GRAVEYARD – "Innocence & Decadence" (Nuclear Blast)

21 Σεπτεμβρίου, 2015 - 07:00

Στο επίπλαστο, πλην όμως εξαιρετικά δημοφιλές το τελευταίο διάστημα, δίλημμα επιλογής ανάμεσα στο εφήμερο αναμάσημα του rock παρελθόντος και της δυναμικής επανεκκίνησης από το σημείο όπου σταμάτησαν τα ιερά τέρατα των ένδοξων 70s, οι GRAVEYARD είναι ίσως οι μόνοι που έχουν πάρει τόσο ξεκάθαρη θέση. Και όχι μόνο μία φορά, αλλά τρεις. Όσες δηλαδή είναι και οι εντυπωσιακές δισκογραφικές στιγμές τους, ανάμεσα στις οποίες σαφώς ξεχωρίζει το υπέρλαμπρο “Hisingen Blues”, που μέχρι και σήμερα καθοδηγεί ως φάρος τα βήματα τους, (καθ)ορίζοντας συγχρόνως τον ποιοτικό πήχη των προσδοκιών που κάθε καινούργια προσπάθεια τους καλείται να ξεπεράσει.

Αλίμονο, βέβαια, αν έπρεπε να φτάσουμε στο “Innocence & Decadence” προκειμένου να συνειδητοποιήσουμε ότι οι GRAVEYARD έχουν τα blues στο αίμα τους. Η συμπλήρωση του δισκογραφικού καρέ των Σουηδών retro rockers, φαίνεται πάντως πως γέρνει την πλάστιγγα σχεδόν ολοκληρωτικά προς την blues πλευρά του εαυτού τους, τηρώντας επαρκείς αποστάσεις από κάθε μορφής υπέρμετρα heavy rock ανεβάσματα. Σε αυτό τουλάχιστον συνηγορούν οι χαμηλές, έως αρκετά συγκρατημένες ταχύτητες, οι διάσπαρτες εξάρσεις ψυχεδέλειας, καθώς και ένας άξονας έκφρασης που στηρίζεται περισσότερο στην παράδοση των DIRE STRAITS, CREAM και KING CRIMSON και λιγότερο στις ταμπλατούρες του κλασικού δίπτυχου των JIMI HENDRIX και BLACK SABBATH.

Τα “Magnetic shunk” και “Exit 97”, συνοψίζουν άριστα την συγκεκριμένη προσέγγιση, συγκροτώντας ένα σαγηνευτικό μουσικό ψηφιδωτό, πλούσιο σε όμορφα, μελωδικά riffs, αιθέρια Hammond γεμίσματα και με την υπέροχη φωνή του Joakim Nilsson να κάνει ξανά όπως πρέπει την δουλειά της, δίχως να πολυνοιάζεται για τις πιο υψηλές οκτάβες. Ειδικά το “Exit 97”, αποτελεί ένα blues μανιφέστο, ανάλογης εμβέλειας με το “Uncomfortably Numb” ή το “Hard Times Lovin’”, όντας προικισμένο με μία αβάσταχτα μελαγχολική αύρα, που μέσα στα σχεδόν τέσσερα λεπτά διάρκειάς του, σε κάνει να θέλεις να ρουφήξεις μονομιάς το whiskey όλου του κόσμου. Από την άλλη βέβαια, παρά τις πιο up-tempo σφήνες των “Never theirs to sell” και “Hard headed”, δε λείπουν και στιγμές όπου το άλμπουμ κάνει ομολογουμένως κοιλιά, όπως στα “Can’t walk out” και “Far too close”, όπου πίσω από τα αργόσυρτα ρυθμικά μέρη και τις δυνατές μπασογραμμές τους, κυριαρχεί μία επίμονη χαλαρότητα, με ελάχιστες δυνατές συγκινήσεις.

