αέρας… Ακούγοντας τα καλύτερα κομμάτια του δίσκου “The Gift Of Guilt” και “Pain Is A Master”, νιώθεις την απόλυτη ελευθερία του να πετάς και να εποπτεύεις όλα τα υπόλοιπα στοιχεία ως ο απόλυτος άρχων! Δεν υπάρχει κακή στιγμή, ούτε καν μέτρια και ναι, αυτό είναι το “progressive” των ημερών μας. Κάφρικο, συναισθηματικό, τεχνικό αλλά συνάμα και απλό, ατμοσφαιρικό, που σε ταξιδεύει και απευθύνεται σε όλους… ΟΥΣΙΩΔΕΣ!!

Υπάρχει μία γαλλική ταινία του 1970 με τον τίτλο “LEnfant Sauvage” (το άγριο παιδί), που αφηγείται την ιστορία ενός παιδιού που μεγάλωσε στο δάσος μόνο του σαν «ζώο», και αφότου βρέθηκε από τους χωρικούς, ένα γιατρός ανέλαβε την προσαρμογή του στην κοινωνία με επιτυχία. Δεν ξέρω αν οι GOJIRA εμπνεύστηκαν απ’ αυτή όταν βρήκαν τον τίτλο του δίσκου τους, αλλά αυτό που ξέρω είναι πως με υπομονή, πίστη στις δυνατότητές τους και οδηγούς τις επιρροές και το ταλέντο τους, κατάφεραν να ωριμάσουν και από τους «άγουρους» πρώτους τους δίσκους να μας δίνουν τώρα απανωτά αριστουργήματα. Πιο ατμοσφαιρικοί από ποτέ (με πολλά soundtrack – ικά και post σημεία που αν τους δώσεις την απαραίτητη σημασία θα σε ανταμείψουν), πιο κάφροι στα κάφρικά τους, πιο επικοδραματικοί, πιο συνειδητοποιημένοι. Επίσης οι διάρκειες των κομματιών είναι ένα κλικ μικρότερες, πράγμα θεμιτό και θετικό, μιας και κάνει το άλμπουμ πιο συμπαγές. Αφήστε τις ταμπέλες death meets progressive meets post meets everythingΕδώ έχουμε να κάνουμε με προοδευτική μουσική και ο νοών νοείτω! Τελικά το κλειδί με δαύτους είναι πως συνδυάζουν την ευρωπαϊκή φινέτσα με τα κότσια των Αμερικάνων, κάνοντάς τους στουντιακά και ζωντανά άψογους. Γι’ αυτό ήρθε η στιγμή να τους αποδεχθούμε όλοι ως μία από τις πιο σημαντικές μπάντες των ημερών μας, εκτός και αν το άγριο παιδί σας θυμίζει μόνο το “Wild Child” των W.A.S.P… Και που ‘στε; Φέρτε τους επιτέλους σε ένα μεγάλο κλειστό χώρο της προκοπής, να τους δούμε σε όλο τους το μεγαλείο. Δίσκος της χρονιάς; Θα δείξει, αλλά όπως και να χει υποκλιθείτε…

9 / 10

Υ.Γ. Βασικό χαρακτηριστικό όλων των τεράστιων συγκροτημάτων της πρώτης παραγράφου συν των GOJIRA…Σταθερό lineup που ωριμάζει σαν ολότητα με τα αποτελέσματα γνωστά (ok nerdies, οι MESHUGGAH δυσκολεύονται λίγο στον μπασίστα!)…

Βασίλης Γκορόγιας

Σχόλια

Διαβάστε επίσης

IMPIETY - “Versus all Gods” (Evil Dead Production)

6 Ιουλίου, 2020 - 15:15 Θοδωρής Κλώνης

Είναι από εκείνες τις στιγμές που έρχεται μια μπάντα από εκεί που δεν το περιμένεις και σου παίρνει κυριολεκτικά τα μυαλά και στα αλέθει στο μπλέντερ. Αν ανήκετε σε αυτούς που θεωρείτε ότι καλές...

[περισσότερα]

CIRCUS OF POWER - “The Process of Illumination” ΕΡ (Noize In The Attic Records)

30 Ιουνίου, 2020 - 10:00 Στέλιος Μπασμπαγιάννης

Η καραντίνα, λόγω του κορονοϊού, δεν φόβισε τους Αμερικανούς CIRCUS OF POWER, που αποφάσισαν να κυκλοφορήσουν το νέο τους ΕΡ, μέσα στον Ιούνη. Ίσως ακριβώς επειδή εδώ και χρόνια ζούνε από τη μουσική...

[περισσότερα]

U.D.O. – “We are One” (AFM Records)

30 Ιουνίου, 2020 - 10:00 Σάκης Νίκας

Γιατί ρε Στρατηγέ; Γιατί μας στεναχώρησες τόσο πολύ; Ύστερα από 40 και πλέον χρόνια συνεχούς δισκογραφικής παρουσίας, με τόσες κλασικές δισκάρες στο ενεργητικό σου, γιατί αποφάσισες ότι τώρα ήταν η...

[περισσότερα]

ENSIFERUM - “Thalassic” (Metal Blade)

29 Ιουνίου, 2020 - 09:45 Δημήτρης Μπούκης

Το 2017, είχα κλείσει την κριτική μου στο “Two paths” των ENSIFERUM, λέγοντας πως εκτός από το μονοπάτι της επιτυχίας, υπάρχει και το μονοπάτι της κατηφόρας και ότι στο χέρι τους είναι να το...

[περισσότερα]

FM – “Synchronized” (Frontiers Records)

25 Ιουνίου, 2020 - 10:15 Ντίνος Γανίτης

Ας ξεκινήσουμε από τα βασικά. Οι FM είναι μία από τις σημαντικότερες μπάντες που έβγαλε ποτέ το AOR και σίγουρα η καλύτερη μπάντα που βγήκε από την Ευρώπη. Από τη στιγμή που αποφάσισαν να...

[περισσότερα]