Ακόμα και αυτές οι «παραφωνίες» όμως, καλύπτονται εν τέλει μαεστρικά από τις δυο ουσιαστικές εκπλήξεις του δίσκου. Η πρώτη είναι ομολογουμένως το “Too much is not enough”, το οποίο ξεχωρίζει για τη συνδυασμένη, όσο και παρθενική χρήση γυναικείων χορωδιακών φωνητικών και επιβλητικών ενορχηστρώσεων. Η δεύτερη, κρύβεται στο MOTORHEAD-ικό groove του “From a hole in the wall”, όπου η φωνητική ερμηνεία του Truls Mörck, επισφραγίζει τη δυναμική επιστροφή του στο συγκρότημα, αυτή τη φορά στη θέση του αποχωρήσαντα Rikard Edlund, κίνηση που ενδεχομένως να αποδειχθεί άσος στο μανίκι των GRAVEYARD εν όψει του μελλοντικού δισκογραφικού και συναυλιακού προγραμματισμού τους.

Το “Innocence & Decadence” σε καμία περίπτωση δεν διεκδικεί τον τίτλο του αριστουργήματος που αναμένεται να λατρευτεί στον ίδιο βαθμό με το εμβληματικό “Hisingen Blues” ή δευτερευόντως με το “Lights Out”. Παρότι λιγότερο εντυπωσιακό και διαχυτικό από τους προκατόχους του όμως, καταφέρνει και βάζει το δικό του, ξεχωριστό λιθαράκι, στη διατήρηση της πρωτοκαθεδρίας των GRAVEYARD στο αναγεννησιακό ρεύμα του retro rock, με μία δομική ισορροπία και μία εθιστική ατμόσφαιρα, που θα σε ωθήσει να συνοδεύσεις ουκ ολίγα βράδια αλκοολικής κραιπάλης με την πάρτη του. Δε ξέρω αν αυτό θα σταθεί αρκετό για τα γούστα των πιο απαιτητικών, για τα δικά μου όμως, σίγουρα φτάνει και περισσεύει.
 

8/10

Πάνος Δρόλιας

Σχόλια

Διαβάστε επίσης

DISILLUSION - “The Liberation” (Prophecy Productions)

17 Οκτωβρίου, 2019 - 10:30 Νίκος Ζέρης

Μια χρονιά που οι πάντες κυκλοφόρησαν τον δίσκο της ζωής τους, δεν θα μπορούσαν να λείπουν κι οι DISILLUSION από τον χορό. Δεν αναφέρομαι στο παρόν, αλλά στο μακρινό (πια) 2006, όπου μαζί με τα...

[περισσότερα]

JANET GARDNER – “Your Place in the Sun” (Pavement entertainment)

17 Οκτωβρίου, 2019 - 10:15 Ντίνος Γανίτης

H ιέρεια του αμερικάνικου hard rock, η τραγουδίστρια των VIXEN, η μοναδική Janet Gardner, επιστρέφει με την δεύτερη δισκογραφική της δουλειά, δύο χρόνια...

[περισσότερα]

IN MOURNING – “Garden of Storms” (Agonia Records)

15 Οκτωβρίου, 2019 - 13:00 Φραγκίσκος Σαμοΐλης

Όταν την ίδια μέρα επί της ουσίας κυκλοφορούν νέο δίσκο τόσο οι INSOMNIUM, όσο και οι IN MOURNING, τα νέα για το melodic death/melodic doom-death metal, είναι σίγουρα χαρμόσυνα! Άλλωστε, το αγαπημένο...

[περισσότερα]

CULT OF LUNA - “A Dawn to Fear” (Metal Blade)

13 Οκτωβρίου, 2019 - 12:15 Νίκος Ζέρης

Πλησιάζοντας στο τέλος της χρονιάς και ταυτόχρονα στο τέλος μιας ολόκληρης μουσικής δεκαετίας, αναμφίβολα θα βρεθούμε στη θέση να φυλλομετρούμε δίσκους και συγκροτήματα ώσπου με την αντίστροφη...

[περισσότερα]

GOST – “Valediction” (Century Media)

13 Οκτωβρίου, 2019 - 12:00 Γιώργος Δρογγίτης

Το synthwave και τα παρακλάδια του έχουν επιστρέψει για τα καλά στις ζωές μας, ιδιαίτερα μετά το hype της λατρεμένης σειράς “Stranger Things” του Netflix. PERTURBATOR και CARPENTER BRUT, είναι δύο...

[περισσότερα]